Τολμήστε

Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά. Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Έλληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης.
Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή. Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Όσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν το καθήκον τους. Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών.
Υπογράφουν, από τα γράμματα και τις τέχνες:
Θανάσης Βαλτινός

Κική Δημουλά

Απόστολος Δοξιάδης

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Αθηνά Κακούρη

Μένης Κουμανταρέας

Γιάννης Κουνέλης

Πέτρος Μάρκαρης

Τάσος Μπουλμέτης

Βασίλης Παπαβασιλείου

Διονύσης Σαββόπουλος,

Γιώργος Σκαμπαρδώνης

Αλέκος Φασιανός

Από την ακαδημαϊκή-επιστημονική κοινότητα:
Νίκος Αλιβιζάτος

Νάσος Βαγενάς

Γιάννης Βούλγαρης

Γιώργης Γιατρομανωλάκης

Άγγελος Δεληβοριάς

Γιώργος Δερτιλής

Αρίστος Δοξιάδης

Ορέστης Καλογήρου

Στάθης Καλύβας

Βάσω Κιντή

Ανδρέας Κούρκουλας

Νίκος Μουζέλης

Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος

Γιώργος Παγουλάτος

Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Παύλος Σούρλας

Γιάννης Στουρνάρας

Σταύρος Τσακυράκης

Χαρίδημος Τσούκας

Τα παπαγαλάκια και το Τελωνείο Ναυπλίου

Στο site της άλλης πρότασης υπήρξε χθες μια χιουμοριστική ανάρτηση σε σχέση με επενδυτές που έφθασαν στο Ναύπλιο για να εκμεταλλευθούν το Τελωνείο Ναυπλίου. Στο χιουμοριστικό αυτό άρθρο απάντησε ο, κατά τα τελευταία δημοσιεύματα, νέος έμμισθος σύμβουλος του κ. Αναγνωσταρά με άρθρο του στον προσωπικό του ιστότοπο argonafplia.gr.
Η απάντηση είχε  σοβαρό ύφος και μάλιστα άφηνε αιχμές για τον συντάκτη του χιουμοριστικού άρθρου στον ιστότοπο της άλλης πρότασης, Έγραψε μεταξύ των άλλων ο νέος σύμβουλος: "Επειδή, τον καιρό αυτό που η κυβέρνηση θα πουλήσει ή θα εκχωρήσει πάρα πολλούς χώρους ανά την Ελλάδα, το κλίμα που θα διαμορφωθεί θα είναι "περίεργο", είναι δεδομένο ότι είτε με πρόθεση της κυβέρνησης, είτε με σκοπιμότητα από τα γνωστά "παπαγαλάκια" θα διαρρεύσουν διάφορα σενάρια για πωλήσεις και εκμεταλλεύσεις χώρων. Για να μην "τρώμε", ότι κάποιοι εντέχνως θα σερβίρουν, καλό είναι να "κοσκινίζουμε" καλά ότι ακούμε και εμείς οι δημοσιογράφοι και οι απλοί πολίτες."
