Ερώτηση του βουλευτή του ποταμιού Σπύρου Λυκούδη για το τραίνο για Αργος και Ναύπλιο

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Προς τον κ. Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού

Θέμα: Επανεκκίνηση της λειτουργίας των προαστιακών σιδηροδρομικών δρομολογίων Κόρινθος-Άργος-Ναύπλιο


Η προηγούμενη Κυβέρνηση με δελτίο τύπου του τέως Υπουργού ΠΕΚΑ είχε αναγγείλει  στις 17 Σεπτεμβρίου 2014 ότι επρόκειτο να προωθηθεί «εντός του επόμενου τριμήνου η επανεκκίνηση της λειτουργίας των προαστιακών σιδηροδρομικών δρομολογίων Κόρινθος – Άργος - Ναύπλιο, μετά από συνεργασία του τότε Υπουργού ΠΕΚΑ με τον τότε Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Η απόφαση αυτή των δύο τότε Υπουργών γνωστοποιήθηκε στον Πρόεδρο του ΟΣΕ Παναγ. Θεοφανόπουλο, ώστε να προχωρήσει στην υλοποίηση των ενεργειών που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της γραμμής. Σημαντικό μέρος του κόστους λειτουργίας της γραμμής θα χρηματοδοτηθεί από τις ΥΓΟΣ (Υπηρεσίες Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος), καθόσον τα δρομολόγια αυτά χρειάζονται οικονομική ενίσχυση από την Πολιτεία.» Στις 12 Οκτωβρίου 2014 δημοσιεύθηκε η είδηση, σύμφωνα με την οποία ο  διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ Α.Ε. παρουσία του τότε υπουργού Περιβάλλοντος διαβεβαίωσε για την επαναλειτουργία εντός εξαμήνου της σιδηροδρομικής γραμμής Ναύπλιο - Άργος - Κόρινθος με άμεση αποκατάσταση και ανακαίνιση του υπάρχοντος σιδηροδρομικού δικτύου, καθώς και του τερματικού σταθμού στο Ναύπλιο.

Η επανεκκίνηση της σιδηροδρομικής αυτής σύνδεσης, που αποτελεί χρόνιο αίτημα των πολιτών της Αργολίδας, αλλά και των περιοχών της Κορινθίας, από τις οποίες διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή, δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Η σιδηροδρομική αυτή γραμμή περνάει από κάποιους από τους πλέον σημαντικούς αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους της χώρας μας  (Μυκήνες, Άργος, Τίρυθνα, Ναύπλιο), οπότε η επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής σύνδεσης με τραίνου θα μπορούσε να χρησιμεύσει για τουριστικούς σκοπούς, αλλά και για μαθητικές εκδρομές.


Ερωτάται ο κ Υπουργός:

1. Προτίθεται το αρμόδιο Υπουργείο και ο ΟΣΕ να ενεργήσουν για την επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής σύνδεσης Κορίνθου – Άργους -Ναυπλίου.
2. Ποιο είναι το ακριβές χρονοδιάγραμμα για την εκκίνηση των δρομολογίων και σε ποιο στάδιο βρίσκονται τα προπαρασκευαστικά έργα, ώστε να είναι δυνατή η ασφαλής λειτουργία της γραμμής;
3. Ποιος είναι ο προϋπολογισμός των προπαρασκευαστικών αυτών έργων και από ποια πηγή πρόκειται να χρηματοδοτηθούν;

Ο ερωτών Βουλευτής 

Σπυρίδων Λυκούδης – Α΄ Αθήνας

Βαλκάνια το άλλο όνομα της σάρκας του λαού

Πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα

Και πηγαίνοντας με το ρεύμα

Πολλές φορές ο λαός είχε άδικο.

Σε κάποιες στιγμές της ιστορίας προοδευτικό ήταν, κατά τη γνώμη μου,  να κινείσαι, όταν όλοι έμεναν ακίνητοι (βλέπε Γιαννίτση) και σε κάποιες άλλες στιγμές να  παραμένεις  ακίνητος, όταν όλοι ήσαν σε κίνηση (βλέπε τη σωστή θέση Παπαγιαννάκη και του ΚΚΕ όταν όλοι όδευαν στις πλατείες κάτω από λάβαρα για το Μακεδονικό)

Θα αφιερώσω ένα άρθρο  του Γιώργου Σιακαντάρη, παλαιού επιστημονικού διευθυντή του ΙΣΤΑΜΕ και μετά μέλους της ΔΗΜΑΡ σε όλους τους φίλους μου και μη, που καλόπιστα ή κακόπιστα, στεναχωριούνται και αντιδρούν διότι στέκομαι ακίνητος και δεν ακολουθώ το ρεύμα. Να ξέρετε πάντως ότι ο μοναχικός δρόμος είναι ο δύσκολος.

Τι να κάνουμε; Σε μια νεωτερική κοινωνία  δεν είναι δυνατόν να είναι όλοι στρατευμένοι κάτω από τα ίδια λάβαρα.

