Μόνος ολομόναχος




Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Μητσο....Τακικοί. Με αυτούς θα πορευθείτε αγαπητοί μου έμποροι και ξενοδόχοι;


Η σημερινή μου ανάρτηση διαρθρώνεται ως εξής:
Εισαγωγή στην εισαγωγή
Κυρίως εισαγωγή
Κυρίως θέμα
Ένα συμπέρασμα για εμπόρους τινες και ξενοδόχους τινες του Ναυπλίου

Εισαγωγή στην εισαγωγή
Ξεκίνησαν τα όργανα στα τοπικά πράγματα του Ναυπλίου. Τρώγονται άγρια μεταξύ τους οι πρώην συναγωνιστές. Ψεύτικα προφίλ δημιουργήθηκαν στο facebook. Οποία κατάντια για την τοπική κοινωνία που εν πολλοίς τα ανέχεται όλα αυτά. Και φαίνεται θα είναι πολύ σκληρή η μάχη για την εξουσία. Χτυπήματα κάτω από την μέση εκεί όπου πονάει περισσότερο  και εκεί που απαγορεύεται σε έναν τίμιο αγώνα πυγμαχίας. Όμως, φίλοι μου, μπορεί κάποιος να μου πει σε τι διαφωνούν οι Μητσικοί με τους Τακικούς  που μέχρι πριν λίγα έτη ήσαν όλοι μαζί στην ενιαία παράταξη των Μητσο...τακικών, αφού  κυβερνούσαν σε αγαστή σύμπνοια; Ποιος προτείνει κάτι ριζικά διαφορετικό; Ποιος ονειρεύεται κάτι άλλο  για το Ναύπλιο; Τα ίδια λένε (ή μάλλον δεν λένε). Τα ίδια έκαναν. Μαζί πορευόντουσαν. Το ζητούμενο λοιπόν  για τους Μητσο-τακικούς προφανώς είναι οι θώκοι και μόνον.

Κυρίως εισαγωγή

Και όταν βρίσκεται κάποιος που λέει, φαντάζεται, ονειρεύεται, προτείνει κάτι διαφορετικό, τον αντιμετωπίζουν ως ανάποδο και νεφεληγερέτη. "Τι μας λες βρε αιρετικέ τώρα; Γίνονται αυτά που προτείνεις;" Και έτσι σχεδόν άπαντες προσχωρούν στους Αναπλιώτες Μητσικούς και Τακικούς που είναι ίδιοι μεταξύ τους ως Μητσο-τακικοί, χωρίς να ενδιαφέρονται να ακούσουν έστω οποιονδήποτε άλλον έχει κάτι διαφορετικό να πει.
Ας είναι όμως. Εγώ μπορεί  και να τυγχάνω νεφεληγερέτης και τα μυαλά μου να είναι εκεί ψηλά στα αστέρια τα βορεινά και αμυδρά, οπότε και  δεν είναι ανάγκη να δώσετε αγαπητοί μου Αναπλιώτες έμποροι και ξενοδόχοι σημασία στα γραφόμενά μου.  Αφήνω λοιπόν τελείως στην άκρη όλα αυτά που εγώ σας προτείνω, τα οποία κατά τη γνώμη μου θα απογειώσουν τ΄Ανάπλι και κατά τη γνώμη των Μητσο-Τακικών είναι ανάξια συζήτησης. Αλλά βρε άνθρωποι (σε εσάς τους εμπόρους και τους ξενοδόχους της πόλης απευθύνομαι) γιατί πυροβολάτε την πάρτη σας με το να υποστηρίζετε την Μητσο-Τακική ενιαία κατ΄ουσίαν παράταξη και δεν δίδεται σημασία σε ιδέες, σκέψεις, προτάσεις που πηγάζουν από άλλα αντιμητσοτακικά μυαλά;
Εντάξει. Εγώ είπα όσα είχα να πω για τον μαραθώνιο. Εσείς ελάχιστη δίδεται σημασία. Όμως για σκεφτείτε το ολιγουλάκι. Εκατό και πλέον χιλιάρικα δαπανώνται ετησίως για τον Μαραθώνιό μας. Και ήδη έχουμε  τέσσερις μαραθωνίους στην πλάτη μας και έπονται και επόμενοι, αφού τα μικροπαραταξιακά κέρδη για τους διοργανωτές είναι δεδομένα. Και ενώ υπήρχε και υπάρχει και θα συνεχίσει, απ΄ότι φαίνεται, να υπάρχει αυτή η σέσουλα με τα χρήματα, όλα γίνονται με έναν απίστευτο επαρχιωτισμό. Ήταν, είναι και θα είναι η ευκαιρία να γίνει  γνωστό το Ναύπλιο σε όλον τον κόσμο, εάν υπήρχε μια άλλη λογική στον όλο θεσμό. Εμείς όμως ομφαλοσκοπούμε και δεν θέλουμε να κοιτάξουμε πέρα από την τύφλα μας, απλά και μόνον για να προσελκύσουμε μερικούς εκατοντάδες δρομείς για μερικές ώρες ή έστω για ένα μερόνυχτο στην πόλη μας.  Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ήδη δαπανήθηκαν και ο ιστότοπος του Μαραθωνίου, το έχω ξαναπεί διότι είναι απίστευτο, παραμένει μόνον στα Ελληνικά. Και θεωρούμε ότι στις άλλες χώρες γνωρίζουν το Ναύπλιο. Σκατά γνωρίζουν. Ούτε ακουστά δεν το έχει η μεγάλη πλειοψηφία των επισκεπτών

Αλλά αφήστε εμένα τον περίεργο και τον ανάποδο. Μην μου δίδεται καμία σημασία, διότι μπορεί και να πιστεύετε ότι λέω αδιανόητες και μη ευκόλως υλοποιήσιμες ιδέες.
Στην άκρη εγώ. Θα σας πω όμως ιδέες που πηγάζουν όχι από εμένα. Για να δείτε ότι οι Μητσο-Τακικοί ούτε θέλουν ουδέ και μπορούν.
Περνάμε λοιπόν σε ιδέες άλλων που εγώ απλώς σας τις κάνω γνωστές. Για να αντιληφθείτε εσείς οι έμποροι και εσείς οι ξενοδόχοι, ότι είστε απίστευτοι που αρκείστε στας Μητσο-Τακικάς λύσεις.

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

Η μία από τις πολλές  ευκαιρίες που την αφήνουν να περνά και να πάει χαμένη
Όλο τo Ναύπλιο ένα ανοιχτό μουσείο
Ας λησμονήσετε λοιπόν τις προτάσεις μου για το πως το εκατομμύριο που θα δαπανηθεί στους μαραθωνίους θα διαφημίσει το Ναύπλιο στα πέρατα της οικουμένης και πάμε στις προτάσεις άλλων επιφανών, που έχουν αγνοηθεί και έμειναν στα τρίσβαθα των αραχνιασμένων φοριαμών.

Πριν δυο χρόνια το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ιδρυμα εώρτασε τα σαράντα έτη λειτουργίας και προσφοράς του. Και έγινε τότε μια εκδήλωση για να παρουσιάσουν τις δράσεις που σκεπτόντουσαν για το επετειακό εκείνο έτος. Μεταξύ των άλλων σπουδαίων που μας είπε η κυρία Πρόεδρος ήταν και μια σκέψη που θα απογείωνε την πόλη μας στα ουράνια. Έτσι θεωρώ και πείτε μου και εσείς την άποψή σας όταν θα σας πω την πρόταση αυτή του Λαογραφικού. Σκέφτηκαν λοιπόν οι άνθρωποι να τοποθετήσουν ένα - δύο -τρία μουσειακά αντικείμενα σε κάθε κατάστημα της πόλης μας, εφ΄όσον το επιθυμούσαν. Σε ένα κατάστημα που πουλάει ρούχα θα μπορούσαν να τοποθετήσουν φορέματα και ρούχα άλλων εποχών. Σε κατάστημα υποδημάτων παλαιά παπούτσια μουσειακού ενδιαφέροντος. Το ίδιο σε παιχνιδάδικα, σε βιβλιοπωλεία, ακόμα και σε καταστήματα υψηλής και τελευταίας τεχνολογίας.  Μέχρι και σε ταβέρνες, αλλά και σε καταστήματα τροφίμων θα μπορούσαν να τοποθετηθούν  παλαιά είδη συλλεκτικής αξίας. Έτσι ξαφνικά όλη η πόλη μας θα μπορούσε να γίνει αυτομάτως ένα τεράστιο ανοιχτό μουσείο, που όλοι θα περιδιάβαιναν τα σοκάκια και τις πλατείες, θα έμπαιναν στα καταστήματα, θα σταματούσαν στις βιτρίνες, θα καθόντουσαν στα καφέ και τα εστιατόρια της πόλης, αντί να τους πηγαίνουν αγεληδόν. Φαντασθείτε το. Αυτό που επιζητούν οι καταστηματάρχες είναι να καταφέρουν τον κόσμο να μπει στα μαγαζιά τους. Έτσι δεν είναι; Και απο εκεί και πέρα είναι δικιά τους η ευθύνη να παρουσιάσουν το εμπόρευμά τους για να αυξήσουν τον τζίρο τους. Αλλά ο κόσμος πρέπει να εισέλθει μέσα. Και ας μην μου μιλήσει κάποιος για οικονομική κρίση και ότι δεν κυκλοφορεί χρήμα, διότι ένα τέτοιο σχέδιο θα απευθυνόταν κύρια στους τουρίστες. Αντί οι άνθρωποι που ξεβράζουν τα κρουαζιερόπλοια να  μεταφέρονται αγεληδόν στα μεγάλα καταστήματα με την κατευθυνόμενη για συγκεκριμένους λόγους υπόδειξη των οδηγών λεωφορείων και των ξεναγών θα είχαν κάθε κίνητρο να περιπλανηθούν στο μεγάλο ανοιχτό μουσείο της πόλης μας. Να μπουν στα καταστήματα, να δουν τα εκθέματα και πολλοί από αυτούς να παρακινηθούν για να αγοράσουν. Οι τζίροι  στα καταστήματα θα αυξάνονταν, η απασχόληση θα ενισχυόταν, οι υποχρεώσεις που έχουν οι καταστηματάρχες για μισθώματα, φόρους, εισφορές θα πληρωνόντουσαν, χρήματα θα έμεναν για να κινηθεί το χρήμα και να κάνει κύκλο στα τοπικά μικρομάγαζα. Ακόμα και τα καφενεία και οι ταβέρνες θα είχαν περισσότερη δουλειά, αφού θα υπήρχε το κίνητρο στους τουρίστες να περπατήσουν όλη την πόλη απ΄ακρου σε άκρο.
Όμως η δημοτική αρχή  αδιαφόρησε και ο εμπορικός σύλλογος ουδέν έπραξε, αντί να πετάξουν τις σκούφιες τους και να είναι πρωτοπόροι για να υλοποιηθεί το σχέδιο.
Παραλογισμός; Δεν μπορώ να καταλάβω. Η λογική των ανθρώπων είναι να τα έχουν καλά με την τοπική εξουσία και..... βλέποντας και κάνοντας.
Έτσι όμως δεν πάμε μπροστά και απλώς οι γκρίνιες θα συνεχίζονται.