Καλό λοιπόν θα είναι να ξεκαθαρίσει ο κ. σύμβουλος εάν στα παπαγαλάκια που διαρρέουν σενάρια για πωλήσεις και εκμεταλλεύσεις χώρων και σε αυτούς που εντέχνως σερβίρουν τα σενάρια συμπεριλαμβάνει τον Μ.Α. που υπέγραφε το χιουμοριστικό άρθρο.
Στα σοβαρά τώρα και για να θυμηθούμε το παρελθόν και για να πληροφορηθείτε συγκεκριμένα στοιχεία σε σχέση με το σήμερα σε σχέση με το Τελωνείο Ναυπλίου:
Το κτήριο παραχωρήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο στο Δήμο Ναυπλίου την τελευταία χρονιά  που Δήμαρχος ήταν ο κ. Χαραμής. Από τότε έχουν περάσει δύο θητείες του κ. Αναγωνσταρά και μισός ακόμα χρόνος και το σημαντικό αυτό κτήριο-μνημείο βρίσκεται στην ίδια κατάσταση έρημο και εγκαταλελειμμένο. Η δημοτική αρχή έχει επιδεικτικά αγνοήσει τις συγκεκριμένες προτάσεις που έχει κάνει επανειλημμένα η μία και μοναδική παράταξη, που κάνει προτάσεις.
Και ενώ όλα ήταν παγωμένα και ουδείς από τη δημοτική αρχή ασχολείτο σοβαρά με την υπόθεση του ερημωμένου Τελωνείου, ξαφνικά κάτι φαίνεται να κινείται. Ακούστε λοιπόν για να μάθετε αυτά που δεν σας είπε ο κ. σύμβουλος. Στον προϋπολογισμό του Δήμου  που ψηφίσθηκε και εγκρίθηκε πριν μερικές μέρες υπάρχει και μία δαπάνη με την εξής περιγραφή: "Υποστήριξη του Δήμου στην ωρίμανση και στην προσυμβατική διαδικασία επιλογής ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) για την αξιοποίηση του παλιού κτιρίου του Τελωνείου μέσω προγράμματος JESSICA". Αντί λοιπόν να μιλάνε κάποιοι για παπαγαλάκια και ότι ο κ. Δήμαρχος δεν γνωρίζει τίποτα, είναι καιρός να μας πούνε αυτοί που άφησαν επί εννέα χρόνια εγκαταλελειμμένο το μνημείο τί ακριβώς σκέφτονται να κάνουν. Ποία χρήση θα του δώσουν και σε τί αποσκοπεί η συμμετοχή των ιδιωτών. Θα παραμείνει ο σκοπός της αξιοποίησης του κτηρίου πολιτιστικός ή θα υπάρξει αλλαγή σκοπού (υποθέτω με τη συναίνεση της Πασοκικής κυβέρνησης), ώστε να υπάρξει το ενδιαφέρον των ιδιωτών. Και αν αλλάξει ο σκοπός της χρήσης του κτηρίου ποιός θα είναι αυτός; Δεν θα συνδέεται με τουριστική εκμετάλλευση, ώστε να είναι ελκυστικός για την προεσέλευση επενδυτών με τη διαδικασία της ΣΔΙΤ; Απορώ: Γιατί τόση μυστικότητα και τέτοια αντίδραση σε ένα χιουμοριστικό άρθρο; Μήπως κρύβονται πολύ δυσάρεστα για το κτήριο και για την πόλη;

Νοσοκομείο Ναυπλίου. Αλήθεια ή ψέμματα.

