Μόνος ολομόναχος




Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Ερωτήματα τινα προς ξενοδόχους τινες του Ναυπλίου. Μαραθώνιος γαρ


Φωτίσθηκε ο σκοτεινός ουρανός πάνω από την καστρονησίδα της πόλης μας. Μαγευτικό το θέαμα με τα πυροτεχνήματα. Ο λαός που είχε συρρεύσει κατά χιλιάδες έμεινε με το στόμα διάπλατα ανοιχτό και μια κραυγή παρατεταμένων και συνεχών ηχηρών άλφα ηκούσθη πανταχόθεν.
Θρίαμβος για τους διοργανωτές του "ιβέντ". Και απόλυτα ικανοποιημένοι εμφανίσθηκαν την ημέρα εκείνη οι ξενοδόχοι, οι εστιάτορες και οι μπαροϊδιοκτήτες από την μεγάλη αύξηση της πελατείας και την μικρότερη αλλά λίαν ικανοποιητική αύξηση του τζίρου τους. Κατάφεραν και έκλεισαν κάποιες από τις μεγάλες οπές που είχαν δημιουργηθεί όλο το προηγούμενο άνυδρο καιρό στα οικονομικά των επιχειρήσεών τους. Τοιουτοτρόπως και κατά συνέπειαν εκφράσθηκαν από τους ευνοηθέντας ουκ ολίγα επαινετικά για τη δημοτική αρχή του τόπου σχόλια, λόγω της συρροής του λαού και της δημιουργηθείσης εορταστικής ατμόφαιρας. Και βεβαίως ελησμονήθη και άπας ο προηγηθείς κουρνιαχτός για το κόστος των πυροτεχνημάτων και για την αδιαφάνεια των δαπανών ώστε να γίνει εφικτό το φαντασμαγορικό θέαμα. Και οι οπαδοί των διοργανωτών της πολύ όμορφης βραδιάς των πυροτεχνημάτων άρχισαν να φωνασκούν και να κατηγορούν με ανοίκειες εκφράσεις όλους αυτούς που ζήτησαν διαφάνεια στα οικονομικά χωρίς όμως βεβαίως να πουν όχι στην εκδήλωση. Αντιθέτως την επικρότησαν.
Και, βεβαίως, την επόμενη ημέρα, βγήκε από μία γωνία εκείνο το μαυράκι του ανεκδότου και ανήγγειλε το "μέσα τα κεφάλια".
Ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ το πως σκέπτονται οι ξενοδόχοι και οι άλλοι επιχειρηματίες της πόλης μας που ξιφουλκούν κατά αυτών που δεν αρκούνται στα όμορφα τριήμερα και στο κλείσιμο οπών και μόνον, αλλά ονειρεύονται ένα άλλο Ανάπλι ισχυρό και δυνατό  όλο το χρόνο.
Είναι δυνατόν ξενοδόχός τις να νιώθει ευγνώμων προς τους διοργανωτές της νυκτός με τα πυροτεχνήματα ή της άλλης νυκτός με τους μεταμφιεσμένους που έδωσαν ζωή στην πόλη δύο-τρία τριήμερα; Είναι βέβαιο ότι η καθημερινότης τους εξουθενώνει οικονομικά και ότι οι σύντομες ανάσες δεν αρκούν.
Έκανα μία διαδικτυακή έρευνα για τις τιμές στις οποίες οι τοπικοί ξενοδόχοι προσφέρουν εξαιρετικά δωμάτια με όλα τα καλούδια στην πόλη του Ναυπλίου. Πολλά, μα πάρα πολλά δωμάτια, προσφέρονται στην τιμή των σαράντα μόνον ευρώ. Ξενοδοχεία πολυτελείας έχουν βάλει τιμές 70 και 80 ευρώ τη βραδιά με παμπλούσια πρωινά, 24ωρη reception, έξοδα για πισίνα, κήπους και τα λοιπά. 
Ας πάρουμε λοιπόν το παράδειγμα αυτού του ξενοδόχου, που έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά στο ξενοδοχείο του, προσφέρει δωμάτια διακοσμημένα με εκλεπτυσμένο γούστο, έχει επενδύσει ουχί ευκαταφρόνητα ποσά και προχθές πανηγύριζε για το τριήμερο. Πως αυτός θα βγει στον αφρό με την πολύ σκληρή καθημερινότητα όταν μπαίνουν μέσα τα κεφάλια την επομένη των εορταστικών εκδηλώσεων; Σαράντα ευρώ το δωμάτιο πουλάει. Αφαιρέστε τμήμα του ΦΠΑ 24% που αποτελεί την προστιθέμενη αξία. Αφαιρέστε το ποσοστό 20% της εταιρείας μπούκινγκ που είναι ένας σκληρός επιβήτορας των επιχειρηματιών και η οποία χρεώνει την προμήθειά της όχι μόνον στο ποσό που εισπράττει ο ξενοδόχος αλλά και πάνω στον φουπουά (αναγκάζεται ο ξενοδόχος να πληρώνει προμήθεια στον φόρο. Παράλογο αλλά πραγματικό). Και αφού αφαιρεθούν φόροι και προμήθεια, από το υπόλοιπο που απομένει θα πρέπει να πληρωθεί ο μισθός και το ΕΦΚΑ της εργαζόμενης (45% επί του μισθού!!), τα έξοδα για το πλύσιμο σεντονιών και πετσετών, αγορές σαπώνων κλπ, πληρωμές ηλεκτρικού ρεύματος και κατανάλωσης ύδατος, πετρέλαια, τηλεφωνίες, ιντερνέτια, αγορά υλικών για πρωϊνά, αποκατάσταση βλαβών και ζημιών και από αυτό που θα απομείνει, αν μείνει κάτι, θα πρέπει να πληρωθεί φόρος εισοδήματος από το πρώτο ευρώ και ασφαλιστικές εισφορές του επιχειρηματία 27%. Και αρκετοί από τους ξενοδόχους πρέπει να αποπληρώσουν δάνεια σε τράπεζες ή άλλοι πληρώνουν μισθώματα. Πείτε μου τώρα αν όλα αυτά είναι εφικτά, χωρίς τη διακίνηση μαύρου χρήματος.
Ας μην πανηγυρίζουμε λοιπόν για ένα ή δύο τριήμερα, διότι η καθημερινή πραγματικότητα είναι ιδιαιτέρως σκληρή. Και ναι μεν τα πυροτεχνήματα καλά είναι, εφόσον υπάρχει διαφάνεια στις δαπάνες της εκδήλωσης, όμως θα πρέπει και η δημοτική αρχή να δει την ευρύτερη εικόνα. Και η ευρύτερη εικόνα μας λέει ότι αποτελεί ντροπή για την πανέμορφη πόλη μας, που βρίσκεται δίπλα στους πιο σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους της υφηλίου να πουλάει εξαιρετικά δωμάτια σε ξενοδοχεία σε τιμές που δεν τις απαντάς σε οποιοδήποτε και οπουδήποτε κείμενο υποβαθμισμένο χωριό ακόμα και μη τουριστικής περιοχής της Ευρώπης. Κάντε μια σύγκριση και θα δείτε ότι οι τιμές που έχουν διαμορφωθεί στο σπουδαίο Ναύπλιο είναι ξεφτιλισμένες σε σχέση με αυτές που ισχύουν ακόμα και σε φτωχές γειτονικές χώρες.
Κάτι πρέπει να γίνει με όλο αυτό το χάλι. Και πρωτεργάτες στην αλλαγή πορείας πρέπει να είναι οι οργανωτές της βραδιάς των πυροτεχνημάτων. Δεν φτάνουν τα δυο-τρία τριήμερα για να αλλάξει ο ρους. Δεν μπορεί τα πυροτεχνήματα να τα ρίχνουμε μόνον στ΄Ανάπλι. Θa πρέπει να εκμεταλλευθούμε το τεράστιο πλεονέκτημα που έχουμε, ότι είμαστε ο μόνος τόπος παγκοσμίως που διαθέτουμε τρεις αρχαιολογικούς χώρους ενταγμένους στα μνημεία της Unesco. Φαντασθείτε έναν Μαραθώνιο που να έχει σημείο εκκίνησης το αρχαίο θέατρο και το αρχαίο στάδιο της Επιδαύρου ή την Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες, που να τερματίζει στην πρώτη πρωτεύουσα του Νεοελληνικού Κράτους, αφού θα περάσει από την αρχαία πόλη του Αργους και την Τίρυνθα. Φαντασθείτε έναν υπερμαραθώνιο της Αργολίδας που να περνάει από όλους αυτούς τους σπουδαίους τόπους. Αιώνιο το χειροκρότημα, όχι στιγμιαίο.  Θα μπορούσαμε με τα χρήματα που δαπανούμε κατ΄ετος να προσελκύουμε ξένους αθλητές και από τις πέντε ηπείρους της υφηλίου και να διαφημίζουμε το εξαιρετικό που έχουμε που μας κάνει ξεχωριστούς. Ουδείς από τους ξένους συγκινείται μόνον με το Ναύπλιο. Τέτοιες πόλεις με ωραία ιστορικά κέντρα υπάρχουν εκατοντάδες στην Ιταλία, την Γαλλία, τη Γερμανία και τις άλλες χώρες. Ουδείς όμως μπορεί να τρέξει στους δρόμους του πιο σπουδαίου πολιτισμού της αρχαιότητας και δίπλα στα παγκόσμια μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Δεν το αντιλαμβάνονται οι αρμόδιοι. Εσείς που με διαβάζετε δεν το καταλαβαίνετε; Αλλά δεν θέλουν να εντάξουν τις Μυκήνες και την Επίδαυρο στη διαδρομή. Θέλουν να καρπωθούν όλη την δόξα για τους στενούς προσωπικούς τους λόγους. Και αυτοί οι ξένοι δρομείς θα έμεναν τρεις-πέντε- δέκα ημέρες στην περιοχή μας. Όχι μόνον στα πεταχτά για έναν καφέ και ένα γεύμα το πολύ. Αλλά είμαστε μίζεροι και χωρίς φαντασία. Ακόμα και τον ιστότοπο του μαραθωνίου μόνον στα Ελληνικά τον έχουμε. 
Και αν επιζητούσαν τόσο πολύ την προσωπική δόξα, ας διοργάνωναν και έναν αγώνα δρόμου πόλης για τα παιδιά, τους μαθητές, τους έξαλλους μεσόκοπους  εν όψει των επόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών. Στην τελική ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Μόνον για τα αξιώματα ενδιαφέρονται. Έχετε δει κάποιον που να μην είναι χαλίφης ή Ιζνογκούντ να ενδιαφέρεται, να εκφράζει γνώμη, να λέει την άποψή του και να είναι ενεργός στα τοπικά ζητήματα; Μόνον αυτοί οι γραφικοί έχουν απομείνει που αποτελούν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Μην το παλεύετε πολύ φίλοι μου υπέρ του ενός και κατά του άλλου. Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα.
Τα τελευταία έτη αρκετές πόλεις της Ελλάδας έχουν αρχίσει και διοργανώνουν δρόμους πόλης και μαραθωνίους με αρκετή επιτυχία.
Εμείς αν είμαστε μάγκες πρέπει να βάλουμε την φαντασία μας να δουλέψει για να μπορέσουμε εν τέλει να δώσουμε πραγματικές ανάσες διαρκείας στους απασχολούμενους με τον τουρισμό, επιχειρηματίες και εργαζόμενους εκμεταλλευόμενοι και τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.
Και επειδή ήμουν ο πρώτος που πρόβαλα το αίτημα για την διεξαγωγή μαραθωνίου, πολύ πριν η δημοτική αρχή κοκορευθεί (αν θέλετε μπορώ και να σας θυμίσω την αρθρογραφία μου), θα σας πω τώρα και μιαν άλλη ιδέα για να κάνουμε κάτι το εξαιρετικό που δεν το έχει σκεφτεί μέχρι σήμερα καμία άλλη πόλη της Ελλάδας.
Ας διοργανώσουμε για το καλοκαίρι ή τον Σεπτέμβρη ένα night street event. Εναν νυχτερινό αγώνα δρόμου μέσα στην πόλη του Ναυπλίου με φόντο τα φωτισμένα κάστρα. Και ας τον συνδυάσουμε με μουσικές σε διάφορες γωνιές και με ένα φεστιβάλ φωτισμών. Φωτισμούς σε διάφορα σημαντικά κτήρια. Θα έλθει πολύς κόσμος να συμμετάσχει σε έναν τέτοιο αγώνα δρόμου και να διασκεδάσει. Και μπορεί να τον διαφημίσουμε και στο εξωτερικό. Και όλοι αυτοί που θα συμμετάσχουν, δεν θα είναι λόγω ώρας διεξαγωγής, περαστικοί για μια πορτοκαλάδα. Θα μείνουν στο Ναύπλιο, το Τολό.
Ακούστε. Αυτά που προτείνω δεν τα βγάζω μέσα από την κοιλιά μου. Γίνονται σε άλλες χώρες. Αρκεί εμείς εδώ να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας και τα ώτα μας σε όλα αυτά. Πράγμα που δεν κάνουμε και κατηγορούμε και από πάνω όσους το πράττουν.
Αλλά κάποιοι λίγοι από εσάς, δηλαδή τα ουκ ολίγα, εσχάτως εμφανισθέντα και σε τοπικό επίπεδο trolls του διαδικτύου και οι μίζεροι ξενοδόχοι θα αρκεσθείτε στα μικρά και ασήμαντα τριήμερα που σας προσφέρουν και τα ξενοδοχεία σας θα συνεχίσουν να πουλάνε δωμάτια στην τιμή των  τριάντα και σαράντα ευρώ τη βραδιά και το μόνο που θα πράττετε απλά για να επιβιώσετε  θα είναι να φοροδιαφεύγετε όσο μπορείτε και να αφήνετε πίσω κάποιες πληρωμές.