"Του Γιώργου Σιακαντάρη, http://metarithmisi.gr

Τις εποχές που κυβερνούσουν μόνο οι ιδέες του κ. Καμμένου και όχι και ο ίδιος, στα μοναστήρια δάκρυζαν οι εικόνες της Παναγίας, σήμερα στο κοινοβούλιο δακρύζει ο Πρωθυπουργός, όταν δηλώνει ότι «είμαστε σάρκα από τη σάρκα του λαού». Αυτή την μετατόπιση των δακρύων θα την έλεγα και πρόοδο. Ε, όπως και νάναι άλλο να δακρύζουν οι δεισιδαιμονίες και άλλο να δακρύζει ο ζωντανός με σάρκα, οστά και πνεύμα Πρωθυπουργός. Μετά όμως συνέχισε λέγοντας «είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας». Η μεγάλη πλειοψηφία, το 80% αριστερών και δεξιών, ρίγησε στο άκουσμα αυτής της φράσης. Αναθάρρησαν ακόμη και ο Μπαλτάκος και ο μητροπολίτης Αιγιαλείας Αμβρόσιος. «Εγώ ο δεξιός βαράω προσοχή σ’ αυτά που κάνει η αριστερή κυβέρνηση» είπε ο πρώτος. Και ο δεύτερος, αφού πλέον δεν υμνεί- τουλάχιστον φανερά την Χρυσή Αυγή- δήλωνε φουσκωμένος με εθνική έπαρση πως «ο νέος Πρωθυπουργός εφαρμόζει μια πολιτική που αποπνέει εθνική υπερηφάνεια».Ποιοι όμως είναι αυτή η «κάθε λέξη» από το Σύνταγμα της χώρας; Ο ίδιος, το κόμμα του, το κόμμα του μαζί με αυτό του Καμμένου, η κυβέρνησή του,  οι βουλευτές; Όλα αυτά μαζί; Μα όλα αυτά είναι η πολιτική εξουσία, όπως αυτή εκφράζεται στη νομοθετική και εκτελεστική της διάσταση. Το Σύνταγμα όμως είναι μια τρίτη εξουσία που εξισορροπεί  τις άλλες δυο. Γι’ αυτό «η κάθε λέξη του Συντάγματος» δεν εκπροσωπείται από κανένα άλλο παρά μόνο από το ίδιο και την εντεταλμένη να παρακολουθεί την τήρησή του δικαστική εξουσία. Πάνω σ’ αυτόν τον διαχωρισμό των τριών εξουσιών έχει στηθεί η Ευρώπη από την εποχή του Μοντεσκιέ μέχρι σήμερα. Εκτός από ένα μικρό χωριό της: τα Βαλκάνια και ένα άλλο τεράστιο, αυτή τη φορά, χωριό: την τσαρική, την κομμουνιστική και σήμερα την πουτινική Ρωσία. Εκεί θέλουμε να πάμε;

Και έρχομαι στο διακύβευμα. Στις Βρυξέλλες δεν συζητείται αν θα παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Συζητείται το αν θα παραμείνει η χώρα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό ή το αν θα επιστρέψει στην κατά Ζουράρη και Αμβρόσιο πραγματική της θέση. Στα Βαλκάνια.

Έχω γίνει βαρετός και οχληρός σε πολλούς να επαναλαμβάνω για τις ευθύνες της αρχιτεκτονικής του ευρώ και της πολιτικής της λιτότητας. Για το πόσο επιζήμια ήταν και είναι αυτή, όχι μόνο γι’ όσους περιέπεσαν σε συνθήκες φτώχειας. Η κυρίαρχη στην Ευρώπη των ελίτ πολιτική της λιτότητας έχει μεγάλη ευθύνη για τις κυρίαρχες στους λαούς αντιευρωπαϊκές διαθέσεις. Αλλά για να μιλήσω, όπως ο Υπουργός μας των Οικονομικών, αυτές οι πολιτικές φταίνε κατά 70% για το αντιευρωπαϊκό κλίμα. Γι’ αυτό όμως που συμβαίνει στην Ελλάδα φταίει κατά  100% το παραγωγικό μοντέλο της χώρας μας. Ένα μοντέλο στο οποίο κυβερνούσε μια «απούσα» αστική τάξη σε συνεργασία με ένα αδύναμο έναντι των κρατικών, συνδικαλιστικών και επιχειρηματικών συντεχνιών πολιτικό και κομματικό σύστημα. Αυτό είναι ο κύριος υπεύθυνος της σημερινής μας φτώχειας και ακολουθεί από πολύ μακριά και πολύ αργότερα ο επιβαλλόμενος απ’ έξω νεοφιλελευθερισμός.

Ναι σίγουρα οι  Σόιμπλε, Ντάιζεμπλουμ και δυστυχώς και Σούλτς οδήγησαν πολλούς στη φτώχεια. Φτώχεια, αλλά στην Ευρώπη. Οι πολιτικές όμως που οδηγούν τη χώρα εκτός Ευρώπης οδηγούν τη χώρα σε μια άλλη φτώχεια. Δεν μπορώ να το πω καλύτερα, απ’ όσο σε μια ιδιωτική μας συνομιλία το εξέφρασε ο φίλος, και γιατρός, Στέφανος Μανίκας. Φτώχεια -είπε- στην  Ελλάδα που ανήκει στην Ευρώπη σημαίνει να είσαι καρκινοπαθής στο τελικό σου στάδιο, να σε βάλουν σ’ ένα τετράκλινο δωμάτιο ενός νοσοκομείου, να σε επιβλέπουν ένας βλοσυρός γιατρός και μια αγέλαστη νοσοκόμα, αλλά παρόλα αυτά να σου χορηγούν μια ανακουφιστική θεραπεία. Φτώχεια στην εκτός Ευρώπης Ελλάδα σημαίνει να πεθάνεις στο σπίτι σου ή και στο δρόμο χωρίς καμία περίθαλψη, μέσα σε λίγες τραγικά επώδυνες μέρες.

Το συνειδητοποιούν αυτό, όσοι στις πλατείες καίνε τις σημαίες της Ευρώπης ή όσοι κυκλοφορούσαν πέρα δώθε με τις σημαίες της DDR, του ανατολικογερμανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, στο οποίο η ανθρώπινη ζωή ήταν μια μηδαμινότητα; Μάλλον αυτοί με τις σημαίες της DDR, ζήλωσαν τις τότε ιδέες του σημερινού Υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος τη δεκαετία του 70 υποστήριζε με ζήλο τον ανατολικογερμανικό μαρξισμό. Τότε που η DDR ασκούσε κριτική  ακόμη και στον σοβιετικό μαρξισμό (του Μπρέζνιεφ, όχι του Γκομπαρτσόφ, για να συνεννοούμαστε). Ναι κριτική στις «αναθεωρητικές» αποκλίσεις των συντρόφων της Μόσχας του Μπρέζνιεφ, για να καταλάβουμε τι σημαίες καίνε και τι σημαίες κουβαλούν περήφανα μερικοί  (όχι όλοι φυσικά) εκ των τακτικών θαμώνων των Πλατειών.