Η άλλη ευκαιρία που αφήνουν να περνά και να πηγαίνει χαμένη.
Εκπαιδευτικός αρχαιολογικός τουρισμός
Ας ξεχάσουμε λοιπόν αυτά που προτείνω εγώ  για την προβολή του Ναυπλίου μέσω των αθλητικών διοργανώσεων για τις οποίες δαπανήθηκαν τα τελευταία χρόνια μισό εκατομμύριο ευρώ πάνω-κάτω.
Ας ξεχάσουμε και όσα προτείνει το Λαογραφικό για ένα μεγάλο ανοιχτό μουσείο στο Ναύπλιο, που μπορεί και να σας φαίνεται ελιτίστικο σχέδιο, παρότι είναι βέβαιο ότι θα αυξήσει την οικονομική δραστηριότητα στα μικρομάγαζα της πόλης.
Ας πάμε λοιπόν σε αυτά που ο ίδιος ο ΔΟΠΠΑΤ είχε σκεφτεί, σχεδιάσει και ξεκινήσει να υλοποιεί τον προηγούμενο καιρό, κάτω από μια άλλη ηγεσία. Εδώ πλέον δεν μπορούν να μου πουν το ο,τιδήποτε. Ο ΔΟΠΠΑΤ, μέσω της τότε διοίκησής του τα σκέφτηκε και μάλιστα δεν έμειναν τότε μόνον στις σκέψεις αλλά άρχισαν και  να υλοποιούν τους σχεδιασμούς. Να κάνουν επαφές. Να λαμβάνουν συναινέσεις. Υπάρχουν, μαθαίνω, και έγγραφα.
Να σχεδιάσουμε λοιπόν, σκέφτηκαν οι άνθρωποι του ΔΟΠΠΑΤ (το σκέφτηκαν αυτοί και όχι εγώ ο ανάποδος, ο αιρετικός, ο νεφεληγερέτης και αιθεροβάμων) μία οργανωμένη κατάσταση για προσέλκυση φοιτητών αρχαιολογικών σχολών Πανεπιστημίων  από όλο τον κόσμο που θα έρχονται στην περιοχή μας για ένα μήνα ή και περισσότερο για πρακτική επί τόπου εξάσκηση. Τα πανεπιστήμια που είχαν προσεγγισθεί είχαν βρει την ιδέα εξαιρετική. Είχαν δώσει πράσινο φως,
Φαντασθείτε τώρα όλους τους νεκρούς μήνες Νοέμβριο και Φεβρουάριο κάθε έτους να υπάρχουν εδώ μερικές εκατοντάδες φοιτητές που θα έμεναν σε πανσιόν της πόλης, θα έτρωγαν, θα διασκέδαζαν. Θα ψώνιζαν. Δεν απαιτείται νομίζω να σας αναλύσω τα οφέλη της πόλης. Ένα θα πω. Αρκετοί ξενοδοχοϋπάλληλοι που βγαίνουν αυτούς τους μήνες στην ανεργία θα συνέχιζαν να εργάζονται. Αντί για επιδόματα ανεργίας που δίδει το Κράτος στους ανέργους, θα εισέπραττε ασφαλιστικές εισφορές. Έτσι μόνον βγαίνουμε από την κρίση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος και μαγκιές.
Τι έγινε λοιπόν αυτό το πολύ ωραίο σχέδιο του ιδίου του ΔΟΠΠΑΤ;
Τι έγινε; Εγώ θα σας πω; Αυτοί ας πουν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΤΙΝΕΣ
Αυτοκτονείτε υποστηρίζοντας σχεδόν ομαδόν τους Μητσο......τακικούς.
Εγώ σας το λέω. Η αυτοκτονία βάσει των ιδικών μου ηθικών προσταγμάτων δεν απαγορεύεται. Ας το κάνετε λοιπόν το απονενοημένο βήμα για ακόμα μια φορά
Αλλά δεν μπορώ να μην σας τα πω.


Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Ερωτήματα τινα προς ξενοδόχους τινες του Ναυπλίου. Μαραθώνιος γαρ