Δεν σωζόμαστε φίλοι μου για όλους τους άλλους λόγους, αλλά και διότι αρκούμαστε στη μιζέρια που μας προσφέρουν.
Υπάρχουν και άλλες ιδέες. Κάποιες από αυτές δεν είναι είναι δικές. Είναι άλλων. Ιδέες που θα απογείωναν το Ναύπλιο. Και είχαν προχωρήσει.
Αλλά.....
Προσεχώς αυτά

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Ενας άλλος Μαραθώνιος είναι εφικτός


Ακούσαμε απίστευτη δήλωση πριν λίγες μέρες.
Για ταξικά δυστυχήματα πάνω στην άσφαλτο 
Παλαιότερα βέβαια είχαμε ακούσει και τη Ρένα, που τώρα έγινε Περιφερειάρχης Αττικής, να ισχυρίζεται ότι αλλιώς μαζεύουν τα σκουπίδια μας οι αντιμνημονιακοί δήμαρχοι (να χέσω την αντιμνημονιακότητα της Ρένας) και διαφορετικά οι μνημονιακοί!!!
Θα αντεπιτεθώ ως γνήσιος αιρετικός και ανάποδος με δικιά μου απίστευτη δήλωση.
Θα σας πω λοιπόν σήμερα ότι οι Μαραθώνιοι που διεξάγονται στις μητροπόλεις της υφηλίου, αλλά και σε μικρότερες πόλεις και σε ορισμένα χωριά, όπως  είναι σύμφωνα με τα παγκόσμια μεγέθη το Αναπλάκι μας, αποτελούν τις μεγάλες και πιο φανταχτερές εκδηλώσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Το τερμάτισα κι εγώ, αν και ουδόλως θεωρώ ότι το να γίνονται εορτές του καπιταλισμού είναι κατ΄ανάγκην και κακό.
Θα θριαμβεύσει και πάλι η δημοτική αρχή με τον Μαραθώνιο που θα διεξαχθεί μεθαύριο στην πόλη μας. Εκείνη την ημέρα θα λησμονηθούν όλα τα αλατοπίπερα, που σχετίζονται με τα οικονομικά του Μαραθωνίου που παραμένουν εν πολλοίς στα βαθιά σκοτάδια, παρότι πληροφορηθήκαμε πλέον, ότι γύρω από την εκδήλωση αυτή διακινούνται υπερβολικά, για τις δύσκολες εποχές που βιώνουμε, χρήματα.
Δεν θα σας επαναλάβω όλα αυτά που έχουν γραφεί, ούτε θα σχολιάσω τις υποτιθέμενες απαντήσεις, που αντί να διαφωτίζουν, συσκοτίζουν έτι περαιτέρω. Άλλωστε και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο το έθεσαν το θέμα και ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και αυτός της ελάσσονος μειοψηφίας. Τον επικεφαλής της τρίτης δημοτικής παράταξης επιδεικτικώς τον αγνοώ ως παντελώς ανύπαρκτο στα δημοτικά. Δεν θα υπεισέλθω σε νούμερα, ποσά και κονδύλια, αφού σε αυτά, όποιος θέλει, μπορεί να εντρυφήσει εις το πρεφαδορικόν ιστολόγιον, που έχει αναλύσει το όλο θέμα κτυπώντας τους και παραγουλιάζοντάς τους ως αλιευθέντας οκτάποδας. Ένα μόνον θα προσθέσω όσον αφορά το θέμα των οικονομικών για την πληρέστερη οικονομική αποτύπωση της όλης κριτικής. Μέσα από μία σύντομη διαδικτυακή έρευνα ανακάλυψα ότι τα τσιπάκια που βάζουν στους δρομείς για να τους χρονομετρούν στους μεγάλους Μαραθώνιους και στους δρόμους πόλης χρεώνονται στας Πολιτείας τα Ηνωμένας της Αμερικής έως δύο δολάρια το ένα (δολάρια όχι ευρώ). Υπολογίστε....
Και βέβαια ας τονίσω και αυτό το όλως  τραγικό που απάντησε ο κ. Δήμαρχος στον κ. Αντωνιάδη, ο οποίος ζήτησε να ενημερωθεί το δημοτικό συμβούλιο και μέσω αυτού ο φορολογούμενος κάτοικος αυτής της πόλης. Του είπε λοιπόν ο κ. Δήμαρχος απ΄ότι είδα στο σχετικό βιντεάκι στο γιουτιούμπι, ότι είναι άκαιρο να συζητηθούν τα οικονομικά του Μαραθωνίου λίγες ημέρες πριν τη διεξαγωγή του και ότι, εάν επιθυμούν οι δημοτικοί σύμβουλοι, έχουν την δυνατότητα να ενημερωθούν πίσω από κλειστές θύρες. Εξαιρετικά!!! Αν δεν είναι τώρα η ώρα για ενημέρωση για όλα τα οικονομικά δεδομένα άραγε πότε είναι; Και τι έχουν να κρύψουν ώστε να μην τα πουν όλα σε δημόσια συνεδρίαση για να πληροφορηθούμε τα καθέκαστα και ημείς οι μαυρισθέντες από τον λαό, αλλά και άπαντες οι μαυρίσαντές μας. 
Όμως την ανάρτηση αυτή για τον Μαραθώνιο την αποφάσισα για να σας γράψω άλλα όμορφα πραγματάκια που συμβαίνουν όχι σε αυτό το χωριό, αλλά στις μητροπόλεις του κόσμου όπου διεξάγονται Μαραθώνιοι και αποτελούν, όπως είπαμε μεγάλες καπιταλιστικές εορτές.
Σαράντα χιλιάδες άτομα έτρεξαν στον μαραθώνιο του Λονδίνου το 2016. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί, γυναίκες και άνδρες δεν τρέχουν μόνον για την πάρτη τους. Βάζουν ένα στοίχημα με τον εαυτό τους ότι θα τερματίσουν τον Μαραθώνιο ή τον Ημιμαραθώνιο, όχι μόνον για να νοιώσουν μαγκίτες και σπουδαίοι, όχι μόνον για να φωτογραφηθούν στον τερματισμό και να πάρουν το σχετικό αναμνηστικό της συμμετοχής και του τερματισμού τους, αλλά και για να προσφέρουν στους έχοντες ανάγκη.  Θα σας πω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Πεντακόσιοι από τους σαράντα χιλιάδες δρομείς έτρεξαν ως μία ομάδα. Ο μαραθώνιος του Λονδίνου είχε χορηγό της φανέλας με την οποία έτρεχαν, μία μικρή  Βρετανική τράπεζα που έχει αγοράσει την Northern Rock, μία μικρή τράπεζα με έδρα του Νιουκαστλ, που κατέρρεσυε κατά τη μεγάλη  παγκόσμια Τραπεζική κρίση. Ετσι όλη η ομάδα των πεντακοσίων είχε έναν χορηγό που έβαλε ένα σημαντικό ποσό για να προσφέρει και να διαφημισθεί συνάμα (για καπιταλισμό μιλήσαμε).  Αλλά και ο καθένας από τους δρομείς είχε τους δικούς του χορηγούς, τους οποίους έπρεπε να βρει μεταξύ φίλων, συγγενών, γειτόνων, συναδέλφων στη δουλειά. Όλοι αυτοί οι χορηγοί του καθενός δρομέα θα κατέβαλαν το συμφωνηθέν ποσό της χορηγίας μόνον εφόσον ο δρομέας κατάφερνε να τερματίσει. Έτσι ο αγώνας, η προσπάθεια και ο τερματισμός αποκτούσε ένα νόημα πέραν από την προσωπική δικαίωση και την φωτογραφία στον τερματισμό από την γκόμενα ή από την μαμά. Λοιπόν. Η ομάδα αυτή των πεντακοσίων ατόμων κατάφερε μέσω της βασικής χορηγίας της τράπεζας Virgin Money, των χορηγιών του κάθε δρομέα και του παραβόλου συμμετοχής να συγκεντρώσει δύο εκατομμύρια λίρες, τις οποίες προσέφεραν σε οργάνωση που ασχολείται  και προστατεύει  ανήλικα παιδιά που έχουν πέσει θύματα  βίας.
Αυτή είναι μια μεγάλη εορτή του αθλητισμού και της προσφοράς και όχι μιζέριας και αδιαφάνειας.
Και βεβαίως ουδείς διανοείται να αποκρύψει τα οικονομικά στοιχεία της όλης προσπάθειας της ομάδας.
Και υπάρχουν δεκάδες τέτοιες ομάδες δρομέων που συμμετέχουν σε αυτούς τους μεγάλους Μαραθώνιους με σκοπό να μαζέψουν τα δικά τους ποσά για να τα προσφέρουν για άλλους σκοπούς.
Οποία διαφορά με την δικιά μας μιζέρια στο χωριό μας.
Και να σας πω και ένα τελευταίο.
Όταν κάποιος με οκτώ δεκαετίες στην πλάτη της ζωής του παίρνει μέρος σε έναν Μαραθώνιο και καταφέρνει και τερματίζει, θα πρέπει όλοι να ντρεπόμαστε  όταν περνάει απαρατήρητη η προσπάθεια αυτή, αφού ο άνθρωπος είχε την ατυχία να τερματίσει μαζί με τους κανακάρηδες που έτρεχαν τα δύο χιλιόμετρα και έπρεπε σε αυτά να δοθεί η προτεραιότητα, αφού θα έπρεπε να μείνουν χαρούμενοι οι μπαμπάδες και οι μαμάδες, που καμάρωναν τα βλαστάρια τους και τυχαίνει και να ψηφίζουν.
Αυτό ήταν το τελευταίο αν και θα μπορούσα να σας πω και άλλα.
Α ναι, ένα άλλο τελευταίο. Στην Αθήνα κάποια υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στον εκεί Μαραθώνιο, όπως οι ισοθερμικές φόρμες για αυτούς που τερμάτισαν, μαζεύτηκαν και δόθηκαν στους πρόσφυγες.
Αυτό ήταν το τελευταίο.
Α ναι, ένα άλλο τελευταίο. Ο σύλλογος των τοπικών μαραθωνοδρόμων που μέσω δικού τους τραπεζικού λογαριασμού έγινε η διακίνηση των χρημάτων την προηγούμενη χρονιά, μάλλον την πάτησαν, διότι ευρέθησαν εν τω μέσω του σκότους.
Α ναι, ένα άλλο τελευταίο. Τόσα χρήματα εδόθησαν. Μια μετάφραση βρε παιδί μου στα Αγγλικά του ιστοτόπου του Μαραθωνίου Ναυπλίου δεν το σκέφτηκαν ή δεν θέλησαν να δαπανήσουν αυτό το ποσό;
Εντάξει αυτό ήταν το τελευταίο.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ξεφαντώνουμε. Δεν κοκκινίζουμε από ντροπή

