Μόνος ολομόναχος




Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Η επέτειος της καταστροφής και του συνωστισμού

Ερώτηση: Ποία η μία  λέξη που από μόνη της έχει προκαλέσει τις μεγαλύτερες αντιδράσεις στην χώρα μας;
Απάντηση: Μα φυσικά η λέξη "συνωστισμός".
Επέτειος σήμερα της Μικρασιατικής καταστροφής και οι συνήθεις ύποπτοι έχουν ξεσπαθώσει.
Ακράδαντα το πιστεύω. Για να είσαι αληθινός πατριώτης, πρέπει να αγαπάς την πατρίδα σου αποδεχόμενος όλα τα λάθη που έχουμε κάνει μέσα στη διάβα του χρόνου, αλλά και γνωρίζοντας σε βάθος όλα τα σπουδαία και όμορφα που έχουν συμβεί σε αυτόν τον ωραίο τόπο.
Αρκετοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν το έθνος και τον πατριωτισμό για την προσωπική τους και μόνον δικαίωση, διότι είναι κατά τα άλλα και κατά  τα μάλα άχρηστοι. Αυτοί που θεωρούν τα πεπραγμένα των Ελλήνων ανά τους αιώνες ως μία ευθεία γραμμή προς την δόξα και τους Ελληνες ως ανώτερο έθνος όλων των υπολοίπων, ακράδαντα πιστεύω, ότι δεν έχουν αντιληφθεί ούτε στο ελάχιστο το μεγαλείο του Ελληνισμού. Αυτοί που θεωρούν εχθρούς της πατρίδας, αυτούς που ερευνούν μαθαίνουν και αναγνωρίζουν δημόσια τα λάθη που έχουμε κάνει σαν λαός, δεν είναι τίποτα άλλο παρά πατριδοκάπηλοι κατά την ταπεινή μου γνώμη. Δεν κάνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που έπραττε πριν μερικά χρόνια ο Ντόναλντ Ράμσφελντ (βρε που τον θυμήθηκα), το Αμερικανικό εκείνο  γεράκι, που χώριζε τον κόσμο  σε διαβόλους και αγγέλους. Με τίποτα, με τίποτα δεν πιστεύω ότι ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, αγαπούσε την πατρίδα του περισσότερο από τον Ντόναλντ Ντάκ ή από τους σκεπτόμενους Αμερικάνους που είχαν ενδοιασμούς για το πώς  τα γεράκια ενεργούσαν με κριτήρια την δήθεν ανωτερότητα των Αμερικάνων σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους.
Επέτειος σήμερα της Μικρασιατικής καταστροφής. Το κεφάλαιο τότε της ιστορίας, όπως την διδάχθηκα στο δημοτικό και στο Γυμνάσιο μιλούσε για την Καταστροφή της Σμύρνης και τον διωγμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Με τίποτα δεν μπορώ να δεχθώ ότι οι δάσκαλοί μου τότε μειοδοτούσαν σε σχέση με τους σημερινούς Ελληναράδες, επειδή τότε δεν είχε επικρατήσει ο όρος γενοκτονία.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι κραυγάζοντες είναι πιο ευαίσθητοι από εμένα σε σχέση με το δράμα των Ελλήνων το 22. Όχι. Δεν το πιστεύω. Η δεξιά παράταξη, από την οποία προέρχεται κατά βάση το ρεύμα του εθνικοολαϊκισμού, που φούντωσε στον πασοκισμό και διαπερνάει σήμερα κάθετα όλα τα κόμματα πλην ΚΚΕ, είναι αυτή που έκανε στα λόγια και στην πράξη τον διαχωρισμό μεταξύ "τουρκόσπορων" και "γνήσιων Ελλήνων". Εκεί θα έπρεπε τότε να δείξουν την ευαισθησία τους.
Και σήμερα; Κραυγάζουν μεν κάποιοι κατά των "ανθελλήνων", που μελετούν τις γραφές, τις παραδόσεις και τις πηγές, αλλά ταυτόχρονα αυτοί οι κάποιοι (λίγοι ελπίζω) ομαδόν εκδηλώνουν το μίσος τους  κατά του Ελληνισμού της Ιωνίας και της Πόλης μέσα στα γήπεδα, με αυτά τα ανατριχιαστικά συνθήματα κατά των Αεκτζήδων και Παοκτζήδων.
