Μόνος ολομόναχος




Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Κατάρρευση του τουριστικού μοντέλου του Ναυπλίου. Μια άχρηστη δημοτική αρχή. Μια άτολμη ¨ άλλη πρόταση"

Ποια ήταν η πιο μεγάλη κατηγορία που αντιμετώπιζε επί χρόνια η Πρωτοβουλία Δημοτών Ναυπλίου και μετέπειτα η άλλη πρόταση, κατηγορία που της δημιουργούσε τεράστια προβλήματα στο να ακουσθούν με συμπάθεια από μεγάλο μέρος της κοινωνίας οι προτάσεις της;
Η μόνιμη επωδός των ωφελημένων ήταν ότι η παράταξη δεν επιθυμούσε την τουριστική ανάπτυξη της πόλης.
Οι θέσεις που είχε αναπτύξει ακουγόντουσαν με τεράστια εχθρότητα από αυτούς που έβλεπαν τον εύκολο πλουτισμό την εποχή της ευδαιμονίας και των εύκολων δανεικών.
Οι Αθηναίοι συνέρρεαν στην πόλη. Οι τιμές στα δωμάτια ξεπερνούσαν τον τριψήφιο αριθμό για ένα απλό δίκλινο ανά βραδιά. Καφές, νερό, χυμός πορτοκάλι και παγωτό στα ζαχαροπλαστεία για μια οικογένεια, μπορούσε να ξεπεράσει το 1/20 του σημερινού μηνιαίου μισθού ενός εργαζόμενου. Στα καφέ-μπαρ της Μπουμπουλίνας γινόταν πανικός, το αδιαχώρητο. Για τις μεταβιβάσεις των επιχειρήσεων καταβαλλόντουσαν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε μαύρο χρήμα. Ιδιοκτήτες καταστημάτων, παλαιοί επιχειρηματίες που τα παντελόνιαζαν και νέοι επιχειρηματίες που αναλάμβαναν τις επιχειρήσεις- νομισματοκοπεία ήσαν όλοι ευτυχείς. Τα τραπεζάκια επεκτείνονταν σε βάρος του δημόσιου χώρου.  Ελαφρές, αλλά και πιο μόνιμες παράνομες κατασκευές ξεφύτρωναν σε κοινόχρηστους χώρους χωρίς κανείς να μιλάει, χωρίς καμία απολύτως αντίδραση. Τα περίπτερα έγιναν υπαίθρια σούπερ-μάρκετ. Οι κανονισμοί περί ηχορύπανσης και ο νόμος περί ωρών κοινής ησυχίας ήσαν ανέκδοτο στ΄ Ανάπλι. Καταστήματα λειτουργούσαν ως μπαρ, ενώ η άδειά τους άλλα έλεγε, και όμως όλοι ήσαν πανευτυχείς (πιστεύω και οι διωκτικές αρχές). Οι λίγοι κάτοικοι της παλιάς πόλης αντιμετωπιζόντουσαν από τη δημοτική αρχή, την αστυνομία, τους επιχειρηματίες, τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις της παλιάς πόλης ως Μόικανς. Οι Μερσεντέδες των Αθηναίων έπρεπε να περάσουν πάνω από τα κεφάλια μας για να τα βλέπουν και να τα θαυμάζουν οι υπερδανεισμένοι πελάτες των μεγάλων κομμάτων, από τη θέση τους εκεί που ρουφούσαν τη φραπεδιά τους.
Αυτό ήταν το πρότυπο. Αυτό και το μοντέλο της τουριστικής λογικής του Ναυπλίου ως ρουφήχτρας, μοντέλο που προωθούσαν επί χρόνια οι δημοτικές αρχές.
Σε αυτό το πλαίσιο εμείς οι λίγοι της ναυπλιακής αντίστασης ακουγόμασταν ως εχθροί της κοινωνίας:
Που μιλούσαμε για προστασία του δημόσιου χώρου από τις αρπακτικές διαθέσεις κάποιων.
Που αντιδρούσαμε στην πλήρη και ασύδοτη απελευθέρωση των χρήσεων γης στην παλιά πόλη.
Που δεν θέλαμε μια παλιά πόλη τουριστικό σκηνικό, χωρίς κατοίκους και χωρίς πραγματικές δραστηριότητες μιας ζώσας πόλης.
Που ζητούσαμε από παλιά πεζοδρομήσεις, ποδηλατοδρόμους και απομάκρυνση των αυτοκινήτων.
Που θέλαμε μια αρμονική σχέση μεταξύ των κατοίκων και των επιχειρηματιών του τουριστικού τομέα.
Που φωνάζαμε για πάταξη της ανομίας σε πολλά επίπεδα.
Που αντιδρούσαμε στη δημιουργία μιας γιγαντιαίας μαρίνας, χωρίς προοπτική που θα δημιουργούσε τεράστιους κινδύνους στον κλειστό Αργολικό κόλπο.
Που φωνάζαμε για την τιμή του χυμού πορτοκαλιού στα τουριστικά καταστήματα.
Που μιλούσαμε για ένα άλλο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης με έμφαση στον πολιτισμό, τους αρχαιολογικούς και ιστορικούς, τόπους, το σεβασμό του περιβάλλοντος  την ήπια ανάπτυξη, τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού, την αξιοποίηση του τρένου κλπ κλπ κλπ