Πάει, πέρασε και αυτό το εκπληκτικό τριήμερο με τις πολλές συγκινήσεις και τους σπουδαίους ατομικούς και συλλογικούς θριάμβους, των διαφόρων δημοτικών αρχών που διοργάνωσαν ανά την επικράτεια όλες αυτές τις φιέστες με τις καμήλες, τους Καρνάβαλους "πλουτοκράτορες", τους γηραλέους Μπόνεϊ Μού και τις λοιπές χορεύτριες.
Ξεφάντωσε και ο κόσμος με όλα αυτά που εγώ ο μουρτζούφλης, που χαίρομαι με άλλα, δεν αντιλαμβάνομαι. Μην με παρεξηγείτε λοιπόν με την πικρόχολη κριτική μου για το Αναπλιώτικο καρναβάλι, όπως κάνατε πέρσι, που θεώρησαν κάποιοι ότι η γνώμη ενός γερο- παράξενου έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία και επηρεάζει.
Και είδα και φωτογραφίες. Πολύ μου άρεσε η Βενετσιάνικη βραδιά. Ειλικρινά το λέω. Δεν ειρωνεύομαι. Πολύ καλύτερα τα Αναπλιώτικα Καρναβαλικά πράγματα, απ΄ότι στο Αργος που έπαιξαν με γυμνό για να προσελκύσουν. Και πάλι όμως την δικιά μου όλως μειοψηφική γνώμη εκφράζω. Όμως το ποιοτικά ανώτερο Σαββατόβραδο, αλλά και το πολύ όμορφα γιγαντιαία πλάσματα που είδα, σε φωτογραφίες και πάλι, από τη Κυριακάτικη αποκριάτικη κορύφωση, συνδυάσθηκαν με τα γιαουρτώματα (έτσι διάβασα), που όταν δεν είναι αυθόρμητα, αλλά βαλτά και προσχεδιασμένα από τους διοργανωτές, είναι, πάλι κατά την ταπεινή μειοψηφική μου γνώμη, απαίσια.
Όμως σε αυτό το εκπληκτικά όμορφο τριήμερο έγινε και κάτι άλλο φρικαλέο.
Καννιβάλισε η Ελλάδα με τους θανάτους στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τα πιο ταπεινά ένστικτα του κόσμου αναδύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο δράστης, ο νέος αυτός που έχασε την ζωή του και που συμπεριφέρθηκε με ασύγγνωστη αμέλεια ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας. Ιδού η ευκαιρία να ξεπλύνουμε την δικιά μας επιθετική και εγκληματική σε πάρα πολλές περιπτώσεις οδηγική και με επιθετικό τρόπο συμπεριφορά. Δεν ήταν ένας από εμάς ο νέος που σκοτώθηκε και προκάλεσε τον θάνατο άλλων νέων ανθρώπων. Δεν μας αφορά ο πόνος της οικογένειάς του, ούτε στο ελάχιστο. Και δεν οδηγούσε Γιούγκο Ζάσταβα, αλλά Γερμανική Πόρσε. Και η πράξη του ήταν ακραία. Δεν έχουμε ευθύνη εμείς για τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα στην άσφαλτο. Σιγά την παράβαση που διαπράττουμε εάν δεν φοράμε κράνος, εάν βάζουμε το παιδί μας στο μπροστινό κάθισμα άνευ προστατευτικής ζώνης, εάν οδηγάμε ελαφρώς πιωμένοι, εάν ομιλούμε στο κινητό, εάν υπερβαίνουμε το όριο ταχύτητας, εάν είμαστε γάιδαροι και παρκάρουμε όπου βρούμε ,ακόμα και στις θέσεις που προορίζονται για αναπήρους, εάν δεν έχουμε περάσει από ΚΤΕΟ τα αυτοκίνητά μας, εάν δεν σταματάμε στις διαβάσεις των πεζών, εάν, εάν , εάν..... Ο γόνος της πλούσιας οικογένειας οδήγησε το γερμανικό αυτοκίνητο με ακραία υπερβολική ταχύτητα και προκάλεσε τον θάνατο νέων ανθρώπων. Αυτό μας αρκεί, να ξεπλύνει τα ανομήματά μας. Ποτέ δεν φταίμε εμείς, "Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" παλαιότερα και ¨Γκόου μπάκ μανταμε Μέρκελε¨ πιο πρόσφατα. Ο λαός είναι αθώος του αίματος.
Διασκεδάσαμε πολύ οι Αναπλιώτες το τριήμερο του Καρνάβαλου. Και περπατήσαμε και φωτογραφίσαμε την πόλη και τις συνοικίες των ονείρων και θυμηθήκαμε όλα τα ωραία τα παλαιά, όμως ελάχιστοι έχουν ευαισθητοποιηθεί για αυτό το άθλιο που συμβαίνει δυο - τρία χιλιόμετρα από το επίκεντρο των καρναβαλικών εκδηλώσεων. Ένα έτοιμο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής για τους μικρούς μαθητές, που έχει κατασκευασθεί με χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων να το έχουν καταντήσει σκέτο σκουπιδότοπο. Δεν λειτούργησε ποτέ. Τα πήραμε τα χρήματα, κατασκευάσαμε το έργο, κάποιος εργολάβος πληρώθηκε, κάποιος Δήμαρχος κορδώθηκε, αλλά τα παιδιά δεν έμαθαν τους βασικούς κανόνες της κυκλοφορίας πεζών, ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, αυτοκινήτων.
Δεν ευθυνόμαστε εμείς καθόλου ως πολίτες που το επιτρέπουμε αυτό να συμβαίνει επί τόσα χρόνια. Ο γόνος της πλούσιας οικογένειας είναι ο μοναδικός που ευθύνεται. Ο άλλος πέρσι, που, όπως λένε, οδηγούσε σκνίπα, αυτός δεν έγινε βορά στο αδηφάγο πλήθος, παρότι σκοτώθηκε και ο ίδιος και η κοπέλα δίπλα του. Αυτός ήταν παιδί του λαού.

Δεν είναι ανάγκη να κοκκινίζουμε από ντροπή που επιτρέπουμε να συμβαίνει αυτό στο “Πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής” και να τους εκλέγουμε όλους αυτούς που το κατάντησαν σκουπιδότοπο. Τα ελαστικά ήσαν πολύ παλαιά και αυτό μας αρκεί.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ναύπλιο και Αργολίδα εν καιρώ δραχμής


Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη απ΄όσους θα θίξω με τη σημερινή μου ανάρτηση. 

Πολλοί από αυτούς που θα ενοχληθούν από τα γραφόμενα μου, εάν βεβαίως καταφέρουν να με διαβάσουν από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι τίμιοι άνθρωποι, σκληρά εργαζόμενοι, που έχουν θιγεί από αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας, άνεργοι, χρωστούν μεγάλα ποσά σε τράπεζες και κράτος, αρκετοί από αυτούς είναι αγωνιστές της ζωής που ονειρεύονται πιθανώς ακολουθώντας  τις δικές τους προσλαμβάνουσες έναν καλύτερο κόσμο για την κοινωνία.
Αλλά πρέπει να τους τα πω χύμα και τσουβαλάτα, απλά και μόνον διότι πλέον το νοιώθω αυτό μέσα μου σαν αδήριτη ανάγκη μου και ως διπλό καθήκον  για τους δικούς μου προσωπικούς λόγους, τους οποίους βεβαίως δεν απαιτείται και να γνωρίζετε.