Εδώ που φτάσαμε μήπως θα πρέπει κάποτε να πούμε και μερικές αλήθειες.
Όταν ο προοδευτικός κόσμος πριν από 20 χρόνια ζητούσε να γίνει ένα σωστό μεγάλο ενιαίο νοσοκομείο στην Αργολίδα μεταξύ Ναυπλίου και Άργους, κάποιοι κομματικοί και πολιτικοί παράγοντες σπεκουλάρησαν για ψήφους και προώθησαν την παράλληλη "ανάπτυξη" και των δύο νοσοκομείων. Εάν σήμερα είχε κατασκευασθεί (με τα χρήματα που τότε υπήρχαν) το νέο νοσοκομείο, σήμερα δεν θα κινδυνεύαμε με υποβάθμιση των νοσοκομείων μας. Αλήθεια ή ψέμματα;
Και στα δύο νοσοκομεία έγιναν νέες πτέρυγες, νέες προσλήψεις, όμως η παροχή υγείας στην Αργολίδα παραμένει υποβαθμισμένη. Μονάδα Εντατικής Θεραπείας δεν έχουμε, ούτε Μονάδα αυξημένης Φροντίδας, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στις κλινικές, τα νοσοκομεία εφημερεύουν εκ περιτροπής τα Σαββατοκύριακα, Αξονικός Τομογράφος στο Ναύπλιο δεν υπάρχει με αποτέλεσμα οι ασθενείς να μεταφέρονται στην Τρίπολη για έκτακτα περιστατική του Σαββατοκύριακου. Αλήθεια ή ψέμματα;
Σήμερα με την οικονομική κατάσταση της χώρας μας και τις περικοπές παντού είναι δεδομένο ότι δεν είναι δυνατή η αναβάθμιση και των δύο  νοσοκομείων. Αλήθεια ή ψέμματα;
Θα μου πείτε ότι η μείωση των δαπανών για την υγεία είναι αποτέλεσμα του μνημονίου και ότι θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε άλλες πολιτικές. Ποιές είναι όμως οι εναλλακτικές που έχουν προταθεί. α) Η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και η μείωση των φόρων και του Κράτους (ΝΔ), κάτι που σημαίνει μείωση δαπανών και για την υγεία. β) Η δραστική μείωση του Κράτους (διάφοροι νεοφιλεύθεροι) γ) Η επιθετική αναδιάρθρωση του χρέους (Τσίπρας) κάτι που σημαίνει (εάν θα ήταν δυνατόν να γίνει τούτο) αποκλεισμό μας από νέα δάνεια και κατά συνέπεια δραστικές περικοπές σε όλους τους τομείς για την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού δ) Επιστροφή στη δραχμή (Λαφαζάνης κλπ), κάτι που σημαίνει κατάρρευση της οικονομικής δραστηριότητας, δραστική μείωση δημοσίων εσόδων, φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, τριψήφιο πληθωρισμό και αδυναμία καταβολής των στοιχειωδών για υγεία, παιδεία κλπ ε) Λαϊκή οικονομία (ΚΚΕ), που σημαίνει την πλήρη απομόνωση της χώρας και αδυναμία εξεύρεσης κεφαλαίων και κλείσιμο των περισσοτέρων μικρών νοσοκομείων. Αλήθεια ή ψέμματα;
Τα πράγματα λοιπόν είναι εξαιρετικά δύσκολα και δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας και με τις πολιτικές του νέου κόμματος  που ονομάζεται Ο.Ε. (όχι εδώ, όχι εμάς). Αλήθεια ή ψέμματα;

Ας δούμε λοιπόν ποιά μπορεί να είναι τα εναλλακτικά σενάρια για το Νοσοκομείο Ναυπλίου.
Σενάριο πρώτο: Καταφέρνουμε και πετυχαίνουμε να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν με τη λειτουργία και των δύο νοσοκομείων με τον αυτόνομο τρόπο λειτουργίας τους. Υποσενάριο πρώτο. Καταφέρνουμε και διατηρούμε τη χρηματοδότηση των λειτουργικών του νοσοκομείου Ναυπλίου στα σημερινά επίπεδα. Η έλλειψη οποιουδήποτε κονδυλίου για την αναβάθμιση υπηρεσιών, εξοπλισμού και εγκαταστάσεων θα δημιουργεί συνθήκες σταδιακής υποβάθμισης των και σήμερα ήδη  υποβαθμισμένων υπηρεσιών υγείας. Υποσενάριο δεύτερο. Μείωση της χρηματοδότησης των λειτουργικών δαπανών. Το Νοσοκομείο Ναυπλίου σε ελάχιστο χρονικό διάστημα καταρρέει. Όποιος πιστεύει ότι μπορεί σήμερα το Κράτος να χρηματοδοτεί και να αναβαθμίζει δύο νοσοκομεία σε απόσταση δώδεκα χιλιομέτρων είναι μακριά νυχτωμένος. Αλήθεια ή ψέμματα;
Σενάριο δεύτερο. Αποφασίζεται η διοικητική και λειτουργική ενοποίηση των δύο νοσοκομείων. Κοινή διοίκηση, κοινές προμήθειες, προσλήψεις, αλληλοκάλυψη ελλείψεων κλπ. Είναι μια λογική που ακούγεται καλά και θα μπορούσε να δουλέψει. Οι υπηρεσίες υγείας θα αναβαθμίζονταν, διότι θα είχαμε καλύτερα οργανωμένες κλινικές κάποιες στο ένα κτήριο και κάποιες στο άλλο. Η ευκαιρία που υπήρχε πριν από 20 χρόνια για ένβα νοσοκομείο χάθηκε εξ αιτίας των πολιτικάντηδων. Αλήθεια ή ψέμματα; Τώρα βέβαια το σενάριο αυτό δεν είναι και το ιδανικό. Δύο μισά νοσοκομεία δεν δημιουργούν ένα ολόκληρο και σωστό. Αλήθεια ή ψέμματα;