Καμία σοσιαλδημοκρατική, αριστερή ή όποια άλλη συνείδηση δεν μου επιτρέπει να δογματίσω. Κανένας που γνωρίζει τι σημαίνει Ευρώπη δεν πρέπει να δογματίσει κοιτώντας τον κομματικό ή ιδεολογικό του κήπο. Όσο μεγάλες και όσο πολλές και αν είναι οι διαφορές αυτών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θεωρούν πως η παραμονή στην Ευρώπη σημαίνει παραμονή στο Ευρώ, αυτών που βρίσκονται στην Κεντροαριστερά ή στο Ποτάμι, όλοι πρέπει να ενωθούν μπροστά στον κίνδυνο βαλκανιοποίησης της Ελλάδας. Αν δεν υπάρξει μια ανακατανομή στο με ποιους συμμαχεί ο ΣΥΡΙΖΑ (εντός και εκτός του), μια αλλαγή (τώρα) στις συμμαχίες των δυνάμεων διακυβέρνησης της χώρας, πολύ φοβάμαι πως στο μέλλον ο Πρωθυπουργός και να το θέλει, δεν θα μπορεί να είναι «σάρκα από τη σάρκα αυτού του λαού», γιατί αυτός ο λαός θα έχει φάει ο ίδιος τις σάρκες του. Γιατί από τα ωσαννά των «αυθόρμητων» εκδηλώσεων του μπρεχτικού λαού μέχρι τα «σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν» η απόσταση είναι όση από την αυλόπορτα στο ATM.

Έγραφα πριν λίγες μέρες στην Athens Voice ( Χορεύοντας με τους Ντούγκιν) πως «αν ο Διαφωτισμός ήταν σύμφωνα με τον Καντ «η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητά του, για την οποία ο ίδιος είναι υπεύθυνος», τότε ο «φιλορωσισμός», ο «φιλοσερβισμός» κλπ. είναι η παραμονή του Έλληνα στην ιστορική και ιδεολογική του ανωριμότητα». Υπάρχει κάτι χειρότερο. Ο αντιευρωπαϊσμός. Αυτός είναι η αναχώρηση του Έλληνα για τη ζούγκλα. Ας κάνουμε ότι μπορούμε, ώστε να μη γίνουν πραγματικότητα οι ευχές των Μπαλτάκων, των Ζουράρηδων και των Αμβρόσιων."

Οι προγραμματικές μου δηλώσεις

"Στο βήμα ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας για τις προγραμματικές δηλώσεις"


Ευχαριστώ κυρία Πρόεδρε
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές
Η ελπίδα είναι πλέον εδώ. Στις 25 Γενάρη ο Ελληνικός λαός ομίλησε και για πρώτη φορά έχουμε αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα. Μπλα, μπλα, μπλα........


Κύριοι συνάδελφοι βουλευτές
Ο Σύριζα λόγω και του καλπονοθευτικού νόμου που δεσμευόμαστε να τον αλλάξουμε προς το αναλογικότερο, δεν κατάφερε να αποκτήσει πλειοψηφία στη Βουλή για δύο μόνον Βουλευτές. Ευθύς μετά το αποτέλεσμα ο αρχηγός ενός μικρού λαϊκίστικου κόμματος της ακροδεξιάς προσφέρθηκε να μας στηρίξει. Όμως η αριστερά που μεγάλο τμήμα της  εμείς σήμερα εκπροσωπούμε, δεν είναι δυνατόν  να συμπράξει με ένα κόμμα με τις γνωστές θέσεις του. Γι΄αυτό και στηριζόμαστε σήμερα στην ανοχή που μας προσφέρουν τα κόμματα του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, τα οποία και δήλωσαν ότι μας δίνουν το ελεύθερο να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας με μόνη δέσμευση την παραμονή μας στην Ευρωζώνη, κάτι για το οποίο και εμείς δεσμευόμαστε να πράξουμε.


Τα 5 χρόνια της μνημονιακής βαρβαρότητας μπλα μπλα μπλα ......