Ξαναλέω ότι όλα αυτά ακούγονταν όχι απλώς γραφικά αλλά και τελείως εχθρικά σε μεγάλο μέρος της Ναυπλιακής κοινωνίας, που ζούσε όπως και όλη η Ελλάδα τυφλωμένη από τον δανειακό ευδαιμονισμό.

Και όμως έφθασε η στιγμή που κατέρρευσε το  σαθρό οικοδόμημα, που ερήμωσε η οδός Μπουμπουλίνας, που τα χρέη,τα δάνεια και τα έξοδα άρχισαν να μην βγαίνουν και να αποτελούν θηλιά στο λαιμό όσων παλαιότερα αντιμετώπιζαν ως  έχθιστα άτομα τους Πρωτοβουλίτες και μετέπειτα Αλλοπροτασίτες. Ηγγικεν όμως η στιγμή που πολλά ξενοδοχεία όντας στο κόκκινο κινδυνεύουσι με κατασχέσεις και αναγκαστικούς πλειστηριασμούς.
Και τότε κάποιοι θυμήθηκαν τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Να προσελκύσουμε ποιοτικό τουρισμό με όπλο τον Ελληνικό πολιτισμό και όχι τη νεοελληνική βαρβαρότητα. Και τότε κάποιοι σκέφθηκαν ότι είναι ασύμβατη η έλευση τουριστών που επιθυμούν να επισκεφθούν τις Αργολιδικές αρχαιότητες με την ηχορρύπανση που καθιστά τον ονειρεμένο με εικόνες και παραστάσεις ύπνο τους παντελώς αδύνατο.

Μας έλεγαν ότι είμασταν στον κόσμο μας αφού αντιδρούσαμε στο παράλογο μιας γιγαντιαίας και ρυπογόνου μαρίνας με φαραωνικές χερσαίες εγκαταστάσεις. Το Ναύπλιο σύσσωμο, πλην αιρετικών, ζητούσε την μαρίνα και ακόμα μεγαλύτερους και πανεύκολους υπερπλουτισμούς.
Προχθές λοιπόν, σας πληροφορώ, ότι στην εκδήλωση της Δημοκρατικής Αριστεράς Αργολίδας για τον τουρισμό από τα πιο επίσημα χείλη λέχθηκε, ότι η μαρίνα στο Ναύπλιο έτσι όπως σχεδιάσθηκε από αυτούς που σήμερα κατέχουν την τοπική εξουσία είναι μία επένδυση τελείως ανεφάρμοστη και αδύνατο να πραγματοποιηθεί.
Δύο φωνές από δύο στόματα ακούσθηκαν μέσα στην αίθουσα του Βουλευτικού ταυτόχρονα.
"Μα εμείς το λέγαμε χρόνια αυτό".
Έτσι ήταν. Τώρα πλέον αρκετοί αντιλαμβάνονται ότι το οικοδόμημα είχε φτιαχτεί πάνω σε σαθρό έδαφος και κατέρρευσε.
Δυστυχώς η δημοτική αρχή που κατά τα άλλα  κάτι έχει ψιλιασθεί προσπαθεί με φτιασιδώματα και μόνον και ετούτο είναι τελίκά ακόμα χειρότερο.
Δεν έχει την πολιτική βούληση και είναι δέσμια συμφερόντων να αλλάξει την κατάσταση.
Τρανή απόδειξη για την ατολμία της είναι η πλήρης πλέον ασυδοσία στους δημόσιους και κοινόχρηστους χώρους και στην καταπάτηση κάθε κανόνα προστασία της ζωής των κατοίκων της παλιάς πόλης.
Από την άλλη έστω και τώρα, αναμένω την ενεργοποίηση της άλλης πρότασης. Είναι ευκαιρία την οποία δεν βλέπω να προσπαθεί να την εκμεταλλευθεί, όχι για στενά παραταξιακά συμφέροντα, αλλά για το γενικό καλό.