Σενάριο τρίτο. Το ένα από τα δύο νοσοκομεία παραμένει Γενικό και το άλλο μετατρέπεται σε ειδικού σκοπού και συγκεκριμένων αναβαθμισμένων υπηρεσιών. Θεωρώ αυτήν ως την καλύτερη λύση. Γιατί δηλαδή θα μας χάλαγε να γινόταν το νοσκομείο Ναυπλίου ένα πολύ οργανωμένο κέντρο πρωτοβάθμιας παροχής υγείας, μαζί με ένα πολύ σωστό ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών) και ταυτόχρονα ένα μεγάλο τμήμα του να μετατρέπετο σε ένα πολύ υψηλών προδιαγραφών ογκολογικό νοσοκομείο, ένα κέντρο αποκατάστασης τετραπληγικών, ένα Κέντρο για τους πάσχοντες από χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια (Χαπίτες). Ενα νοσοκομείο για όλη την Πελοπόννησο και γιατί όχι και παγκόσμιας εμβέλειας (έχουμε σαν περιοχή όλες τις προϋποθέσεις γι΄αυτό), πράγμα που συνεπάγεται τεράστια οικονομική ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας. Σ΄αυτή την περίπτωση τί θα είχαμε; Υποβάθμιση ή αναβάθμιση του νοσοκομείου; Αλήθεια ή ψέμματα;
Τελειώνοντας θα πω το εξής: Αυτή η επιτροπή που μελέτησε το υγειονομικό χάρτη της Πελοποννήσου είναι τόσο αφελής στο επικοινωνιακό επίπεδο; Είναι δυνατόν να περάσει τις προτάσεις της, όταν με ωμό τρόπο μας λέει ότι το νοσοκομείο Αργους θα είναι δευτερεύον και το Νοσοκομείο Ναυπλίου, μόνον χρονίων Παθήσεων; Καλά πληρωθήκανε από χρήματα του φορολογούμενου οι άνθρωποι αυτοί; Πώς μπορούν να πείσουν τις κοινωνίες για την ορθότητα των προτάσεών τους, όταν δεν εξειδικεύουν τις θέσεις τους και δημιουργούν το φόβο ότι το τουριστικό Ναύπλιο δεν θα έχει αύριο κρατικές υπηρεσίες υγείας; Αλήθεια ή ψέμματα;

Odious expenses (επαχθείς δαπάνες)