Θα πρέπει να διορθώσουμε αδικίες. Δεν είναι επιτρεπτό Υπουργοί, βουλευτές και σύμβουλοι να κυκλοφορούν με πολυτελή αυτοκίνητα και να λαμβάνουν παχυλούς μισθούς και την ίδια ώρα μερικές δεκάδες γυναίκες καθαρίστριες να είναι απολυμένες. Θα τις ξαναπροσλάβουμε. Αλλά πρέπει όλοι να ξέρουμε ότι αυτή η ενέργειά μας  έχει συμβολικό χαρακτήρα. Για να δείξουμε τη διάθεσή μας για δικαιοσύνη. Διότι μια κυβέρνηση της αριστεράς δεν είναι δυνατόν να απευθύνεται μόνον στις λίγες δεκάδες των δημοσίων υπαλλήλων που καθαρίζουν δημόσια κτήρια, αλλά στις χιλιάδες γυναίκες που δουλεύουν με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς, με τετράωρα και με εκ περιτροπής εργασία στον ιδιωτικό τομέα. Και για να εργασθούν όλοι αυτοί με καλούς μισθούς και σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης και για να προσληφθούν και άλλοι και άλλες στον ιδιωτικό τομέα, χρειάζεται ανάπτυξη. Επενδύσεις. Μια οικονομία που να ανθεί. Με ανοικτά γραφεία και καταστήματα. Και αυτός είναι ο δύσκολος δρόμος της αριστεράς. Η επαναπρόσληψη εκατό ατόμων στο δημόσιο τομέα είναι το εύκολο. Και ναι.  Θα επαναπροσλάβουμε και τους σχολικούς φύλακες. Όχι για να θεωρηθούμε ευαίσθητοι και αριστεροί, αλλά κύρια για να προστατέψουμε και αναβαθμίσουμε τα σχολειά με μία καινούργια σχέση με την κατηγορία αυτή των υπαλλήλων που θα έχουν νέα καθήκοντα και περισσότερες αρμοδιότητες. Η νέα αυτή σχέση του Κράτους που οραματιζόμαστε με τους σχολικούς φύλακες θα είναι και ο οδηγός της αριστερής κυβέρνησής για τη λειτουργία του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Θα βάλουμε ένα οριστικό τέλος στο συντεχνιασμό, στις παράλογες διεκδικήσεις και τα προνόμια των ολίγων σε βάρος των πολλών. Θα αξιολογήσουμε δομές, θα ορίσουμε περιγράμματα θέσεων και καθηκόντων, θα προχωρήσουμε σε μια τεράστια κινητικότητα εθελοντικού, αλλά και υποχρεωτικού χαρακτήρα και τότε θα  γίνει η αξιολόγηση των υπαλλήλων. Αριστερά για εμάς δεν σημαίνει ισότητα στο πάτο, αλλά επιβράβευση των ικανών και της προσπάθειας και στόχος μας είναι όλοι να προσπαθούν για το καλύτερο δυνατόν, ώστε όλοι να επιβραβεύονται.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές
Πέντε χρόνια μνημονιακής βαρβαρότητας έχουν προκαλέσει μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση. Η δικιά μας κυβέρνηση, η κυβέρνηση της αριστεράς δεν είναι εδώ για να προσφέρει ελεημοσύνη στους φτωχούς με ένα πιάτο φαγητό ή  δίνοντας δωρεάν κάποιες λίγες κιλοβατώρες στα ανήμπορα νοικοκυριά. Είμαστε εδώ για να προσφέρουμε ένα κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας σε όλους όσους έχουν ανάγκη, σε όλες τις οικογένειες που δεν έχουν ούτε έναν εργαζόμενο. Και το δίχτυ αυτό ονομάζεται ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που θα είναι ικανοποιητικό για να ζει μια οικογένεια αξιοπρεπώς, για να έχει ένα πιάτο φαί χωρίς να  περιμένει στις ουρές και να έχει ρεύμα κάθε νοικοκυριό, χωρίς να περιμένει την ευαισθησία κάποιου Υπουργού. Ωστε αυτό να συμβαίνει στο διηνεκές. Και θα είμαστε απόλυτα ειλικρινείς. Για να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει από κάπου να εξοικονομήσουμε τα χρήματα. Ετσι θα γίνουμε δυσάρεστοι σε κάποιες ομάδες προνομιούχων, που κακώς θεώρησαν ότι θα είμαστε το νέο ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία και θα τους χαϊδεύουμε εσαεί τα αυτιά.   Προτιμούμε ως αριστεροί να δημιουργήσουμε αυτό το δίχτυ προστασίας στους τελείως αδύναμους παρά να δίνουμε κατ΄έτος εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε ένα μόνον ταμείο προνομιούχων ασφαλισμένων.
Το όραμά μας κύριες και κύριοι βουλευτές σαν κυβέρνηση της αριστεράς δεν είναι μόνον να ανέβει ο κατώτατος μισθός μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων, που θα λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις των κοινωνικών εταίρων και την κατάσταση και τις ανάγκες της Ελληνικής οικονομίας. Δεν είναι η πρόθεσή μας να διαχειριστούμε και να βελτιώσουμε κατά τι τη μιζέρια των εργαζομένων. Δυστυχώς δεν ζει μια οικογένεια με εξακόσια ευρώ το μήνα, αλλά ούτε και με 750. Σκοπός μας είναι οι μέσοι μισθοί του εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού μας κατ΄έτος να αυξάνονται. Για να φθάσουν και να ξεπεράσουν τα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα. Και για να συμβεί αυτό υπάρχει μόνον ένας δρόμος. Η ενίσχυση και άνθηση της επιχειρηματικότητας, που θα έχει ανάγκη να προσλαμβάνει νέους με πτυχία και γνώσεις. Για να μειώνεται η ανεργία και να αυξάνονται οι ονομαστικοί μισθοί.
Και έχουμε σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που είναι η αναγκαία συνθήκη για την οικονομική ανάπτυξη. Και το σχέδιο αυτό δεν περιμένουμε σήμερα να το καταρτίσουμε.Το έχουμε αυτό το σχέδιο παρουσιάσει με λεπτομέρειες στον Ελληνικό λαό. Και προκειμένου να καταρτίσουμε το σχέδιο παραγωγικής αναδιάρθρωσης της χώρας, ακολουθήσαμε μια επίπονη  διαδικασία  μέσα από διάλογο και κατάθεσης ιδεών με την κοινωνία των πολιτών, κοινωνικούς φορείς, επιστήμονες, ερευνητικά κέντρα.
Δεν μπορώ λόγω χρόνου να σας αναφέρω με λεπτομέρεια τα σχέδιά μας αυτά, που αφορούν τον πρωτογενή τομέα, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία, τον ορυκτό πλούτο, τον τουρισμό, τις υπηρεσίες, την καινοτομία, τον τομέα των υψηλών τεχνολογιών, τις εξαγωγές, την πράσινη ανάπτυξη. Τα σχέδιά μας αυτά υπάρχουν, εξηγήθηκαν και αναλύθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο και έγιναν δεκτά από τους πολίτες και δεσμευόμαστε ότι θα τα εφαρμόσουμε. Και η χρηματοδότησή τους δεν είναι στον αέρα. Έχουμε αναφέρει με ακρίβεια τις πηγές χρηματοδότησης, που δεν είναι άλλες από το ΕΣΠΑ, που θα  κατευθυνθεί πλέον σε απόλυτα στοχευμένες δράσεις που θα αποδίδουν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην οικονομική αναδιάρθρωση και δεν θα είναι έργα βιτρίνας για  τα προεκλογικά των δήθεν προοδευτικών δημάρχων, το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που πλέον θα ενισχύεται και δεν θα μειώνεται και ένα περιβάλλον φιλικό στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα. Και θα υπάρξει και η απαραίτητη ρευστότητα από το Τραπεζικό σύστημα, που θα  αποδεσμευθεί από τη ραγδαία μείωση των εντόκων γραμματίων του Ελληνικών Δημοσίων, που στραγγαλίζει τη χώρα με μια θηλιά ασφυξίας.
Και ως Κυβέρνηση της αριστεράς θα πρέπει να κάνουμε και το επόμενο τεράστιο βήμα για την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά τους χθες.  Στόχος μας είναι και έχουμε ήδη έτοιμο το σχέδιο για  να δώσουμε ένα σταδιακό τέλος στον υδροδικεφαλισμό της χώρας. Με παροχή κινήτρων, αλλαγών νοοτροπίας, αποκέντρωση δομών και υπηρεσιών Καμία χώρα δεν μπορεί να πάει μπροστά, όταν το 50% και πλέον του πληθυσμού, των δραστηριοτήτων, του δυναμικού βρίσκεται συγκεντρωμένο σε δύο μόνον πόλεις.
Το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης της αριστεράς είναι η περιφερειακή ανάπτυξη και αποκέντρωση, με την αναβίωση της υπαίθρου και τη μεταφορά αρμοδιοτήτων.
Δεν θα ονομαζόμασταν αριστερά εάν:
Δεν  θεσμοθετούσαμε ένα αναλογικό σύστημα στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.
Δεν ενισχύαμε την κοινωνική οικονομία.
Τον εθελοντισμό.
Το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ και ομοφύλων.
Τον διαχωρισμό εκκλησίας Κράτους.
..................................................................................................................................................
....................................................................................................................................................
(πολλά είπα. Τα υπόλοιπα όταν σε λίγα χρόνια θα γίνω πρωθυπουργός της χώρας και όταν πράγματι έλθει στην εξουσία η αριστερά)
Δηλαδή στην χώρα του πουθενά και του ποτέ