Ναι. Δεν με ενοχλεί η λέξη "συνωστισμός", που ποτέ άλλωστε δεν λέχθηκε έτσι ακριβώς. Και θεωρώ τον εαυατό μου πολύ ευαίσθητο πάνω στο θέμα αυτό της εθνικής μας τραγωδίας. Τα παιδιά μου, έχουν Μικρασιάτες προγόνους. Υποστηρίζω την ομάδα της Σμύρνης, τον Πανιώνιο. Γουστάρω όταν κερδίζει ο ΠΑΟΚ, διότι τότε χαίρεται το ένα από τα παιδιά μου. Αγαπημένα μου πρόσωπα υποστηρίζουν ΑΕΚ. Μου άρεσε περισσότερο όταν έπαιζαν στις προσφυγικές ομάδες πολλοί παίκτες  που το επίθετό τους έληγε σε "ίδης" ή σε "ογλου" ή και σε "ιαν". Αδελφοί Ιντζόγλου, Καπαμαντζιάν, Μαυρίδης, Καζαντζίδης (έπαιξε και στον Πανναυπλιακό), Φουντουκίδης, Παρίδης, Αποστολίδης, Τερζανίδης, Ιωσηφίδης, Σεραφείδης, Νεστορίδης, Κεφαλίδης.Αρδίζογλου, Ατματζίδης. Και αυτό που με συγκινεί σε όλες αυτές τις ομάδες είναι το μαύρο χρώμα στις φανέλες τους. Για τις χαμένες πατρίδες.
Αλλά γιατί αυτή η λέξη "συνωστισμός", που αποσύρθηκε αμέσως από το βιβλίο (κακώς κατά τη γνώμη μου), έχει προκαλέσει τόσες αντιδράσεις; Ήταν ψέμματα ότι οι Ελληνες της Σμύρνης συνωστίσθηκαν στην προκυμαία της Σμύρνης; Σαφώς όχι. Είναι ιστορικό γεγονός ότι αυτό συνέβη. Και έχω προσωπικές μαρτυρίες γι΄αυτό, πέρα από τα ντοκουμέντα. Οι Τσέτες πράγματι σκότωσαν χιλιάδες χριστιανούς κατά την προέλαση των νεότουρκων και κατά την είσοδό τους στη Σμύρνη. Αλλά είναι εξίσου αλήθεια ότι χιλιάδες Ελληνες και Χριστιανοί  συνωστίσθηκαν στην προκυμαία της Σμύρνης. Γιατί άραγε λοιπόν ενοχλεί τόσο αυτή η λέξη, αφού απηχεί την πραγματικότητα; Γιατί βρέθηκαν τόσοι άνθρωποι στην προκυμαία της Σμύρνης. Δεν θα πρεπε ένα βιβλίο ιστορίας να βάλει τους μαθητές να σκεφθούν; Συνωστισμός συμβαίνει όταν υπάρχει πίεση από την μία πλευρά και αδυναμία διαφυγής από την άλλη. Ετσι στριμώχνεται ο κόσμος και δημιουργούνται σηνθήκες πραγματικής ή μεταφορικής ασφυξίας.
Πόσοι και πόσοι από εμάς ξεχάσαμε την ιστορία που προσπαθήσαμε να μάθουμε σαν ποιηματάκι. Πότε εμπεδώνουμε τα ιστορικά γεγονότα; Μόνον όταν ο τρόπος διδαχής μας βάζει να σκεφτούμε, να ερευνήσουμε, να ενδιαφερθούμε. Η καταστροφή και οι εκτελέσεις  και οι βιαοπραγίες στη Σμύρνη είναι όλα δεδομένα, απεικονίζονται στα βιβλία ιστορίας, γίνεται παραπομπή σε πηγές για να ερευνήσει ο μαθητής. Όμως ο "συνωστισμός" παραπέμπει και σε άλλα ζητήματα και αυτό φαίνεται ενοχλεί τους πατριδοκάπηλους. Από πίσω οι Τσέτες σκότωναν και έκαιγαν και στην προκυμαία και στα ανοιχτά της Σμύρνης τα "συμμαχικά" καράβια έβλεπαν ατάραχα τη σφαγή και δεν προσέτρεξαν να βοηθήσουν τους αμάχους. Κάποιοι φαίνεται δεν θέλουν να θίξουν τις ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων της εποχής. Και ακόμα χειρότερα ο Ελληνικός στόλος που κυριαρχούσε απόλυτα στο Αιγαίο είχε μεν παραλάβει από τη Σμύρνη και τα παράλια της Ιωνίας όλο τον Ελληνικό στρατό όμως  αμέριμνος ναυλοχούσε στα απέναντι Ελληνικά νησιά και δεν