Φωτίσθηκε ο σκοτεινός ουρανός πάνω από την καστρονησίδα της πόλης μας. Μαγευτικό το θέαμα με τα πυροτεχνήματα. Ο λαός που είχε συρρεύσει κατά χιλιάδες έμεινε με το στόμα διάπλατα ανοιχτό και μια κραυγή παρατεταμένων και συνεχών ηχηρών άλφα ηκούσθη πανταχόθεν.
Θρίαμβος για τους διοργανωτές του "ιβέντ". Και απόλυτα ικανοποιημένοι εμφανίσθηκαν την ημέρα εκείνη οι ξενοδόχοι, οι εστιάτορες και οι μπαροϊδιοκτήτες από την μεγάλη αύξηση της πελατείας και την μικρότερη αλλά λίαν ικανοποιητική αύξηση του τζίρου τους. Κατάφεραν και έκλεισαν κάποιες από τις μεγάλες οπές που είχαν δημιουργηθεί όλο το προηγούμενο άνυδρο καιρό στα οικονομικά των επιχειρήσεών τους. Τοιουτοτρόπως και κατά συνέπειαν εκφράσθηκαν από τους ευνοηθέντας ουκ ολίγα επαινετικά για τη δημοτική αρχή του τόπου σχόλια, λόγω της συρροής του λαού και της δημιουργηθείσης εορταστικής ατμόφαιρας. Και βεβαίως ελησμονήθη και άπας ο προηγηθείς κουρνιαχτός για το κόστος των πυροτεχνημάτων και για την αδιαφάνεια των δαπανών ώστε να γίνει εφικτό το φαντασμαγορικό θέαμα. Και οι οπαδοί των διοργανωτών της πολύ όμορφης βραδιάς των πυροτεχνημάτων άρχισαν να φωνασκούν και να κατηγορούν με ανοίκειες εκφράσεις όλους αυτούς που ζήτησαν διαφάνεια στα οικονομικά χωρίς όμως βεβαίως να πουν όχι στην εκδήλωση. Αντιθέτως την επικρότησαν.
Και, βεβαίως, την επόμενη ημέρα, βγήκε από μία γωνία εκείνο το μαυράκι του ανεκδότου και ανήγγειλε το "μέσα τα κεφάλια".
Ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ το πως σκέπτονται οι ξενοδόχοι και οι άλλοι επιχειρηματίες της πόλης μας που ξιφουλκούν κατά αυτών που δεν αρκούνται στα όμορφα τριήμερα και στο κλείσιμο οπών και μόνον, αλλά ονειρεύονται ένα άλλο Ανάπλι ισχυρό και δυνατό  όλο το χρόνο.
Είναι δυνατόν ξενοδόχός τις να νιώθει ευγνώμων προς τους διοργανωτές της νυκτός με τα πυροτεχνήματα ή της άλλης νυκτός με τους μεταμφιεσμένους που έδωσαν ζωή στην πόλη δύο-τρία τριήμερα; Είναι βέβαιο ότι η καθημερινότης τους εξουθενώνει οικονομικά και ότι οι σύντομες ανάσες δεν αρκούν.
Έκανα μία διαδικτυακή έρευνα για τις τιμές στις οποίες οι τοπικοί ξενοδόχοι προσφέρουν εξαιρετικά δωμάτια με όλα τα καλούδια στην πόλη του Ναυπλίου. Πολλά, μα πάρα πολλά δωμάτια, προσφέρονται στην τιμή των σαράντα μόνον ευρώ. Ξενοδοχεία πολυτελείας έχουν βάλει τιμές 70 και 80 ευρώ τη βραδιά με παμπλούσια πρωινά, 24ωρη reception, έξοδα για πισίνα, κήπους και τα λοιπά. 
Ας πάρουμε λοιπόν το παράδειγμα αυτού του ξενοδόχου, που έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά στο ξενοδοχείο του, προσφέρει δωμάτια διακοσμημένα με εκλεπτυσμένο γούστο, έχει επενδύσει ουχί ευκαταφρόνητα ποσά και προχθές πανηγύριζε για το τριήμερο. Πως αυτός θα βγει στον αφρό με την πολύ σκληρή καθημερινότητα όταν μπαίνουν μέσα τα κεφάλια την επομένη των εορταστικών εκδηλώσεων; Σαράντα ευρώ το δωμάτιο πουλάει. Αφαιρέστε τμήμα του ΦΠΑ 24% που αποτελεί την προστιθέμενη αξία. Αφαιρέστε το ποσοστό 20% της εταιρείας μπούκινγκ που είναι ένας σκληρός επιβήτορας των επιχειρηματιών και η οποία χρεώνει την προμήθειά της όχι μόνον στο ποσό που εισπράττει ο ξενοδόχος αλλά και πάνω στον φουπουά (αναγκάζεται ο ξενοδόχος να πληρώνει προμήθεια στον φόρο. Παράλογο αλλά πραγματικό). Και αφού αφαιρεθούν φόροι και προμήθεια, από το υπόλοιπο που απομένει θα πρέπει να πληρωθεί ο μισθός και το ΕΦΚΑ της εργαζόμενης (45% επί του μισθού!!), τα έξοδα για το πλύσιμο σεντονιών και πετσετών, αγορές σαπώνων κλπ, πληρωμές ηλεκτρικού ρεύματος και κατανάλωσης ύδατος, πετρέλαια, τηλεφωνίες, ιντερνέτια, αγορά υλικών για πρωϊνά, αποκατάσταση βλαβών και ζημιών και από αυτό που θα απομείνει, αν μείνει κάτι, θα πρέπει να πληρωθεί φόρος εισοδήματος από το πρώτο ευρώ και ασφαλιστικές εισφορές του επιχειρηματία 27%. Και αρκετοί από τους ξενοδόχους πρέπει να αποπληρώσουν δάνεια σε τράπεζες ή άλλοι πληρώνουν μισθώματα. Πείτε μου τώρα αν όλα αυτά είναι εφικτά, χωρίς τη διακίνηση μαύρου χρήματος.
Ας μην πανηγυρίζουμε λοιπόν για ένα ή δύο τριήμερα, διότι η καθημερινή πραγματικότητα είναι ιδιαιτέρως σκληρή. Και ναι μεν τα πυροτεχνήματα καλά είναι, εφόσον υπάρχει διαφάνεια στις δαπάνες της εκδήλωσης, όμως θα πρέπει και η δημοτική αρχή να δει την ευρύτερη εικόνα. Και η ευρύτερη εικόνα μας λέει ότι αποτελεί ντροπή για την πανέμορφη πόλη μας, που βρίσκεται δίπλα στους πιο σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους της υφηλίου να πουλάει εξαιρετικά δωμάτια σε ξενοδοχεία σε τιμές που δεν τις απαντάς σε οποιοδήποτε και οπουδήποτε κείμενο υποβαθμισμένο χωριό ακόμα και μη τουριστικής περιοχής της Ευρώπης. Κάντε μια σύγκριση και θα δείτε ότι οι τιμές που έχουν διαμορφωθεί στο σπουδαίο Ναύπλιο είναι ξεφτιλισμένες σε σχέση με αυτές που ισχύουν ακόμα και σε φτωχές γειτονικές χώρες.
Κάτι πρέπει να γίνει με όλο αυτό το χάλι. Και πρωτεργάτες στην αλλαγή πορείας πρέπει να είναι οι οργανωτές της βραδιάς των πυροτεχνημάτων. Δεν φτάνουν τα δυο-τρία τριήμερα για να αλλάξει ο ρους. Δεν μπορεί τα πυροτεχνήματα να τα ρίχνουμε μόνον στ΄Ανάπλι. Θa πρέπει να εκμεταλλευθούμε το τεράστιο πλεονέκτημα που έχουμε, ότι είμαστε ο μόνος τόπος παγκοσμίως που διαθέτουμε τρεις αρχαιολογικούς χώρους ενταγμένους στα μνημεία της Unesco. Φαντασθείτε έναν Μαραθώνιο που να έχει σημείο εκκίνησης το αρχαίο θέατρο και το αρχαίο στάδιο της Επιδαύρου ή την Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες, που να τερματίζει στην πρώτη πρωτεύουσα του Νεοελληνικού Κράτους, αφού θα περάσει από την αρχαία πόλη του Αργους και την Τίρυνθα. Φαντασθείτε έναν υπερμαραθώνιο της Αργολίδας που να περνάει από όλους αυτούς τους σπουδαίους τόπους. Αιώνιο το χειροκρότημα, όχι στιγμιαίο.  Θα μπορούσαμε με τα χρήματα που δαπανούμε κατ΄ετος να προσελκύουμε ξένους αθλητές και από τις πέντε ηπείρους της υφηλίου και να διαφημίζουμε το εξαιρετικό που έχουμε που μας κάνει ξεχωριστούς. Ουδείς από τους ξένους συγκινείται μόνον με το Ναύπλιο. Τέτοιες πόλεις με ωραία ιστορικά κέντρα υπάρχουν εκατοντάδες στην Ιταλία, την Γαλλία, τη Γερμανία και τις άλλες χώρες. Ουδείς όμως μπορεί να τρέξει στους δρόμους του πιο σπουδαίου πολιτισμού της αρχαιότητας και δίπλα στα παγκόσμια μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Δεν το αντιλαμβάνονται οι αρμόδιοι. Εσείς που με διαβάζετε δεν το καταλαβαίνετε; Αλλά δεν θέλουν να εντάξουν τις Μυκήνες και την Επίδαυρο στη διαδρομή. Θέλουν να καρπωθούν όλη την δόξα για τους στενούς προσωπικούς τους λόγους. Και αυτοί οι ξένοι δρομείς θα έμεναν τρεις-πέντε- δέκα ημέρες στην περιοχή μας. Όχι μόνον στα πεταχτά για έναν καφέ και ένα γεύμα το πολύ. Αλλά είμαστε μίζεροι και χωρίς φαντασία. Ακόμα και τον ιστότοπο του μαραθωνίου μόνον στα Ελληνικά τον έχουμε. 
Και αν επιζητούσαν τόσο πολύ την προσωπική δόξα, ας διοργάνωναν και έναν αγώνα δρόμου πόλης για τα παιδιά, τους μαθητές, τους έξαλλους μεσόκοπους  εν όψει των επόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών. Στην τελική ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Μόνον για τα αξιώματα ενδιαφέρονται. Έχετε δει κάποιον που να μην είναι χαλίφης ή Ιζνογκούντ να ενδιαφέρεται, να εκφράζει γνώμη, να λέει την άποψή του και να είναι ενεργός στα τοπικά ζητήματα; Μόνον αυτοί οι γραφικοί έχουν απομείνει που αποτελούν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Μην το παλεύετε πολύ φίλοι μου υπέρ του ενός και κατά του άλλου. Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα.
Τα τελευταία έτη αρκετές πόλεις της Ελλάδας έχουν αρχίσει και διοργανώνουν δρόμους πόλης και μαραθωνίους με αρκετή επιτυχία.
Εμείς αν είμαστε μάγκες πρέπει να βάλουμε την φαντασία μας να δουλέψει για να μπορέσουμε εν τέλει να δώσουμε πραγματικές ανάσες διαρκείας στους απασχολούμενους με τον τουρισμό, επιχειρηματίες και εργαζόμενους εκμεταλλευόμενοι και τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.
Και επειδή ήμουν ο πρώτος που πρόβαλα το αίτημα για την διεξαγωγή μαραθωνίου, πολύ πριν η δημοτική αρχή κοκορευθεί (αν θέλετε μπορώ και να σας θυμίσω την αρθρογραφία μου), θα σας πω τώρα και μιαν άλλη ιδέα για να κάνουμε κάτι το εξαιρετικό που δεν το έχει σκεφτεί μέχρι σήμερα καμία άλλη πόλη της Ελλάδας.
Ας διοργανώσουμε για το καλοκαίρι ή τον Σεπτέμβρη ένα night street event. Εναν νυχτερινό αγώνα δρόμου μέσα στην πόλη του Ναυπλίου με φόντο τα φωτισμένα κάστρα. Και ας τον συνδυάσουμε με μουσικές σε διάφορες γωνιές και με ένα φεστιβάλ φωτισμών. Φωτισμούς σε διάφορα σημαντικά κτήρια. Θα έλθει πολύς κόσμος να συμμετάσχει σε έναν τέτοιο αγώνα δρόμου και να διασκεδάσει. Και μπορεί να τον διαφημίσουμε και στο εξωτερικό. Και όλοι αυτοί που θα συμμετάσχουν, δεν θα είναι λόγω ώρας διεξαγωγής, περαστικοί για μια πορτοκαλάδα. Θα μείνουν στο Ναύπλιο, το Τολό.
Ακούστε. Αυτά που προτείνω δεν τα βγάζω μέσα από την κοιλιά μου. Γίνονται σε άλλες χώρες. Αρκεί εμείς εδώ να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας και τα ώτα μας σε όλα αυτά. Πράγμα που δεν κάνουμε και κατηγορούμε και από πάνω όσους το πράττουν.
Αλλά κάποιοι λίγοι από εσάς, δηλαδή τα ουκ ολίγα, εσχάτως εμφανισθέντα και σε τοπικό επίπεδο trolls του διαδικτύου και οι μίζεροι ξενοδόχοι θα αρκεσθείτε στα μικρά και ασήμαντα τριήμερα που σας προσφέρουν και τα ξενοδοχεία σας θα συνεχίσουν να πουλάνε δωμάτια στην τιμή των  τριάντα και σαράντα ευρώ τη βραδιά και το μόνο που θα πράττετε απλά για να επιβιώσετε  θα είναι να φοροδιαφεύγετε όσο μπορείτε και να αφήνετε πίσω κάποιες πληρωμές.

Δεν σωζόμαστε φίλοι μου για όλους τους άλλους λόγους, αλλά και διότι αρκούμαστε στη μιζέρια που μας προσφέρουν.
Υπάρχουν και άλλες ιδέες. Κάποιες από αυτές δεν είναι είναι δικές. Είναι άλλων. Ιδέες που θα απογείωναν το Ναύπλιο. Και είχαν προχωρήσει.
Αλλά.....
Προσεχώς αυτά

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Ενας άλλος Μαραθώνιος είναι εφικτός