Πάμε λοιπόν.
Τι στο καλό είχατε  μέσα στο κεφάλι σας αγαπητοί μου που υποστηρίζατε, μαζί με την παμψηφία σχεδόν του Ελληνικού λαού, τις ολοφάνερα μπούρδες που εκστόμιζε ο Βαρουφάκης, ότι θα εκδίδαμε  perpetual bonds, δηλαδή ομόλογα που δεν θα είχαν ημερομηνία λήξης και θα τα ξεπληρώναμε όποτε και εάν κάναμε κέφι; Τον πίστεψε ο κόσμος και θεωρούσε τον απίστευτο αυτό νάρκισσο ως μεσσία οικονομολόγο. Ελα μ@@@ί στον τόπο σου. Γνωρίζω πολύ καλά ότι κάποιοι από εσάς θα σταματήσετε ακριβώς εδώ να με διαβάζετε. Άλλοι θα νευριάσετε μαζί μου που σας τα λέω. Αλλά δεν είχα και δεν έχω καμία κακή διάθεση απέναντί σας. Σκεφτείτε ολιγουλάκι  τις μπούρδες με τις οποίες είχατε ψηστεί, ότι έρχεται δηλαδή η ελπίδα και θα αλλάξει η μοίρα σας χωρίς κόπο και αίμα και με δάνεια που θα τα αποπληρώναμε του αγίου π@@@σου ανήμερα. Θα τους ξεπληρώναμε, λέει, όταν και εάν και εφόσον θέλαμε και αυτό θα το αποδεχόντουσαν ασμένως και θα συνέχιζαν να μας δίδουν και επιπλέον χρήματα και θα παραμέναμε συνάμα στην ευρωζώνη. Αυτή ήταν η βασική θέση των παλαβών που πιστέψατε και με αυτό το παραμύθι σας είχαν ποτίσει. Αληθινά σας λέω και σκεφτείτε το και αυτό, ότι τα τρισεκατομμύρια του Σώρρα δεν διαφέρουν και πολύ από τα perpetual bonds, τα ομόλογα στο διηνεκές του Βαρουφάκη και του Τσίπρα. Και όταν κάποιοι πολύ ελάχιστοι συμπολίτες σας, σας ομιλούσαν για την τεράστια απάτη στην οποία είχατε πέσει θύμα (ομιλώ για το 90% και πλέον του λαού),αντιδρούσατε με το να τους κατηγορείτε ως Μπομπολαίους, εκπροσώπους των δανειστών , προδότες κλπ.
Και μετά, όταν πλέον αποδείχθηκαν ότι οι ελπίδες ήσαν φρούδες και οι εξαγγελίες απάτες ή αυταπάτες, οι περισσότεροι από εσάς, μην θέλοντας να επωμιστείτε τις δικές σας προσωπικές ευθύνες, αποφασίσατε το εξαιρετικά απλό και βολικό συνάμα. Όλοι είναι ίδιοι, είπατε, ελπίδα δεν υπάρχει, είπατε, ειδήσεις δεν ακούτε διότι στεναχωριέστε, δεν σας νοιάζει τίποτα και δεν πρόκειται από εδώ και μπρος να πάτε να ψηφίσετε.
Και μετά συνεχίσαμε ως κοινωνία σε ακόμα χειρότερους ατραπούς. Εκεί που είχατε πιστέψει τις βλακείες (σας παρακαλώ, μην με βρίζετε πολύ άσχημα, όσοι έχετε καταφέρει να φτάσετε μέχρις εδώ την ανάγνωση), τώρα οι περισσότεροι υποστηρίζετε αναφανδόν ό,τι πιο ανήθικο έχει γίνει στην χώρα. Συντάξεις δύο ταχυτήτων. Οι παλαιοί συνταξιούχοι να λαμβάνουν σχεδόν αυτά που έπαιρναν και οι νέοι συνταξιούχοι να έχουν πολύ μικρότερες συντάξεις. Αντιλαμβάνεσθε; Εμάς να μην μας μειωθεί η σύνταξη και σκασιλάρα μας μεγάλη τι θα πάρουν οι συνάδελφοί μας που θα βγουν στη σύνταξη αργότερα με τα ίδια χρόνια και τις ίδιες προϋποθέσεις. Πλήρης ανηθικότητα. Να ζούμε σε βάρος των παιδιών μας. Υπάρχει κάτι χειρότερο; Και ουδείς αντιδρά.
Με αυτά και αυτά εκόντες ή άκοντες οδηγούμεθα ολοταχώς προς το εθνικό νόμισμα.
Και υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μας που, κάποτε έμεναν με το στόμα ανοιχτό με τα Βαρουφάκεια θέλγητρα, τώρα ακούν με θρησκευτική κατάνυξη τις τεράστιες παλαβομάρες και αηδίες που εκστομίζει ο εν Βρετανία διαβιών Παλαβίτσας. 

Άντε λίγη ακόμα προσπάθεια κάντε και συνεχίστε να με διαβάζετε εσείς που καταφέρατε να φτάσετε μέχρις εδώ. 

Βάλτε λίγο το κεφαλάκι σας να δουλέψει για να διαπιστώσετε ότι με την μετάβαση στη δραχμή οι πολλοί θα υποφέρουν απερίγραπτα βάσανα και οι πολύ ολίγοι θα ωφεληθούν απίστευτα ποσά. Θα γίνει η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έχει γίνει ποτέ στην Ελληνική ιστορία υπέρ των πολύ ολίγων.
Λέει ο Παλαβίτσας, “Μην φοβάστε ότι θα έχουμε ελλείψεις φαρμάκων, πετρελαίου, ειδών πρώτης ανάγκης διότι πλέον το ισοζύγιο πληρωμών της χώρας είναι σχετικά ισοσκελισμένο. Με αυτά που εξάγουμε θα πληρώνουμε αυτά που θα είμαστε αναγκασμένοι να εισάγουμε”. Είστε άνθρωποι μέσα στην ζωή, όλοι εσείς που έχετε καταφέρει να φτάσετε μέχρις εδώ την ανάγνωση της παρούσας ανάρτησής μου. Τι λέτε; Ένας μεγαλοεξαγωγέας εσπεριδοειδών θα τρέξει να φέρει τα ευρώ που θα εισπράξει από τις εξαγωγές των προϊόντων που εσείς έχετε παράγει ή θα τα κρατήσει στο εξωτερικό για να σας πληρώσει, εάν σας πληρώσει, μετά από έξι μήνες με υποτιμημένες κατά 60% και πλέον δραχμές. Που θα βρεθεί το συνάλλαγμα για να πληρώσουν οι εισαγωγείς, αφού ο καθείς θα κοιτάει την πάρτη του και θα κρατάει τα χρήματα στο εξωτερικό; Στις πτωχευμένες Ελληνικές τράπεζες που θα είναι φίσκα σε κωλόχαρτα χαρτονομίσματα εθνικού νομίσματος; Μα δεν είναι δυνατόν να μην το βλέπετε αυτό το εξαιρετικά απλό.
Ακούστε: Κάποιοι δραχμιστές ισχυρίζονται ότι, όταν κάποιος επικαλείται το παράδειγμα της Βενεζουέλας και της Βόρειας Κορέας, δεν λέει την αλήθεια και κινδυνολογεί ασύστολα. Εγώ συμφωνώ. Τα παραδείγματα της Βενεζουέλας και της Β. Κορέας δεν είναι πρόσφορα. Και αυτό διότι η μεν Βενεζουέλα έχει τεράστια αποθέματα πετρελαίου, η δε Βόρεια Κορέα καλώς ή κακώς έχει με έναν απίστευτα αυταρχικό τρόπο ρυθμίσει κάποιες καταστάσεις δημιουργώντας μία σχετική αυτάρκεια σε κάποιο μικρό βαθμό. Εδώ όμως πρόκειται να γίνει το απόλυτο χάος. Δεν θα είναι η δραχμή που θυμόμαστε ή που σας έχουν διηγηθεί. Σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ για τις επόμενες γενιές σκεφτείτε το. Η δραχμή θα έλθει μαζί με πτώχευση του Κράτους και με πτώχευση των Τραπεζών. Θα έχουμε για αρκετά χρόνια ένα τελείως απαξιωμένο νόμισμα, που ουδείς θα το δέχεται και άπαντες θα θέλουν να το ξεφορτωθούν.  Και η σταθεροποίηση του νομίσματος θα γίνει κάποια στιγμή με την εφαρμογή ενός αδιανόητα σκληρού δραχμικού μνημονίου, μπροστά στο οποία τα σημερινά μνημόνια είναι παιδική χαρά. Έχουν συμβεί αυτά. Δεν τα βγάζω από την κοιλιά μου.
Ακούστε φίλοι μου. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Motor Oil του Βαρδινογιάννη. Εάν δεν το γνωρίζετε οι εταιρίες των Βαρδινογιανναίων, έχουν το ρευστό τους, ομιλώ για πολύ ρευστό, όξω. Δεν έχουν τίποτα εδώ. Ακόμα και για την πληρωμή των μισθών έρχεται έμβασμα από το εξωτερικό την προτεραία των πληρωμών. Τα διυλιστήρια λοιπόν των Βαρδινογιανναίων κάνουν το 70% του τζίρου τους σε εξαγωγές και το 30% το πωλούν στην εσωτερική αγορά. Φαντασθείτε λοιπόν την κατάσταση με ένα απαξιωμένο εθνικό νόμισμα. Τα λεφτά όλα στο εξωτερικό, θα πληρώνουν τους εργαζόμενους σε υποτιμημένες δραχμές και βεβαίως θα μειώσουν την παραγωγή για τα πετρέλαια που προορίζονται για την εσωτερική αγορά, διότι απλούστατα δεν θα έχουν κανένα συμφέρον να πληρώνονται σε δραχμές κάτι που οι ίδιοι θα πληρώνουν σε δολάρια στις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες και μάλιστα προκαταβάλλοντας τα ποσά, αφού ουδείς θα είναι διαθέσιμος να δώσει πίστωση ή να εγγυηθεί την καλή πληρωμή. Έχετε αντίρρηση;
Φαντασθείτε και την άλλη εταιρία που εισάγει φάρμακα. Θα πρέπει να τα πληρώσει σε ευρώ που δεν θα τα έχει ως εισαγωγική και ουχί εξαγωγική εταιρία και μετά θα προσπαθεί να ισοφαρίσει με την πώλησή τους σε  δραχμές που θα υποτιμώνται μέρα με τη μέρα. Πως το βλέπετε;
Φαντασθείτε έναν αγρότη να πρέπει να πληρώνει με υποτιμημένες δραχμές τα πετρέλαια (εάν τα βρίσκει) για το τρακτέρ και για την μεταφορά των προϊόντων και τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα και τους σπόρους και όλα τα άλλα (εάν τα βρίσκει και αυτά), για να πουλήσει μετά σε υποτιμημένες δραχμές στον εξαγωγέα τα πορτοκάλια του, ο οποίος θα εισπράξει μεν σε ευρώ αλλά θα ξεπληρώσει τον αγρότη μετά από έξι μήνες σε δραχμές, που ήδη θα έχουν υποτιμηθεί άλλο ένα 20 ή 30%. Καταστροφή του πτωχού αγρότη, όσον και αν πιστεύετε κάτι διαφορετικό. Και παράλληλα απίστευτα πλούτη για τον μεγαλοχυμοποιό και εξαγωγέα.