Οι δοξασίες στο πηδάλιο

του Γιώργου Προκοπάκη

Ο ΥΠΟΙΚ δήλωσε πως δεν θέλει η χώρα μας τα €7.2 δις και οποιοδήποτε άλλο δάνειο. Τα δάνεια ανατροφοδοτούν, λέει, το χρέος - και την κρίση. Την ίδια στιγμή ζητάει μετακύλιση λήξεων χρεολυσίων, την οποία αδυνατεί να προσφέρει το ευρωσύστημα από κανονιστικούς περιορισμούς - ακόμη και εάν ήθελε. Την ίδια στιγμή, υπόσχεται ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς στο διηνεκές, με χαμηλό πρωτογενές πλεόνασμα.

Ας δούμε τη δοξασία πρώτα.

Δάνειο που αγοράζει παλιότερο δάνειο ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ δεν αυξάνει το χρέος. Το χρέος μένει το ίδιο - μπορεί να αλλάζουν οι όροι εξυπηρέτησής του, να πληρώνεις υψηλότερο ή χαμηλότερο επιτόκιο. Εάν οι όροι παραμένουν οι ίδιοι, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ διαφορά όσον αφορά το χρέος με τη μετακύλιση λήξεως. Αν δεν θέλεις να "σκλαβώνεσαι" μπορείς όταν έχεις τα λεφτά να εξαγοράσεις το νέο δάνειο.

Η Ελλάδα μπήκε στο μνημόνιο το 2010 με χρέος €310 δις, μέσο επιτόκιο 4.6% και μέσο χρόνο αναχρηματοδότησης του συνόλου του χρέους 5 χρόνια. Σήμερα το χρέος είναι €317 δις, μέσο επιτόκιο 2.8% και χρόνο αναχρηματοδότησης 16 χρόνια. Μέρος του χρέους αυτού είναι προσωρινό: €11 δις ρευστό στο ΤΧΣ, €3 δις σε buffer account, κάπου €13 δις του κέρδους των κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα που έχουν και επιστρέφονται στη χώρα (πέραν του κέρδους τόκων), €16 δις που αναμένονται από την επανιδιωτικοποίηση των συστημικών τραπεζών. Απ´ αυτά μόνον το τελευταίο είναι αβέβαιο ως προς το ύψος. Το πραγματικό μακροπρόθεσμο χρέος λοιπόν είναι περίπου €275 δις - αν διατηρηθεί στην ίδια πορεία η χώρα. Ας προσθέσουμε και τα €107 δις μείωσης του χρέους από το PSI να φτάσουμε τα €385 δις. Στην πενταετία των μνημονίων το "χρέος" αυξήθηκε €75 δις. Καλύφθηκαν όμως τα ελλείμματα της πενταετίας (μόνο το 2010 ήταν €24 δις), πληρώθηκαν καμιά €20ρια δις παλιά κρυφά χρέη, μειώθηκαν οι εγγυήσεις του Δημοσίου κατά €10 δις.

Ας συγκριθεί αυτό το αποτέλεσμα με τα διαγράμματα εκρηκτικής αύξησης του χρέους του 2011 που διακινούσε ο κ. Βαρουφάκης. Καμία σχέση! Όμως, αυτά που έλεγε τότε ως σχολιαστής λέει και σήμερα ως υπουργός! Καλά να τα λέει για πλάκα στα μπλογκς ή στις τηλεοράσεις. Να τα χρησιμοποιεί όμως ως διαπραγματευτικά επιχειρήματα στους εταίρους, οι οποίοι ξέρουν τι έχει γίνει κάθε ευρώ δανείου, είναι αυτοκαταστροφικό. Το "αυτο-" αναφέρεται σε δέκα εκατομμύρια Έλληνες.

Η άλλη δοξασία που σερβίρεται είναι η ανοησία των εταίρων να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως "πρόβλημα ρευστότητας" αντί για "πρόβλημα χρεοκοπίας". Ακόμη και εάν υποθέσουμε πως τον πρώτο χρόνο του προγράμματος στήριξης δεν ήταν καθαρή η στρατηγική, είναι σαφές πως η πολιτική των εταίρων από το τέλος της άνοιξης του 2011 είναι "το χρέος εμείς, τα ελλείμματα εσείς". Επισήμως αναφερθέν τη νύχτα της 21/7/2011, του πρώτου PSI. Πώς προκύπτει ότι αυτή η πορεία είναι η δήθεν ανοησία της τρόικας "η Ελλάδα έχει πρόβλημα ρευστότητας" είναι άδηλο.

Δέκα εκατομμύρια Έλληνες καλούνται να γίνουν πειραματόζωα για κάποιες δοξασίες. Ήδη αποδειγμένες πως δεν είναι τίποτε άλλο από δοξασίες.

Ας μη λησμονούμε πως οι δοξασίες αυτές υποστηρίχθηκαν με αναφορές σε "αυταπόδεικτα" αδιάσειστα στοιχεία, με υποτιθέμενη βαθειά κατανόηση του πώς λειτουργεί το καζινοκαπιταλιστικοτραπεζικό σύστημα. Θυμίζω πως μέρος μόνον του δανείου του πρώτου μνημονίου αρκούσε να ανακεφαλαιοποιήσει όλες τις τράπεζες ζόμπι της Ευρώπης. Ούτε για τα πούρα των τραπεζιτών δεν έφθαναν! Θυμίζω πως γύρω από το ελληνικό χρέος υποτίθεται πως είχε δομηθεί ένα φοβερό και τρομερό πλέγμα CDS και άλλων παραγώγων χρηματιστικών προϊόντων ύψους ένας Θεός ξέρει πόσων τρις ευρώ. Πληρώθηκαν $3.1 δις (δολλάρια, όχι ευρώ) για τα CDS με το PSI και δεν άνοιξε μύτη - μόνο μια αυστριακή τράπεζα εμφάνισε εξ αυτού τρύπα $400 εκατ - τίποτε άλλο!