3 σχόλια:

  1. Προσφέρεις πολύ υψηλού επιπέδου υπηρεσία στον τόπο γραφοντας τόσο μεγάλες αλήθειες που δυστυχώς ακόμα και σήμερα πολιτικοί παραγοντίσκοι να θέλουν να παραδεχτούν τα λάθη τους. Μερικοί βέβαια συνεχίζουν από δημόσιο βήμα ακόμα και σήμαρα να είναι εμετικοί και να δείχνουν το αδιεξοδο....
    όσο πιό γρήγορα ο κόσμος καταλάβει τα λάθη του και τους ευνουχίσει τόσο το καλύτερο γιά τη χώρα μας. Οι κομματάρχες και οι δηθεν πολιτικοί που είναι οι πρωτεργάτες αυτού του ολέθρου πρέπει να μπούνε στη ντουλάπα και να βγούν μπροστά άνθρωποι με πολιτική σκέψη σαν τη δική σου, όπως την εκθέτεις στα γραφόμενάσου.ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. sigxaritiria gia to arthro sou.etsi akrivos einai.alla de vlepw na allouzoun syntoma kamoia pragmata.genika den allazei o ellinas.
    eksakolouthei to nauplio na einai apo tis akrivoteres poleis tis ellados kai polloi synadelfoi mou(en.dwmatia)noikiazoun trogles 70-80 euro xwris paroxes kai me dwmatia pou myrizoun mouxla.
    nai exoume wraia polh alla prepei na mathoume kai na thn poulame swsta.
    kai mias kai aneferes gia ton legomeno aera,aera exoun akoma ta myala kapoion idiokthtwn akinhtwn sto palio nauplio.an h plhroforish mou einai swsth to palaiotero isws bar tou naupliou kleinei logo tou aera pou zhtaei h idiokthtria.
    to kalami telika xwraei pollous epanw.

    o anapliwths

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η απάντηση μου δεν έχει σκοπό να αποπροσανατολίσει από τις σκέψεις και απόψεις που πολύ εύστοχα βάζει ο κ.Καράπαυλος στο άρθρο του. οι τιμές στα καταλύματα έχουν πέσει κάτω από το 50% των προηγούμενων χρόνων και ένα σημαντικό στοιχείο είναι πως το 80% των καταλυμάτων είναι χτισμένα η αναπαλαιωμένα την τελευταία 8ετια και λιγότερο, με σύγχρονα μέσα και τεχνολογία. Εκτιμώ ότι προσφέρουμε αρκετά καλές υπηρεσίες και οπωσδήποτε αισθητά βελτιωμένες τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, θα συμφωνήσω ότι τα περιθώρια βελτίωσης είναι πάρα πολύ μεγάλα. Για την όσο το δυνατόν συντομότερη βελτίωση αυτών, όμως, χρειάζεται κατί περισσότερο από καταγγελτικό΄λόγο. Χρειάζεται συμμετοχή, χρειάζεται συλλογική προσπάθεια, χρειάζεται προσπάθεια εκ μέρους μας. Χρειάζεται να δούμε όλοι μας οτι το γενικό καλό εξυπηρετεί το ατομικό-επιχειρηματικό μας συμφέρον, χρειάζεται υγιείς ανταγωνισμός με κανόνες - υποχρεώσεις και δικαιώματα. Χρειάζεται σύμφωνο ποιότητας, χρειάζεται εκπαίδευση, χρειάζεται καθαριότητα, χρειάζεται σήμανση, χρειάζεται σύνδεση της αγροτικής παραγωγής με τα καταλύματα, χρειάζεται, χρειάζεται, χρειάζεται ........ Χρειάζονται πολλά.
    Δυστυχώς, ο ωχαδερφισμός εκ μέρους συνεχίζεται με αποτέλεσμα η λήψη των αποφάσεων όσον αφορά το τουριστικό προϊόν να παίρνεται από άσχετους και ανθρώπους που πρώτο τους μέλημα είναι πως και σε ποιούς θα μοιράσουν την πίτα των κονδυλίων. Καμία οργάνωση, κανένα σχέδιο, κανένα όραμα.
    Εάν μπορούμε να κατηγορήσουμε για κάτι τους ιδιοκτήτες καταλυμάτων - εαυτούς μας - συναδέλφους μας, πέρα από την μεγάλη ευθύνη που έχουμε για την υιοθέτηση του μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης των τελευταίων ετών (όπως πολύ εύστοχα αναλύθηκε από τον κο. Καράπαυλο) είναι η μη ενεργή συμμετοχή μας σε υγιείς συλλογικές προσπάθειες με στόχο την βελτίωση του τουριστικού προϊόντος, ακόμη και σήμερα.
    Η βελτίωση δεν έρχεται μόνη της.
    ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΩΝ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
    Ο ΞΕΝΙΟΣ ΔΙΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή