Μόνος ολομόναχος




Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ναύπλιο και Αργολίδα εν καιρώ δραχμής


Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη απ΄όσους θα θίξω με τη σημερινή μου ανάρτηση. 

Πολλοί από αυτούς που θα ενοχληθούν από τα γραφόμενα μου, εάν βεβαίως καταφέρουν να με διαβάσουν από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι τίμιοι άνθρωποι, σκληρά εργαζόμενοι, που έχουν θιγεί από αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας, άνεργοι, χρωστούν μεγάλα ποσά σε τράπεζες και κράτος, αρκετοί από αυτούς είναι αγωνιστές της ζωής που ονειρεύονται πιθανώς ακολουθώντας  τις δικές τους προσλαμβάνουσες έναν καλύτερο κόσμο για την κοινωνία.
Αλλά πρέπει να τους τα πω χύμα και τσουβαλάτα, απλά και μόνον διότι πλέον το νοιώθω αυτό μέσα μου σαν αδήριτη ανάγκη μου και ως διπλό καθήκον  για τους δικούς μου προσωπικούς λόγους, τους οποίους βεβαίως δεν απαιτείται και να γνωρίζετε.

Πάμε λοιπόν.
Τι στο καλό είχατε  μέσα στο κεφάλι σας αγαπητοί μου που υποστηρίζατε, μαζί με την παμψηφία σχεδόν του Ελληνικού λαού, τις ολοφάνερα μπούρδες που εκστόμιζε ο Βαρουφάκης, ότι θα εκδίδαμε  perpetual bonds, δηλαδή ομόλογα που δεν θα είχαν ημερομηνία λήξης και θα τα ξεπληρώναμε όποτε και εάν κάναμε κέφι; Τον πίστεψε ο κόσμος και θεωρούσε τον απίστευτο αυτό νάρκισσο ως μεσσία οικονομολόγο. Ελα μ@@@ί στον τόπο σου. Γνωρίζω πολύ καλά ότι κάποιοι από εσάς θα σταματήσετε ακριβώς εδώ να με διαβάζετε. Άλλοι θα νευριάσετε μαζί μου που σας τα λέω. Αλλά δεν είχα και δεν έχω καμία κακή διάθεση απέναντί σας. Σκεφτείτε ολιγουλάκι  τις μπούρδες με τις οποίες είχατε ψηστεί, ότι έρχεται δηλαδή η ελπίδα και θα αλλάξει η μοίρα σας χωρίς κόπο και αίμα και με δάνεια που θα τα αποπληρώναμε του αγίου π@@@σου ανήμερα. Θα τους ξεπληρώναμε, λέει, όταν και εάν και εφόσον θέλαμε και αυτό θα το αποδεχόντουσαν ασμένως και θα συνέχιζαν να μας δίδουν και επιπλέον χρήματα και θα παραμέναμε συνάμα στην ευρωζώνη. Αυτή ήταν η βασική θέση των παλαβών που πιστέψατε και με αυτό το παραμύθι σας είχαν ποτίσει. Αληθινά σας λέω και σκεφτείτε το και αυτό, ότι τα τρισεκατομμύρια του Σώρρα δεν διαφέρουν και πολύ από τα perpetual bonds, τα ομόλογα στο διηνεκές του Βαρουφάκη και του Τσίπρα. Και όταν κάποιοι πολύ ελάχιστοι συμπολίτες σας, σας ομιλούσαν για την τεράστια απάτη στην οποία είχατε πέσει θύμα (ομιλώ για το 90% και πλέον του λαού),αντιδρούσατε με το να τους κατηγορείτε ως Μπομπολαίους, εκπροσώπους των δανειστών , προδότες κλπ.
Και μετά, όταν πλέον αποδείχθηκαν ότι οι ελπίδες ήσαν φρούδες και οι εξαγγελίες απάτες ή αυταπάτες, οι περισσότεροι από εσάς, μην θέλοντας να επωμιστείτε τις δικές σας προσωπικές ευθύνες, αποφασίσατε το εξαιρετικά απλό και βολικό συνάμα. Όλοι είναι ίδιοι, είπατε, ελπίδα δεν υπάρχει, είπατε, ειδήσεις δεν ακούτε διότι στεναχωριέστε, δεν σας νοιάζει τίποτα και δεν πρόκειται από εδώ και μπρος να πάτε να ψηφίσετε.
Και μετά συνεχίσαμε ως κοινωνία σε ακόμα χειρότερους ατραπούς. Εκεί που είχατε πιστέψει τις βλακείες (σας παρακαλώ, μην με βρίζετε πολύ άσχημα, όσοι έχετε καταφέρει να φτάσετε μέχρις εδώ την ανάγνωση), τώρα οι περισσότεροι υποστηρίζετε αναφανδόν ό,τι πιο ανήθικο έχει γίνει στην χώρα. Συντάξεις δύο ταχυτήτων. Οι παλαιοί συνταξιούχοι να λαμβάνουν σχεδόν αυτά που έπαιρναν και οι νέοι συνταξιούχοι να έχουν πολύ μικρότερες συντάξεις. Αντιλαμβάνεσθε; Εμάς να μην μας μειωθεί η σύνταξη και σκασιλάρα μας μεγάλη τι θα πάρουν οι συνάδελφοί μας που θα βγουν στη σύνταξη αργότερα με τα ίδια χρόνια και τις ίδιες προϋποθέσεις. Πλήρης ανηθικότητα. Να ζούμε σε βάρος των παιδιών μας. Υπάρχει κάτι χειρότερο; Και ουδείς αντιδρά.
Με αυτά και αυτά εκόντες ή άκοντες οδηγούμεθα ολοταχώς προς το εθνικό νόμισμα.
Και υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μας που, κάποτε έμεναν με το στόμα ανοιχτό με τα Βαρουφάκεια θέλγητρα, τώρα ακούν με θρησκευτική κατάνυξη τις τεράστιες παλαβομάρες και αηδίες που εκστομίζει ο εν Βρετανία διαβιών Παλαβίτσας. 

Άντε λίγη ακόμα προσπάθεια κάντε και συνεχίστε να με διαβάζετε εσείς που καταφέρατε να φτάσετε μέχρις εδώ. 

Βάλτε λίγο το κεφαλάκι σας να δουλέψει για να διαπιστώσετε ότι με την μετάβαση στη δραχμή οι πολλοί θα υποφέρουν απερίγραπτα βάσανα και οι πολύ ολίγοι θα ωφεληθούν απίστευτα ποσά. Θα γίνει η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έχει γίνει ποτέ στην Ελληνική ιστορία υπέρ των πολύ ολίγων.
Λέει ο Παλαβίτσας, “Μην φοβάστε ότι θα έχουμε ελλείψεις φαρμάκων, πετρελαίου, ειδών πρώτης ανάγκης διότι πλέον το ισοζύγιο πληρωμών της χώρας είναι σχετικά ισοσκελισμένο. Με αυτά που εξάγουμε θα πληρώνουμε αυτά που θα είμαστε αναγκασμένοι να εισάγουμε”. Είστε άνθρωποι μέσα στην ζωή, όλοι εσείς που έχετε καταφέρει να φτάσετε μέχρις εδώ την ανάγνωση της παρούσας ανάρτησής μου. Τι λέτε; Ένας μεγαλοεξαγωγέας εσπεριδοειδών θα τρέξει να φέρει τα ευρώ που θα εισπράξει από τις εξαγωγές των προϊόντων που εσείς έχετε παράγει ή θα τα κρατήσει στο εξωτερικό για να σας πληρώσει, εάν σας πληρώσει, μετά από έξι μήνες με υποτιμημένες κατά 60% και πλέον δραχμές. Που θα βρεθεί το συνάλλαγμα για να πληρώσουν οι εισαγωγείς, αφού ο καθείς θα κοιτάει την πάρτη του και θα κρατάει τα χρήματα στο εξωτερικό; Στις πτωχευμένες Ελληνικές τράπεζες που θα είναι φίσκα σε κωλόχαρτα χαρτονομίσματα εθνικού νομίσματος; Μα δεν είναι δυνατόν να μην το βλέπετε αυτό το εξαιρετικά απλό.
Ακούστε: Κάποιοι δραχμιστές ισχυρίζονται ότι, όταν κάποιος επικαλείται το παράδειγμα της Βενεζουέλας και της Βόρειας Κορέας, δεν λέει την αλήθεια και κινδυνολογεί ασύστολα. Εγώ συμφωνώ. Τα παραδείγματα της Βενεζουέλας και της Β. Κορέας δεν είναι πρόσφορα. Και αυτό διότι η μεν Βενεζουέλα έχει τεράστια αποθέματα πετρελαίου, η δε Βόρεια Κορέα καλώς ή κακώς έχει με έναν απίστευτα αυταρχικό τρόπο ρυθμίσει κάποιες καταστάσεις δημιουργώντας μία σχετική αυτάρκεια σε κάποιο μικρό βαθμό. Εδώ όμως πρόκειται να γίνει το απόλυτο χάος. Δεν θα είναι η δραχμή που θυμόμαστε ή που σας έχουν διηγηθεί. Σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ για τις επόμενες γενιές σκεφτείτε το. Η δραχμή θα έλθει μαζί με πτώχευση του Κράτους και με πτώχευση των Τραπεζών. Θα έχουμε για αρκετά χρόνια ένα τελείως απαξιωμένο νόμισμα, που ουδείς θα το δέχεται και άπαντες θα θέλουν να το ξεφορτωθούν.  Και η σταθεροποίηση του νομίσματος θα γίνει κάποια στιγμή με την εφαρμογή ενός αδιανόητα σκληρού δραχμικού μνημονίου, μπροστά στο οποία τα σημερινά μνημόνια είναι παιδική χαρά. Έχουν συμβεί αυτά. Δεν τα βγάζω από την κοιλιά μου.
Ακούστε φίλοι μου. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Motor Oil του Βαρδινογιάννη. Εάν δεν το γνωρίζετε οι εταιρίες των Βαρδινογιανναίων, έχουν το ρευστό τους, ομιλώ για πολύ ρευστό, όξω. Δεν έχουν τίποτα εδώ. Ακόμα και για την πληρωμή των μισθών έρχεται έμβασμα από το εξωτερικό την προτεραία των πληρωμών. Τα διυλιστήρια λοιπόν των Βαρδινογιανναίων κάνουν το 70% του τζίρου τους σε εξαγωγές και το 30% το πωλούν στην εσωτερική αγορά. Φαντασθείτε λοιπόν την κατάσταση με ένα απαξιωμένο εθνικό νόμισμα. Τα λεφτά όλα στο εξωτερικό, θα πληρώνουν τους εργαζόμενους σε υποτιμημένες δραχμές και βεβαίως θα μειώσουν την παραγωγή για τα πετρέλαια που προορίζονται για την εσωτερική αγορά, διότι απλούστατα δεν θα έχουν κανένα συμφέρον να πληρώνονται σε δραχμές κάτι που οι ίδιοι θα πληρώνουν σε δολάρια στις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες και μάλιστα προκαταβάλλοντας τα ποσά, αφού ουδείς θα είναι διαθέσιμος να δώσει πίστωση ή να εγγυηθεί την καλή πληρωμή. Έχετε αντίρρηση;
Φαντασθείτε και την άλλη εταιρία που εισάγει φάρμακα. Θα πρέπει να τα πληρώσει σε ευρώ που δεν θα τα έχει ως εισαγωγική και ουχί εξαγωγική εταιρία και μετά θα προσπαθεί να ισοφαρίσει με την πώλησή τους σε  δραχμές που θα υποτιμώνται μέρα με τη μέρα. Πως το βλέπετε;
Φαντασθείτε έναν αγρότη να πρέπει να πληρώνει με υποτιμημένες δραχμές τα πετρέλαια (εάν τα βρίσκει) για το τρακτέρ και για την μεταφορά των προϊόντων και τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα και τους σπόρους και όλα τα άλλα (εάν τα βρίσκει και αυτά), για να πουλήσει μετά σε υποτιμημένες δραχμές στον εξαγωγέα τα πορτοκάλια του, ο οποίος θα εισπράξει μεν σε ευρώ αλλά θα ξεπληρώσει τον αγρότη μετά από έξι μήνες σε δραχμές, που ήδη θα έχουν υποτιμηθεί άλλο ένα 20 ή 30%. Καταστροφή του πτωχού αγρότη, όσον και αν πιστεύετε κάτι διαφορετικό. Και παράλληλα απίστευτα πλούτη για τον μεγαλοχυμοποιό και εξαγωγέα.

Φαντασθείτε τον μικροξενοδόχο, που δεν έχει επαφές με τους μεγάλους tour operators, τι θα πάθει. Ο εσωτερικός τουρισμός θα καταρρεύσει κυριολεκτικά. Θα φάνε τις σάρκες τους για το ποιος θα πουλάει σε εξευτελιστικές σε ευρώ τιμές, για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Αντίθετα οι μεγαλοξενοδόχοι που έχουν τις άκρες τους, θα θριαμβεύσουν. Αλλά και αυτοί όξω θα κρατάνε τα χρήματα από τον τζίρο που θα πραγματοποιούν με ξένους πελάτες, για να έλθουν κάποια στιγμή μετά από ένα απίστευτα σκληρό δραχμικό μνημόνιο για να μας πάρουν τα σώβρακα. Και θα έλθουν οι μεγάλες πολυεθνικές ξενοδοχειακές αλυσίδες και θα τα αγοράσουν όλα τα ξενοδοχεία που τους ενδιαφέρουν. Οι άλλοι στον Καιάδα. Όλοι αυτοί που έχουν σήμερα τα χρήματά τους έξω και όλοι όσοι θα μπορούν να πληρώνονται σε ευρώ θα μας αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές.
Δεν είναι δυνατόν να λέτε ότι είστε αριστεροί και υπέρ των αδυνάμων και να επιδιώκετε την πτώχευση της χώρας και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. 

Υβρίστε με τώρα, αλλά σκεφτείτε τα κιόλας.

Και εδώ πάμε πλέον στο Ναύπλιο και στην Αργολίδα σε καιρό δραχμής.
Επειδή η προοπτική αυτή είναι βεβαία κατά την γνώμη μου, άλλως το πιο πιθανό σενάριο, θα πρέπει στοιχειωδώς από τώρα να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για τα πολύ μα πολύ χειρότερα.
1.   Είναι απολύτως αναγκαίο να μην απομονωθεί η πόλη μας και ο νομός μας, λόγω ελλείψεων σε καύσιμα. Άμεσα πρέπει να μπει  σε λειτουργία ξανά ο σιδηρόδρομος για να υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας μας με την Αθήνα και τον υπόλοιπο κόσμο και για την φτηνή και ασφαλή μεταφορά εμπορευμάτων. Εκ των ων ουκ άνευ.
2. Πρέπει να προετοιμασθεί ο αγροτικός κόσμος για να μπορέσει να καλλιεργήσει βασικά είδη διατροφής. Στην Κατοχή ο λαχανόκηπος της Αθήνας ήταν ο ελαιώνας και τα Σπάτα. Τώρα στα μέρη αυτά καλλιεργούνται  ερημωμένα εργοστάσια και μαιζονέτες. Στον Αργολικό Κάμπο πρέπει από τώρα να υπάρξει η προετοιμασία σε σπόρους, φυτώρια, φυτοφάρμακα, λιπάσματα για να ανατπεξέλθουμε τον πολύ δύσκολο πρώτο καιρό.
3.   Πρέπει να  προετοιμασθούν τα μαγειρεία που είναι σε Κρατική ή δημοτική διαχείριση για να αντιμετωπισθεί η τεράστια ανθρωπιστική κρίση που θα προκληθεί. Μαγειρεία του στρατού, των νοσοκομείων, των παιδικών σταθμών του γηροκομείου πρέπει να βρεθούν σε ετοιμότητα για να θρέψουν χιλιάδες που θα χάσουν τα πάντα.
4.    Από χθες έπρεπε να είχε γίνει η στροφή προς την εξωτερική αγορά των τουριστικών επιχειρήσεων για να αντισταθμιστεί ο σχεδόν μηδενισμός του εσωτερικού τουρισμού. Πρέπει να προετοιμασθεί ένα δίκτυο για την τροφοδοσία ξενοδοχείων και εστιατορίων από τοπικά ποιοτικά προϊόντα για να μπορέσουμε να αντισταθμίσουμε τις αναπόφευκτες ελλείψεις με ποιοτικά προϊόντα από τον τόπο μας.
5.   Πρέπει να προετοιμάσουμε το ενδεχόμενο κατάρρευσης των δικτύων, που πλέον είναι απαραίτητα για την ζωή μας. Δίκτυο ηλεκτρισμού, τηλεπικοινωνιών και ιντερνετ, δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης και συλλογής και αποκομιδής απορριμμάτων.
6.   Το βασικότερο δίκτυο που πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένο είναι αυτό για την τροφοδοσία της τοπικής αγοράς με είδη βασικής ανάγκης.

Σίγουρα έχετε γίνει έξαλλοι με τις υπερβολές που πιστεύετε ότι σας λέω και την "κινδυνολογία" μου. Εγώ θεωρώ ότι σας τα λέω ήπια. Δεν σας βάζω το θέμα της δημόσιας τάξης και τον κίνδυνο της εκτροπής με την έλευση ακραίων αντιδραστικών δυνάμεων στα πράγματα.

Και τελευταίο που θα πω για όσους κατορθώσατε να φτάσετε έως εδώ την ανάγνωση, είναι ότι δεν κατηγορώ μόνον εσάς που πιστέψατε τις απίστευτες ανοησίες. Κατηγορώ πρώτα απ΄όλα τον εαυτό μου, που υποστήριξα στο πρόσφατο παρελθόν δυνάμεις μέρος των οποίων σήμερα συντάσσονται σήμερα με  τον εθνικολαϊκισμό και την βλακεία στην οποία ζούμε.
Αυτά.
Νομίζω ότι έκαμα το προσωπικό μου καθήκον όχι για εμένα και για όλα τα άλλα γερούνδια, αλλά για τις επερχόμενες γενιές. Για τα μωρά που τώρα γεννήθηκαν και θα ζήσουν σε έναν απίστευτα σκληρό και απάνθρωπο κόσμο.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Μαραθώνιος οικονομικών αδιαφανειών


Θα σας αποκαλύψω σήμερα το ποιος είναι ο πιο αδικημένος πολιτικός στην Ελλάδα. Μετά από εμένα βεβαίως βεβαίως.
Ο πιο αδικημένος πολιτικός μετά από εμένα είναι σαφέστατα ο Μαυρογιαλούρος. Ο συμπαθής αυτός άνθρωπος  νόμιζε ότι έπραττε το καλό. Ότι είχε κατασκευασθεί μαιευτήριο στην κωμόπολη για να γεννήσει με ασφάλεια η φτωχιά αγρότισσα και ότι η γυναίκα αυτή από το χωριό είχε την δυνατότητα να μεταβεί εύκολα στην κωμόπολη, αφού θεωρούσε  ότι είχε φτιαχτεί και το γιοφύρι στο ποτάμι. Και ο κατά βάθος τιμιότατος αυτός πασίγνωστος χαρακτήρας του Ελληνικού κινηματογράφου, μόλις αντιλήφθηκε ότι τα έχει κάνει μούσκεμα και ότι οι γύρω του έτρωγαν με χρυσά κουτάλια, τα βρόντηξε. Πείτε μου λοιπόν τώρα, ποιοι από τους πολιτικούς μας παραιτήθηκαν και έγιναν Κινγκινάτοι, όταν διαπίστωσαν ότι αυτά που έκαναν δεν ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις τους.

Είναι βέβαιο ότι οι πονηροί παρατρεχάμενοι του Μαυρογιαλούρου, του επιδείκνυαν έγγραφα και παραστατικά και απολογισμούς σε σχέση με την κατασκευή του γιοφυριού και του μαιευτηρίου στην κωμόπολη.


Τα είπα λοιπόν για τον τίμιο Μαυρογιαλούρο και πάω σε τελείως άλλο θέμα.