Ακούσαμε απίστευτη δήλωση πριν λίγες μέρες.
Για ταξικά δυστυχήματα πάνω στην άσφαλτο 
Παλαιότερα βέβαια είχαμε ακούσει και τη Ρένα, που τώρα έγινε Περιφερειάρχης Αττικής, να ισχυρίζεται ότι αλλιώς μαζεύουν τα σκουπίδια μας οι αντιμνημονιακοί δήμαρχοι (να χέσω την αντιμνημονιακότητα της Ρένας) και διαφορετικά οι μνημονιακοί!!!
Θα αντεπιτεθώ ως γνήσιος αιρετικός και ανάποδος με δικιά μου απίστευτη δήλωση.
Θα σας πω λοιπόν σήμερα ότι οι Μαραθώνιοι που διεξάγονται στις μητροπόλεις της υφηλίου, αλλά και σε μικρότερες πόλεις και σε ορισμένα χωριά, όπως  είναι σύμφωνα με τα παγκόσμια μεγέθη το Αναπλάκι μας, αποτελούν τις μεγάλες και πιο φανταχτερές εκδηλώσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Το τερμάτισα κι εγώ, αν και ουδόλως θεωρώ ότι το να γίνονται εορτές του καπιταλισμού είναι κατ΄ανάγκην και κακό.
Θα θριαμβεύσει και πάλι η δημοτική αρχή με τον Μαραθώνιο που θα διεξαχθεί μεθαύριο στην πόλη μας. Εκείνη την ημέρα θα λησμονηθούν όλα τα αλατοπίπερα, που σχετίζονται με τα οικονομικά του Μαραθωνίου που παραμένουν εν πολλοίς στα βαθιά σκοτάδια, παρότι πληροφορηθήκαμε πλέον, ότι γύρω από την εκδήλωση αυτή διακινούνται υπερβολικά, για τις δύσκολες εποχές που βιώνουμε, χρήματα.
Δεν θα σας επαναλάβω όλα αυτά που έχουν γραφεί, ούτε θα σχολιάσω τις υποτιθέμενες απαντήσεις, που αντί να διαφωτίζουν, συσκοτίζουν έτι περαιτέρω. Άλλωστε και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο το έθεσαν το θέμα και ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και αυτός της ελάσσονος μειοψηφίας. Τον επικεφαλής της τρίτης δημοτικής παράταξης επιδεικτικώς τον αγνοώ ως παντελώς ανύπαρκτο στα δημοτικά. Δεν θα υπεισέλθω σε νούμερα, ποσά και κονδύλια, αφού σε αυτά, όποιος θέλει, μπορεί να εντρυφήσει εις το πρεφαδορικόν ιστολόγιον, που έχει αναλύσει το όλο θέμα κτυπώντας τους και παραγουλιάζοντάς τους ως αλιευθέντας οκτάποδας. Ένα μόνον θα προσθέσω όσον αφορά το θέμα των οικονομικών για την πληρέστερη οικονομική αποτύπωση της όλης κριτικής. Μέσα από μία σύντομη διαδικτυακή έρευνα ανακάλυψα ότι τα τσιπάκια που βάζουν στους δρομείς για να τους χρονομετρούν στους μεγάλους Μαραθώνιους και στους δρόμους πόλης χρεώνονται στας Πολιτείας τα Ηνωμένας της Αμερικής έως δύο δολάρια το ένα (δολάρια όχι ευρώ). Υπολογίστε....
Και βέβαια ας τονίσω και αυτό το όλως  τραγικό που απάντησε ο κ. Δήμαρχος στον κ. Αντωνιάδη, ο οποίος ζήτησε να ενημερωθεί το δημοτικό συμβούλιο και μέσω αυτού ο φορολογούμενος κάτοικος αυτής της πόλης. Του είπε λοιπόν ο κ. Δήμαρχος απ΄ότι είδα στο σχετικό βιντεάκι στο γιουτιούμπι, ότι είναι άκαιρο να συζητηθούν τα οικονομικά του Μαραθωνίου λίγες ημέρες πριν τη διεξαγωγή του και ότι, εάν επιθυμούν οι δημοτικοί σύμβουλοι, έχουν την δυνατότητα να ενημερωθούν πίσω από κλειστές θύρες. Εξαιρετικά!!! Αν δεν είναι τώρα η ώρα για ενημέρωση για όλα τα οικονομικά δεδομένα άραγε πότε είναι; Και τι έχουν να κρύψουν ώστε να μην τα πουν όλα σε δημόσια συνεδρίαση για να πληροφορηθούμε τα καθέκαστα και ημείς οι μαυρισθέντες από τον λαό, αλλά και άπαντες οι μαυρίσαντές μας. 
Όμως την ανάρτηση αυτή για τον Μαραθώνιο την αποφάσισα για να σας γράψω άλλα όμορφα πραγματάκια που συμβαίνουν όχι σε αυτό το χωριό, αλλά στις μητροπόλεις του κόσμου όπου διεξάγονται Μαραθώνιοι και αποτελούν, όπως είπαμε μεγάλες καπιταλιστικές εορτές.
Σαράντα χιλιάδες άτομα έτρεξαν στον μαραθώνιο του Λονδίνου το 2016. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί, γυναίκες και άνδρες δεν τρέχουν μόνον για την πάρτη τους. Βάζουν ένα στοίχημα με τον εαυτό τους ότι θα τερματίσουν τον Μαραθώνιο ή τον Ημιμαραθώνιο, όχι μόνον για να νοιώσουν μαγκίτες και σπουδαίοι, όχι μόνον για να φωτογραφηθούν στον τερματισμό και να πάρουν το σχετικό αναμνηστικό της συμμετοχής και του τερματισμού τους, αλλά και για να προσφέρουν στους έχοντες ανάγκη.  Θα σας πω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Πεντακόσιοι από τους σαράντα χιλιάδες δρομείς έτρεξαν ως μία ομάδα. Ο μαραθώνιος του Λονδίνου είχε χορηγό της φανέλας με την οποία έτρεχαν, μία μικρή  Βρετανική τράπεζα που έχει αγοράσει την Northern Rock, μία μικρή τράπεζα με έδρα του Νιουκαστλ, που κατέρρεσυε κατά τη μεγάλη  παγκόσμια Τραπεζική κρίση. Ετσι όλη η ομάδα των πεντακοσίων είχε έναν χορηγό που έβαλε ένα σημαντικό ποσό για να προσφέρει και να διαφημισθεί συνάμα (για καπιταλισμό μιλήσαμε).  Αλλά και ο καθένας από τους δρομείς είχε τους δικούς του χορηγούς, τους οποίους έπρεπε να βρει μεταξύ φίλων, συγγενών, γειτόνων, συναδέλφων στη δουλειά. Όλοι αυτοί οι χορηγοί του καθενός δρομέα θα κατέβαλαν το συμφωνηθέν ποσό της χορηγίας μόνον εφόσον ο δρομέας κατάφερνε να τερματίσει. Έτσι ο αγώνας, η προσπάθεια και ο τερματισμός αποκτούσε ένα νόημα πέραν από την προσωπική δικαίωση και την φωτογραφία στον τερματισμό από την γκόμενα ή από την μαμά. Λοιπόν. Η ομάδα αυτή των πεντακοσίων ατόμων κατάφερε μέσω της βασικής χορηγίας της τράπεζας Virgin Money, των χορηγιών του κάθε δρομέα και του παραβόλου συμμετοχής να συγκεντρώσει δύο εκατομμύρια λίρες, τις οποίες προσέφεραν σε οργάνωση που ασχολείται  και προστατεύει  ανήλικα παιδιά που έχουν πέσει θύματα  βίας.
Αυτή είναι μια μεγάλη εορτή του αθλητισμού και της προσφοράς και όχι μιζέριας και αδιαφάνειας.
Και βεβαίως ουδείς διανοείται να αποκρύψει τα οικονομικά στοιχεία της όλης προσπάθειας της ομάδας.
Και υπάρχουν δεκάδες τέτοιες ομάδες δρομέων που συμμετέχουν σε αυτούς τους μεγάλους Μαραθώνιους με σκοπό να μαζέψουν τα δικά τους ποσά για να τα προσφέρουν για άλλους σκοπούς.
Οποία διαφορά με την δικιά μας μιζέρια στο χωριό μας.
Και να σας πω και ένα τελευταίο.
Όταν κάποιος με οκτώ δεκαετίες στην πλάτη της ζωής του παίρνει μέρος σε έναν Μαραθώνιο και καταφέρνει και τερματίζει, θα πρέπει όλοι να ντρεπόμαστε  όταν περνάει απαρατήρητη η προσπάθεια αυτή, αφού ο άνθρωπος είχε την ατυχία να τερματίσει μαζί με τους κανακάρηδες που έτρεχαν τα δύο χιλιόμετρα και έπρεπε σε αυτά να δοθεί η προτεραιότητα, αφού θα έπρεπε να μείνουν χαρούμενοι οι μπαμπάδες και οι μαμάδες, που καμάρωναν τα βλαστάρια τους και τυχαίνει και να ψηφίζουν.
Αυτό ήταν το τελευταίο αν και θα μπορούσα να σας πω και άλλα.
Α ναι, ένα άλλο τελευταίο. Στην Αθήνα κάποια υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στον εκεί Μαραθώνιο, όπως οι ισοθερμικές φόρμες για αυτούς που τερμάτισαν, μαζεύτηκαν και δόθηκαν στους πρόσφυγες.
Αυτό ήταν το τελευταίο.
Α ναι, ένα άλλο τελευταίο. Ο σύλλογος των τοπικών μαραθωνοδρόμων που μέσω δικού τους τραπεζικού λογαριασμού έγινε η διακίνηση των χρημάτων την προηγούμενη χρονιά, μάλλον την πάτησαν, διότι ευρέθησαν εν τω μέσω του σκότους.
Α ναι, ένα άλλο τελευταίο. Τόσα χρήματα εδόθησαν. Μια μετάφραση βρε παιδί μου στα Αγγλικά του ιστοτόπου του Μαραθωνίου Ναυπλίου δεν το σκέφτηκαν ή δεν θέλησαν να δαπανήσουν αυτό το ποσό;
Εντάξει αυτό ήταν το τελευταίο.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ξεφαντώνουμε. Δεν κοκκινίζουμε από ντροπή

Πάει, πέρασε και αυτό το εκπληκτικό τριήμερο με τις πολλές συγκινήσεις και τους σπουδαίους ατομικούς και συλλογικούς θριάμβους, των διαφόρων δημοτικών αρχών που διοργάνωσαν ανά την επικράτεια όλες αυτές τις φιέστες με τις καμήλες, τους Καρνάβαλους "πλουτοκράτορες", τους γηραλέους Μπόνεϊ Μού και τις λοιπές χορεύτριες.
Ξεφάντωσε και ο κόσμος με όλα αυτά που εγώ ο μουρτζούφλης, που χαίρομαι με άλλα, δεν αντιλαμβάνομαι. Μην με παρεξηγείτε λοιπόν με την πικρόχολη κριτική μου για το Αναπλιώτικο καρναβάλι, όπως κάνατε πέρσι, που θεώρησαν κάποιοι ότι η γνώμη ενός γερο- παράξενου έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία και επηρεάζει.
Και είδα και φωτογραφίες. Πολύ μου άρεσε η Βενετσιάνικη βραδιά. Ειλικρινά το λέω. Δεν ειρωνεύομαι. Πολύ καλύτερα τα Αναπλιώτικα Καρναβαλικά πράγματα, απ΄ότι στο Αργος που έπαιξαν με γυμνό για να προσελκύσουν. Και πάλι όμως την δικιά μου όλως μειοψηφική γνώμη εκφράζω. Όμως το ποιοτικά ανώτερο Σαββατόβραδο, αλλά και το πολύ όμορφα γιγαντιαία πλάσματα που είδα, σε φωτογραφίες και πάλι, από τη Κυριακάτικη αποκριάτικη κορύφωση, συνδυάσθηκαν με τα γιαουρτώματα (έτσι διάβασα), που όταν δεν είναι αυθόρμητα, αλλά βαλτά και προσχεδιασμένα από τους διοργανωτές, είναι, πάλι κατά την ταπεινή μειοψηφική μου γνώμη, απαίσια.
Όμως σε αυτό το εκπληκτικά όμορφο τριήμερο έγινε και κάτι άλλο φρικαλέο.
Καννιβάλισε η Ελλάδα με τους θανάτους στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τα πιο ταπεινά ένστικτα του κόσμου αναδύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο δράστης, ο νέος αυτός που έχασε την ζωή του και που συμπεριφέρθηκε με ασύγγνωστη αμέλεια ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας. Ιδού η ευκαιρία να ξεπλύνουμε την δικιά μας επιθετική και εγκληματική σε πάρα πολλές περιπτώσεις οδηγική και με επιθετικό τρόπο συμπεριφορά. Δεν ήταν ένας από εμάς ο νέος που σκοτώθηκε και προκάλεσε τον θάνατο άλλων νέων ανθρώπων. Δεν μας αφορά ο πόνος της οικογένειάς του, ούτε στο ελάχιστο. Και δεν οδηγούσε Γιούγκο Ζάσταβα, αλλά Γερμανική Πόρσε. Και η πράξη του ήταν ακραία. Δεν έχουμε ευθύνη εμείς για τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα στην άσφαλτο. Σιγά την παράβαση που διαπράττουμε εάν δεν φοράμε κράνος, εάν βάζουμε το παιδί μας στο μπροστινό κάθισμα άνευ προστατευτικής ζώνης, εάν οδηγάμε ελαφρώς πιωμένοι, εάν ομιλούμε στο κινητό, εάν υπερβαίνουμε το όριο ταχύτητας, εάν είμαστε γάιδαροι και παρκάρουμε όπου βρούμε ,ακόμα και στις θέσεις που προορίζονται για αναπήρους, εάν δεν έχουμε περάσει από ΚΤΕΟ τα αυτοκίνητά μας, εάν δεν σταματάμε στις διαβάσεις των πεζών, εάν, εάν , εάν..... Ο γόνος της πλούσιας οικογένειας οδήγησε το γερμανικό αυτοκίνητο με ακραία υπερβολική ταχύτητα και προκάλεσε τον θάνατο νέων ανθρώπων. Αυτό μας αρκεί, να ξεπλύνει τα ανομήματά μας. Ποτέ δεν φταίμε εμείς, "Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" παλαιότερα και ¨Γκόου μπάκ μανταμε Μέρκελε¨ πιο πρόσφατα. Ο λαός είναι αθώος του αίματος.
Διασκεδάσαμε πολύ οι Αναπλιώτες το τριήμερο του Καρνάβαλου. Και περπατήσαμε και φωτογραφίσαμε την πόλη και τις συνοικίες των ονείρων και θυμηθήκαμε όλα τα ωραία τα παλαιά, όμως ελάχιστοι έχουν ευαισθητοποιηθεί για αυτό το άθλιο που συμβαίνει δυο - τρία χιλιόμετρα από το επίκεντρο των καρναβαλικών εκδηλώσεων. Ένα έτοιμο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής για τους μικρούς μαθητές, που έχει κατασκευασθεί με χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων να το έχουν καταντήσει σκέτο σκουπιδότοπο. Δεν λειτούργησε ποτέ. Τα πήραμε τα χρήματα, κατασκευάσαμε το έργο, κάποιος εργολάβος πληρώθηκε, κάποιος Δήμαρχος κορδώθηκε, αλλά τα παιδιά δεν έμαθαν τους βασικούς κανόνες της κυκλοφορίας πεζών, ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, αυτοκινήτων.
Δεν ευθυνόμαστε εμείς καθόλου ως πολίτες που το επιτρέπουμε αυτό να συμβαίνει επί τόσα χρόνια. Ο γόνος της πλούσιας οικογένειας είναι ο μοναδικός που ευθύνεται. Ο άλλος πέρσι, που, όπως λένε, οδηγούσε σκνίπα, αυτός δεν έγινε βορά στο αδηφάγο πλήθος, παρότι σκοτώθηκε και ο ίδιος και η κοπέλα δίπλα του. Αυτός ήταν παιδί του λαού.