Φαντασθείτε τον μικροξενοδόχο, που δεν έχει επαφές με τους μεγάλους tour operators, τι θα πάθει. Ο εσωτερικός τουρισμός θα καταρρεύσει κυριολεκτικά. Θα φάνε τις σάρκες τους για το ποιος θα πουλάει σε εξευτελιστικές σε ευρώ τιμές, για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Αντίθετα οι μεγαλοξενοδόχοι που έχουν τις άκρες τους, θα θριαμβεύσουν. Αλλά και αυτοί όξω θα κρατάνε τα χρήματα από τον τζίρο που θα πραγματοποιούν με ξένους πελάτες, για να έλθουν κάποια στιγμή μετά από ένα απίστευτα σκληρό δραχμικό μνημόνιο για να μας πάρουν τα σώβρακα. Και θα έλθουν οι μεγάλες πολυεθνικές ξενοδοχειακές αλυσίδες και θα τα αγοράσουν όλα τα ξενοδοχεία που τους ενδιαφέρουν. Οι άλλοι στον Καιάδα. Όλοι αυτοί που έχουν σήμερα τα χρήματά τους έξω και όλοι όσοι θα μπορούν να πληρώνονται σε ευρώ θα μας αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές.
Δεν είναι δυνατόν να λέτε ότι είστε αριστεροί και υπέρ των αδυνάμων και να επιδιώκετε την πτώχευση της χώρας και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. 

Υβρίστε με τώρα, αλλά σκεφτείτε τα κιόλας.

Και εδώ πάμε πλέον στο Ναύπλιο και στην Αργολίδα σε καιρό δραχμής.
Επειδή η προοπτική αυτή είναι βεβαία κατά την γνώμη μου, άλλως το πιο πιθανό σενάριο, θα πρέπει στοιχειωδώς από τώρα να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για τα πολύ μα πολύ χειρότερα.
1.   Είναι απολύτως αναγκαίο να μην απομονωθεί η πόλη μας και ο νομός μας, λόγω ελλείψεων σε καύσιμα. Άμεσα πρέπει να μπει  σε λειτουργία ξανά ο σιδηρόδρομος για να υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας μας με την Αθήνα και τον υπόλοιπο κόσμο και για την φτηνή και ασφαλή μεταφορά εμπορευμάτων. Εκ των ων ουκ άνευ.
2. Πρέπει να προετοιμασθεί ο αγροτικός κόσμος για να μπορέσει να καλλιεργήσει βασικά είδη διατροφής. Στην Κατοχή ο λαχανόκηπος της Αθήνας ήταν ο ελαιώνας και τα Σπάτα. Τώρα στα μέρη αυτά καλλιεργούνται  ερημωμένα εργοστάσια και μαιζονέτες. Στον Αργολικό Κάμπο πρέπει από τώρα να υπάρξει η προετοιμασία σε σπόρους, φυτώρια, φυτοφάρμακα, λιπάσματα για να ανατπεξέλθουμε τον πολύ δύσκολο πρώτο καιρό.
3.   Πρέπει να  προετοιμασθούν τα μαγειρεία που είναι σε Κρατική ή δημοτική διαχείριση για να αντιμετωπισθεί η τεράστια ανθρωπιστική κρίση που θα προκληθεί. Μαγειρεία του στρατού, των νοσοκομείων, των παιδικών σταθμών του γηροκομείου πρέπει να βρεθούν σε ετοιμότητα για να θρέψουν χιλιάδες που θα χάσουν τα πάντα.
4.    Από χθες έπρεπε να είχε γίνει η στροφή προς την εξωτερική αγορά των τουριστικών επιχειρήσεων για να αντισταθμιστεί ο σχεδόν μηδενισμός του εσωτερικού τουρισμού. Πρέπει να προετοιμασθεί ένα δίκτυο για την τροφοδοσία ξενοδοχείων και εστιατορίων από τοπικά ποιοτικά προϊόντα για να μπορέσουμε να αντισταθμίσουμε τις αναπόφευκτες ελλείψεις με ποιοτικά προϊόντα από τον τόπο μας.
5.   Πρέπει να προετοιμάσουμε το ενδεχόμενο κατάρρευσης των δικτύων, που πλέον είναι απαραίτητα για την ζωή μας. Δίκτυο ηλεκτρισμού, τηλεπικοινωνιών και ιντερνετ, δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης και συλλογής και αποκομιδής απορριμμάτων.
6.   Το βασικότερο δίκτυο που πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένο είναι αυτό για την τροφοδοσία της τοπικής αγοράς με είδη βασικής ανάγκης.

Σίγουρα έχετε γίνει έξαλλοι με τις υπερβολές που πιστεύετε ότι σας λέω και την "κινδυνολογία" μου. Εγώ θεωρώ ότι σας τα λέω ήπια. Δεν σας βάζω το θέμα της δημόσιας τάξης και τον κίνδυνο της εκτροπής με την έλευση ακραίων αντιδραστικών δυνάμεων στα πράγματα.

Και τελευταίο που θα πω για όσους κατορθώσατε να φτάσετε έως εδώ την ανάγνωση, είναι ότι δεν κατηγορώ μόνον εσάς που πιστέψατε τις απίστευτες ανοησίες. Κατηγορώ πρώτα απ΄όλα τον εαυτό μου, που υποστήριξα στο πρόσφατο παρελθόν δυνάμεις μέρος των οποίων σήμερα συντάσσονται σήμερα με  τον εθνικολαϊκισμό και την βλακεία στην οποία ζούμε.
Αυτά.
Νομίζω ότι έκαμα το προσωπικό μου καθήκον όχι για εμένα και για όλα τα άλλα γερούνδια, αλλά για τις επερχόμενες γενιές. Για τα μωρά που τώρα γεννήθηκαν και θα ζήσουν σε έναν απίστευτα σκληρό και απάνθρωπο κόσμο.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Μαραθώνιος οικονομικών αδιαφανειών


Θα σας αποκαλύψω σήμερα το ποιος είναι ο πιο αδικημένος πολιτικός στην Ελλάδα. Μετά από εμένα βεβαίως βεβαίως.
Ο πιο αδικημένος πολιτικός μετά από εμένα είναι σαφέστατα ο Μαυρογιαλούρος. Ο συμπαθής αυτός άνθρωπος  νόμιζε ότι έπραττε το καλό. Ότι είχε κατασκευασθεί μαιευτήριο στην κωμόπολη για να γεννήσει με ασφάλεια η φτωχιά αγρότισσα και ότι η γυναίκα αυτή από το χωριό είχε την δυνατότητα να μεταβεί εύκολα στην κωμόπολη, αφού θεωρούσε  ότι είχε φτιαχτεί και το γιοφύρι στο ποτάμι. Και ο κατά βάθος τιμιότατος αυτός πασίγνωστος χαρακτήρας του Ελληνικού κινηματογράφου, μόλις αντιλήφθηκε ότι τα έχει κάνει μούσκεμα και ότι οι γύρω του έτρωγαν με χρυσά κουτάλια, τα βρόντηξε. Πείτε μου λοιπόν τώρα, ποιοι από τους πολιτικούς μας παραιτήθηκαν και έγιναν Κινγκινάτοι, όταν διαπίστωσαν ότι αυτά που έκαναν δεν ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις τους.

Είναι βέβαιο ότι οι πονηροί παρατρεχάμενοι του Μαυρογιαλούρου, του επιδείκνυαν έγγραφα και παραστατικά και απολογισμούς σε σχέση με την κατασκευή του γιοφυριού και του μαιευτηρίου στην κωμόπολη.


Τα είπα λοιπόν για τον τίμιο Μαυρογιαλούρο και πάω σε τελείως άλλο θέμα.