Είμαι αγανακτισμένος.
Υπάρχει κάποιος που να μην είναι σήμερα αγανακτισμένος;
Το ζήτημά μου όμως είναι ότι δεν είμαι τώρα αγανακτισμένος.
Χρόνια αγανακτούσα.
Όταν αυτό που υποστήριζα δεν έπαιρνε ούτε καν τη βάση του 3% για να μπει στη βουλή.
Όταν οι Έλληνες έκλειναν το ραντεβού με την ιστορία και την ίδια στιγμή  έστελναν το Λεωνίδα σπίτι του.
Όταν όποια ψύχραιμη φωνή ακουγόταν κόντρα στις πρασινογαλάζιες ηγεσίες, ήταν σαν πρόβατο που έβγαινε από τη στρούγκα και τον έτρωγαν οι λύκοι.
Αγανακτούσα με τα μεγάλα ελλείμματα που χρόνια είχαμε και καλυπτόντουσαν από όλο και νέα δάνεια, που υποθήκευαν την ανεξαρτησία μας και το μέλλον το παιδιών μας.
Αγανακτούσα με το 90% που έπαιρναν τα δύο μεγάλα κόμματα.
Με τους αριστερούς και δεξιούς που προσχωρούσαν στην παράταξη Αναγνωσταρά.
Με τις απευθείας αναθέσεις.
Με τις λογικές "βάλε το οικοπεδάκι μου στο σχέδιο πόλης και εγώ θα σε ψηφίσω"
Αγανάκτησα με το γεγονός ότι τα πράσινα και γαλάζια ψηφοδέλτια στο Δήμο Ναυπλίου, μόλις πριν από λίγους μήνες πήραν το 80%
Αγανακτούσα με τους συνδικαλιστές, με τη βία στο ποδόσφαιρο.
Αγανακτούσα με τους υπερπατριώτες και τους ανεξέλεγκτους εξοπλισμούς.
Με τους μιζαδόρους και ρουσφετολόγους.
Συνεχίζω σήμερα να αγανακτώ με τη συνεχιζόμενη σπατάλη, τις άδικες περικοπές μισθών και συντάξεων στους πλέον καταφρονεμένους, το βόλεμα των ημετέρων, τα προνόμια βουλευτών και δημοτικών αρχόντων, με τους συνδικαλιστές.
Αγανακτώ με την παραοικονομία, με αυτούς που έβγαλαν τα χρήματα στο εξωτερικό και ακόμα δεν τους έχουν συλλάβει, με την αύξηση των έμμεσων φόρων, με την φοροαπαλλαγή μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, με το γεγονός ότι ακόμα είμαστε πρώτοι στην κατανάλωση αντιβιοτικών, με το ότι δεν επιθυμούμε τίποτα να αλλάξουμε και αντιδρούμε ακόμα και στα αυτονόητα, με τη βλακεία του να μαζεύουμε χιλιάδες αποδείξεις ακόμα και από τα supermarkets που αποδειδειγμένα δεν φοροδιαφεύγουν (ενώ κανείς μας δεν έχει αποδείξεις από δικηγόρους, γιατρούς, υδραυλικούς), με το να πληρώνουμε μισθούς στους παπάδες.
Αγανακτώ με το ότι η χώρα πλέον δεν παράγει και γι΄αυτό έχουν ευθύνη οι πολλοί.
Τελικά όμως αγανακτώ και με κάποιους από τους αγανακτημένους, που αγανακτούν διότι επιθυμούν την προηγούμενη κατάσταση.
Αγανακτώ με όσους αγανακτημένους βάζουν στο ίδιο τσουβάλι όλα τα κόμματα, ενώ τελικά δεν είναι όλοι ίδιοι, διότι πώς να το κάνουμε, οι Κουκουέδες δεν είναι λαμόγια.
Αγανακτώ με τους αγανακτημένους που επιθυμούν την επιστροφή μας στη δραχμή.
Αγανακτώ με τα αγανακτημένα λαμόγια, που είχαν συμμετάσχει στα γλέντια του παρελθόντος.

Επειδή όμως μια μεγάλη μερίδα των αγανακτημένων έχει πολύ καλές προθέσεις, αυτό που πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει είναι να οδηγήσουμε την αγανάκτησή μας σε θετικές κατευθύνσεις. Να δημιουργηθεί ένα μεγάλο κίνημα για να σταματήσουν κάποια στιγμή οι σπατάλες έστω και σε τοπικό επίπεδο. Θεωρώ ότι αντί να ψάχνουμε τη βλακεία του odious debt (επαχθούς χρέους), καλό θα είναι να ψάξουμε και να βρούμε και να ενατιωθιούμε στις odious expenses (επαχθείς δαπάνες).
Τις επόμενες λοιπόν μέρες θα ξεκινήσω να σας λέω ποιές είναι κατά τη γνώμη οι τοπικές σπατάλες στις οποίες όλοι οι αγανακτισμένοι πρέπει να βάλουμε ένα τέλος.