Στα οικονομικά του Μαραθωνίου του Ναυπλίου και όχι μόνον.
Πολύς ντόρος έχει γίνει τον τελευταίο καιρό για τον απολογισμό των εσόδων και των δαπανών που αφορούν το αθλητικό αυτό γεγονός στην πόλη μας, που τόση αίγλη έχει δώσει στον Δήμαρχό μας , στον Αντιπεριφερειάρχη μας, στον υπεύθυνο τύπου του ΠΑΣΟΚ, στον Ψινάκη και σε άλλους.
Πολλοί είναι αυτοί που ομίλησαν, κατέκριναν, ισχυρίσθηκαν ότι υπάρχει έλλειψη διαφάνειας για τα όσα εισπράττονται και πληρώνονται προκειμένου να γίνει ο Μαραθώνιος.
Εμένα, ως ανάποδο και αιρετικό τύπο, και πιθανόν τόσα έτη κολλημένο με τα δημοτικά πράγματα, κάπως μου φαίνεται και αντιδρώ, όταν βλέπω ανακοινώσεις και ρητά διαφόρων, που τα βάζουν με το Δήμαρχο και την Πρόεδρο του ΔΟΠΠΑΤ.
Θα σας πω λοιπόν για ποιους πολύ ολίγους δεν βγάζω σπυριά, όταν αυτοί κατακρίνουν τα όσα συμβαίνουν με τον Μαραθώνιο.
Αποδέχομαι απόλυτα το να γράψει άρθρο ο Πρεφαδόρος, αφού καλώς ή κακώς επί χρόνια έχει ασχοληθεί και με άλλα οικονομικά θέματα περί την δημοτική αρχή. Δεν γνωρίζω, δεν είδα, εάν έχει γράψει κάτι ο Γραμματικόπουλος, αλλά δεν θα μου φαινόταν αυτό περίεργο, αφού κρατάει επί χρόνια μια συνεπή στάση, ιδίως για θέματα απευθείας αναθέσεων. Εννοείται ότι δικαίωμα να ομιλεί επί όλων αυτών των οικονομικών θεμάτων έχει η άλλη πρόταση, αφού επί δεκαετίες έχει στηλιτεύσει πλείστα όσα κακώς κείμενα, σπατάλες, αδιαφάνειες, υπερβολικές χρεώσεις, έλλειψη προγραμματισμού και μελετών ώστε να έλθουν κονδύλια.
Αυτοί είναι οι συνεπείς ή οι σχετικά συνεπείς και επομένως καλώς έχουν απευθύνει τα ερωτήματά τους στη δημοτική αρχή για τον τρόπο διαχείρισης  των χορηγιών, των ποσών που πληρώνουν οι δρομείς και των ποσών που δίδει η αυτοδιοίκηση, ποσά που αποτελούν την λυπητερή των φορολογούμενων.
Όμως απορώ με τις αντιδράσεις άλλων που σιωπούν για  όλα τα άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με την διαφάνεια της διαχείρισης των οικονομικών στην περιοχή μας. Κάποιοι μπορεί να είναι συνυπεύθυνοι για τα οικονομικά χάλια της χώρας αλλά να τολμούν σήμερα  να ομιλούν  μόνον για τον Μαραθώνιο.
Γίνομαι πιο συγκεκριμένος για να σας δείξω ότι δεν είναι μόνον ο Μαραθώνιος το πρόβλημα της έλλειψης διαφάνειας.
Στη ΔΕΥΑΝ, υπάρχουν σωρεία δικαστικών εκκρεμοτήτων για τις οποίες δεν υπάρχει συγκεκριμένη ενημέρωση. Μάθαμε μόνον μερικά πράγματα με την περίπτωση των κατηγοριών που απηύθυνε το ΔΣ της Επιχείρησης κατά της Διευθύντριας που απολύθηκε. Πληροφορηθήκαμε για την δικαστική εκκρεμότητα της ΔΕΥΑΝ προς την αντίστοιχη του Αργους, ύψοθς εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Μάθαμε για υπόθεση που έχειν φτάσει στον Αρειο Πάγο και για άλλη απόφαση που είναι πλέον εκτελεστή σε βάρος της ΔΕΥΑΝ, αφού ήδη έγινε κατάσχεση εις χείρας τρίτου. Ολα αυτά τα μάθαμε από σπόντα λόγω του ότι ήθελαν να διώξουν την Διευθύντρια. Εξαιρετικά θα έλεγα.
Για το Μουσικό Φεστιβάλ που διεξάγεται ένα τέταρτο του αιώνα, ποτέ δεν υπήρξε ένα πλήρης και αναλυτικός απολογισμός εσόδων-εξόδων, παρότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Για όλες αυτές τις πολυήμερες εκδηλώσεις που γίνονται εν όψει Χριστουγέννων, Καρναβαλιού, Πάσχα και που κοστίζουν αρκετά χρήματα, μπορεί να υπάρχει κάποιος προϋπολογισμός, όμως  δεν έχει γίνει ποτέ μια συζήτηση σε βάθος για το τι και πως δαπανούμε τα χρήματα κι σε ποιους αναθέτουμε κάποιες δράσεις. Για παράδειγμα τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν ανατέθηκε σε εταιρεία των Αθηνών το έργο της τοποθέτησης του Χριστουγεννιάτικου στολισμού και της δώσαμε πάνω από είκοσι χιλιάρικα μόνον για την εργασία και όχι για την προμήθεια του υλικού, ωσάν να μην υπάρχουν στην περιοχή μας συνεργεία που θα μπορούσαν να αναλάβουν το έργο αυτό. Και μετά μαθαίνουμε ότι χορηγός της έλευσης Στικούδη στην πόλη μας για να ανάψει τα φώτα είναι η ίδια η εταιρεία που της δώσαμε ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσό για να τοποθετήσει τα αγγελάκια και λοιπα φωτάκια. Αν δεν είναι δούλεμα αυτό, τότε τι είναι; Ωραία χορηγία!!!
Οι εκκλησιές της πόλης μας έχουν σοβαρά προβλήματα και ζητούν επιχορηγήσεις για να προχωρήσουν σε έργα αποκατάστασης. Ομως τόσα χρόνια δεν έχουμε δει κάποιο συγκεκριμένο απολογισμό των εσόδων των εκκλησιών, αλλά και των πολλές φορές πολυσύχναστων ξωκλησιών.
Οι προϋπολογισμοί και οι απολογισμοί του Γηροκομείου του Ναυπλίου δεν εμφανίζονταν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ουδέποτε συζητήθηκε το σοβαρό αυτό θέμα από τους αιρετούς εκπροσώπους. Ήδη είναι γνωστό ότι πουλήθηκαν σημαντικά ακίνητα που ανήκαν στο Γηροκομείο, όμως αυτό φθίνει. Και συζήτηση δεν διεξάγεται.
Ολα αυτά δεν έχουν απασχολήσει τους επίδοξους που θέλουν να αναλάβουν την θέση των νυν. Και για κάποια από τα θέματα αυτά είναι αυτοί οι υπεύθυνοι.
Για κάποιους λόγους δεν απασχολούν όλα αυτά τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Αντίθετα μερικά από αυτά υπερθεμάτισαν για τις όμορφες καταστάσεις και άλλοι έδωσαν και συγχαρητήρια στη δημοτική αρχή που μας  έτριψε στην μούρη έναν οικονομικό απολογισμό για τον Μαραθώνιο που δεν λέει απολύτως τίποτα για το που δαπανήθηκαν κοντά στα εκατό χιλιάρικα.
Ενώ άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης φωνασκούν τώρα για τον Μαραθώνιο.
Όλα αυτά με ξεπερνούν εμένα τον αφελή αδικηθέντα (αδικηθέντα όπως είπα στη αρχή), που δεν αντιλαμβάνομαι το γιατί και πως.
Δεν τα αντιλαμβάνομαι λοιπόν όλα αυτά εγώ ο αθώος, όμως απορώ πως, ενώ έχουν δαπανηθεί τόσα χρήματα, ο ιστότοπος του Μαραθωνίου Ναυπλίου είναι μόνον στα Ελληνικά. Δεν θέλουμε τουρίστες-αθλητές, Γιαπωνέζους και Αμερικάνους να έλθουν και να τρέχουν στον τόπο με τις αρχαιότητες για να ενισχυθεί και η τοπική οικονομία τον σχετικά νεκρό μήνα Μάρτιο;




Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Ενας παράξενος άνθρωπος βρέθηκε νεκρός στην Αρβανιτιά

A most peculiar man.
Ήταν ένας πολύ παράξενος άνθρωπος
Ζούσε μόνος, μες στο σπίτι, μες στο δωμάτιο, μέσα στον εαυτό του...
... Ήταν ο πιο παράξενος άνθρωπος.
Δεν είχε φίλους. Σπάνια μιλούσε
Δεν ήταν φιλικός, όμως αυτό δεν τον ένοιαζε
Και δεν ήταν σαν τους άλλους
Ήταν ένας πολύ παράξενος άνθρωπος
Πέθανε το Σαββάτο που  πέρασε
Άφησε ανοιχτό το γκάζι πριν για ύπνο πέσει
και τα παραθύρια τάκλεισε για να μην ποτέ ξυπνήσει
μες σ΄αυτό το μικροσκοπικό δωμάτιο και στην σιωπηλή ζωή του
Αλλά η κυρία Ριόρνταν λέει ότι έχει έναν αδελφό που ζει κάπου αλλού
Που θα πρέπει αμέσως να το μάθει
Και όλοι οι άνθρωποι είπαν ο εις μετά τον άλλον. "Είναι ντροπή που πέθανε,
αλλά δεν ήταν όμως ένας πολύ παράξενος άνθρωπος:"


Είχε έναν αδελφό αυτός ο παράξενος άνθρωπος που θα πρέπει να ενημερωθεί για τον θάνατο. Ο χαμός ακόμα και αυτού του περίεργου ανθρώπου, που  δεν ομιλεί σε συνάνθρωπό του και δεν είναι σαν τους άλλους,  πρέπει να γίνει γνωστός στη μάνα του και τον αδελφό του.