προσέτρεξε την κρίσιμη στιγμή, μια μέρα σαν σήμερα, πριν από 82 χρόνια, σε βοήθεια των πατριωτών μας. Το να ακούγονται οι τεράστιες ευθύνες του Ελληνικού Κράτους και της στρατιωτικής ηγεσίας για την εθνική  καταστροφή, τον συνωστισμό, το δράμα των χριστιανών  μάλλον τελικά δεν είναι αρεστό στους υπερπατριώτες, που δεν θέλουν να ακούν τα ημέτερα  δυσάρεστα και αρκούνται στις ευθύνες των σφαγέων της απέναντι πλευράς. Αλλά ο συνωστισμός και οι εκατέρωθεν αυτές ευθύνες παραπέμπουν και σε άλλα ζητήματα που ενοχλούν. Τι θέλαμε στο Σαγγάρειο; Γιατί ο εθνικοολαϊκισμός επικράτησε μετά τις εκλογές που τις έχασε ο Βενιζέλος; Πώς από την ειρηνική συνύπαρξη Ελλήνων και Οθωμανών στη Μικρασία, καταλήξαμε σε σφαγές και σε συνωστισμό, εξ αιτίας  των σφαγών και της άρνησης συμμάχων και Ελλήνων να προστρέξουν στους άμαχους; Ποία η ευθύνη των εθνικολαϊκιστών για τις τύχες των δύσμοιρων συμπατριωτών μας;
Όλα αυτά φίλοι μου δεν καλύπτονται με τις κραυγές κατά των  μελετητών της ιστορίας.
Οι περισσότεροι Ελληνες έχουν παρασυρθεί από τον διχαστικό λόγο των εθνοκαπήλων.
Αλλά όλοι όσοι έχουμε συναντήσει Σμυρνιούς να μας διηγούνται την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού, έχουμε ακούσει για τις καλές στιγμές της ειρηνικής συνύπαρξης, για την τρέλα των Ελλήνων να θέλουν να καταλάβουν την Αγκυρα, για τις σφαγές και την τεράστια πυρκαγιά που έκαψε τη Σμύρνη αλλά και για τον συνωστισμό που οφείλεται και στο αδιέξοδο που προκάλεσε η άρνηση των συμμάχων να  μεταφέρουν τους πολίτες. Γιατί λοιπόν άραγε τόση χολή;
Η Ελλάδα μας είναι σπουδαία και την αγαπώ, όχι διότι οι άλλοι, οι εχθροί είναι οι κακοί και εμείς οι άριστοι, αλλά διότι μέσα και από λάθη που έχουμε κάνει στη διαδρομή των χρόνων, έχουμε δημιουργήσει ταυτόχρονα και κάτι εξαιρετικό και για αυτό τον τόπο και για την ανθρωπότητα. Αυτό είναι το μεγαλείο της Ελλάδας. Και στο μεγαλείο αυτό συνέβαλαν και οι Μικρασιάτες με τον πολιτισμό που δημιούργησαν μέσα στις χιλιετίες στη Μικρασία, αλλά και στο πως επηρέασαν με πολύ θετικό τρόπο την κοινωνία, τον πολιτισμό, την πολιτική ζωή στην "παλαιά Ελλάδα".
Αυτά.
Τα είπα.
Και τώρα πυροβολήστε ελευθέρως.
Θα σας ηρεμήσω με φωτογραφίες του Ναυπλίου που υποδέχεται τους πρόσφυγες. Και μην νομίζετε ότι οι παλαιοί κάτοικοι τους υποδέχθηκαν τότε με ανοιχτές αγκάλες. Αυτά είναι ζητήματα που έπρεπε να συζητάμε. Όχι για δαίμονες και ανθέλληνες




4 σχόλια:

  1. Όταν την καταστροφή και τον ξεριζωμό το υποβιβάζουμε σε … συνωστισμό
    Αγαπητέ Κώστα,
    Η επιλογή της προσέγγισης που επέλεξες να κάνεις στο θέμα είναι κατά την γνώμη μου άστοχη. Είναι πολύς ο πόνος που προκάλεσαν τα γεγονότα εκείνα, και είναι επιδερμικό –τουλάχιστον- να τα προσεγγίζουμε μέσα από το ερώτημα «αν υπήρξε ή όχι συνωστισμός» και μέσα από χαρακτηρισμούς ανθρώπων του τύπου «εθνοκάπηλοι» ή «υπερπατριώτες».