Σήμερα δηλώνουμε όλοι ΠΑΣΠ (ΠΑΣΟΚ)

Ντροπή
Αίσχος
Καφρίλα
Εμετικά νεοδημοκρατάκια
Φασισμός
Αηδιαστική βία
Σεξισμός κομπλεξικών
                             (Πατήστε στη εικόνα για να αηδιάσετε σε πλήρη οθόνη)

Και όμως .....απόψεις υπάρχουν

Ελαβα από κάποιον ανώνυμο ένα σχόλιο στην ανάρτησή μου για τις ιχθυοκαλλιέργειες. Το αντιγράφω ολόκληρο, διότι ο άνθρωπος λέει σημαντικά πράγματα και με εξαιρετικό τρόπο, πολύ καλύτερο από τη στεγωή δικιά μου γραφή.

"Έχεις απόλυτο δίκιο. Και ειδικά όσον αφορά στην 'επιστημονοσύνη' του ζητήματος, τώρα πληρώνουμε όλη αυτή την αφασία των τελευταίων 30 ετών.
Για τη χωροθέτηση των ιχθυοτροφείων θα έπρεπε να υπάρχει σε επίπεδο νομού πρώτα από όλα μία στοιχειώδης μελέτη που θα καταδείκνυε τη συμπεριφορά των θαλάσσιων ρευμάτων και του κυματισμού κατά τη διάρκεια του έτους (απλές αρχές και μεθοδολογία θαλάσσιας υδραυλικής δηλαδή - ζητήματα λυμένα εδώ και 50 χρόνια).
Κατόπιν θα έπρεπε να συσχετιστούν αυτά τα δεδομένα με τα αναμενόμενα ρυπαντικά φορτία στην ακτογραμμή, ιδιαίτερα σε περιοχές υψηλής τουριστικής ανάπτυξης.
Να γίνει και καμιά μέτρηση (να δούμε και πόσα σκατά υπάρχουν στη θάλασσα - ιδιαίτερα κοντά σε βιολογικούς. Άλλη αμαρτία...!).
Μετά θα έπρεπε να υπάρχει ένα γενικότερο αναπτυξιακό μοντέλο (ένας μπούσουλας) ανά περιοχή.
Κατόπιν όλων αυτών, θα έπρεπε να γίνει χωροθέτηση.
Γιατί δε γίνονται όλα αυτά;
Κατά την άποψή μου, το μοντέλο της πολιτικής αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης τα τελευταία χρόνια λειτούργησε πάνω σε τρεις άξονες:
α. Ο ένας έχει να κάνει με τον παντοδύναμο ελληναρά ξερόλα πολιτευτή και γραφειοκράτη, μονίμως ανεξέλεγκτος και στο απυρόβλητο, με σύνδρομο αδικαιολόγητης αλαζονείας (μερικοί από αυτούς φιντάνια του κοινού ποινικού δικαίου) που του δόθηκαν απίστευτες υπερεξουσίες και που πέρασε από αυτή τη ζωή σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά, παρότι παντελώς άσχετος και παγκοσμίως ανύπαρκτος.
Όπως έγραφε και εβδομαδιαία εφημερίδα πρόσφατα, εάν το πολιτικό ανάστημα είναι ανάλογο του ύφους, τότε στην Ελλάδα έχουμε πολύ μεγάλους πολιτικούς.
Ο κλασσικός έλληνας επιτηδευματίας - ελεύθερος επαγγελματίας - μικροεπιχειρηματίας σπανίως έχει κουλτούρα σύγκρισης και αξιολόγησης. Υπήρξε πάντα αφεντικό του εαυτού του και ποτέ κανένας δεν του είπε ότι κάνοντας μία δουλειά δημιουργεί δέκα ζημιές. Το ίδιο ισχύει και για τον δημόσιο γραφειοκράτη. Όλοι αυτοί παρεξήγησαν τον εαυτό τους και δυστυχώς βρέθηκαν από το πουθενά σε θέσεις ευθύνης.