Δεν είναι ανάγκη να κοκκινίζουμε από ντροπή που επιτρέπουμε να συμβαίνει αυτό στο “Πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής” και να τους εκλέγουμε όλους αυτούς που το κατάντησαν σκουπιδότοπο. Τα ελαστικά ήσαν πολύ παλαιά και αυτό μας αρκεί.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ναύπλιο και Αργολίδα εν καιρώ δραχμής


Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη απ΄όσους θα θίξω με τη σημερινή μου ανάρτηση. 

Πολλοί από αυτούς που θα ενοχληθούν από τα γραφόμενα μου, εάν βεβαίως καταφέρουν να με διαβάσουν από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι τίμιοι άνθρωποι, σκληρά εργαζόμενοι, που έχουν θιγεί από αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας, άνεργοι, χρωστούν μεγάλα ποσά σε τράπεζες και κράτος, αρκετοί από αυτούς είναι αγωνιστές της ζωής που ονειρεύονται πιθανώς ακολουθώντας  τις δικές τους προσλαμβάνουσες έναν καλύτερο κόσμο για την κοινωνία.
Αλλά πρέπει να τους τα πω χύμα και τσουβαλάτα, απλά και μόνον διότι πλέον το νοιώθω αυτό μέσα μου σαν αδήριτη ανάγκη μου και ως διπλό καθήκον  για τους δικούς μου προσωπικούς λόγους, τους οποίους βεβαίως δεν απαιτείται και να γνωρίζετε.

Πάμε λοιπόν.
Τι στο καλό είχατε  μέσα στο κεφάλι σας αγαπητοί μου που υποστηρίζατε, μαζί με την παμψηφία σχεδόν του Ελληνικού λαού, τις ολοφάνερα μπούρδες που εκστόμιζε ο Βαρουφάκης, ότι θα εκδίδαμε  perpetual bonds, δηλαδή ομόλογα που δεν θα είχαν ημερομηνία λήξης και θα τα ξεπληρώναμε όποτε και εάν κάναμε κέφι; Τον πίστεψε ο κόσμος και θεωρούσε τον απίστευτο αυτό νάρκισσο ως μεσσία οικονομολόγο. Ελα μ@@@ί στον τόπο σου. Γνωρίζω πολύ καλά ότι κάποιοι από εσάς θα σταματήσετε ακριβώς εδώ να με διαβάζετε. Άλλοι θα νευριάσετε μαζί μου που σας τα λέω. Αλλά δεν είχα και δεν έχω καμία κακή διάθεση απέναντί σας. Σκεφτείτε ολιγουλάκι  τις μπούρδες με τις οποίες είχατε ψηστεί, ότι έρχεται δηλαδή η ελπίδα και θα αλλάξει η μοίρα σας χωρίς κόπο και αίμα και με δάνεια που θα τα αποπληρώναμε του αγίου π@@@σου ανήμερα. Θα τους ξεπληρώναμε, λέει, όταν και εάν και εφόσον θέλαμε και αυτό θα το αποδεχόντουσαν ασμένως και θα συνέχιζαν να μας δίδουν και επιπλέον χρήματα και θα παραμέναμε συνάμα στην ευρωζώνη. Αυτή ήταν η βασική θέση των παλαβών που πιστέψατε και με αυτό το παραμύθι σας είχαν ποτίσει. Αληθινά σας λέω και σκεφτείτε το και αυτό, ότι τα τρισεκατομμύρια του Σώρρα δεν διαφέρουν και πολύ από τα perpetual bonds, τα ομόλογα στο διηνεκές του Βαρουφάκη και του Τσίπρα. Και όταν κάποιοι πολύ ελάχιστοι συμπολίτες σας, σας ομιλούσαν για την τεράστια απάτη στην οποία είχατε πέσει θύμα (ομιλώ για το 90% και πλέον του λαού),αντιδρούσατε με το να τους κατηγορείτε ως Μπομπολαίους, εκπροσώπους των δανειστών , προδότες κλπ.
Και μετά, όταν πλέον αποδείχθηκαν ότι οι ελπίδες ήσαν φρούδες και οι εξαγγελίες απάτες ή αυταπάτες, οι περισσότεροι από εσάς, μην θέλοντας να επωμιστείτε τις δικές σας προσωπικές ευθύνες, αποφασίσατε το εξαιρετικά απλό και βολικό συνάμα. Όλοι είναι ίδιοι, είπατε, ελπίδα δεν υπάρχει, είπατε, ειδήσεις δεν ακούτε διότι στεναχωριέστε, δεν σας νοιάζει τίποτα και δεν πρόκειται από εδώ και μπρος να πάτε να ψηφίσετε.
Και μετά συνεχίσαμε ως κοινωνία σε ακόμα χειρότερους ατραπούς. Εκεί που είχατε πιστέψει τις βλακείες (σας παρακαλώ, μην με βρίζετε πολύ άσχημα, όσοι έχετε καταφέρει να φτάσετε μέχρις εδώ την ανάγνωση), τώρα οι περισσότεροι υποστηρίζετε αναφανδόν ό,τι πιο ανήθικο έχει γίνει στην χώρα. Συντάξεις δύο ταχυτήτων. Οι παλαιοί συνταξιούχοι να λαμβάνουν σχεδόν αυτά που έπαιρναν και οι νέοι συνταξιούχοι να έχουν πολύ μικρότερες συντάξεις. Αντιλαμβάνεσθε; Εμάς να μην μας μειωθεί η σύνταξη και σκασιλάρα μας μεγάλη τι θα πάρουν οι συνάδελφοί μας που θα βγουν στη σύνταξη αργότερα με τα ίδια χρόνια και τις ίδιες προϋποθέσεις. Πλήρης ανηθικότητα. Να ζούμε σε βάρος των παιδιών μας. Υπάρχει κάτι χειρότερο; Και ουδείς αντιδρά.
Με αυτά και αυτά εκόντες ή άκοντες οδηγούμεθα ολοταχώς προς το εθνικό νόμισμα.
Και υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μας που, κάποτε έμεναν με το στόμα ανοιχτό με τα Βαρουφάκεια θέλγητρα, τώρα ακούν με θρησκευτική κατάνυξη τις τεράστιες παλαβομάρες και αηδίες που εκστομίζει ο εν Βρετανία διαβιών Παλαβίτσας. 

Άντε λίγη ακόμα προσπάθεια κάντε και συνεχίστε να με διαβάζετε εσείς που καταφέρατε να φτάσετε μέχρις εδώ. 