Στα οικονομικά του Μαραθωνίου του Ναυπλίου και όχι μόνον.
Πολύς ντόρος έχει γίνει τον τελευταίο καιρό για τον απολογισμό των εσόδων και των δαπανών που αφορούν το αθλητικό αυτό γεγονός στην πόλη μας, που τόση αίγλη έχει δώσει στον Δήμαρχό μας , στον Αντιπεριφερειάρχη μας, στον υπεύθυνο τύπου του ΠΑΣΟΚ, στον Ψινάκη και σε άλλους.
Πολλοί είναι αυτοί που ομίλησαν, κατέκριναν, ισχυρίσθηκαν ότι υπάρχει έλλειψη διαφάνειας για τα όσα εισπράττονται και πληρώνονται προκειμένου να γίνει ο Μαραθώνιος.
Εμένα, ως ανάποδο και αιρετικό τύπο, και πιθανόν τόσα έτη κολλημένο με τα δημοτικά πράγματα, κάπως μου φαίνεται και αντιδρώ, όταν βλέπω ανακοινώσεις και ρητά διαφόρων, που τα βάζουν με το Δήμαρχο και την Πρόεδρο του ΔΟΠΠΑΤ.
Θα σας πω λοιπόν για ποιους πολύ ολίγους δεν βγάζω σπυριά, όταν αυτοί κατακρίνουν τα όσα συμβαίνουν με τον Μαραθώνιο.
Αποδέχομαι απόλυτα το να γράψει άρθρο ο Πρεφαδόρος, αφού καλώς ή κακώς επί χρόνια έχει ασχοληθεί και με άλλα οικονομικά θέματα περί την δημοτική αρχή. Δεν γνωρίζω, δεν είδα, εάν έχει γράψει κάτι ο Γραμματικόπουλος, αλλά δεν θα μου φαινόταν αυτό περίεργο, αφού κρατάει επί χρόνια μια συνεπή στάση, ιδίως για θέματα απευθείας αναθέσεων. Εννοείται ότι δικαίωμα να ομιλεί επί όλων αυτών των οικονομικών θεμάτων έχει η άλλη πρόταση, αφού επί δεκαετίες έχει στηλιτεύσει πλείστα όσα κακώς κείμενα, σπατάλες, αδιαφάνειες, υπερβολικές χρεώσεις, έλλειψη προγραμματισμού και μελετών ώστε να έλθουν κονδύλια.
Αυτοί είναι οι συνεπείς ή οι σχετικά συνεπείς και επομένως καλώς έχουν απευθύνει τα ερωτήματά τους στη δημοτική αρχή για τον τρόπο διαχείρισης  των χορηγιών, των ποσών που πληρώνουν οι δρομείς και των ποσών που δίδει η αυτοδιοίκηση, ποσά που αποτελούν την λυπητερή των φορολογούμενων.
Όμως απορώ με τις αντιδράσεις άλλων που σιωπούν για  όλα τα άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με την διαφάνεια της διαχείρισης των οικονομικών στην περιοχή μας. Κάποιοι μπορεί να είναι συνυπεύθυνοι για τα οικονομικά χάλια της χώρας αλλά να τολμούν σήμερα  να ομιλούν  μόνον για τον Μαραθώνιο.
Γίνομαι πιο συγκεκριμένος για να σας δείξω ότι δεν είναι μόνον ο Μαραθώνιος το πρόβλημα της έλλειψης διαφάνειας.
Στη ΔΕΥΑΝ, υπάρχουν σωρεία δικαστικών εκκρεμοτήτων για τις οποίες δεν υπάρχει συγκεκριμένη ενημέρωση. Μάθαμε μόνον μερικά πράγματα με την περίπτωση των κατηγοριών που απηύθυνε το ΔΣ της Επιχείρησης κατά της Διευθύντριας που απολύθηκε. Πληροφορηθήκαμε για την δικαστική εκκρεμότητα της ΔΕΥΑΝ προς την αντίστοιχη του Αργους, ύψοθς εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Μάθαμε για υπόθεση που έχειν φτάσει στον Αρειο Πάγο και για άλλη απόφαση που είναι πλέον εκτελεστή σε βάρος της ΔΕΥΑΝ, αφού ήδη έγινε κατάσχεση εις χείρας τρίτου. Ολα αυτά τα μάθαμε από σπόντα λόγω του ότι ήθελαν να διώξουν την Διευθύντρια. Εξαιρετικά θα έλεγα.
Για το Μουσικό Φεστιβάλ που διεξάγεται ένα τέταρτο του αιώνα, ποτέ δεν υπήρξε ένα πλήρης και αναλυτικός απολογισμός εσόδων-εξόδων, παρότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Για όλες αυτές τις πολυήμερες εκδηλώσεις που γίνονται εν όψει Χριστουγέννων, Καρναβαλιού, Πάσχα και που κοστίζουν αρκετά χρήματα, μπορεί να υπάρχει κάποιος προϋπολογισμός, όμως  δεν έχει γίνει ποτέ μια συζήτηση σε βάθος για το τι και πως δαπανούμε τα χρήματα κι σε ποιους αναθέτουμε κάποιες δράσεις. Για παράδειγμα τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν ανατέθηκε σε εταιρεία των Αθηνών το έργο της τοποθέτησης του Χριστουγεννιάτικου στολισμού και της δώσαμε πάνω από είκοσι χιλιάρικα μόνον για την εργασία και όχι για την προμήθεια του υλικού, ωσάν να μην υπάρχουν στην περιοχή μας συνεργεία που θα μπορούσαν να αναλάβουν το έργο αυτό. Και μετά μαθαίνουμε ότι χορηγός της έλευσης Στικούδη στην πόλη μας για να ανάψει τα φώτα είναι η ίδια η εταιρεία που της δώσαμε ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσό για να τοποθετήσει τα αγγελάκια και λοιπα φωτάκια. Αν δεν είναι δούλεμα αυτό, τότε τι είναι; Ωραία χορηγία!!!
Οι εκκλησιές της πόλης μας έχουν σοβαρά προβλήματα και ζητούν επιχορηγήσεις για να προχωρήσουν σε έργα αποκατάστασης. Ομως τόσα χρόνια δεν έχουμε δει κάποιο συγκεκριμένο απολογισμό των εσόδων των εκκλησιών, αλλά και των πολλές φορές πολυσύχναστων ξωκλησιών.
Οι προϋπολογισμοί και οι απολογισμοί του Γηροκομείου του Ναυπλίου δεν εμφανίζονταν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ουδέποτε συζητήθηκε το σοβαρό αυτό θέμα από τους αιρετούς εκπροσώπους. Ήδη είναι γνωστό ότι πουλήθηκαν σημαντικά ακίνητα που ανήκαν στο Γηροκομείο, όμως αυτό φθίνει. Και συζήτηση δεν διεξάγεται.
Ολα αυτά δεν έχουν απασχολήσει τους επίδοξους που θέλουν να αναλάβουν την θέση των νυν. Και για κάποια από τα θέματα αυτά είναι αυτοί οι υπεύθυνοι.
Για κάποιους λόγους δεν απασχολούν όλα αυτά τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Αντίθετα μερικά από αυτά υπερθεμάτισαν για τις όμορφες καταστάσεις και άλλοι έδωσαν και συγχαρητήρια στη δημοτική αρχή που μας  έτριψε στην μούρη έναν οικονομικό απολογισμό για τον Μαραθώνιο που δεν λέει απολύτως τίποτα για το που δαπανήθηκαν κοντά στα εκατό χιλιάρικα.
Ενώ άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης φωνασκούν τώρα για τον Μαραθώνιο.
Όλα αυτά με ξεπερνούν εμένα τον αφελή αδικηθέντα (αδικηθέντα όπως είπα στη αρχή), που δεν αντιλαμβάνομαι το γιατί και πως.
Δεν τα αντιλαμβάνομαι λοιπόν όλα αυτά εγώ ο αθώος, όμως απορώ πως, ενώ έχουν δαπανηθεί τόσα χρήματα, ο ιστότοπος του Μαραθωνίου Ναυπλίου είναι μόνον στα Ελληνικά. Δεν θέλουμε τουρίστες-αθλητές, Γιαπωνέζους και Αμερικάνους να έλθουν και να τρέχουν στον τόπο με τις αρχαιότητες για να ενισχυθεί και η τοπική οικονομία τον σχετικά νεκρό μήνα Μάρτιο;




Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Ενας παράξενος άνθρωπος βρέθηκε νεκρός στην Αρβανιτιά

A most peculiar man.
Ήταν ένας πολύ παράξενος άνθρωπος
Ζούσε μόνος, μες στο σπίτι, μες στο δωμάτιο, μέσα στον εαυτό του...
... Ήταν ο πιο παράξενος άνθρωπος.
Δεν είχε φίλους. Σπάνια μιλούσε
Δεν ήταν φιλικός, όμως αυτό δεν τον ένοιαζε
Και δεν ήταν σαν τους άλλους
Ήταν ένας πολύ παράξενος άνθρωπος
Πέθανε το Σαββάτο που  πέρασε
Άφησε ανοιχτό το γκάζι πριν για ύπνο πέσει
και τα παραθύρια τάκλεισε για να μην ποτέ ξυπνήσει
μες σ΄αυτό το μικροσκοπικό δωμάτιο και στην σιωπηλή ζωή του
Αλλά η κυρία Ριόρνταν λέει ότι έχει έναν αδελφό που ζει κάπου αλλού
Που θα πρέπει αμέσως να το μάθει
Και όλοι οι άνθρωποι είπαν ο εις μετά τον άλλον. "Είναι ντροπή που πέθανε,
αλλά δεν ήταν όμως ένας πολύ παράξενος άνθρωπος:"


Είχε έναν αδελφό αυτός ο παράξενος άνθρωπος που θα πρέπει να ενημερωθεί για τον θάνατο. Ο χαμός ακόμα και αυτού του περίεργου ανθρώπου, που  δεν ομιλεί σε συνάνθρωπό του και δεν είναι σαν τους άλλους,  πρέπει να γίνει γνωστός στη μάνα του και τον αδελφό του.