β. Ο άλλος έχει να κάνει με το θεσμικό πλαίσιο, την απουσία ουσιαστικών ελέγχων και την ατιμωρησία σε κάθε επίπεδο (ιδιωτών και πολιτικών). Έτσι καταργούμε τους κανόνες της 'υγιούς ανταγωνιστικότητας' αλλά (εάν μου το επιτρέπεις) και της 'φυσικής επιλογής'. Η χώρα αυτή δεν προχώρησε ποτέ με το 'μέσο όρο'. Προχώρησε μπροστά με το χειρότερο 10%. Υπό αυτή την έννοια, δεν της δόθηκε ποτέ πραγματικά μία καλή και δίκαιη ευκαιρία.
γ. Ο τρίτος παράγοντας έχει να κάνει με τη συστημική - συστηματική απαξίωση κάθε ατόμου, πράγματος και αξίας που θα μπορούσε να πάει στοιχειωδώς μπροστά το κάρο. Όλοι οι 'περίεργοι' έγιναν μυστηριωδώς πρίγκηπες (ανεπάγγελτοι, απατεώνες, βλάκες, κουτοπόνηροι, τεμπέληδες, 'επιστήμονες' γιαλαντζι κ.λπ.) λες και το σύμπαν συνωμότησε γι αυτό και αποτέλεσαν τη 'συμμαχία των προθύμων' και των 'ειδικών' που έριχνε νερό στο μύλο της αφασίας.
Δεν είχαν λεφτά για 'μελέτες';
Μετά από όλα αυτά, πως περιμένουμε εσπευσμένα και στο παρα πέντε να λυθούν ζητήματα τα οποία χρειάζονται προγραμματισμό, "όραμα" (άντε πάλι αυτό το όραμα - τι γελοία λέξη) και γνώσεις;
Στον 'πραγματικό κόσμο' αυτά τα ζητήματα είναι απλά και αυτονόητα και η επίλυσή τους βασίζεται πάνω σε στοιχεία και δεδομένα τα οποία, παρεμπιπτόντως, εδώ ποτέ κανείς δε θεώρησε σκόπιμο να συλλέξει.
Να πως προκύπτουν οι μελέτες 'μαϊμού' (όταν και όποτε γίνονται και για τον οποιοδήποτε λόγο αυτές γίνονται).
Αλλά δε βαριέσαι - ας είναι καλά οι ασφαλτοστρώσεις και τα πανηγυράκια!
(ΥΓ. Και κάτι άλλο. Αυτό που με ενοχλεί πιο πολύ σε αυτή την κατασκευασμένη κρίση είναι το ότι όλοι αυτοί βγαίνουν τώρα και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους γιατί πλέον αντιλαμβάνονται ότι τόσα χρόνια έσκαβαν το λάκκο των παιδιών τους. Μπράβο αντίληψη! Εγώ τώρα τι να πω για τα δικά μου παιδιά; Είδες τελικά που η 'μερτσεντές' και η γκόμενα δε λύνουν όλα τα προβλήματα;)
24 Μαΐου 2011 11:03 π.μ."
Για την αντιγραφή: αιρετικός

Είναι να μην τρελαίνεσαι;

Διαβάστε και θυμηθείτε την ερώτηση που είχε υποβάλει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τότε και της Δημοκρατικής Αριστεράς σήμερα Νίκος Τσούκαλη και αφορά την εκμίσθωση των ΞΕΝΙΑ στον Αργολικό Ηλιο
http://alliprotasi.wordpress.com/2009/12/16/jenia/#more-2784