Η Ελλάδα εμφανίζεται να επιδιώκει λύση προβλημάτων της Ευρώπης (και του καπιταλισμού, εδώ που τα λέμε) τα οποία απλώς δεν υπάρχουν! Τα δε πραγματικά ελληνικά προβλήματα τα εντάσσει σε ανύπαρκτο πλαίσιο, με ανύπαρκτη λύση.

Οι επιπτώσεις

Κατά την επικοινωνιακή διαχείριση πέφτει η δέσμευση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού με μικρό πλεόνασμα - αντί του μεγάλου που έχει συμφωνηθεί με τους εταίρους. Όμως, χωρίς χρηματοδότηση τι θα γίνεται με το, μικρό έστω, έλλειμμα από την εξυπηρέτηση του χρέους;

Η λύση του "λιτού βίου", σε συνδυασμό με την άρνηση δανείων αναχρηματοδότησης και κάλυψης του, μικρού έστω, ελλείμματος σημαίνει απλώς το εξής:
1. Άγρια λιτότητα (ο Στουρνάρας θα φαίνεται άγγελος) μέχρις ότου η χώρα αποκτήσει ξανά πρόσβαση στις αγορές.
2. Όταν θα είναι σε θέση να δανεισθεί από τις αγορές, οι συνθήκες θα επιβαρύνονται: το κόστος εξυπηρέτησης θα αυξάνει, ο χρόνος αναχρηματοδότησης θα πέφτει.

Οι δοξασίες και οι μεγαλοστομίες είναι η κουρτίνα της υποταγής της πραγματικότητας σε εν πολλοίς ιδεοληπτικά σχήματα. Υποτίθεται πως αυτά τα σχήματα θα κατατροπώσουν στη διαπραγμάτευση τους δανειστές. Γιατί υποκρύπτεται η αειθαλής γενική δοξασία της μεγαλύτερης ζημίας που θα υποστεί η Ευρωζώνη από μια ελληνική καταστροφή. Αν δεν το δοκιμάσουμε, θα μου πείτε, δεν μπορεί ποτέ να είμαστε βέβαιοι.

Για κάτι άλλο όμως είμαστε βέβαιοι: υπάρχει λύση ελαχίστου κόστους για τους δανειστές εντός ευρώ. Δοκιμάστηκε στην Κύπρο και δούλεψε - υπάρχει ένα απομένον προβληματάκι με την πλήρη αποκατάσταση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, αλλά αυτό είναι πρόβλημα των Κυπρίων όχι των δανειστών. Το κόστος όλο περνάει στους πολίτες της χώρας!

Ποιός μπορεί να θέλει να δοκιμάσει τα όρια των δανειστών με διαπραγμάτευση στηριγμένη σε δοξασίες, με την εναλλακτική ελαχίστου κόστους να είναι χαρτί της άλλης πλευράς; Η λογική απάντηση είναι: ΚΑΝΕΙΣ. Εκτός από όποιον ενδιαφέρεται μόνον για την επιβεβαίωση του θεωρητικού σχήματος και για όποιον καλοβλέπει το εθνικό νόμισμα.