Οποία ντροπή να φεύγει από την ζωή κάποιος κάτοικος ή φιλοξενούμενος ή επισκέπτης ή περαστικός από την μικρή μας  πόλη και ουδείς να ενδιαφέρεται, ουδείς να κινητοποιείται, ουδείς να προσπαθεί να βρει τον αδελφό του, την μάνα του στα ξένα για να τους μεταφέρει τα θλιβερά νέα και ο παράξενος αυτός άνθρωπος μπήκε κάτω από την γη με έναν απλό ξύλινο σταυρό από πάνω, χωρίς όνομα, χωρίς κάποια ταυτότητα. Το σώμα του παράξενου αγνώστου  αυτού ανθρώπου, που βρέθηκε πνιγμένος τότε πριν δεκαετίες εκεί στην Αρβανιτιά, τελικά στο νεκροταφείο τ' Αναπλιού ετάφη. Χωρίς όμως στην ταφή αυτή κάποιος, έστω και εις, να είναι παρών. Χωρίς να χυθεί δάκρυ σε μάγουλο ή έστω να συμμετάσχει στην νεκρώσιμη απλή τελετή έστω και ένα θλιμμένο πρόσωπο Και ο παράξενος νέος άνθρωπος  είχε όλη την ζωή μπροστά του.  "Χους ει και εις χουν απελεύσει". Και αυτό ακόμα είναι αμφίβολο εάν ηκούσθη την θλιβερή εκείνη ημέρα της ταφής του αγνώστου, εκεί, δίπλα στο Βαυαρικό Λιοντάρι. Σχεδόν άπασα η τοπική κοινωνία αδιαφόρησε για τον  νέο άνθρωπο, τον εικοσάχρονο, μικρότερο ακόμα και από τον γιο μου, ίσως πιο μικρό και από τα ιδικά σας τέκνα, αγαπητοί μου αναγνώστες. Και σήμερα, είναι πολύ πιθανόν μια πολύ γραία πλέον μάνα και ένας γκριζομάλλης αδελφός ακόμα να τον αναμένουν να εμφανισθεί στην οικία που μπορεί να βρίσκεται σε μια μικρή πόλη που μαράζει λόγω της ανεργίας εξ αιτίας του κλεισίματος των ανθρακορυχείων σε μια κωμόπολη του Αγγλικού Βορρά. Αυτός ο θάνατος συνέβη στην πόλη μας πριν αρκετά έτη, αλλά δεν συνετάραξε την μικρή μας κοινωνία. Δεν ήταν το δικό μας παιδί. Υπήρξε  ένας άγνωστος περαστικός "πορτοκαλάς" από μια ξένη χώρα. Ο "ξένος" μπορεί κάποιοι να είπαν. "Αλήτη" σίγουρα τον αποκάλεσαν κάποιοι από τους ντόπιους πράσινους και γαλάζιους βολεμένους της εποχής. Αυτό συνέβη το 1989, τότε την εποχή της τοπικής αγροτικής ευδαιμονίας. Μάλλον το παιδί αυτό είχε βρεθεί στην πόλη μας για να εργασθεί στη συλλογή πορτοκαλιών, τότε που συνέρρεαν στην περιοχή μας  νέοι και νέες από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Τότε που το πορτοκάλι ονομαζόταν ο πορτοκαλί χρυσός. που μια μέρα δουλειάς στη λαϊκή ισοδυναμούσε σε κέρδη με τον μηνιαίο μισθό που έπαιρνε ένα δάσκαλος. Αυτή ήταν η Ελλάδα του τότε.
Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να ενθυμούνται οι παλαιότεροι, όσα έχουν ξεχάσει ή παριστάνουν κάποιοι ότι έχουν λησμονήσει ή δεν ήθελαν τότε να ακούσουν.
Σε φύλλο της εφημερίδας  "απόπειρας" της τότε Πρωτοβουλίας είχε γίνει εκτενής λόγος για τα δύο νέα παιδιά που βρέθηκαν νεκρά τις ίδιες ακριβώς μέρες στην Αργολίδα. Δεν ήταν μόνον ο παράξενος άνθρωπος που βρέθηκε πνιγμένος. Και στο Αργος ένας ακόμα "αλήτης πορτοκαλάς", από τη Δυτική Ευρώπη, βρέθηκε νεκρός.  Ο πνιγμένος είχε κακώσεις στο σώμα, όμως το πόρισμα του Λιμενικού έλεγε ότι οι κακώσεις προεκλήθησαν από την πρόσκρουσή του στο βυθό μετά από βουτιά. Και ο νεκρός στο Αργος, είχε πεθάνει από ασφυξία, αφού χώμα είχε φράξει την αναπνευστική οδό. Το πόρισμα έλεγε ότι μέθυσε και έπεσε στο έδαφος όπου κατάπιε χώμα. Δεν είναι πρόθεσή μου να παραστήσω τον αρσενικό Νικολούλο, οπότε μένω εδώ ως προς το αστυνομικόν και ερευνητικόν του θέματος. Όμως η αδιαφορία της τοπικής κοινωνίας για αυτό το θέμα ήταν ακριβώς το σημάδι ότι η κοινωνική κρίση, η κρίση των αξιών, που εν τέλει οδήγησε και στην οικονομική μας κατάρρευση είχε ξεκινήσει από τότε ή και και ακόμα παλαιότερα. Από τότε ο κόσμος όταν άκουγε αξίες του ερχόντουσαν στο νου οι αξίες του χρηματιστηρίου, των εμπορευμάτων, του πετρελαίου, του χρυσού και του πορτοκαλί χρυσού.
Όμως η υποκρισία αρκετών από αυτούς τους συμπατριώτες μας που ομιλούν και κατηγορούν σήμερα τα σαράντα έτη της πασοκονεοδημοκρατίας και κατηγορούν κάποιους, που τότε αντιστάθηκαν, με τα χειρότερα έπη, είναι τερατώδης.  Διότι τότε οι επαναστάτες αυτοί είχαν εν  πομπαίς και οργάνοις συνεργασθεί με το ΠΑΣΟΚ στις τοπικές εκλογές. Ο ενιαίος τότε συνασπισμός, δηλαδή το ΚΚΕ και ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είχαν όλοι μαζί ευρεθεί κάτω από την Πασοκική ομπρέλα. Και ο άλλος παράγων του σήμερα, ήταν υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές της εποχής εκείνης με ό,τι πιο λαϊκίστικο διέθετε τότε η πασοκική παράταξη. Αλλά και ο έτερος Καππαδόκης (σήμερα οι Καππαδόκες δεν πορεύονται μαζί) που ηγήθηκε στα τοπικά υπέγραφε την εποχή εκείνη τα κείμενα ενότητας και συμπαράστασης στο μεγάλο ΠΑΣΟΚ. Δικαίωμά τους είναι. Όμως πριν ομιλήσουν για την εποχή ΠΑΣΟΚ, κάτι πρέπει να πουν  για τις δικές τους προσωπικές ευθύνες. Έτσι ξέρω εγώ. Και να μην στη λένε αποπάνω, τη στιγμή που ποτέ δεν ενίσχυσες ο,τιδήποτε λαϊκίστικο.
Έχω όμως και μια άλλη στιγμή που σηματοδοτεί πρόσωπα και πράγματα στον Αναπλιώτικο μικρόκοσμό μας. Έχουμε μια αδελφή πόλη που ολίγοι θυμούνται. Είναι το Πότι της Γεωργίας. Ίσως κάποιοι να έχουν ακούσει το κάτι τις για τον μακρινό αυτόν τόπο, επειδή υπάρχει στην πόλη μας και η οδός Πότι. Οι αδελφοί μας λοιπόν εκεί, που η Αναπλιώτικη κοινωνία τους έχει κυριολεκτικά χεσμένους, αποφάσισε λίγα χρόνια μετά τον θάνατο των δύο πορτοκαλάδων να μας δωρίσουν ένα άγαλμα αφιερωμένο στην μητέρα πατρίδα, φιλοτεχνημένο από ντόπιο Γεωργιανό γλύπτη.  Πράγματι. Το άγαλμα κατασκευάσθηκε στο Πότι και οι άνθρωποι ανέλαβαν και να μας το στείλουν. Το φόρτωσαν σε ένα φορτηγό αυτοκίνητο, με έναν οδηγό από τα μέρη τους, που ξεκίνησε το μακρύ ταξείδι για την πόλη του Ναυπλίου, που πλέον είχε κυριευθεί από τις "αξίες" των Κοινοτικών προγραμμάτων και όχι των ηθικών και κοινωνικών αξιών για μια ωραία ζωή. Τρία μερόνυχτα, απ΄ότι άκουσα ταξίδευε ο άνθρωπος. Και έφτασε και ξεφόρτωσε το άγαλμα που το στήσαμε με τιμές στην Πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου στο Συνοικισμό. Όμως η τοπική κοινωνία την εποχή εκείνη της ευμάρειας τον ξέχασε τον οδηγό. που κατάκοπος αναγκάσθηκε να κοιμηθεί μες στην νταλίκα, προτού ξεκινήσει για το μεγάλο ταξείδι της επιστροφής. Τόσο καλά. Θα μου πείτε ότι δεν το γνωρίζατε αυτό. Θα έπρεπε να το γνωρίζετε και να ακούσετε αυτούς που τα έλεγαν. Και λίγο αργότερα η αδελφή πόλη έγινε το επίκεντρο των πολεμικών συρράξεων και του εμφυλίου πολέμου. Αυτό τουλάχιστον θα έπρεπε να το ξέρουμε όλοι. Αλλά και αυτό δεν μας συγκίνησε. Καμία βοήθεια δεν στείλαμε στους αδελφούς μας εκεί, τότε  που δυστυχούσαν.
Όμως εδώ όλα έβαιναν περίφημα. Και ο εις εκ των τοπικών ηγετών που σήμερα κατηγορεί τα σαράντα έτη συνεργάσθηκε εκ νέου με το ΠΑΣΟΚ στις  δημοτικές αυτή την φορά, εκλογές.  Και αργότερα, την επόμενη τετραετία, αυτοί οι επαναστάτες του σήμερα μαζεύτηκαν σε ένα σπίτι σε έναν κοντινό λόφο και αποφάσισαν να υποστηρίξουν τον ενωμένο πλέον πασοκονεοδημοκρατικό συνασπισμό. Και ο έτερος Καππαδόκης ομού. Και εξέδωσαν και ανακοίνωση καθ΄ημών, που υπέγραφαν οι πέντε, που σήμερα ηγούνται της εκστρατείας κατά του παλαιού διεφθαρμένου συστήματος.
Δεν πάμε καλά.
Οι στιγμές αυτές του παρελθόντος, που σας θυμίζω ή που σας τις κάνω σήμερα  γνωστές, σημάδεψαν την πορεία των πραγμάτων.
Υποκρισία φίλοι μου.
Να στην λένε αυτοί.
(Εννοείται ότι υπάρχουν σωρεία άλλων στελεχών της τοπικής αριστεράς που δεν έκαναν τζιριτζάντζουλες, όπως οι 5+1 συν οι ακόλουθοι)