Οποία ντροπή να φεύγει από την ζωή κάποιος κάτοικος ή φιλοξενούμενος ή επισκέπτης ή περαστικός από την μικρή μας  πόλη και ουδείς να ενδιαφέρεται, ουδείς να κινητοποιείται, ουδείς να προσπαθεί να βρει τον αδελφό του, την μάνα του στα ξένα για να τους μεταφέρει τα θλιβερά νέα και ο παράξενος αυτός άνθρωπος μπήκε κάτω από την γη με έναν απλό ξύλινο σταυρό από πάνω, χωρίς όνομα, χωρίς κάποια ταυτότητα. Το σώμα του παράξενου αγνώστου  αυτού ανθρώπου, που βρέθηκε πνιγμένος τότε πριν δεκαετίες εκεί στην Αρβανιτιά, τελικά στο νεκροταφείο τ' Αναπλιού ετάφη. Χωρίς όμως στην ταφή αυτή κάποιος, έστω και εις, να είναι παρών. Χωρίς να χυθεί δάκρυ σε μάγουλο ή έστω να συμμετάσχει στην νεκρώσιμη απλή τελετή έστω και ένα θλιμμένο πρόσωπο Και ο παράξενος νέος άνθρωπος  είχε όλη την ζωή μπροστά του.  "Χους ει και εις χουν απελεύσει". Και αυτό ακόμα είναι αμφίβολο εάν ηκούσθη την θλιβερή εκείνη ημέρα της ταφής του αγνώστου, εκεί, δίπλα στο Βαυαρικό Λιοντάρι. Σχεδόν άπασα η τοπική κοινωνία αδιαφόρησε για τον  νέο άνθρωπο, τον εικοσάχρονο, μικρότερο ακόμα και από τον γιο μου, ίσως πιο μικρό και από τα ιδικά σας τέκνα, αγαπητοί μου αναγνώστες. Και σήμερα, είναι πολύ πιθανόν μια πολύ γραία πλέον μάνα και ένας γκριζομάλλης αδελφός ακόμα να τον αναμένουν να εμφανισθεί στην οικία που μπορεί να βρίσκεται σε μια μικρή πόλη που μαράζει λόγω της ανεργίας εξ αιτίας του κλεισίματος των ανθρακορυχείων σε μια κωμόπολη του Αγγλικού Βορρά. Αυτός ο θάνατος συνέβη στην πόλη μας πριν αρκετά έτη, αλλά δεν συνετάραξε την μικρή μας κοινωνία. Δεν ήταν το δικό μας παιδί. Υπήρξε  ένας άγνωστος περαστικός "πορτοκαλάς" από μια ξένη χώρα. Ο "ξένος" μπορεί κάποιοι να είπαν. "Αλήτη" σίγουρα τον αποκάλεσαν κάποιοι από τους ντόπιους πράσινους και γαλάζιους βολεμένους της εποχής. Αυτό συνέβη το 1989, τότε την εποχή της τοπικής αγροτικής ευδαιμονίας. Μάλλον το παιδί αυτό είχε βρεθεί στην πόλη μας για να εργασθεί στη συλλογή πορτοκαλιών, τότε που συνέρρεαν στην περιοχή μας  νέοι και νέες από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Τότε που το πορτοκάλι ονομαζόταν ο πορτοκαλί χρυσός. που μια μέρα δουλειάς στη λαϊκή ισοδυναμούσε σε κέρδη με τον μηνιαίο μισθό που έπαιρνε ένα δάσκαλος. Αυτή ήταν η Ελλάδα του τότε.
Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να ενθυμούνται οι παλαιότεροι, όσα έχουν ξεχάσει ή παριστάνουν κάποιοι ότι έχουν λησμονήσει ή δεν ήθελαν τότε να ακούσουν.
Σε φύλλο της εφημερίδας  "απόπειρας" της τότε Πρωτοβουλίας είχε γίνει εκτενής λόγος για τα δύο νέα παιδιά που βρέθηκαν νεκρά τις ίδιες ακριβώς μέρες στην Αργολίδα. Δεν ήταν μόνον ο παράξενος άνθρωπος που βρέθηκε πνιγμένος. Και στο Αργος ένας ακόμα "αλήτης πορτοκαλάς", από τη Δυτική Ευρώπη, βρέθηκε νεκρός.  Ο πνιγμένος είχε κακώσεις στο σώμα, όμως το πόρισμα του Λιμενικού έλεγε ότι οι κακώσεις προεκλήθησαν από την πρόσκρουσή του στο βυθό μετά από βουτιά. Και ο νεκρός στο Αργος, είχε πεθάνει από ασφυξία, αφού χώμα είχε φράξει την αναπνευστική οδό. Το πόρισμα έλεγε ότι μέθυσε και έπεσε στο έδαφος όπου κατάπιε χώμα. Δεν είναι πρόθεσή μου να παραστήσω τον αρσενικό Νικολούλο, οπότε μένω εδώ ως προς το αστυνομικόν και ερευνητικόν του θέματος. Όμως η αδιαφορία της τοπικής κοινωνίας για αυτό το θέμα ήταν ακριβώς το σημάδι ότι η κοινωνική κρίση, η κρίση των αξιών, που εν τέλει οδήγησε και στην οικονομική μας κατάρρευση είχε ξεκινήσει από τότε ή και και ακόμα παλαιότερα. Από τότε ο κόσμος όταν άκουγε αξίες του ερχόντουσαν στο νου οι αξίες του χρηματιστηρίου, των εμπορευμάτων, του πετρελαίου, του χρυσού και του πορτοκαλί χρυσού.
Όμως η υποκρισία αρκετών από αυτούς τους συμπατριώτες μας που ομιλούν και κατηγορούν σήμερα τα σαράντα έτη της πασοκονεοδημοκρατίας και κατηγορούν κάποιους, που τότε αντιστάθηκαν, με τα χειρότερα έπη, είναι τερατώδης.  Διότι τότε οι επαναστάτες αυτοί είχαν εν  πομπαίς και οργάνοις συνεργασθεί με το ΠΑΣΟΚ στις τοπικές εκλογές. Ο ενιαίος τότε συνασπισμός, δηλαδή το ΚΚΕ και ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είχαν όλοι μαζί ευρεθεί κάτω από την Πασοκική ομπρέλα. Και ο άλλος παράγων του σήμερα, ήταν υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές της εποχής εκείνης με ό,τι πιο λαϊκίστικο διέθετε τότε η πασοκική παράταξη. Αλλά και ο έτερος Καππαδόκης (σήμερα οι Καππαδόκες δεν πορεύονται μαζί) που ηγήθηκε στα τοπικά υπέγραφε την εποχή εκείνη τα κείμενα ενότητας και συμπαράστασης στο μεγάλο ΠΑΣΟΚ. Δικαίωμά τους είναι. Όμως πριν ομιλήσουν για την εποχή ΠΑΣΟΚ, κάτι πρέπει να πουν  για τις δικές τους προσωπικές ευθύνες. Έτσι ξέρω εγώ. Και να μην στη λένε αποπάνω, τη στιγμή που ποτέ δεν ενίσχυσες ο,τιδήποτε λαϊκίστικο.
Έχω όμως και μια άλλη στιγμή που σηματοδοτεί πρόσωπα και πράγματα στον Αναπλιώτικο μικρόκοσμό μας. Έχουμε μια αδελφή πόλη που ολίγοι θυμούνται. Είναι το Πότι της Γεωργίας. Ίσως κάποιοι να έχουν ακούσει το κάτι τις για τον μακρινό αυτόν τόπο, επειδή υπάρχει στην πόλη μας και η οδός Πότι. Οι αδελφοί μας λοιπόν εκεί, που η Αναπλιώτικη κοινωνία τους έχει κυριολεκτικά χεσμένους, αποφάσισε λίγα χρόνια μετά τον θάνατο των δύο πορτοκαλάδων να μας δωρίσουν ένα άγαλμα αφιερωμένο στην μητέρα πατρίδα, φιλοτεχνημένο από ντόπιο Γεωργιανό γλύπτη.  Πράγματι. Το άγαλμα κατασκευάσθηκε στο Πότι και οι άνθρωποι ανέλαβαν και να μας το στείλουν. Το φόρτωσαν σε ένα φορτηγό αυτοκίνητο, με έναν οδηγό από τα μέρη τους, που ξεκίνησε το μακρύ ταξείδι για την πόλη του Ναυπλίου, που πλέον είχε κυριευθεί από τις "αξίες" των Κοινοτικών προγραμμάτων και όχι των ηθικών και κοινωνικών αξιών για μια ωραία ζωή. Τρία μερόνυχτα, απ΄ότι άκουσα ταξίδευε ο άνθρωπος. Και έφτασε και ξεφόρτωσε το άγαλμα που το στήσαμε με τιμές στην Πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου στο Συνοικισμό. Όμως η τοπική κοινωνία την εποχή εκείνη της ευμάρειας τον ξέχασε τον οδηγό. που κατάκοπος αναγκάσθηκε να κοιμηθεί μες στην νταλίκα, προτού ξεκινήσει για το μεγάλο ταξείδι της επιστροφής. Τόσο καλά. Θα μου πείτε ότι δεν το γνωρίζατε αυτό. Θα έπρεπε να το γνωρίζετε και να ακούσετε αυτούς που τα έλεγαν. Και λίγο αργότερα η αδελφή πόλη έγινε το επίκεντρο των πολεμικών συρράξεων και του εμφυλίου πολέμου. Αυτό τουλάχιστον θα έπρεπε να το ξέρουμε όλοι. Αλλά και αυτό δεν μας συγκίνησε. Καμία βοήθεια δεν στείλαμε στους αδελφούς μας εκεί, τότε  που δυστυχούσαν.
Όμως εδώ όλα έβαιναν περίφημα. Και ο εις εκ των τοπικών ηγετών που σήμερα κατηγορεί τα σαράντα έτη συνεργάσθηκε εκ νέου με το ΠΑΣΟΚ στις  δημοτικές αυτή την φορά, εκλογές.  Και αργότερα, την επόμενη τετραετία, αυτοί οι επαναστάτες του σήμερα μαζεύτηκαν σε ένα σπίτι σε έναν κοντινό λόφο και αποφάσισαν να υποστηρίξουν τον ενωμένο πλέον πασοκονεοδημοκρατικό συνασπισμό. Και ο έτερος Καππαδόκης ομού. Και εξέδωσαν και ανακοίνωση καθ΄ημών, που υπέγραφαν οι πέντε, που σήμερα ηγούνται της εκστρατείας κατά του παλαιού διεφθαρμένου συστήματος.
Δεν πάμε καλά.
Οι στιγμές αυτές του παρελθόντος, που σας θυμίζω ή που σας τις κάνω σήμερα  γνωστές, σημάδεψαν την πορεία των πραγμάτων.
Υποκρισία φίλοι μου.
Να στην λένε αυτοί.
(Εννοείται ότι υπάρχουν σωρεία άλλων στελεχών της τοπικής αριστεράς που δεν έκαναν τζιριτζάντζουλες, όπως οι 5+1 συν οι ακόλουθοι)