Μια προεκλογική περίοδος χωρίς συζήτηση για τα σημαίνοντα

Το πρώτο θέμα που συζητείται σήμερα παγκοσμίως είναι το Κιούι, οι συνέπειές του, οι προοπτικές του, το πως μπορούν οι υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης να το εκμεταλλευθούν προς όφελος των πολιτών. Αν κάποιος γνωρίζει προσωπικά τον υποψήφιο βουλευτή Αργολίδας που έχει πάρει διδακτορικό στις Οικονομικές πολιτικές στα Βαλκάνια, (χώρες που επηρεάζονται από το Κιούι), ας τον ρωτήσει για τη γνώμη του πάνω στο θέμα και αν καταλάβει τίποτα ο υποψήφιος τρυπήστε μου τη μύτη. Δεν πιστεύω ότι πάνω από το 1% ων υποψηφίων βουλευτών πανελλαδικά θα γνωρίζουν τι σημαίνει Κιούι, ή αν το δουν γραμμένο σε καμιά ξένη εφημερίδα ή δικτυακό τόπο τι σημαίνει το QE. Δεν μας απασχολούν δύο μέρες πριν από τις εκλογές τοιαύτα αμελητέα θέματα. Δεν έχουμε καμία άποψη περί Quantitative Easing (Ποσοτική Χαλάρωση). Πολλοί έχουν πεισθεί από την τρομερή ρήση της Ραχήλ περί τυπώματος εκατό δις ευρώ και όλα τα άλλα είναι απλές οδοντόκρεμες.
Σε άλλες προηγμένες κοινωνίες  της Δύσης συζητούν για έξυπνες πόλεις, οπτικές ίνες, και για άλλα που μας προσφέρει η επιστήμη και η τεχνολογία, που διευκολύνουν τις ζωές των πολιτών. Αν ρωτήσουμε  στην εγχώρια μιζέρια μας το ντόπιο πολιτικό προσωπικό ποια είναι η γνώμη του για το cloud computing, τις εφαρμογές του και το πως και τι, αυτό που θα σου πουν αρκετοί, εάν γνωρίζουν κάποια κουτσοαγγλικάκια, θα είναι ότι το cloud computing, έχει να κάνει με σύννεφα και ίσως και με την πρόγνωση του καιρού.
Δεν μπορώ παρά να θαυμάσω όλους αυτούς που έχουν φέρει στο κέντρο της προεκλογικής συζήτησης σαν ένα μοναδικό θέμα που πρέπει να μας απασχολεί, το πρόβλημα του κουρέματος του δημόσιου χρέους, υποσχόμενοι κάτι που απλά δεν υπάρχει, εάν ταυτόχρονα θέλουμε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Και όμως είχαν άνθρωποι που αποπνέουν πολιτική μούχλα την ικανότητα να περιστρέψουν την όλη  συζήτηση περί του θέματος  της Δευτέρας Παρουσία και της μετάβασής μας και της περιπλάνησής μας στους λειμώνες των ασφοδέλων.
Κανείς δεν συζήτησε το θέμα της μετανεωτερικής κοινωνίας. Πήγαμε δεκαετίες πίσω με συζητήσεις πάνω σε σωτηριολογικές λογικές.
Δεν είναι που δεν έγινε η παραμικρή συζήτηση για τα θέματα του Κούι, της ψηφιακής σύγκλισης και του cloud computing.
Λησμονήθηκαν μία σωρεία άλλων σπουδαίων θεμάτων.
Σιωπή νεκροταφείου. Και για τα μεγάλα θέματα της Ευρώπης και του πλανήτη και για αυτά τα σπουδαία που αφορούν κυρίως εμάς.
Αναφέρω κάποιες επικεφαλίδες θεμάτων για τις οποίες δεν ακούσθηκαν οι απόψεις των κομμάτων, που τελικά όλα ακολούθησαν ιδρωμένα την ατζέντα που έβαλε στο τραπέζι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κλιματικές αλλαγές, επιπτώσεις τους, αλλαγές σε πολιτικές που πρέπει να συμβούν σε παγκόσμιο επίπεδο, πανευρωπαϊκά και εδώ στην Ελλαδίτσα μας, τον ομφαλό της γης.
Καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας στο κόσμο, εκεί που οι άνθρωποι  ακόμα μας βλέπουν ως παράδεισο, παρά την οικονομική μας κρίση.
Αναδιανομή του τεράστιου πλούτου στον πλανήτη που είναι συγκεντρωμένος στα χέρια ενός πολύ μικρού ποσοστού του πληθυσμού (1%)
Μεταναστευτικές ροές.
Επιστροφή της πραγματικής οικονομίας σε πραγματική βάση. Δεν μπορεί και δεν πρέπει το ίδιο το χρήμα να αποτελεί εμπόρευμα, που να παράγει άλλο χρήμα, Έλεγχος των χρηματιστηριακών ροών παγκοσμίως.
Η Ευρώπη στη νέα μεταποικιοκρατική εποχή, όπου οριστικά και αμετάκλητα, έχει πάψει το μοντέλο, του να παράγουν οι άλλοι φτηνές πρώτες ύλες  και εμείς εδώ τα βιομηχανικά και μεταβιομηχανικά προϊόντα, εκμεταλευόμενοι αυτούς που δεν έχουν υπό τον ήλιο μοίρα. Με ποιες πολιτικές και  με αυτό το δεδομένο θα μπορέσει η Ευρώπη να διατηρήσει το σπουδαίο κοινωνικό κράτος που δημιούργησε;
Ενεργειακή πολιτική. Εξάντληση φυσικών πόρων. Απεξάρτηση από ρυπογόνα ορυκτά. Οδεύσεις και μεταφορές ενεργειακών πόρων παγκοσμίως, πανευρωπαϊκά και στην χώρα μας.
Συνταγματική αναθεώρηση. Καθιέρωση Συνταγματικού Δικαστηρίου. Εκλογικός νόμος. Αλλαγή στη διαδικασία ανάδειξης Κυβέρνησης ώστε να γίνεται συζήτηση μεταξύ των κομμάτων για προγραμματικές συγκλίσεις, ώστε η συνεργασία που απαιτεί η πλειοψηφία των πολιτών να είναι σε σωστή βάση. Μη κρατικά πανεπιστήμια.
Περιγράμματα θέσεων στη δημόσια διοίκηση. Αξιολόγηση δομών. Αξιολόγηση υπαλλήλων. κινητικότητα. Επιμόρφωση.
Ασφαλιστικό σύστημα. Τεράστιες ανισότητες τόσο στις ασφαλιστικές εισφορές που πληρώνουμε, όσο και στις συντάξεις. Πρόωρες συντάξεις. Δημογραφικό πρόβλημα.
ΑΟΖ. Ερευνες για ανακάλυψη υδρογονανθράκων. Τρόπος εκμετάλλευσης. Ορυκτός πλούτος. Επιπτώσεις στο περιβάλλον από τις εξορύξεις.
Αγροτική παραγωγή. Βιολογική γεωργία.
Τουρισμός.
Χωροταξία.
Πράσινη ανάπτυξη. Νέες θέσεις εργασίας στην πράσινη οικονομία.
Αθλητισμός. Αλλαγή του μοντέλου, ώστε να αποδυναμωθεί ο σωματειακός αθλητισμός και να ενισχυθεί ο μαθητικός. Πολιτικές για να πάψει το αίσχος να επιβαρύνονται οι πολίτες μεγάλα ποσά για να αθληθούν τα παιδιά.
Συγκοινωνίες. Αστικές συγκοινωνίες. Ανάπτυξη του σιδηρόδρομου.
Η Ελλάδα ως πύλη εισόδου προϊόντων από τις μεγάλες οικονομίες της Ανατολής. Λιμάνια. Σιδηροδρομικές εμπορικές μεταφορές. Αποθηκευτικοί χώροι.
Φυσικό αέριο και δίκτυα.
Δικαιοσύνη. Αλλαγές στους κώδικες. Επιτάχυνση της διαδικασίας απονομής της δικαιοσύνης.

Θα μπορούσα να συνεχίσω και με άλλα θέματα.
Θα αναφέρω ένα τελευταίο, αλλά ίσως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πιο σημαντικό που θα έπρεπε να συζητηθεί και ουδείς τελικά το έθιξε.
ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ. Η Ελλάδα δεν θα πάει πουθενά, όποιος και αν έλθει στην εξουσία, όποιες πολιτικές και αν εφαρμοσθούν, εφόσον συνεχίσει η χώρα μας να είναι υδροδικέφαλη. Και ουδείς έχει ασχοληθεί με ετούτο. Ότι ποτέ δεν θα πάμε μπροστά, εφόσον το 50% του πληθυσμού, της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής βρίσκεται συγκεντρωμένο στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα.
Αύριο τελειώνει  η προεκλογική περίοδος και η συζήτηση περιορίσθηκε σε αυτά που έθεσαν τα μουχλιασμένα μυαλά του παρελθόντος.
Τα κατάφεραν.
Εύγε για τις ικανότητές τους.