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Νουδού και Δήμος Ναυπλίου


Συναντήθηκε, διαβάζω, κατ΄ίδίαν ο Πρόεδρος της νουδού και ο Δήμαρχος του Ναυπλίου.
Από τον Δήμο μας εκδόθηκε και δελτίο τύπου που μας αναφέρει το ποία ήσαν τα σημαντικά τοπικά θέματα που έθεσε ο Δήμαρχος σε αυτόν που ελπίζει να γίνει άυριο ή μεθαύριο ή κάποτε τέλος πάντων Πρωθυπουργός της χώρας.
Βλέπω λοιπόν ότι συζητήθηκαν τα εξής θέματα, στα οποία, το δελτίο τύπου λέει, ότι "δόθηκε μεγάλο ενδιαφέρον και βαρύτητα":
1.  Η πορεία των έργων στο λιμάνι του Ναυπλίου
2.  Η πορεία των έργων για την κατασκευή της μαρίνας. Σημειώνω ότι στο δελτίο τύπου του Δήμου η μαρίνα αναγράφεται με μι κεφαλαίο. Υποθέτω βέβαια ότι δεν υπάρχει κάποια Μαρίνα που να εκτελεί κάποια έργα και ότι συζητήθηκαν τα θέματα για την μαρίνα και όχι της Μαρίνας.
3.  Η λύση στη διαχείριση των απορριμμάτων.
4.  Η ανάγκη εκσυγχρονισμού των δημοσίων κτιρίων
5.  Η ανάδειξη και συντήρηση όλων των μνημείων της περιοχής. Ολων ντε.....
6.  Η στήριξη και εξέλιξη των ξενοδοχειακών υποδομών και
7.  Γενικότερα η ανάπτυξη του τουρισμού στο Δήμο.
Θα κάνω κι εγώ την ιδική μου λίστα των θεμάτων που λησμονήθηκαν και δεν συζητήθηκαν ή έστω δεν "δόθηκε σε αυτά μεγάλο ενδιαφέρον και βαρύτητα", αφού ίσως δεν εθεωρήθησαν σημαντικά όπως τα παραπάνω:
1.  Το θέμα της παροχής υπηρεσιών υγείας στην περιοχή και του Νοσοκομείου Ναυπλίου
2.  Το θέμα της ύδρευσης και της ποιότητας νερού
3.   Το θέμα του Αναβάλου που σχετίζεται με το υδρευτικό πρόβλημα.
4.  Το θέμα της χωροταξίας, χρήσεων γης, επεκτάσεων σχεδίων πόλεων κλπ
5.  Το θέμα της Παιδείας και το κτηριακό (βλπ 2ο -5ο δημοτικό σχολείο, έλλειψη χώρων για το Πανεπιστήμιο κλπ)
6.  Το θέμα της εγκληματικότητας ιδίως στα χωριά μας
7.   Το θέμα των ελεύθερων χώρων και παραλιών.
8.   Το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας γης για το οποίο έχει λάβει και απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο
9.  Το θέμα της ψηφιακής σύγκλισης στον Δήμο μας (οπτικές ίνες, διασύνδεση, έξυπνος Δήμο κλπ)
10.   Η προστασία των ακτών από τη διάβρωση
11.  Το θέμα των αθλητικών χώρων και ιδίως του Κολυμβητηρίου Ναυπλίου
και τελευταίο στη σειρά, όμως ίσως πρώτο σε προτεραιότητα
12.  Το τεράστιο αγροτικό ζήτημα με την φτώχεια στα χωριά και την επιβίωση των ολίγων επιτηδείων που εισπράττουν τη μεγάλη μερίδα των αγροτικών επιδοτήσεων. Συναφές και το ζήτημα της ενίσχυσης της τοπικής παραγωγής
Όλη  αυτή η ντουζίνα των θεμάτων, που δεν συζητήθηκαν, τα κατέβασε η γκλάβα μου μέσα σε 55 περίπου δευτερόλεπτα (αυθαίρετο το νούμερο των δευτερολέπτων, αλλά δεν μου πήρε και πολύ) και ενώ συνομιλούσα ταυτόχρονα στο inbox του facebook. Κάποιος άλλος μπορεί να συμπληρώσει τον κατάλογο. Όμως όλα αυτά  είναι εξαιρετικά σοβαρά  για την ζωή μας και το μέλλον ημών και των τέκνων μας. Θα μου πείτε ότι σε μία σύντομη συνάντηση δεν είναι δυνατόν να συζητηθούν τόσα πολλά ζητήματα. Θα σας απαντήσω κι εγώ με τη σειρά μου ότι εάν είχαμε έναν Δήμο σοβαρό με σχέδια, μελέτες και οράματα για το μέλλον θα είχε έτοιμους φακέλους με όλα τα θέματα ταξινομημένους μάλιστα κατά τομείς και Υπουργεία, έτσι ώστε να παραδοθούν και στους αρχηγούς όλων των κομμάτων και στα στελέχη.
Αλήθεια, τα σκέφτηκαν όλα αυτά οι θριαμβολογήσαντες τοπικοί κομματάρχες της Νέας Δημοκρατίας για να τα θέσουν στον αρχηγό τους; Πολύ χλωμό το βλέπω. Μάλλον αρκέσθηκαν στα της εκκλησιαστικής λειτουργίας στο Αργος, άντε και σε μια επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου.
Πάμε τώρα να δούμε εν μεγάλη συντομία αυτά που συζητήθηκαν σύμφωνα με το δελτίο τύπου του Δήμου μας. Με τη σειρά που λέει και ο Αδωνις, που είναι ο αντιπρόεδρος του Κυριάκου στο κόμμα που δεν έχει καμία απολύτως  σχέση με τα πραγματικά καθημερινά τοπικά προβλήματα
1.  Λιμάνι. Τι του είπε άραγε ο Δήμαρχος; Για το φιάσκο των έργων; Για την έκτοτε αδράνεια να συνταχθούν οι αναγκαίες σωστές πλέον μελέτες, μπας και καταφέρουμε να εντάξουμε το έργο ως γέφυρα στο νέο Κοινοτικό πλαίσιο στήριξης; Για το πως θα κλείσει ως έργο αφού έχει μείνει ημιτελές, κάτι το οποίο, απ΄όσο γνωρίζω δεν είναι ανεκτό στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Μήπως υπάρχει κίνδυνος να χρεωθεί ο Δήμος μας όλη την δαπάνη;
2.  Μαρίνα. Τι του είπε άραγε ο Δήμαρχος; Ότι έχουμε έτοιμη μια μελέτη για φαραωνικά έργα, τα οποία ουδείς θα χρηματοδοτήσει και τα οποία ουδέποτε θα γίνουν; Για το ότι ψάχνουμε με το κιάλι επενδυτή επί πολλά χρόνια. Του έθεσε άραγε το θέμα να δημιουργηθεί μια σωστή μαρίνα στην βόρεια προβλήτα του λιμανιού κάτι στο οποίο όλοι πλέον συμφωνούν και να αφήσουμε στην άκρη το αδύνατο;
3. Απορρίμματα. Τι να του είπε; Να προχωρήσουν τα έργα που σχεδιάζει ο Τατούλης με τα ΣΔΙΤ, που τόσο γουστάρει ο Κυριάκος (αλλά που δεν δουλεύουν και πολύ) ή αυτά τα Καμπόσεια, που οδηγούν στο απόλυτο μηδέν; Άραγε του είπε που ρίχνουμε τώρα τα σκουπίδια μας; Μάλλον θα το απέκρυψε
4. Εκσυγχρονισμός των δημοσίων κτηρίων. Ερωτηματικό. Ποιο δημόσιο κτήριο, πλην των μνημείων, ζήτησε ο Δήμαρχος να εκσυγχρονισθεί; Και τι συγκεκριμένο άραγε επιθυμεί να γίνει στα δημόσια κτήρια για να είναι εκσυγχρονισμένα; Άραγε βάψιμο και αλλαγή του λέβητα επιθυμεί; Κάτι άλλο; Εμάς στους πολίτες θα μας πει τι θέλει;
5.  Ανάδειξη και συντήρηση των μνημείων. Έτσι γενικά το έθεσε σε πέντε λέξεις ή υπεισήλθε σε λεπτομέρειες; Μίλησε άραγε για το Μπούρτζι που είναι το άλλο έργο εκτός από αυτό για το λιμάνι που έμεινε στη μέση; Για το Τελωνείο που χρόνια το είχε ο Δήμος στην κατοχή του, αλλά δεν έκανε απολύτως τίποτα, ακόμα και στην εποχή των παχουλών αγελάδων; Για το Βενετικό κτήριο στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου; Τους Πύργους της Κάντιας και του Κατσιγκριού; Το κτήριο Παπαδόπουλου; Το Τριανόν; Το Χαμάμ στον Αγιο Σπυρίδωνα; Τις φυλακές Λεονάρδου;  Το Παλαμήδι και τον Προμαχώνα Μιλτιάδη; Έχω την αίσθηση (μπορεί και να κάνω λάθος) ότι ο Δήμαρχος δεν είπε κάτι συγκεκριμένο στον Κυριάκο για όλα αυτά. Και αν είπε κάτι, μάλλον κάποιες από τις προτάσεις της άλλης πρότασης θα επανέλαβε, τις οποίες επισήμως απορρίπτει στο δημοτικό Συμβούλιο. Επαναλαμβάνω. Δεν αποκλείεται να έγινε και αυτό. Διότι κατά τα άλλα δεν έχω δει τόσα χρόνια κάποια συγκεκριμένη πρόταση εκ μέρους της πλειοψηφίας για την μελλοντική  χρήση των μνημείων
6  Στήριξη και εξέλιξη των ξενοδοχειακών υποδομών. Πολύ θα ήθελα να μάθω τι ακριβώς εννοεί ο Δήμαρχος με την "εξέλιξη των ξενοδοχειακών υποδομών" Ομιλεί μόνον για τα τοπικά ξενοδοχεία και τις τοπικές υποδομές ότι πρέπει να εξελιχθούν; Πως θα εξελιχθούν; Και τι μπορεί να κάνει για αυτό ο Κυριάκος ως αρχηγός της αξιωματικός αντιπολίτευσης ή ως Πρωθυπουργός; Και πως θα στηριχθούν τα ξενοδοχεία; Και μόνον τα Αναπλιώτικα ξενοδοχεία; Περίεργα πράγματα, μυστήρια αντικείμενα.
7.  Γενικότερη ανάπτυξη του τουρισμού. Μάλιστα. Δηλαδή; Φαντάζομαι ότι ουδείς είπε στον Κυριάκο ότι ο Δήμος Ναυπλίου έχει την υφηλιακή πρωτοτυπία να μην διαθέτει επίσημο τουριστικό portal, μολονότι η τοπική οικονομία στηρίζεται σε έναν τεράστιο βαθμό στον τουρισμό.
Και μιας και τα δύο τελευταία θέματα που συζητήθηκαν αφορούν τα ξενοδοχεία και τον τουρισμό και επειδή, απ΄ότι μανθάνω η συνάντηση έγινε στον Αμφιτρύωνα που είναι ιδιοκτησία του Κράτους, πολύ θα ήθελα να μάθω εάν έθεσε ο Δήμαρχος το θέμα του παλαιού Ξενία, του Κήπου και της πισίνας του Αμφιτρύωνα, το γεγονός ότι το Ξενία Παλλάς είναι κλειστό, ότι η Πύλη του Σαγρέδου παραμένει κλειδαμπαρωμένη.
Αυτά τα ολίγα για την συνάντηση. Γενικώς έχουμε έλλειμμα εκπροσώπησης.   Εσείς δεν το διαπιστώνετε; Για πείτε ανοιχτά και θαρραλέα  τις αντιρρήσεις σας σε όλα αυτά, που εγώ λέω. Για να γίνει και ένας διάλογος σε αυτόν τον τόπο βρε αδελφέ. Για εκφράστε τις απόψεις σας και εσείς οι κυβερνητικοί. Μην το μουγκώνετε
Αλλά και σε γενικό και όχι μόνον τοπικό επίπεδο έχουμε έλλειμμα εκπροσώπησης.  Όμως λησμόνησα. Θα μας σώσει ο Ιάσων ο υιός του Ασημάκη που προσχώρησε από το Ποτάμι, ο μετεωρολόγος που προσχώρησε από τον Λεβέντη και ο συνονόματος Καμμένος, που θα προσχωρήσει από τους ανεξέλληνες.