    Επειδή πιστεύω πως και ελεύθερος είσαι και Έλληνας, γράφω αυτές τις λίγες δικές μου σειρές και παραθέτω τρεις μόνο παραγράφους κάποιων άλλων ανθρώπων, με την ελπίδα να σε κεντρίσω να ασχοληθείς λίγο πιο βαθειά με την καταστροφή της Σμύρνης, τη γενοκτονία των Ελλήνων από τους Κεμαλικούς και γιατί όχι με τις συνέπειες που προέκυψαν για την Ελλάδα και (κυρίως) τον Ελληνισμό. Ίσως τότε, προβληματισθείς για τα κίνητρα ή την δυνατότητα κάποιων μελετητών που, για πολλοστή φορά τους παρέχεις ανιδιοτελώς την υποστήριξή σου.
    Τα κείμενα που η αλήθεια τους δεν αμφισβητείται:
    Στις..13 Αυγούστου 1922, αρχίζει η επίθεση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος ήδη έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη σοβιετική Ρωσία, τις τρεις σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου, με τη Γαλλία και την Ιταλία, την ώρα που η Μεγάλη Βρετανία απλώς παρακολουθεί.... Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στη Σμύρνη και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή κάθε ελληνικής παρουσίας. Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους».
    Εικοσιπέντε χιλιάδες (25.000) Έλληνες χάθηκαν στην πυρκαγιά, ενώ μόνο το διάστημα από 27 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1922 δολοφονήθηκαν 50.000 Έλληνες. Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων, αφού πρώτα βασανίστηκαν. Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη. Συνολικά 1.000.000 νεκροί και χιλιάδες αγνοούμενοι και περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα....
    Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη Η. Morgenthau παρομοιάζει τους πρόσφυγες αυτούς με 26.000.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι είχαν ξαφνικά και απρόσμενα φτάσει στα λιμάνια των ΗΠΑ.
    Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη… εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει…και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι… μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή… βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου».
    Φιλικά
    Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η διαφωνία μου με την απάντησή σου έγκειται στα εξής:
    Πρώτον. Οτι οι όποιες αντιπαραθέσεις σε αυτά τα ζητήματα δεν πρέπει με τίποτα να οδηγούν σε λογικές προδοτών και μειοδοτών. Και ευτυχώς εσύ δεν πράττεις το τεράστιο αυτό ατόπημα, τουλάχιστον στην απάντηση παραπάνω.
    Δεύτερον: Οτι ο με απόλυτο τρόπο διαχωρισμός των ευθυνών στους απόλυτα κακούς της απέναντι πλευράς και στους απόλυτα αγγέλους της από εδώ πλευράς συσκοτίζει τα γεγονότα και
    Τρίτον: Οτι η αναφορά σε γεγονότα που πράγματι συνέβησαν, όπως ο συνωστισμός στην προκυμαία, δεν συνιστά υποβιβασμό των γεγονότων, αλλά ανάδειξη των φρικαλέων βιαιοπραγιών των Νεότουρκων, αλλά και των ευθυνών της από εδώ πλευράς.
    Κατά τη γνώμη μου ήταν ατυχής η αναφορά σου σε πηγές της ιστορίας σε σχέση με τις φρικαλεότητες ως απάντηση στην ανάρτησή μου, υπονοώντας είτε ότι δεν τις γνωρίζω, είτε δεν τις δέχομαι ως πραγματικά γεγονότα, διότι απλούστατα δεν είμαι αρνητής των γεγονότων και νομίζω τούτο φαίνεται στο κείμενό μου. Είναι θεωρώ τεράστιο λάθος και κάνει κακό στον Ελληνισμό να εκλαμβάνεται από τον οιονδήποτε η προσπάθεια ερμηνείας των γεγονότων ως άρνηση τούτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μα να μι βρω έναν ελ-λινα να ασχολιτε με τη σιμερινι τιν προδοσια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ενοια σου κε ασχολουντε αρκετοι κε κατι δημοσιογραφακια με γκεμπελικο ρολο θα πάρουν το δορακι που τους αξιζι

    ΑπάντησηΔιαγραφή