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Νουδού και Δήμος Ναυπλίου


Συναντήθηκε, διαβάζω, κατ΄ίδίαν ο Πρόεδρος της νουδού και ο Δήμαρχος του Ναυπλίου.
Από τον Δήμο μας εκδόθηκε και δελτίο τύπου που μας αναφέρει το ποία ήσαν τα σημαντικά τοπικά θέματα που έθεσε ο Δήμαρχος σε αυτόν που ελπίζει να γίνει άυριο ή μεθαύριο ή κάποτε τέλος πάντων Πρωθυπουργός της χώρας.
Βλέπω λοιπόν ότι συζητήθηκαν τα εξής θέματα, στα οποία, το δελτίο τύπου λέει, ότι "δόθηκε μεγάλο ενδιαφέρον και βαρύτητα":
1.  Η πορεία των έργων στο λιμάνι του Ναυπλίου
2.  Η πορεία των έργων για την κατασκευή της μαρίνας. Σημειώνω ότι στο δελτίο τύπου του Δήμου η μαρίνα αναγράφεται με μι κεφαλαίο. Υποθέτω βέβαια ότι δεν υπάρχει κάποια Μαρίνα που να εκτελεί κάποια έργα και ότι συζητήθηκαν τα θέματα για την μαρίνα και όχι της Μαρίνας.
3.  Η λύση στη διαχείριση των απορριμμάτων.
4.  Η ανάγκη εκσυγχρονισμού των δημοσίων κτιρίων
5.  Η ανάδειξη και συντήρηση όλων των μνημείων της περιοχής. Ολων ντε.....
6.  Η στήριξη και εξέλιξη των ξενοδοχειακών υποδομών και
7.  Γενικότερα η ανάπτυξη του τουρισμού στο Δήμο.
Θα κάνω κι εγώ την ιδική μου λίστα των θεμάτων που λησμονήθηκαν και δεν συζητήθηκαν ή έστω δεν "δόθηκε σε αυτά μεγάλο ενδιαφέρον και βαρύτητα", αφού ίσως δεν εθεωρήθησαν σημαντικά όπως τα παραπάνω:
1.  Το θέμα της παροχής υπηρεσιών υγείας στην περιοχή και του Νοσοκομείου Ναυπλίου
2.  Το θέμα της ύδρευσης και της ποιότητας νερού
3.   Το θέμα του Αναβάλου που σχετίζεται με το υδρευτικό πρόβλημα.
4.  Το θέμα της χωροταξίας, χρήσεων γης, επεκτάσεων σχεδίων πόλεων κλπ
5.  Το θέμα της Παιδείας και το κτηριακό (βλπ 2ο -5ο δημοτικό σχολείο, έλλειψη χώρων για το Πανεπιστήμιο κλπ)
6.  Το θέμα της εγκληματικότητας ιδίως στα χωριά μας
7.   Το θέμα των ελεύθερων χώρων και παραλιών.
8.   Το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας γης για το οποίο έχει λάβει και απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο
9.  Το θέμα της ψηφιακής σύγκλισης στον Δήμο μας (οπτικές ίνες, διασύνδεση, έξυπνος Δήμο κλπ)
10.   Η προστασία των ακτών από τη διάβρωση
11.  Το θέμα των αθλητικών χώρων και ιδίως του Κολυμβητηρίου Ναυπλίου
και τελευταίο στη σειρά, όμως ίσως πρώτο σε προτεραιότητα
12.  Το τεράστιο αγροτικό ζήτημα με την φτώχεια στα χωριά και την επιβίωση των ολίγων επιτηδείων που εισπράττουν τη μεγάλη μερίδα των αγροτικών επιδοτήσεων. Συναφές και το ζήτημα της ενίσχυσης της τοπικής παραγωγής
Όλη  αυτή η ντουζίνα των θεμάτων, που δεν συζητήθηκαν, τα κατέβασε η γκλάβα μου μέσα σε 55 περίπου δευτερόλεπτα (αυθαίρετο το νούμερο των δευτερολέπτων, αλλά δεν μου πήρε και πολύ) και ενώ συνομιλούσα ταυτόχρονα στο inbox του facebook. Κάποιος άλλος μπορεί να συμπληρώσει τον κατάλογο. Όμως όλα αυτά  είναι εξαιρετικά σοβαρά  για την ζωή μας και το μέλλον ημών και των τέκνων μας. Θα μου πείτε ότι σε μία σύντομη συνάντηση δεν είναι δυνατόν να συζητηθούν τόσα πολλά ζητήματα. Θα σας απαντήσω κι εγώ με τη σειρά μου ότι εάν είχαμε έναν Δήμο σοβαρό με σχέδια, μελέτες και οράματα για το μέλλον θα είχε έτοιμους φακέλους με όλα τα θέματα ταξινομημένους μάλιστα κατά τομείς και Υπουργεία, έτσι ώστε να παραδοθούν και στους αρχηγούς όλων των κομμάτων και στα στελέχη.
Αλήθεια, τα σκέφτηκαν όλα αυτά οι θριαμβολογήσαντες τοπικοί κομματάρχες της Νέας Δημοκρατίας για να τα θέσουν στον αρχηγό τους; Πολύ χλωμό το βλέπω. Μάλλον αρκέσθηκαν στα της εκκλησιαστικής λειτουργίας στο Αργος, άντε και σε μια επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου.
Πάμε τώρα να δούμε εν μεγάλη συντομία αυτά που συζητήθηκαν σύμφωνα με το δελτίο τύπου του Δήμου μας. Με τη σειρά που λέει και ο Αδωνις, που είναι ο αντιπρόεδρος του Κυριάκου στο κόμμα που δεν έχει καμία απολύτως  σχέση με τα πραγματικά καθημερινά τοπικά προβλήματα
1.  Λιμάνι. Τι του είπε άραγε ο Δήμαρχος; Για το φιάσκο των έργων; Για την έκτοτε αδράνεια να συνταχθούν οι αναγκαίες σωστές πλέον μελέτες, μπας και καταφέρουμε να εντάξουμε το έργο ως γέφυρα στο νέο Κοινοτικό πλαίσιο στήριξης; Για το πως θα κλείσει ως έργο αφού έχει μείνει ημιτελές, κάτι το οποίο, απ΄όσο γνωρίζω δεν είναι ανεκτό στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Μήπως υπάρχει κίνδυνος να χρεωθεί ο Δήμος μας όλη την δαπάνη;
2.  Μαρίνα. Τι του είπε άραγε ο Δήμαρχος; Ότι έχουμε έτοιμη μια μελέτη για φαραωνικά έργα, τα οποία ουδείς θα χρηματοδοτήσει και τα οποία ουδέποτε θα γίνουν; Για το ότι ψάχνουμε με το κιάλι επενδυτή επί πολλά χρόνια. Του έθεσε άραγε το θέμα να δημιουργηθεί μια σωστή μαρίνα στην βόρεια προβλήτα του λιμανιού κάτι στο οποίο όλοι πλέον συμφωνούν και να αφήσουμε στην άκρη το αδύνατο;
3. Απορρίμματα. Τι να του είπε; Να προχωρήσουν τα έργα που σχεδιάζει ο Τατούλης με τα ΣΔΙΤ, που τόσο γουστάρει ο Κυριάκος (αλλά που δεν δουλεύουν και πολύ) ή αυτά τα Καμπόσεια, που οδηγούν στο απόλυτο μηδέν; Άραγε του είπε που ρίχνουμε τώρα τα σκουπίδια μας; Μάλλον θα το απέκρυψε
4. Εκσυγχρονισμός των δημοσίων κτηρίων. Ερωτηματικό. Ποιο δημόσιο κτήριο, πλην των μνημείων, ζήτησε ο Δήμαρχος να εκσυγχρονισθεί; Και τι συγκεκριμένο άραγε επιθυμεί να γίνει στα δημόσια κτήρια για να είναι εκσυγχρονισμένα; Άραγε βάψιμο και αλλαγή του λέβητα επιθυμεί; Κάτι άλλο; Εμάς στους πολίτες θα μας πει τι θέλει;
5.  Ανάδειξη και συντήρηση των μνημείων. Έτσι γενικά το έθεσε σε πέντε λέξεις ή υπεισήλθε σε λεπτομέρειες; Μίλησε άραγε για το Μπούρτζι που είναι το άλλο έργο εκτός από αυτό για το λιμάνι που έμεινε στη μέση; Για το Τελωνείο που χρόνια το είχε ο Δήμος στην κατοχή του, αλλά δεν έκανε απολύτως τίποτα, ακόμα και στην εποχή των παχουλών αγελάδων; Για το Βενετικό κτήριο στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου; Τους Πύργους της Κάντιας και του Κατσιγκριού; Το κτήριο Παπαδόπουλου; Το Τριανόν; Το Χαμάμ στον Αγιο Σπυρίδωνα; Τις φυλακές Λεονάρδου;  Το Παλαμήδι και τον Προμαχώνα Μιλτιάδη; Έχω την αίσθηση (μπορεί και να κάνω λάθος) ότι ο Δήμαρχος δεν είπε κάτι συγκεκριμένο στον Κυριάκο για όλα αυτά. Και αν είπε κάτι, μάλλον κάποιες από τις προτάσεις της άλλης πρότασης θα επανέλαβε, τις οποίες επισήμως απορρίπτει στο δημοτικό Συμβούλιο. Επαναλαμβάνω. Δεν αποκλείεται να έγινε και αυτό. Διότι κατά τα άλλα δεν έχω δει τόσα χρόνια κάποια συγκεκριμένη πρόταση εκ μέρους της πλειοψηφίας για την μελλοντική  χρήση των μνημείων
6  Στήριξη και εξέλιξη των ξενοδοχειακών υποδομών. Πολύ θα ήθελα να μάθω τι ακριβώς εννοεί ο Δήμαρχος με την "εξέλιξη των ξενοδοχειακών υποδομών" Ομιλεί μόνον για τα τοπικά ξενοδοχεία και τις τοπικές υποδομές ότι πρέπει να εξελιχθούν; Πως θα εξελιχθούν; Και τι μπορεί να κάνει για αυτό ο Κυριάκος ως αρχηγός της αξιωματικός αντιπολίτευσης ή ως Πρωθυπουργός; Και πως θα στηριχθούν τα ξενοδοχεία; Και μόνον τα Αναπλιώτικα ξενοδοχεία; Περίεργα πράγματα, μυστήρια αντικείμενα.
7.  Γενικότερη ανάπτυξη του τουρισμού. Μάλιστα. Δηλαδή; Φαντάζομαι ότι ουδείς είπε στον Κυριάκο ότι ο Δήμος Ναυπλίου έχει την υφηλιακή πρωτοτυπία να μην διαθέτει επίσημο τουριστικό portal, μολονότι η τοπική οικονομία στηρίζεται σε έναν τεράστιο βαθμό στον τουρισμό.
Και μιας και τα δύο τελευταία θέματα που συζητήθηκαν αφορούν τα ξενοδοχεία και τον τουρισμό και επειδή, απ΄ότι μανθάνω η συνάντηση έγινε στον Αμφιτρύωνα που είναι ιδιοκτησία του Κράτους, πολύ θα ήθελα να μάθω εάν έθεσε ο Δήμαρχος το θέμα του παλαιού Ξενία, του Κήπου και της πισίνας του Αμφιτρύωνα, το γεγονός ότι το Ξενία Παλλάς είναι κλειστό, ότι η Πύλη του Σαγρέδου παραμένει κλειδαμπαρωμένη.
Αυτά τα ολίγα για την συνάντηση. Γενικώς έχουμε έλλειμμα εκπροσώπησης.   Εσείς δεν το διαπιστώνετε; Για πείτε ανοιχτά και θαρραλέα  τις αντιρρήσεις σας σε όλα αυτά, που εγώ λέω. Για να γίνει και ένας διάλογος σε αυτόν τον τόπο βρε αδελφέ. Για εκφράστε τις απόψεις σας και εσείς οι κυβερνητικοί. Μην το μουγκώνετε
Αλλά και σε γενικό και όχι μόνον τοπικό επίπεδο έχουμε έλλειμμα εκπροσώπησης.  Όμως λησμόνησα. Θα μας σώσει ο Ιάσων ο υιός του Ασημάκη που προσχώρησε από το Ποτάμι, ο μετεωρολόγος που προσχώρησε από τον Λεβέντη και ο συνονόματος Καμμένος, που θα προσχωρήσει από τους ανεξέλληνες.



Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Βρε Παύλο Χρηστίδη.....