Βάλτε λίγο το κεφαλάκι σας να δουλέψει για να διαπιστώσετε ότι με την μετάβαση στη δραχμή οι πολλοί θα υποφέρουν απερίγραπτα βάσανα και οι πολύ ολίγοι θα ωφεληθούν απίστευτα ποσά. Θα γίνει η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έχει γίνει ποτέ στην Ελληνική ιστορία υπέρ των πολύ ολίγων.
Λέει ο Παλαβίτσας, “Μην φοβάστε ότι θα έχουμε ελλείψεις φαρμάκων, πετρελαίου, ειδών πρώτης ανάγκης διότι πλέον το ισοζύγιο πληρωμών της χώρας είναι σχετικά ισοσκελισμένο. Με αυτά που εξάγουμε θα πληρώνουμε αυτά που θα είμαστε αναγκασμένοι να εισάγουμε”. Είστε άνθρωποι μέσα στην ζωή, όλοι εσείς που έχετε καταφέρει να φτάσετε μέχρις εδώ την ανάγνωση της παρούσας ανάρτησής μου. Τι λέτε; Ένας μεγαλοεξαγωγέας εσπεριδοειδών θα τρέξει να φέρει τα ευρώ που θα εισπράξει από τις εξαγωγές των προϊόντων που εσείς έχετε παράγει ή θα τα κρατήσει στο εξωτερικό για να σας πληρώσει, εάν σας πληρώσει, μετά από έξι μήνες με υποτιμημένες κατά 60% και πλέον δραχμές. Που θα βρεθεί το συνάλλαγμα για να πληρώσουν οι εισαγωγείς, αφού ο καθείς θα κοιτάει την πάρτη του και θα κρατάει τα χρήματα στο εξωτερικό; Στις πτωχευμένες Ελληνικές τράπεζες που θα είναι φίσκα σε κωλόχαρτα χαρτονομίσματα εθνικού νομίσματος; Μα δεν είναι δυνατόν να μην το βλέπετε αυτό το εξαιρετικά απλό.
Ακούστε: Κάποιοι δραχμιστές ισχυρίζονται ότι, όταν κάποιος επικαλείται το παράδειγμα της Βενεζουέλας και της Βόρειας Κορέας, δεν λέει την αλήθεια και κινδυνολογεί ασύστολα. Εγώ συμφωνώ. Τα παραδείγματα της Βενεζουέλας και της Β. Κορέας δεν είναι πρόσφορα. Και αυτό διότι η μεν Βενεζουέλα έχει τεράστια αποθέματα πετρελαίου, η δε Βόρεια Κορέα καλώς ή κακώς έχει με έναν απίστευτα αυταρχικό τρόπο ρυθμίσει κάποιες καταστάσεις δημιουργώντας μία σχετική αυτάρκεια σε κάποιο μικρό βαθμό. Εδώ όμως πρόκειται να γίνει το απόλυτο χάος. Δεν θα είναι η δραχμή που θυμόμαστε ή που σας έχουν διηγηθεί. Σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ για τις επόμενες γενιές σκεφτείτε το. Η δραχμή θα έλθει μαζί με πτώχευση του Κράτους και με πτώχευση των Τραπεζών. Θα έχουμε για αρκετά χρόνια ένα τελείως απαξιωμένο νόμισμα, που ουδείς θα το δέχεται και άπαντες θα θέλουν να το ξεφορτωθούν.  Και η σταθεροποίηση του νομίσματος θα γίνει κάποια στιγμή με την εφαρμογή ενός αδιανόητα σκληρού δραχμικού μνημονίου, μπροστά στο οποία τα σημερινά μνημόνια είναι παιδική χαρά. Έχουν συμβεί αυτά. Δεν τα βγάζω από την κοιλιά μου.
Ακούστε φίλοι μου. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Motor Oil του Βαρδινογιάννη. Εάν δεν το γνωρίζετε οι εταιρίες των Βαρδινογιανναίων, έχουν το ρευστό τους, ομιλώ για πολύ ρευστό, όξω. Δεν έχουν τίποτα εδώ. Ακόμα και για την πληρωμή των μισθών έρχεται έμβασμα από το εξωτερικό την προτεραία των πληρωμών. Τα διυλιστήρια λοιπόν των Βαρδινογιανναίων κάνουν το 70% του τζίρου τους σε εξαγωγές και το 30% το πωλούν στην εσωτερική αγορά. Φαντασθείτε λοιπόν την κατάσταση με ένα απαξιωμένο εθνικό νόμισμα. Τα λεφτά όλα στο εξωτερικό, θα πληρώνουν τους εργαζόμενους σε υποτιμημένες δραχμές και βεβαίως θα μειώσουν την παραγωγή για τα πετρέλαια που προορίζονται για την εσωτερική αγορά, διότι απλούστατα δεν θα έχουν κανένα συμφέρον να πληρώνονται σε δραχμές κάτι που οι ίδιοι θα πληρώνουν σε δολάρια στις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες και μάλιστα προκαταβάλλοντας τα ποσά, αφού ουδείς θα είναι διαθέσιμος να δώσει πίστωση ή να εγγυηθεί την καλή πληρωμή. Έχετε αντίρρηση;
Φαντασθείτε και την άλλη εταιρία που εισάγει φάρμακα. Θα πρέπει να τα πληρώσει σε ευρώ που δεν θα τα έχει ως εισαγωγική και ουχί εξαγωγική εταιρία και μετά θα προσπαθεί να ισοφαρίσει με την πώλησή τους σε  δραχμές που θα υποτιμώνται μέρα με τη μέρα. Πως το βλέπετε;
Φαντασθείτε έναν αγρότη να πρέπει να πληρώνει με υποτιμημένες δραχμές τα πετρέλαια (εάν τα βρίσκει) για το τρακτέρ και για την μεταφορά των προϊόντων και τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα και τους σπόρους και όλα τα άλλα (εάν τα βρίσκει και αυτά), για να πουλήσει μετά σε υποτιμημένες δραχμές στον εξαγωγέα τα πορτοκάλια του, ο οποίος θα εισπράξει μεν σε ευρώ αλλά θα ξεπληρώσει τον αγρότη μετά από έξι μήνες σε δραχμές, που ήδη θα έχουν υποτιμηθεί άλλο ένα 20 ή 30%. Καταστροφή του πτωχού αγρότη, όσον και αν πιστεύετε κάτι διαφορετικό. Και παράλληλα απίστευτα πλούτη για τον μεγαλοχυμοποιό και εξαγωγέα.

Φαντασθείτε τον μικροξενοδόχο, που δεν έχει επαφές με τους μεγάλους tour operators, τι θα πάθει. Ο εσωτερικός τουρισμός θα καταρρεύσει κυριολεκτικά. Θα φάνε τις σάρκες τους για το ποιος θα πουλάει σε εξευτελιστικές σε ευρώ τιμές, για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Αντίθετα οι μεγαλοξενοδόχοι που έχουν τις άκρες τους, θα θριαμβεύσουν. Αλλά και αυτοί όξω θα κρατάνε τα χρήματα από τον τζίρο που θα πραγματοποιούν με ξένους πελάτες, για να έλθουν κάποια στιγμή μετά από ένα απίστευτα σκληρό δραχμικό μνημόνιο για να μας πάρουν τα σώβρακα. Και θα έλθουν οι μεγάλες πολυεθνικές ξενοδοχειακές αλυσίδες και θα τα αγοράσουν όλα τα ξενοδοχεία που τους ενδιαφέρουν. Οι άλλοι στον Καιάδα. Όλοι αυτοί που έχουν σήμερα τα χρήματά τους έξω και όλοι όσοι θα μπορούν να πληρώνονται σε ευρώ θα μας αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές.
Δεν είναι δυνατόν να λέτε ότι είστε αριστεροί και υπέρ των αδυνάμων και να επιδιώκετε την πτώχευση της χώρας και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. 

Υβρίστε με τώρα, αλλά σκεφτείτε τα κιόλας.

Και εδώ πάμε πλέον στο Ναύπλιο και στην Αργολίδα σε καιρό δραχμής.
Επειδή η προοπτική αυτή είναι βεβαία κατά την γνώμη μου, άλλως το πιο πιθανό σενάριο, θα πρέπει στοιχειωδώς από τώρα να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για τα πολύ μα πολύ χειρότερα.
1.   Είναι απολύτως αναγκαίο να μην απομονωθεί η πόλη μας και ο νομός μας, λόγω ελλείψεων σε καύσιμα. Άμεσα πρέπει να μπει  σε λειτουργία ξανά ο σιδηρόδρομος για να υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας μας με την Αθήνα και τον υπόλοιπο κόσμο και για την φτηνή και ασφαλή μεταφορά εμπορευμάτων. Εκ των ων ουκ άνευ.
2. Πρέπει να προετοιμασθεί ο αγροτικός κόσμος για να μπορέσει να καλλιεργήσει βασικά είδη διατροφής. Στην Κατοχή ο λαχανόκηπος της Αθήνας ήταν ο ελαιώνας και τα Σπάτα. Τώρα στα μέρη αυτά καλλιεργούνται  ερημωμένα εργοστάσια και μαιζονέτες. Στον Αργολικό Κάμπο πρέπει από τώρα να υπάρξει η προετοιμασία σε σπόρους, φυτώρια, φυτοφάρμακα, λιπάσματα για να ανατπεξέλθουμε τον πολύ δύσκολο πρώτο καιρό.
3.   Πρέπει να  προετοιμασθούν τα μαγειρεία που είναι σε Κρατική ή δημοτική διαχείριση για να αντιμετωπισθεί η τεράστια ανθρωπιστική κρίση που θα προκληθεί. Μαγειρεία του στρατού, των νοσοκομείων, των παιδικών σταθμών του γηροκομείου πρέπει να βρεθούν σε ετοιμότητα για να θρέψουν χιλιάδες που θα χάσουν τα πάντα.
4.    Από χθες έπρεπε να είχε γίνει η στροφή προς την εξωτερική αγορά των τουριστικών επιχειρήσεων για να αντισταθμιστεί ο σχεδόν μηδενισμός του εσωτερικού τουρισμού. Πρέπει να προετοιμασθεί ένα δίκτυο για την τροφοδοσία ξενοδοχείων και εστιατορίων από τοπικά ποιοτικά προϊόντα για να μπορέσουμε να αντισταθμίσουμε τις αναπόφευκτες ελλείψεις με ποιοτικά προϊόντα από τον τόπο μας.
5.   Πρέπει να προετοιμάσουμε το ενδεχόμενο κατάρρευσης των δικτύων, που πλέον είναι απαραίτητα για την ζωή μας. Δίκτυο ηλεκτρισμού, τηλεπικοινωνιών και ιντερνετ, δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης και συλλογής και αποκομιδής απορριμμάτων.
6.   Το βασικότερο δίκτυο που πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένο είναι αυτό για την τροφοδοσία της τοπικής αγοράς με είδη βασικής ανάγκης.

Σίγουρα έχετε γίνει έξαλλοι με τις υπερβολές που πιστεύετε ότι σας λέω και την "κινδυνολογία" μου. Εγώ θεωρώ ότι σας τα λέω ήπια. Δεν σας βάζω το θέμα της δημόσιας τάξης και τον κίνδυνο της εκτροπής με την έλευση ακραίων αντιδραστικών δυνάμεων στα πράγματα.

Και τελευταίο που θα πω για όσους κατορθώσατε να φτάσετε έως εδώ την ανάγνωση, είναι ότι δεν κατηγορώ μόνον εσάς που πιστέψατε τις απίστευτες ανοησίες. Κατηγορώ πρώτα απ΄όλα τον εαυτό μου, που υποστήριξα στο πρόσφατο παρελθόν δυνάμεις μέρος των οποίων σήμερα συντάσσονται σήμερα με  τον εθνικολαϊκισμό και την βλακεία στην οποία ζούμε.
Αυτά.
Νομίζω ότι έκαμα το προσωπικό μου καθήκον όχι για εμένα και για όλα τα άλλα γερούνδια, αλλά για τις επερχόμενες γενιές. Για τα μωρά που τώρα γεννήθηκαν και θα ζήσουν σε έναν απίστευτα σκληρό και απάνθρωπο κόσμο.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Μαραθώνιος οικονομικών αδιαφανειών


Θα σας αποκαλύψω σήμερα το ποιος είναι ο πιο αδικημένος πολιτικός στην Ελλάδα. Μετά από εμένα βεβαίως βεβαίως.
Ο πιο αδικημένος πολιτικός μετά από εμένα είναι σαφέστατα ο Μαυρογιαλούρος. Ο συμπαθής αυτός άνθρωπος  νόμιζε ότι έπραττε το καλό. Ότι είχε κατασκευασθεί μαιευτήριο στην κωμόπολη για να γεννήσει με ασφάλεια η φτωχιά αγρότισσα και ότι η γυναίκα αυτή από το χωριό είχε την δυνατότητα να μεταβεί εύκολα στην κωμόπολη, αφού θεωρούσε  ότι είχε φτιαχτεί και το γιοφύρι στο ποτάμι. Και ο κατά βάθος τιμιότατος αυτός πασίγνωστος χαρακτήρας του Ελληνικού κινηματογράφου, μόλις αντιλήφθηκε ότι τα έχει κάνει μούσκεμα και ότι οι γύρω του έτρωγαν με χρυσά κουτάλια, τα βρόντηξε. Πείτε μου λοιπόν τώρα, ποιοι από τους πολιτικούς μας παραιτήθηκαν και έγιναν Κινγκινάτοι, όταν διαπίστωσαν ότι αυτά που έκαναν δεν ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις τους.