Διαβάστε και θυμηθείτε την  απάντηση απόλυτου εξωραϊσμού της υπόθεσης από τον Υπουργό Γερουλάνο. Ολα ήσαν εντάξει τότε.
http://alliprotasi.wordpress.com/2010/02/03/argoliko/#more-2955

Διαβάστε και θυμηθείτε πώς τα αιρετικά είχαν σχολιάσει την απάντηση Γερουλάνου
http://airetika.blogspot.com/2010/02/blog-post_04.html

Και μετά από όλα αυτά και την απόλυτη δικαιολόγηση του Αργολικού Ηλιου έρχεται σήμερα ο Υπουργός Γερουλάνος, ο ίδιος που τα είχε δικαιολογήσει όλα και απάντησε στο Δήμαρχο Αναγνωσταρά, που του έθεσε το θέμα των ΞΕΝΙΑ ως εξής:
«ο Αργολικός Ήλιος έχει καθυστερήσει. Αλλά αν δυσανασχετείτε εσείς μια φορά κύριε δήμαρχε, εμείς δυσανασχετούμε εκατό φορές για την επένδυση».

Πριν από ένα χρόνο τα είχε δικαιολογήσει όλα. Σήμερα "δυσανασχετεί εκατό φορές για την επένδυση"
Ο βουλευτής Τσούκαλης μεταξύ των άλλων είχε ρωτήσει: " Η σύμβαση προέβλεπε ότι η μισθώτρια εταιρία ήταν υποχρεωμένη μέσα σε διάστημα 18 μηνών (άρθρο 9ο της σύμβασης μίσθωσης) να προβεί σε πολύ συγκεκριμένες και επακριβώς καθορισμένες εργασίες στα μίσθια ξενοδοχειακά συγκροτήματα (άρθρο 3ο της σύμβασης μίσθωσης). Τέλος η σύμβαση μίσθωσης (άρθρο 2 παραγ. 2 ) δεν παρείχε τη δυνατότητα στη μισθώτρια εταιρία να επεκτείνει τις ξενοδοχειακές μονάδες και να δημιουργήσει νέες κλίνες.Η μισθώτρια ξενοδοχειακή εταιρεία σήμερα λειτουργεί και εκμεταλλεύεται τα δύο από τα τρία ξενοδοχειακά συγκροτήματα (ΞΕΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ –σήμερα NAFPLIA PALACE και ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ) ενώ το τρίτο ξενοδοχείο παραμένει ακόμα κλειστό εννέα και πλέον χρόνια μετά την υπογραφή της αρχικής σύμβασης και βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και χωρίς να έχουν γίνει οι εργασίες ανακαίνισης όπως προβλέπει η σύμβαση μίσθωσης. Επίσης παρά τη σύμβαση μίσθωσης και παρότι η περιοχή της Ακροναυπλίας βρίσκεται σε αρχαιολογική ΖΩΝΗ Α (πράγμα που αναφέρεται στη σύμβαση μίσθωσης), όπου απαγορεύεται η οποιαδήποτε νέα δόμηση, η ξενοδοχειακή εταιρία έχει προβεί σε ανέγερση νέων κτηρίων στην Ακροναυπλία και στο ξενοδοχειακό συγκρότημα NAFPLIA PALACE, δημιουργώντας κατ΄ αυτό τον τρόπο νέους όρους και νέα δεδομένα στη μισθωτική σχέση, τα οποία δεν υπήρχαν κατά τη διενέργεια του διαγωνισμού"
Αυτά ρώταγε τότε ο βουλευτής και τότε η Κυβέρνηση μέσω του Υπουργού Γερουλάνου είχε σιωπήσει. Σήμερα δυσανασχετεί εκατό φορές για την επένδυση.
Είναι να μην τρελαίνεσαι;