Υπάρχει κάποιος, έστω και ένας, σε αυτή την χώρα που να εξεπλάγη με τις κινήσεις του Υπουργού του  Στρατού, του Ναυτικού και της Αεροπορίας και συνάμα συγκυβερνήτη της χώρας Παναγιώτη Καμμένου; Αρκετοί συνέλληνες συμφωνούν με τον μάρτυρα του Καμμένου "δημοσιογράφο" Ντάσκα που κατέθεσε ότι τα επικριτικά για τον φουσκωμένο από υπερηφάνεια, λόγω εξουσίας, Πάνο, αποτελεί  κάποιο σχέδιο συνωμοτικών σκοτεινών κύκλων που έβγαλαν μπροστά έναν σχολιαστή γελοιογράφο για να αποπεμφθούν οι ακροδεξιοί από την κυβέρνηση. Μια πολύ μικρή μειοψηφία Ελλήνων εξοργίσθηκε, αλλά οπωσδήποτε δεν εξεπλάγη, με τις μηνύσεις και τον αυταρχισμό της ακροδεξιάς που συγκυβερνάει τον τόπο. Η πολύ μεγάλη όμως  πλειοψηφία του λαού δεν ακούει, δεν βλέπει ειδήσεις στην τιβί, δεν διαβάζει εφημερίδες, παρακολουθεί μόνον αθλητικά και κουτσομπολίστικους διαδικτυακούς τόπους και δεν πήρε είδηση για την επίθεση του λαϊκιστή συγκυβερνήτη κατά Πετρουλάκη. Οπότε όλοι αυτοί ουδόλως εξεπλάγησαν, αφού ουδόλως γιγνώσκουν το τι γίνεται στην χώρα.  Μία μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας ενδιαφέρεται  μόνον για το πως θα ξαναγυρίσουν ως δια μαγείας τα πράγματα στην προτέρα  ανέφελη και ξοδευτική για τους ίδιους κατάσταση, εξού και προσχωρεί σήμερα σε όλα αυτά τα αδιανόητα Σωρρικά, αφού απογοητεύτηκε με την διάψευση της ελπίδας που του έδωσαν οι άλλες αδιανόητες υποσχέσεις περί νταουλιών και χοροπηδημάτων. Δεν ενδιαφέρονται ούτε στο ελάχιστο για τον συγκυβερνήτη Πάνο και τις πράξεις του, δεν τους απασχολεί η δημοκρατία.  Έχει βεβαίως  δικαίωμα ο Καμμένος να προσφεύγει στη δικαιοσύνη κατά δημοσιογράφων. Όμως το τρομερό και φοβερό που συμβαίνει σήμερα στην χώρα δεν είναι τόσον οι πράξεις του Καμμένου, όσο η σιωπή των συγκυβερνώντων με αυτόν. Άνθρωποι που θήτευσαν στην ανανεωτική αριστερά, που σε δύσκολους και χαλεπούς καιρούς εναντιώθηκαν στα σοβιετικά έκτροπα και τις διώξεις των αντιφρονούντων σήμερα σιωπούν. Ανατριχιαστικό. Αποδέχονται τον Καμμένο ως συγκυβερνήτη τους και τις διώξεις κατά του τύπου.
Και βέβαια η μικρή μειοψηφία που αγανάκτησε με τον Καμμένο  στηλίτευσε και αυτή την εκκωφαντική σιωπή των συριζέων που είναι πιο δυνατή από τον θόρυβο που προκαλεί με τις πράξεις του ο φίλος τους.
Και βέβαια ο δημοτικός σύμβουλος του Ναυπλίου, ο Παύλος, που είναι και υπεύθυνος τύπου του ΠΑΣΟΚ πανελλαδικώς, ήταν, και ορθώς, με το μέρος αυτών που υποστήριξαν τον Πετρουλάκη και επεσήμαναν την βουερή σιωπή, που προμηνύει καταιγίδες για τις δημοκρατικές ελευθερίες.
Ήταν (και είναι) όλο αυτόν καιρό ο Παύλος μια φρέσκια εξαιρετική φωνή στις συζητήσεις στα κανάλια. Έδιδε και δίδει έναν άλλο αέρα στο γηρασμένο και ριτιδιασμένο ΠΑΣΟΚ που φέρει τόσες ευθύνες για την κατάσταση της χώρας. Και ήταν τραγικό που πριν από κάποιους μήνες ένας ηλικιωμένος βουλευτής του Σύριζα, που δεν μπορούσε να αντιπαρατεθεί με επιχειρήματα, τον αποκάλεσε παιδί. "Τι λέει αυτό το παιδί;". Αυτό το ακραία αντιδραστικό είπε on camera ο δήθεν αριστερός βουλευτής. Και ουδείς συγκινήθηκε τότε ώστε να αντιδράσει και να συμπαρασταθεί σε έναν εκπρόσωπο της νέας γενιάς, άσχετα εάν συμφωνεί ή όχι με τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ορθώς λοιπόν ο Παύλος, ο συντοπίτης μας, συμπαραστάθηκε στον Πετρουλάκη και στηλίτευσε  την εφιαλτική σιωπή των δήθεν αριστερών.
Όμως αυτό είναι το σχετικά εύκολο. Είναι ευχερές  να ομιλείς στο γενικό επίπεδο καλυπτόμενος απόλυτα από ένα κοινοβουλευτικό κόμμα. Το δυσχερέστατο και αυτό που έχει μεγάλο προσωπικό κόστος είναι να μην σιωπάς και να στηλιτεύεις αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας στον μικρό μας τόπο, όπου όλοι είμαστε λίγο πολύ γνωστοί.  Και εάν δεν αντιταχθούμε σε όλα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας τα φαινόμενα του Καμμένου και πολύ περισσότερο το φαινόμενο της εκκωφαντικής σιωπής θα συνεχίσουν ακάθεκτα και πιο δυνατά να μας δηλητηριάζουν την ζωή.
Βρε Παύλε, στηλιτεύεις το γεγονός της επίθεσης κατά της ελευθερίας της έκφρασης που πραγματοποιεί ο συγκυβερνήτης Καμμένος, στηλιτεύεις και τη σιωπή των "αριστερών", όμως εσύ ο ίδιος ως τοπικός συγκυβερνήτης σιωπάς για τις μηνύσεις που υπέβαλε ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης στην οποία συμμετέχεις κατά τοπικών ειδησεογραφικών ιστοτόπων, επειδή έγραψαν όλα αυτά τα γνωστά περί Σώρρα. Έχει δικαίωμα ο Δήμαρχος να προσφεύγει στη Δικαιοσύνη που θα αποφανθεί. Όμως εσύ Παύλο, που εκτός από δημοτικός σύμβουλος είσαι και εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ δεν έχεις δικαίωμα να σιωπάς. Είναι και η δικιά σου σιωπή για αυτά που συμβαίνουν εδώ εκκωφαντική. Να βγεις τώρα  να μιλήσεις. Να εκφράσεις την άποψή σου. Αν συμφωνείς με την ενέργεια του Δημάρχου, να βγεις ανοιχτά και θαρραλέα να το πεις. Εκεί σε θέλω να είσαι  υπεύθυνο πολιτικό πρόσωπο. Για να σε θαυμάζω όπως πράττω στις τηλεοπτικές "τηλεμαχίες" στις οποίες συμμετέχεις. Αλλιώς ο ελκυστικός λόγος που εκπέμπεις, εμένα  δεν μου λέει απολύτως τίποτα. Και η φρεσκάδα που αποπνέεις μου μοιάζει πολύ γερασμένη.
Και καλά με τη σιωπή σου για τη μήνυση του Δημάρχου. Αμ το άλλο θέμα που προκάλεσε τις καταγγελίες και τις μηνύσεις δεν σε ευαισθητοποιεί; Ότι το Δημοτικό μας Συμβούλιο μας έχει λάβει μια κατάπτυστη απόφαση, που ουσιαστικά λέει ότι μπορούν να γίνουν τοπικές δράσεις χωρίς κόπο και πόνο και χωρίς να βάλουν οι φορολογούμενοι το χέρι στην τσέπη; Συμφωνείς με αυτή την απόφαση, που υπονοεί ότι κάπου υπάρχουν κρυμμένοι θησαυροί που θα μας σώσουν; Αν ναι, βγες και πες το. Αν όχι προσπάθησε ως σύμβουλος της πλειοψηφίας να την ανατρέψεις. Μην σιωπάς όμως. Αυτό που κάνεις με την εκκωφαντική σιωπή είναι πολύ γηρασμένο. Πολύ πασοκικό και νυν συριζέικο.
Αν υπήρχε κάποια ελπίδα για το ΠΑΣΟΚ ήταν να αναλάβει η νέα γενιά με τις δικές της προσλαμβάνουσες που δεν  κουβαλάει το ένοχο παρελθόν και που θα μπορούσε να εκφράσει ένα διαφορετικό λόγο και να λάβει προοδευτικές αποφάσεις που θα απαντούν στα προβλήματα της εποχής. Εγώ δεν το πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε ποτέ να γίνει στο ΠΑΣΟΚ, όμως ο λόγος σου άνοιγε κάποιες χαραμάδες ελπίδας.
Αλλά βρε Παύλε, δεν γίνεται να καταστείς πιστευτός, τουλάχιστον, σε εμένα, αλλά και σε άλλους, όταν κατέβηκες στο ίδιο ψηφοδέλτιο με όλη τη λαϊκίστικη δεξιά και τοπική ακροδεξιά.
Δηλαδή συμφωνείς με τις δράσεις του δημοτικού συμβούλου και Προέδρου του Εργατικού Κέντρου; Όχι σιωπή Παύλο. Πες την άποψή σου για όλο αυτό το εμπόριο αγροτικών προϊόντων στο οποίο συμμετέχει το Εργατικό Κέντρο, που καταστρέφει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, την τοπική παραγωγή.
Δικαίωμά σου Παύλο να συμμετέχεις σε όποιο δημοτικό σχηματισμό επιθυμείς, όμως αν θες να σηματοδοτήσεις κάτι διαφορετικό για την ενότητα της κεντροαριστεράς θα πρέπει να εκφράσεις άποψη για όλα τα τοπικά προβλήματα.
Για το κτηριακό των σχολείων  (ιδέ δεύτερο και πέμπτο δημοτικό σχολείο), την απουσία οποιασδήποτε τουριστική πολιτικής, το φιάσκο των έργων στο λιμάνι, την οικτρή κατάσταση των μνημείων της πόλης, την  έλλειψη προτάσεων για την  χρήση των δημοσίων κτηρίων και των ελεύθερων χώρων, την κατάντια με τις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις με τη Στικούδη, το θέμα των απευθείας αναθέσεων. Τι λες για όλα αυτά και για άλλα πολλά για τα οποία θα μπορούσα να γράφω επί ώρες.
Πες μας βρε Παύλο Χρηστίδη ανοικτά. Συμφωνείς με την έλευση της Στικούδη στο Ναύπλιο; Αυτό είναι το όραμα της κεντροαριστεράς στην χώρα; Τέτοιες εκδηλώσεις και αυτό τον πολιτισμό επιθυμείτε; Προφανώς όχι. Κάτι άλλο έχετε στο μυαλό σας. Όμως εσύ Παύλο που είσαι ο φρέσκος εκπρόσωπος της σοσιαλδημοκρατίας στην χώρα, συμμετέχεις εμμέσως σε όλο αυτό. Και η σιωπή σου για τη Στικούδη και για όλα όσα συμβαίνουν στο Ναύπλιο και οι συμμαχίες που έχεις κάνει στα τοπικά, σηματοδοτούν, δίνουν στίγμα.
Δικές σου είναι οι επιλογές.
Πιθανόν εγώ να κάμω λάθος και τα πράγματα στο Ναύπλιο να βαδίζουν σε προοδευτική κατεύθυνση. Αν το πιστεύεις αυτό, λαβέ το θάρρος και ανοιχτά πες το. Όχι σιωπή. Η σιωπή ενοχλεί.
Θα τα ακούς συχνά από εμένα Παύλε. Και θα γίνεται αυτό διότι δεν είσαι τυχαίος. Θα μπορούσες, πάλι κατά την ταπεινή μου γνώμη, να παίξεις έναν δημιουργικό για όλη την χώρα ρόλο. Όμως η πολιτική σου πορεία στα τοπικά δρώμενα δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Πάλι κατά την ταπεινή μου γνώμη και αυτό το τελευταίο.
Έγραψα με όλη την καλή μου διάθεση για εσένα και προσπάθησα να μην γράψω χειρότερα. Διότι προοδευτικός εκεί που επέλεξες να είσαι δεν γίνεται. Και η σιωπή δεν σώζει. Κάποιος, κάποτε θα έπρεπε να στα πει.
Μπορείς και να με αγνοήσεις. Άλλωστε ανάποδος και αιρετικός τυγχάνω. Ποιος δίδει σημασία σε εμένα; Αγνόησέ με λοιπόν. Κάποιοι λίγοι ίσως να συμφωνήσουν μαζί μου. Ίσως ένα ακόμα πουλάκι από αυτά που φαίνονται στην φωτογραφία της ανάρτησης αυτής  να κάνει μια στροφή 180 μοιρών (όχι τριακοσίων εξήντα) και έτσι να μην είμαι ο μόνος ανάποδος.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Κλειστά τα σχολεία στο Ναύπλιο λόγω χιονιού, χωρίς να υπάρχει χιόνι!!!! Υπότιτλος: Οι άνθρωποι με τις κουκούλες

Έκλεισαν τα σχολειά στην πόλη του Ναυπλίου λόγω χιονιού, χωρίς να υπάρχει ίχνος χιονιού στους δρόμους και στα πάρκα και στα προαύλια. Καλό; Τραγελαφικό; Ιλαροτραγωδία; Είναι η γκρίζα πραγματικότητα που ζούμε σε αυτή την απίστευτη χώρα. Κάποιοι έλαβαν αυτή την απόφαση και ουδείς εξανέστη. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα πληρωθούν χωρίς να εργασθούν και οι μαθητές θα μάθουν στα πολύ εύκολα. Μα το χιόνι είναι μέσα στη ζωή μας. Καταστρέφει μεν σε κάποιες περιπτώσεις περιουσίες, αλλά είναι ευεργετικό συνάμα, αφού χωρίς χιόνι δεν γεμίζουν οι υδάτινοι ταμιευτήρες, δεν θα δουλέψουν οι άνθρωποι που έχουν συνδυάσει την ζωή τους και την εργασία τους με το χιόνι. Καθαρίζει τις ψυχές μας το χιόνι. Και εν πάση περιπτώσει ζούμε στην εύκρατη ζώνη, όπου και χιόνια θα έχουμε σε κάποιες περιπτώσεις και καύσωνα. Θα υπάρχουν οι δύσκολες μέρες, θα υπάρχουν και οι ηλιόλουστες. Και με αυτό τον τρόπο θα πρέπει να  αντιμετωπίζουμε τη ζωή. Όχι να αποφεύγουμε το χιόνι ακόμα και όταν δεν υπάρχει χιόνι.
Αλλά υπάρχει και η φωτεινή πλευρά της ζωής. Μικρά παιδιά θα βοηθήσουν τους κτηνοτρόφους γονείς τους στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές για την φροντίδα των ζώων. Θα βγουν στο κρύο. Δεν θα κολώσουν από τα χιόνια και δεν θα μείνουν στο θερμαινόμενο σπίτι τους, αφού δεν θα έχουν σχολείο στο Ναύπλιο λόγω χιονιού χωρίς να υπάρχουν χιόνια.
Ζουν δίπλα μας και τους ανεχόμαστε αυτούς τους γκρίζους τύπους που έλαβαν την απόφαση να μην λειτουργήσουν τα σχολεία λόγω χιονιού, χωρίς να υπάρχει χιόνι. Όμως ζουν δίπλα μας και τα φωτεινά παιδιά που θα εργασθούν μέσα στις δύσκολες συνθήκες του κρύου.