Είναι βέβαιο ότι οι πονηροί παρατρεχάμενοι του Μαυρογιαλούρου, του επιδείκνυαν έγγραφα και παραστατικά και απολογισμούς σε σχέση με την κατασκευή του γιοφυριού και του μαιευτηρίου στην κωμόπολη.


Τα είπα λοιπόν για τον τίμιο Μαυρογιαλούρο και πάω σε τελείως άλλο θέμα.


Στα οικονομικά του Μαραθωνίου του Ναυπλίου και όχι μόνον.
Πολύς ντόρος έχει γίνει τον τελευταίο καιρό για τον απολογισμό των εσόδων και των δαπανών που αφορούν το αθλητικό αυτό γεγονός στην πόλη μας, που τόση αίγλη έχει δώσει στον Δήμαρχό μας , στον Αντιπεριφερειάρχη μας, στον υπεύθυνο τύπου του ΠΑΣΟΚ, στον Ψινάκη και σε άλλους.
Πολλοί είναι αυτοί που ομίλησαν, κατέκριναν, ισχυρίσθηκαν ότι υπάρχει έλλειψη διαφάνειας για τα όσα εισπράττονται και πληρώνονται προκειμένου να γίνει ο Μαραθώνιος.
Εμένα, ως ανάποδο και αιρετικό τύπο, και πιθανόν τόσα έτη κολλημένο με τα δημοτικά πράγματα, κάπως μου φαίνεται και αντιδρώ, όταν βλέπω ανακοινώσεις και ρητά διαφόρων, που τα βάζουν με το Δήμαρχο και την Πρόεδρο του ΔΟΠΠΑΤ.
Θα σας πω λοιπόν για ποιους πολύ ολίγους δεν βγάζω σπυριά, όταν αυτοί κατακρίνουν τα όσα συμβαίνουν με τον Μαραθώνιο.
Αποδέχομαι απόλυτα το να γράψει άρθρο ο Πρεφαδόρος, αφού καλώς ή κακώς επί χρόνια έχει ασχοληθεί και με άλλα οικονομικά θέματα περί την δημοτική αρχή. Δεν γνωρίζω, δεν είδα, εάν έχει γράψει κάτι ο Γραμματικόπουλος, αλλά δεν θα μου φαινόταν αυτό περίεργο, αφού κρατάει επί χρόνια μια συνεπή στάση, ιδίως για θέματα απευθείας αναθέσεων. Εννοείται ότι δικαίωμα να ομιλεί επί όλων αυτών των οικονομικών θεμάτων έχει η άλλη πρόταση, αφού επί δεκαετίες έχει στηλιτεύσει πλείστα όσα κακώς κείμενα, σπατάλες, αδιαφάνειες, υπερβολικές χρεώσεις, έλλειψη προγραμματισμού και μελετών ώστε να έλθουν κονδύλια.
Αυτοί είναι οι συνεπείς ή οι σχετικά συνεπείς και επομένως καλώς έχουν απευθύνει τα ερωτήματά τους στη δημοτική αρχή για τον τρόπο διαχείρισης  των χορηγιών, των ποσών που πληρώνουν οι δρομείς και των ποσών που δίδει η αυτοδιοίκηση, ποσά που αποτελούν την λυπητερή των φορολογούμενων.
Όμως απορώ με τις αντιδράσεις άλλων που σιωπούν για  όλα τα άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με την διαφάνεια της διαχείρισης των οικονομικών στην περιοχή μας. Κάποιοι μπορεί να είναι συνυπεύθυνοι για τα οικονομικά χάλια της χώρας αλλά να τολμούν σήμερα  να ομιλούν  μόνον για τον Μαραθώνιο.
Γίνομαι πιο συγκεκριμένος για να σας δείξω ότι δεν είναι μόνον ο Μαραθώνιος το πρόβλημα της έλλειψης διαφάνειας.
Στη ΔΕΥΑΝ, υπάρχουν σωρεία δικαστικών εκκρεμοτήτων για τις οποίες δεν υπάρχει συγκεκριμένη ενημέρωση. Μάθαμε μόνον μερικά πράγματα με την περίπτωση των κατηγοριών που απηύθυνε το ΔΣ της Επιχείρησης κατά της Διευθύντριας που απολύθηκε. Πληροφορηθήκαμε για την δικαστική εκκρεμότητα της ΔΕΥΑΝ προς την αντίστοιχη του Αργους, ύψοθς εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Μάθαμε για υπόθεση που έχειν φτάσει στον Αρειο Πάγο και για άλλη απόφαση που είναι πλέον εκτελεστή σε βάρος της ΔΕΥΑΝ, αφού ήδη έγινε κατάσχεση εις χείρας τρίτου. Ολα αυτά τα μάθαμε από σπόντα λόγω του ότι ήθελαν να διώξουν την Διευθύντρια. Εξαιρετικά θα έλεγα.
Για το Μουσικό Φεστιβάλ που διεξάγεται ένα τέταρτο του αιώνα, ποτέ δεν υπήρξε ένα πλήρης και αναλυτικός απολογισμός εσόδων-εξόδων, παρότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Για όλες αυτές τις πολυήμερες εκδηλώσεις που γίνονται εν όψει Χριστουγέννων, Καρναβαλιού, Πάσχα και που κοστίζουν αρκετά χρήματα, μπορεί να υπάρχει κάποιος προϋπολογισμός, όμως  δεν έχει γίνει ποτέ μια συζήτηση σε βάθος για το τι και πως δαπανούμε τα χρήματα κι σε ποιους αναθέτουμε κάποιες δράσεις. Για παράδειγμα τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν ανατέθηκε σε εταιρεία των Αθηνών το έργο της τοποθέτησης του Χριστουγεννιάτικου στολισμού και της δώσαμε πάνω από είκοσι χιλιάρικα μόνον για την εργασία και όχι για την προμήθεια του υλικού, ωσάν να μην υπάρχουν στην περιοχή μας συνεργεία που θα μπορούσαν να αναλάβουν το έργο αυτό. Και μετά μαθαίνουμε ότι χορηγός της έλευσης Στικούδη στην πόλη μας για να ανάψει τα φώτα είναι η ίδια η εταιρεία που της δώσαμε ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσό για να τοποθετήσει τα αγγελάκια και λοιπα φωτάκια. Αν δεν είναι δούλεμα αυτό, τότε τι είναι; Ωραία χορηγία!!!
Οι εκκλησιές της πόλης μας έχουν σοβαρά προβλήματα και ζητούν επιχορηγήσεις για να προχωρήσουν σε έργα αποκατάστασης. Ομως τόσα χρόνια δεν έχουμε δει κάποιο συγκεκριμένο απολογισμό των εσόδων των εκκλησιών, αλλά και των πολλές φορές πολυσύχναστων ξωκλησιών.
Οι προϋπολογισμοί και οι απολογισμοί του Γηροκομείου του Ναυπλίου δεν εμφανίζονταν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ουδέποτε συζητήθηκε το σοβαρό αυτό θέμα από τους αιρετούς εκπροσώπους. Ήδη είναι γνωστό ότι πουλήθηκαν σημαντικά ακίνητα που ανήκαν στο Γηροκομείο, όμως αυτό φθίνει. Και συζήτηση δεν διεξάγεται.
Ολα αυτά δεν έχουν απασχολήσει τους επίδοξους που θέλουν να αναλάβουν την θέση των νυν. Και για κάποια από τα θέματα αυτά είναι αυτοί οι υπεύθυνοι.
Για κάποιους λόγους δεν απασχολούν όλα αυτά τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Αντίθετα μερικά από αυτά υπερθεμάτισαν για τις όμορφες καταστάσεις και άλλοι έδωσαν και συγχαρητήρια στη δημοτική αρχή που μας  έτριψε στην μούρη έναν οικονομικό απολογισμό για τον Μαραθώνιο που δεν λέει απολύτως τίποτα για το που δαπανήθηκαν κοντά στα εκατό χιλιάρικα.
Ενώ άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης φωνασκούν τώρα για τον Μαραθώνιο.
Όλα αυτά με ξεπερνούν εμένα τον αφελή αδικηθέντα (αδικηθέντα όπως είπα στη αρχή), που δεν αντιλαμβάνομαι το γιατί και πως.
Δεν τα αντιλαμβάνομαι λοιπόν όλα αυτά εγώ ο αθώος, όμως απορώ πως, ενώ έχουν δαπανηθεί τόσα χρήματα, ο ιστότοπος του Μαραθωνίου Ναυπλίου είναι μόνον στα Ελληνικά. Δεν θέλουμε τουρίστες-αθλητές, Γιαπωνέζους και Αμερικάνους να έλθουν και να τρέχουν στον τόπο με τις αρχαιότητες για να ενισχυθεί και η τοπική οικονομία τον σχετικά νεκρό μήνα Μάρτιο;




Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Ενας παράξενος άνθρωπος βρέθηκε νεκρός στην Αρβανιτιά

A most peculiar man.
Ήταν ένας πολύ παράξενος άνθρωπος
Ζούσε μόνος, μες στο σπίτι, μες στο δωμάτιο, μέσα στον εαυτό του...
... Ήταν ο πιο παράξενος άνθρωπος.
Δεν είχε φίλους. Σπάνια μιλούσε
Δεν ήταν φιλικός, όμως αυτό δεν τον ένοιαζε
Και δεν ήταν σαν τους άλλους
Ήταν ένας πολύ παράξενος άνθρωπος
Πέθανε το Σαββάτο που  πέρασε
Άφησε ανοιχτό το γκάζι πριν για ύπνο πέσει
και τα παραθύρια τάκλεισε για να μην ποτέ ξυπνήσει
μες σ΄αυτό το μικροσκοπικό δωμάτιο και στην σιωπηλή ζωή του
Αλλά η κυρία Ριόρνταν λέει ότι έχει έναν αδελφό που ζει κάπου αλλού
Που θα πρέπει αμέσως να το μάθει
Και όλοι οι άνθρωποι είπαν ο εις μετά τον άλλον. "Είναι ντροπή που πέθανε,
αλλά δεν ήταν όμως ένας πολύ παράξενος άνθρωπος:"


Είχε έναν αδελφό αυτός ο παράξενος άνθρωπος που θα πρέπει να ενημερωθεί για τον θάνατο. Ο χαμός ακόμα και αυτού του περίεργου ανθρώπου, που  δεν ομιλεί σε συνάνθρωπό του και δεν είναι σαν τους άλλους,  πρέπει να γίνει γνωστός στη μάνα του και τον αδελφό του.