Αλλά δεν απογοητευόμαστε. Σε αυτές τις εξαιρετικά επώδυνες εποχές στο σύγχρονο Ανάπλι υπάρχει και η φωτεινή πλευρά της ζωής.
Είναι οι δημιουργικοί άνθρωποι στην περιοχή μας. Είναι  οι τύποι  με τις κουκούλες.
Οι Αναπλιώτες μελισσοκόμοι που αγωνιούν για την καλή κατάσταση των μελισσιών τους, που μεταφέρουν τις κυψέλες τους από τόπο σε τόπο, ανάλογα με τις εποχές και το καιρό για να βρουν οι μέλισσες ανθάκια για να τρυγήσουν.
Οι μελισσοκόμοι μας αποτελούν την ολοφώτεινη πλευρά της κοινωνίας, που δεν τα παρατάει και θέλει να ζήσει απλά και συναισθηματικά στην καθημερινότητα.  Δεν δύναμαι να πιστέψω ότι έστω και ένας άνθρωπος με κουκούλα δημιουργίας θα είναι ευτυχής από τους γκρίζους που έκλεισαν τα σχολειά.
Και μαζί με τους φωτεινούς υπάρχει και η γκρίζα  πλευρά της ζωής στο Ναύπλιο:
Η γκρίζα πραγματικότητα, την οποία ανεχόμεθα. Το Εργατικό Κέντρο παίρνει απόφαση να πουλήσει μέλι σε τρίκιλες συσκευασίες φερμένες από άλλες περιοχές στην τιμή των είκοσι ευρώ. Και βγάζει ανακοινώσεις για να παρακινήσει τον κόσμο να  πάει να αγοράσει. Και θεωρεί την τιμή των 20 ευρώ, τόσο εξαιρετική, που στην ανακοίνωση μετά το νούμερο έχουν τοποθετηθεί και μπόλικα θαυμαστικά. Και βεβαίως φωνάζουν οι ντόπιοι της φωτεινής πλευράς της ζωής, διότι ο επίσημος συνδικαλιστικός φορέας των εργαζομένων στο Ναύπλιο τους αγνοεί. Και ισχυρίζονται οι φωτεινοί ότι μπορούν να προσφέρουν καλύτερες τιμές από το εικοσάευρο. Και μάλλον έτσι είναι και αυτό αποδεικνύεται από τις τιμές που πουλιέται το μέλι στις λαϊκές.  Όμως η γκρίζα πραγματικότητα κυριαρχεί. Και αντί οι αρμόδιοι να βοηθούν και να ενισχύουν τους τοπικούς φωτεινούς δημιουργούς με τις κουκούλες  και να διαφημίζουν την προσπάθειά τους για να ακολουθήσουν και άλλοι αυτό το δρόμο, πράττουν ακριβώς το αντίθετο.
Και υπάρχουν και οι φωτεινοί καλλιεργητές πατάτας και οσπρίων. Κάποιοι από αυτούς είναι βιοκαλλιεργητές. Και αυτοί πετιούνται από τους ντόπιους ηγήτορες στο καλάθι των αχρήστων. Και αίφνης δημιουργείται ένας ανταγωνισμός  καθόλου υγιής με χονδρεμπόριο όλων αυτών των αγροτικών ειδών, με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους που έπρεπε να βοηθούν τους ντόπιους αγρότες και εργαζόμενους γης στα χωράφια της Αργολίδας.

Ήταν ο Στράτος η φωτεινή πλευρά της ζωής στο Ναύπλιο. Αίφνης, την εποχή εκείνη, η ζωή απέκτησε μια άλλη γλυκύτητα. Μπήκαν στην πόλη νέες γεύσεις και οσμές  και προστέθηκαν στο γαλακτομπούρεκο της κυρα-Καλλιόπης, τη σεράνο του Πουλή, τη σοκολατίνα του Κατραμάνου. Και μετά το Στράτο ακολούθησε το Ντόλτσε, η Τουλίπα, η Αρτζεντίνα και όλοι οι άλλοι. Η δημιουργία αυτή των φωτεινών ανθρώπων ανύψωσε τ΄Ανάπλι. Και τώρα ακολουθούν οι σπουδαίοι παγωτοποιοί της πόλης. Όμως οι γκρίζοι στην πόλη δεν έχουν πράξει το παραμικρό για να βοηθηθούν οι φωτεινοί. Και ανεχώρησε ο Στράτος, η γλυκιά ζωντανή σύγχρονη ιστορία της πόλης, όμως η γκρίζα και πικρή πραγματικότητα δεν ενδιαφέρθηκε για τον δημιουργό παρά μόνον θέλει κλειστά τα σχολειά λόγω χιονιού, χωρίς να υπάρχει χιόνι. Και ουδείς εκ των γκρίζων επισήμων θέλησε να τιμήσει τον άνθρωπο που άλλαξε τον ζαχαροπλαστικό ρου της Αναπλιώτικης ιστορίας και έτσι παραμένουμε στα τετριμμένα του εάν οι αγαπημένοι αντιδήμαρχοι της Μιδέας θα καταφέρουν να επιβάλουν εκ νέου ως δήμαρχο τον παλαιό γκρίζο στην θέση του νυν γκρίζου της πόλης.

Αλλά δίπλα σε αυτούς που το μόνον που τους ενδιαφέρουν είναι τα εκλογικά τερτίπια, υπάρχουν οι φωτεινοί άνθρωποι που σκέφτονται και ονειρεύονται. Και ενδιαφέρονται για το παρελθόν της πόλης. Και θέλουν να  σηματοδοτήσουν με πινακίδες την ιστορία των κτηρίων. Και άλλοι προτείνουν το δύσκολο δρόμο των συγκεκριμένων δράσεων. Και ζητούν την μείωση των φανταχτερών δαπανών και την αντικατάστασή τους με επενδυτικά σχέδια για τους αρχαιολογικούς χώρους, την αξιοποίηση ιστορικών κτηρίων, την βοήθεια στους ανθρώπους της παραγωγής. Όμως η γκρίζα πραγματικότητα έχει άλλα σχέδια και αποφασίζει άλλως. Να εξουσιοδοτηθεί ο Δήμαρχος για να ληφθούν τα ανύπαρκτα κονδύλια, που κάποιος σωτήρας θα μας τα δώσει έτσι ωραία και απλά και χωρίς πόνο και δυσκολία θα καταργηθούν τα προδοτικά μνημόνια και όλα θα είναι όμορφα όπως πρώτα. Πόσο γκρίζο μπορεί να είναι να αποφασίζεται κάτι τέτοιο. Χωρίς κανένα πόνο, άνευ δυσκολιών, με κρυμμένους θησαυρούς όλα να αλλάξουν. Και τα δεχόμαστε. Και τα αποδεχόμαστε. Και δεν αντιδρούμε. Και εισηγούμεθα κείμενα ντροπής για την πόλη με τις τόσες ασυνταξίες.
Από τη μια πλευρά ο Σώρρας με τα ανύπαρκτα δισ και τη διαστημική τεχνολογία που πούλησε στον Ομπάμα και παρέα με αυτόν και οι άλλοι που θα ζητήσουν και θα πάρουν πολεμικές αποζημιώσεις για αυτά που έγιναν πριν από 75 χρόνια, και θα διαγράψουν το χρέος ως επονείδιστο και παράνομο και απεχθές και επαχθές, αλλά και οι άλλοι που πίστευαν ότι θα βαράμε κάποια νταούλια και οι αρκούδες θα χορεύουν και θα παρακαλάνε να μας δώσουν και άλλα δανεικά για να τα προσθέσουμε στα άλλα δανεικά και έτσι να ξαναγίνουν όλα ωραία. Και με αυτούς και η πλειοψηφία του κόσμου που τα πίστεψε. Και μαζί με τον κόσμο αυτό και οι γκρίζοι που αποφάσισαν να κλείσουν τα σχολεία στο Ναύπλιο, λόγω χιονιού, χωρίς να υπάρχει χιόνι.
Ομως δεν έχουν χαθεί τα πάντα.
Οι άνθρωποι με τους κουκούλες αγωνίζονται ακόμα


Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Μια αιρετική φωνή για την επίσκεψη Λυδίας


Περπατούσα πριν από καμιά βδομάδα σε ένα στενοσόκακκο του Ναυπλίου, πίσω από μια μεγάλη παρέα, μάλλον Αθηναίων, που συζητούσαν για το σχέδιό τους να ανέβουν στο Παλαμήδι και να πιουν εκεί καφέ με θέα το παλιό Ναύπλιο, τον Αργολικό κάμπο, τον Αργολικό κόλπο, τον λόφο της Τίρυνθας.  Κάποιος μάλιστα από την παρέα αναρωτήθηκε αν  το κυλικείο του Παλαμηδιού βγάζει και κανα ντόπιο Αναπλιώτικο ουζάκι με έναν απλό μεζέ. Παρενέβην και τους το χάλασα. Με άκουσαν απορημένοι να λέω με πόνο ψυχής ότι το κυλικείο παραμένει κλειστό επί δεκαετίες, ενώ κάποτε ήταν το πιο εκπληκτικό σημείο στο Ναύπλιο για να πιει κάποιος τον καφέ του.
Από εκεί θα ξεκινούσα, αν ήμουν Δήμαρχος, τα αιτήματα που θα υπέβαλα στην κυρία Κονιόρδου, που μας επισκέφθηκε τις προάλλες, ως Υπουργός Πολιτισμού. Πριν πάμε στα δύσκολα και σε αυτά που απαιτούν μπικικίνια, τουλάχιστον ας επιχειρήσουμε να επιλύσουμε  κάποια πολύ απλά, που θα έδιναν ανάσες στην εικόνα της πόλης και θα απέφεραν έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο. Αλλά ούτε αυτό το πολύ απλό δεν μπορούμε να βάλουμε σε μία ρόδα  να γυρίσει και ούτε καν περνάει από το μυαλό των ανθρώπων της αυτοδιοίκησης  και του βουλευτή και των μελών των κυβερνώντων συριζανέλ να το θέσουν στη νέα υπουργό.
Και υπάρχουν και άλλα  θέματα λησμονημένα, που δεν απαιτούν καμία απολύτως δαπάνη και αντίθετα θα επέφεραν επί πλέον έσοδα για το Κράτος, χωρίς να βάλουν οι φορολογούμενοι το χέρι στην τσέπη και θα δημιουργούσαν δυναμική για την πόλη και την περιοχή. Για παράδειγμα το ενιαίο για όλους τους αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους εισιτήριο. Το είχα πρωτοπροτείνει πριν από αρκετά χρόνια. Δεν ήταν βεβαίως δικιά μου ιδέα, κατεβασμένη από το δικό μου κεφάλι. Το είχα προμηθευθεί αυτό το ενιαίο εισιτήριο όταν επισκέφθηκα το Stonehedge  στην Κεντρική Αγγλία. Μου έδωσαν ένα ενιαίο εισιτήριο για δεκάδες ιστορικούς τόπους, κάστρα, μουσεία της Αγγλίας, χάρτες, φυλλάδια, πληροφορίες. Ολόκληρο φάκελο μου παρέδωσαν. Και μαγεμένος ακολούθησα την διαδρομή για να βρω αυτούς τους εκπληκτικούς και εν πολλοίς άγνωστους για τις μάζες των τουριστών τόπους (παντού βέβαια συναντούσες Γιαπωνέζους με φωτογραφικές μηχανές). Και έριξα τότε την ιδέα και έγιναν τα αιτήματα από την "άλλη πρόταση" και κάποιους ενεργούς τουριστικούς φορείς για να ισχύσει και εδώ το ενιαίο αρχαιολογικό εισιτήριο. Μα τόσο δύσκολο ήταν; Όντως πάρθηκαν αρχικά κάποιες αποφάσεις. Και μετά πάπαλα. Θα μπορούσε να υπάρχει έναν ενιαίο εισιτήριο για όλα τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς τόπους του Ναυπλίου. Ένα ενιαίο εισιτήριο για όλη την Αργολίδα. ' Η και θεματικά ενιαία εισιτήρια που μπορεί να αφορούν, ας πούμε την Μυκηναϊκή εποχή για όλη την Πελοπόννησο. Τον παρακινείς τον τουρίστα να γίνει ξανά περιηγητής. Διότι ο περιηγητής-τουρίστας και όχι ο λος ξαπλαδόρες τουρίστας θα αγαπήσει την χώρα, θα μας επισκεφθεί εκ νέου, θα συζητήσει τις ταξιδιωτικές του εμπειρίες στις παρέες του στο εξωτερικό και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο περιηγητής-τουρίστας δεν θα μείνει κλεισμένος στα all inclusives ξενοδοχειακά τερατουργήματα, θα έλθει σε επαφή με τις τοπικές κοινωνίες, θα περπατήσει στο ιστορικό κέντρο, θα αγοράσει από τα μικρομάγαζα και όχι  στις τουριστικές υπεραγορές  που έχουν τις ιδιαίτερες αμοιβαία επικερδείς επαφές με ξεναγούς και οδηγούς λεωφορείων. Έτσι δημιουργείται και ενισχύεται σιγά-σιγά η τοπική ανάπτυξη σε υγιείς βάσεις. Λέτε να το έθεσε κάποιος το θέμα αυτό στη κυρία Κονιόρδου; Εδώ γελάμε.
Και δεν τελειώνω εδώ με όλα όσα θα πρέπει και μπορούν να γίνουν και δεν κολλάνε λόγω έλλειψης χρημάτων. Ας αποφασίσουμε επιτέλους την χρήση του συμβόλου μας. Επιτέλους ας πάρουμε μια απόφαση για το τι θα γίνει το Μπούρτζι. Όπως ξέρετε εγώ και άλλοι έχουμε πρόταση, την οποία επανειλημμένα έχουμε εκφράσει και αναλύσει. Ας την απορρίψουν. Αρκεί να αποφασίσουν κάτι άλλο. Πόσο άχρηστοι μπορεί να είμαστε που κρατάμε επί δεκαετίες κλειστό το Μπούρτζι, αντί αυτό να λειτουργεί ως ένα χώρος που να αρμόζει στο μνημείο. Αίγλη για το Ναύπλιο. Έσοδα για το κράτος και τον Δήμο. Δουλειές για ανθρώπους που θα απασχολούνται εκεί σε καλές συνθήκες εργασίας.  Κατέφθασε η Λυδία. Της είπε κάτι ο Δήμαρχος για το Μπούρτζι; Τις πρότεινε κάτι ο Βουλευτής σε σχέση με την χρήση του χώρου; Εντάξει δεν έχω καμία ελπίδα από μία Υπουργό Πολιτισμού που με τα δάχτυλά της διώχνει την κακή ενέργεια από τα κεφάλια ανθρώπων, αλλά θα μπορούσαν οι εδώ τοπικοί να της πουν κάτι και να την παρακινήσουν να δει το θέμα για να ληφθούν κάποτε κατά την διάρκεια της δικιάς μου ζωής οι αναγκαίες αποφάσεις. Για να  γνωρίζουμε το πως θα πορευθούμε. Για να αρχίσει από τώρα η προετοιμασία, ώστε ο χώρος να λειτουργήσει σωστά, όταν, κάποτε, στο απώτερο μέλλον με το καλό, ολοκληρωθούν οι στερεωτικές εργασίες. Το δυστύχημα είναι ότι πορευόμεθα στα τυφλά χωρίς σχέδιο, χωρίς όραμα και προοπτική. Δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Και αυτά που προτείνουν με πολύ δυνατή φωνή κάποιοι,  τελικά φτάνουν ως ψίθυροι στα αυτιά της ευρύτερης κοινωνίας και των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων.
Και για να πάω και ένα βήμα παραπέρα θα μπορούσα να πω ότι μια πεφωτισμένη τοπική ηγεσία θα μπορούσε να της θέσει και ένα άλλο ζήτημα το οποίο δεν απαιτεί παρά ελάχιστα κονδύλια και επενδύσεις, αλλά που θα  έδινε περαιτέρω ώθηση στο Ναύπλιο. Να δοθεί επιτέλους σε δημόσια χρήση ένα από τα πιο μαγευτικά κτήρια όχι μόνον του Ναυπλίου, αλλά ίσως όλης της χώρας. Έχετε νοιώσει ποτέ τη μαγεία του κτηρίου των φυλακών Λεονάρδου, όταν το βλέπετε από την είσοδο του Βουλευτικού; Για κάντε μια βόλτα από εκεί και παρατηρήστε τις καμάρες του κτηρίου, τη λιθοδομή, τα αρχιτεκτονικά του μέλη. Αν δεν αναρριγήσετε κακώς γενικώς με διαβάζετε.  Είναι δυνατόν αυτό το σπουδαίο ανθρώπινο κατασκεύασμα να μην είναι προσβάσιμο και να χρησιμοποιείται  μόνον από την Αρχαιολογική υπηρεσία ως εργαστήρια; Να τα πάνε κάπου αλλού τα εργαστήρια. Σε έναν σωστά οργανωμένο χώρο για να γίνονται οι εργασίες στα αρχαία αντικείμενα και μαζί να οργανωθούν οι αποθήκες, που είναι σήμερα κατεσπαρμένες στα πέντε σημεία της Αργολίδας. Και το φανταστικό αυτό κτήριο να αποδοθεί στην κοινωνία ως χώρος πολιτισμού.
Από εκεί και πέρα αυτά που θα έλεγα εγώ σαν Δήμαρχος στην Υπουργό είναι πάμπολλα. Τα μέτωπα τεράστια, ανοιχτά και πυορροούντα. Απορώ το γιατί τα πάντα επικεντρώθηκαν στο Βενετικό κτήριο και στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ενώ υπάρχουν  και δεκάδες άλλα θέματα εξ ίσου σοβαρής σημασίας. Να τα απαριθμήσω; Οι Πύργοι της Κάντιας και του Αγίου Αδριανού που καταρρέουν, το κτήριο Παπαδόπουλου που είναι σε ερειπειώδη κατάσταση, το κτήριο Βίγγα στην Πλατεία Συντάγματος, που αποτελεί επί χρόνια την εικόνα ντροπής του Υπουργείου Πολιτισμού, το Χαμάμ στον Άγιο Σπυρίδωνα, ο Άγιος Νικόλαος, ο Προμαχώνας Μιλτιάδης στο Παλαμήδι, οι Μυκηναϊκές Γέφυρες, το κτήριο του Τριανόν με τα υπέροχα fresco του Αρμενόπουλου που κινδυνεύουν (δείτε την φωτογραφία με την οποία συνοδεύω τη σημερινή μου ανάρτηση).
Όλα αυτά πρέπει να μπουν σε μια τροχιά επίλυσης με κάποια ιεράρχηση και λογική. Να δούμε πόσα και ποια έργα  μπορούν να  ενταχθούν στο ΕΣΠΑ ή σε προγράμματα δημοσίων επενδύσεων, να δούμε συγκεκριμένες χρήσεις των χώρων αυτών, ώστε να είναι πιο ευχερής η άντληση δημοσίων και ιδιωτικών πόρων. Να γίνει μια ιεράρχηση των έργων.  Οπωσδήποτε δεν θα περίμενε κάποιος από την Υπουργό από μόνη της να τα γνωρίζει.  Όμως αυτός ο ΔΟΠΠΑΤ δεν είχε κάτι να πει και να προτείνει; Και ο τοπικός Σύριζα που έβγαλε και ανακοίνωση και θεώρησε επιτυχημένη την έλευση της υπουργού, έχει σκεφτεί έστω και μία άνω τελεία, ένα κόμμα, κάποιο θαυμαστικό, κάποιο σημείο στίξης για να βάλει σε έναν φάκελο που θα έπρεπε να είχε παραδοθεί στην κυρία Κονιόρδου; Μία πρόταση έχει σκεφτεί; Έστω μία λέξη έχει σκεφτεί: Μία λοιπόν λέξη σκέφτηκα εγώ για αυτούς. Άχρηστοι. Πολιτικά άχρηστοι (άντε δύο λέξεις σκέφτηκα)
Θα σας πω μόνον το εξής για την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, μιας και το θέμα αυτό εμφανίσθηκε ως το προεξέχον στην επίσκεψη της Υπουργού. Η οικτρή κατάσταση στην οποία έχει ευρεθεί η Μητρόπολη του Ναυπλίου αποτελεί τον καθρέφτη της μεγάλης αποσύνθεσης στην οποία έχει περιέλθει η σύγχρονη Αναπλιώτικη κοινωνία. Δεν είναι πρόβλημα του κράτους, δεν είναι αβελτηρία της Υπουργού, δεν είναι αμέλεια των διοικούντων την εκκλησία η κατάσταση της σπουδαίας εκκλησίας (όπως και του Αγίου Νικολάου). Το γεγονός ότι η Αναπλιώτικη κοινωνία και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί της πόλης δεν μπορούν να συντηρήσουν τις εκκλησιές της πόλης μας δείχνει την τεράστια κρίση που περνάει η κοινωνία μας, που δεν είναι μόνον οικονομική. Τα παλαιότερα χρόνια ακόμα και οι πιο φτωχές Κοινότητες μπορούσαν να χτίζουν εκκλησιές, να τις διακοσμούν, να τις συντηρούν. Σήμερα το σπουδαίο Ναύπλιο τις αφήνει και καταρρέουν και προστρέχει στο πτωχευμένο Κράτος. Ο εαυτουλισμός  και όλες αυτές οι διαδικασίες με τα κονδύλια που πηγαίνουν σε απ΄ευθείας αναθέσεις σε ημέτερους, οι συμβουλάτορες που πληρώνονται αδρά, οι σπατάλες των προηγούμενων ετών, οι μισθοί των αιρετών έχουν όλα αυτά απομακρύνει ίσως δια παντός τους πολίτες από το να προσφέρουν στην κοινωνία. Οι πάντες αναμένουν από την Υπουργό Πολιτισμού να ανοίξει τα πουγγιά του Κράτους ακόμα και για την επισκευή των εκκλησιών. Έχουμε καταρρεύσει ηθικά και πολιτιστικά και απότοκο τούτου είναι και η κατάρρευση των εκκλησιών και των μνημείων. Όχι,  δεν είχε άδικο η Υπουργός που είπε ότι οι Αναπλιώτες πρέπει να συνεισφέρουμε. Αν δεν μπορούμε την Μητρόπολή μας να συντηρήσουμε και περιμένουμε από το Κράτος ας βράσουμε όρυζα. Και ας μην την κοροϊδεύουν την Υπουργό οι διάφοροι. Ας αναρωτηθούν αυτοί τι έχουν κάνει για την πόλη. Η εκκλησία μας είναι σε πλήρη υποχώρηση όταν δεν δύναται να επισκευάσει τις σημαντικές εκκλησίες. Και τώρα ψάχνεται για το τι θα κάνει με το Βενετικό κτήριο, που περιήλθε στην κυριότητά της, κάτω από μία τουλάχιστον περίεργη διαδικασία. Τότε το διεκδίκησε το κτήριο από το Ελληνικό Δημόσιο. Σήμερα προστρέχει στο κράτος για να μην επέλθει η οριστική κατάρρευσή του.
Δεν με απασχολεί η υποχώρηση της εκκλησίας. Αλλά θλίβομαι με  τις φθορές του Μυστικού Δείπνου, του πιστού αντίγραφου του έργου του ντα Βίντσι φιλοτεχνημένο από τον συγγραφέα της "Βαβυλωνίας" Δημήτριο Χατζη Ασλάνη, γνωστό ως Βυζάντιο. Όπως ακριβώς θλίβομαι και για τις τοιχογραφίες του Αρμενόπουλου στο Τριανόν
Κάποιοι ομίλησαν για  μηδενικό αποτέλεσμα και τζίφο με την έλευση στο Ναύπλιο της Υπουργού Πολιτισμού. Η δικιά μου αιρετική φωνή από την άλλη λέει ότι αποδείχθηκε με περίτρανο τρόπο το απόλυτο μηδενικό όχι της Υπουργού (μόνον επικοινωνιακά την πάτησε) αλλά των τοπικών εδώ παραγόντων που την υποδέχθηκαν χωρίς να έχουν προτάσεις και σχέδιο και της κοινωνίας μας που τους ανέχεται και σε κάποιες περιπτώσεις τους αποδέχεται και τους υμνεί.
(Υστερόγραφο: Τι μας έχει πιάσει και αφαιρούμε το γράμμα βήτα, από την Βενετιά και τα Βενετικά κτήρια και τις Βενετικές οχυρώσεις και το Βενετικό λιοντάρι; Παριστάνουμε τους αριστοκράτες με το να εξαφανίζουμε το γράμμα αυτό; Πως θα το πούμε στα Αγγλικά; The Enician building?Παρεμπιπτόντως: "Τρία παιδιά Ολιώτικα μας κλέψαν την Αννούλα" Αριστοκρατική διασκευή)