Οποία ντροπή να φεύγει από την ζωή κάποιος κάτοικος ή φιλοξενούμενος ή επισκέπτης ή περαστικός από την μικρή μας  πόλη και ουδείς να ενδιαφέρεται, ουδείς να κινητοποιείται, ουδείς να προσπαθεί να βρει τον αδελφό του, την μάνα του στα ξένα για να τους μεταφέρει τα θλιβερά νέα και ο παράξενος αυτός άνθρωπος μπήκε κάτω από την γη με έναν απλό ξύλινο σταυρό από πάνω, χωρίς όνομα, χωρίς κάποια ταυτότητα. Το σώμα του παράξενου αγνώστου  αυτού ανθρώπου, που βρέθηκε πνιγμένος τότε πριν δεκαετίες εκεί στην Αρβανιτιά, τελικά στο νεκροταφείο τ' Αναπλιού ετάφη. Χωρίς όμως στην ταφή αυτή κάποιος, έστω και εις, να είναι παρών. Χωρίς να χυθεί δάκρυ σε μάγουλο ή έστω να συμμετάσχει στην νεκρώσιμη απλή τελετή έστω και ένα θλιμμένο πρόσωπο Και ο παράξενος νέος άνθρωπος  είχε όλη την ζωή μπροστά του.  "Χους ει και εις χουν απελεύσει". Και αυτό ακόμα είναι αμφίβολο εάν ηκούσθη την θλιβερή εκείνη ημέρα της ταφής του αγνώστου, εκεί, δίπλα στο Βαυαρικό Λιοντάρι. Σχεδόν άπασα η τοπική κοινωνία αδιαφόρησε για τον  νέο άνθρωπο, τον εικοσάχρονο, μικρότερο ακόμα και από τον γιο μου, ίσως πιο μικρό και από τα ιδικά σας τέκνα, αγαπητοί μου αναγνώστες. Και σήμερα, είναι πολύ πιθανόν μια πολύ γραία πλέον μάνα και ένας γκριζομάλλης αδελφός ακόμα να τον αναμένουν να εμφανισθεί στην οικία που μπορεί να βρίσκεται σε μια μικρή πόλη που μαράζει λόγω της ανεργίας εξ αιτίας του κλεισίματος των ανθρακορυχείων σε μια κωμόπολη του Αγγλικού Βορρά. Αυτός ο θάνατος συνέβη στην πόλη μας πριν αρκετά έτη, αλλά δεν συνετάραξε την μικρή μας κοινωνία. Δεν ήταν το δικό μας παιδί. Υπήρξε  ένας άγνωστος περαστικός "πορτοκαλάς" από μια ξένη χώρα. Ο "ξένος" μπορεί κάποιοι να είπαν. "Αλήτη" σίγουρα τον αποκάλεσαν κάποιοι από τους ντόπιους πράσινους και γαλάζιους βολεμένους της εποχής. Αυτό συνέβη το 1989, τότε την εποχή της τοπικής αγροτικής ευδαιμονίας. Μάλλον το παιδί αυτό είχε βρεθεί στην πόλη μας για να εργασθεί στη συλλογή πορτοκαλιών, τότε που συνέρρεαν στην περιοχή μας  νέοι και νέες από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Τότε που το πορτοκάλι ονομαζόταν ο πορτοκαλί χρυσός. που μια μέρα δουλειάς στη λαϊκή ισοδυναμούσε σε κέρδη με τον μηνιαίο μισθό που έπαιρνε ένα δάσκαλος. Αυτή ήταν η Ελλάδα του τότε.
Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να ενθυμούνται οι παλαιότεροι, όσα έχουν ξεχάσει ή παριστάνουν κάποιοι ότι έχουν λησμονήσει ή δεν ήθελαν τότε να ακούσουν.
Σε φύλλο της εφημερίδας  "απόπειρας" της τότε Πρωτοβουλίας είχε γίνει εκτενής λόγος για τα δύο νέα παιδιά που βρέθηκαν νεκρά τις ίδιες ακριβώς μέρες στην Αργολίδα. Δεν ήταν μόνον ο παράξενος άνθρωπος που βρέθηκε πνιγμένος. Και στο Αργος ένας ακόμα "αλήτης πορτοκαλάς", από τη Δυτική Ευρώπη, βρέθηκε νεκρός.  Ο πνιγμένος είχε κακώσεις στο σώμα, όμως το πόρισμα του Λιμενικού έλεγε ότι οι κακώσεις προεκλήθησαν από την πρόσκρουσή του στο βυθό μετά από βουτιά. Και ο νεκρός στο Αργος, είχε πεθάνει από ασφυξία, αφού χώμα είχε φράξει την αναπνευστική οδό. Το πόρισμα έλεγε ότι μέθυσε και έπεσε στο έδαφος όπου κατάπιε χώμα. Δεν είναι πρόθεσή μου να παραστήσω τον αρσενικό Νικολούλο, οπότε μένω εδώ ως προς το αστυνομικόν και ερευνητικόν του θέματος. Όμως η αδιαφορία της τοπικής κοινωνίας για αυτό το θέμα ήταν ακριβώς το σημάδι ότι η κοινωνική κρίση, η κρίση των αξιών, που εν τέλει οδήγησε και στην οικονομική μας κατάρρευση είχε ξεκινήσει από τότε ή και και ακόμα παλαιότερα. Από τότε ο κόσμος όταν άκουγε αξίες του ερχόντουσαν στο νου οι αξίες του χρηματιστηρίου, των εμπορευμάτων, του πετρελαίου, του χρυσού και του πορτοκαλί χρυσού.
Όμως η υποκρισία αρκετών από αυτούς τους συμπατριώτες μας που ομιλούν και κατηγορούν σήμερα τα σαράντα έτη της πασοκονεοδημοκρατίας και κατηγορούν κάποιους, που τότε αντιστάθηκαν, με τα χειρότερα έπη, είναι τερατώδης.  Διότι τότε οι επαναστάτες αυτοί είχαν εν  πομπαίς και οργάνοις συνεργασθεί με το ΠΑΣΟΚ στις τοπικές εκλογές. Ο ενιαίος τότε συνασπισμός, δηλαδή το ΚΚΕ και ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είχαν όλοι μαζί ευρεθεί κάτω από την Πασοκική ομπρέλα. Και ο άλλος παράγων του σήμερα, ήταν υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές της εποχής εκείνης με ό,τι πιο λαϊκίστικο διέθετε τότε η πασοκική παράταξη. Αλλά και ο έτερος Καππαδόκης (σήμερα οι Καππαδόκες δεν πορεύονται μαζί) που ηγήθηκε στα τοπικά υπέγραφε την εποχή εκείνη τα κείμενα ενότητας και συμπαράστασης στο μεγάλο ΠΑΣΟΚ. Δικαίωμά τους είναι. Όμως πριν ομιλήσουν για την εποχή ΠΑΣΟΚ, κάτι πρέπει να πουν  για τις δικές τους προσωπικές ευθύνες. Έτσι ξέρω εγώ. Και να μην στη λένε αποπάνω, τη στιγμή που ποτέ δεν ενίσχυσες ο,τιδήποτε λαϊκίστικο.
Έχω όμως και μια άλλη στιγμή που σηματοδοτεί πρόσωπα και πράγματα στον Αναπλιώτικο μικρόκοσμό μας. Έχουμε μια αδελφή πόλη που ολίγοι θυμούνται. Είναι το Πότι της Γεωργίας. Ίσως κάποιοι να έχουν ακούσει το κάτι τις για τον μακρινό αυτόν τόπο, επειδή υπάρχει στην πόλη μας και η οδός Πότι. Οι αδελφοί μας λοιπόν εκεί, που η Αναπλιώτικη κοινωνία τους έχει κυριολεκτικά χεσμένους, αποφάσισε λίγα χρόνια μετά τον θάνατο των δύο πορτοκαλάδων να μας δωρίσουν ένα άγαλμα αφιερωμένο στην μητέρα πατρίδα, φιλοτεχνημένο από ντόπιο Γεωργιανό γλύπτη.  Πράγματι. Το άγαλμα κατασκευάσθηκε στο Πότι και οι άνθρωποι ανέλαβαν και να μας το στείλουν. Το φόρτωσαν σε ένα φορτηγό αυτοκίνητο, με έναν οδηγό από τα μέρη τους, που ξεκίνησε το μακρύ ταξείδι για την πόλη του Ναυπλίου, που πλέον είχε κυριευθεί από τις "αξίες" των Κοινοτικών προγραμμάτων και όχι των ηθικών και κοινωνικών αξιών για μια ωραία ζωή. Τρία μερόνυχτα, απ΄ότι άκουσα ταξίδευε ο άνθρωπος. Και έφτασε και ξεφόρτωσε το άγαλμα που το στήσαμε με τιμές στην Πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου στο Συνοικισμό. Όμως η τοπική κοινωνία την εποχή εκείνη της ευμάρειας τον ξέχασε τον οδηγό. που κατάκοπος αναγκάσθηκε να κοιμηθεί μες στην νταλίκα, προτού ξεκινήσει για το μεγάλο ταξείδι της επιστροφής. Τόσο καλά. Θα μου πείτε ότι δεν το γνωρίζατε αυτό. Θα έπρεπε να το γνωρίζετε και να ακούσετε αυτούς που τα έλεγαν. Και λίγο αργότερα η αδελφή πόλη έγινε το επίκεντρο των πολεμικών συρράξεων και του εμφυλίου πολέμου. Αυτό τουλάχιστον θα έπρεπε να το ξέρουμε όλοι. Αλλά και αυτό δεν μας συγκίνησε. Καμία βοήθεια δεν στείλαμε στους αδελφούς μας εκεί, τότε  που δυστυχούσαν.
Όμως εδώ όλα έβαιναν περίφημα. Και ο εις εκ των τοπικών ηγετών που σήμερα κατηγορεί τα σαράντα έτη συνεργάσθηκε εκ νέου με το ΠΑΣΟΚ στις  δημοτικές αυτή την φορά, εκλογές.  Και αργότερα, την επόμενη τετραετία, αυτοί οι επαναστάτες του σήμερα μαζεύτηκαν σε ένα σπίτι σε έναν κοντινό λόφο και αποφάσισαν να υποστηρίξουν τον ενωμένο πλέον πασοκονεοδημοκρατικό συνασπισμό. Και ο έτερος Καππαδόκης ομού. Και εξέδωσαν και ανακοίνωση καθ΄ημών, που υπέγραφαν οι πέντε, που σήμερα ηγούνται της εκστρατείας κατά του παλαιού διεφθαρμένου συστήματος.
Δεν πάμε καλά.
Οι στιγμές αυτές του παρελθόντος, που σας θυμίζω ή που σας τις κάνω σήμερα  γνωστές, σημάδεψαν την πορεία των πραγμάτων.
Υποκρισία φίλοι μου.
Να στην λένε αυτοί.
(Εννοείται ότι υπάρχουν σωρεία άλλων στελεχών της τοπικής αριστεράς που δεν έκαναν τζιριτζάντζουλες, όπως οι 5+1 συν οι ακόλουθοι)