Αγροτικό ζήτημα. Όλος ο θίασος επί σκηνής

Πόσο άραγε απέχει η τραγική οικονομική κατάσταση ενός πορτοκαλοπαραγωγού στην Αργολίδα, που περιμένει να ζήσει από ένα ικανοποιητικό σε εμβαδόν χωράφι 20 στρεμμάτων με έναν αγρότη της Κορινθίας ή της Αχαΐας τότε στα τέλη του προπροηγούμενου αιώνα με τη σταφιδική κρίση; Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες και με νούμερα για τα έσοδα από τα πορτοκάλια, με τα οποία πρέπει να ζήσει, κάποιος αγρότης όταν δεν έχει άλλες πηγές εισοδήματος. Ούτε θα αναφέρω αναλυτικά τα κόστη για την καλλιέργεια ή για τις αποζημιώσεις από τους παγετούς. Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε την κατάσταση. Όμως μένουμε απαθείς. Και στην προεκλογική περίοδο περί άλλα τυρβάζουμε.

Άραγε από που να ξεκινήσω την ιστορική μου αφήγηση σε σχέση με το αγροτικό ζήτημα;
Ήταν τότε που ο ηγέτης στην χώρα μας, καταγόμενος από μια πανέμορφη χερσόνησο της Κροατίας,γραμμένος στο libro d' oro, το βιβλίο των Βενετών ευγενών, δεν τόλμησε το αυτονόητο. Να μοιράσει στους ακτήμονες Ελληνες τις τεράστιες σε έκταση εθνικές γαίες που είχαν περιέλθει, δικαιώματι πολέμου, στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος από τα τσιφλίκια των Οθωμανών.  Έτσι  ο Ελληνικός χώρος της υπαίθρου γέμισε με ακτήμονες που με τεράστιες δυσκολίες τα έβγαζαν πέρα και με λίγους ιδιοκτήτες γης, αστούς τε κυρίως και ολίγους αγρότες.
Μερικές δεκαετίες αργότερα, το έτος 1871,  η κυβέρνηση τους Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, νομιμοποίησε όλες  τις καταλήψεις που είχαν γίνει στις εθνικές γαίες.  Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε μία νέα γενιά προνομιούχων.  Οι νταήδες, οι μάγκες και οι ημέτεροι των τότε πολιτικών ηγεσιών, ξαφνικά απέκτησαν γη, ενώ πολλοί νοικοκύρηδες που ζούσαν με την τιμιότητα και με το Ευαγγέλιο ανά χείρας, συνέχισαν τον πρότερο δύσκολο και επίπονο βίο.
Δεν θέλησαν επί δεκαετίες να αποκτήσουμε κτηματολόγιο.
Δεν δημιούργησαν δασολόγιο και έτσι οι κάθε είδους μάγκες καταπατητές συνέχισαν να έχουν το πάνω χέρι.
Δεν θέλησαν να εκσυγχρονίσουν την γεωργία, την κτηνοτροφία, την δασοκομία, την μελισσοκομία.
Η Αγροτική τράπεζα επί χρόνια βοηθούσε τους ημέτερους της δεξιάς και έβαζε στην άκρη τους άμοιρους που ήσαν κοκκινισμένοι στην Ασφάλεια.
Και ήλθε η Χούντα και διέγραψε με μια μονοκοντυλιά, όλα τα αγροτικά δάνεια. Και πάλι οι μάγκες με τις διασυνδέσεις που είχαν λάβει τα δάνεια κέρδισαν και οι μη έχοντες στον ήλιο μοίρα συνέχιζαν τον μοναχικό αγώνα τους στο χωράφι.
Και αργότερα η ένταξή μας στην ΕΟΚ, οι επιδοτήσεις, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, οι κομπίνες.
Θάβαμε επί χρόνια τα πορτοκάλια, λαμβάνοντας γενναίες επιδοτήσεις, προκειμένου να προσαρμοσθούμε στη ζήτηση με αναδιαρθρώσεις και εξαγωγικές προσπάθειες. Και δεν κάναμε κάτι.
Και θάβαμε ( αυτοί οι ολίγοι έθαβαν) μαζί με τα πορτοκάλια και κοτρώνες. Και οι επιτήδειοι και κομπιναδόροι οικονόμησαν.
Και λαμβάναμε επιδοτήσεις για τον χυμό. Και τα φορτηγά πηγαινοερχόντουσαν με το ίδιο φορτίο; Και οι επιτήδειοι οικονόμαγαν. ΄Η μήπως δεν λέω αλήθειες;
Και δηλώναμε πολύ περισσότερα ελαιόδενδρα και αιγοπρόβατα. Και δηλώναμε όλες τις χέρσες επιφάνειες ότι τις καλλιεργούσαμε με δημητριακά χωρίς να το πράττουμε. Και κέρδιζαν οι επιτήδειοι. Και την ίδια στιγμή οι μικροαγρότες και οι ξωμάχοι πάλευαν με τιμιότητα.
Και κάναμε τις κομπίνες με την επιστροφή του ΦΠΑ των αγροτικών προϊόντων. Και κάποιοι πολύ ολίγοι μάγκες ενθυλάκωσαν δεκάδες χιλιάδες ευρώ που δεν εδικαιούντο. Η μήπως αυτά δεν συνέβαιναν;
Και κάθε Γενάρη και Φλεβάρη κλείναμε και τους βασικούς οδικούς άξονες της χώρας για να ζητήσουμε επιπλέον επιδοτήσεις. Και επί χρόνια πετύχαινε τους στόχους της  η αγροτική κινητοποίηση. Αλλά τα χρόνια προβλήματα της γεωργίας παρέμεναν. Η παραγωγή δεν αυξανόταν. τα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα συνέχιζαν να κατακλύζουν τις Ελληνικές αγορές με αυξανόμενους ανά έτος ρυθμούς.
Και είχαμε και τους αγροτικούς συνεταιρισμούς σε κάθε χωριό από έναν, και τις Ενώσεις. Και μην μου πείτε ότι δεν ωφελήθηκαν προσωπικά κάποιοι αγροτοσυνδικαλιστές καθ΄ον χρόνον οι Συνεταιρισμοί κατέρρεαν και οι απλοί αγρότες υπέφεραν. Και πήραν και τα μυαλά τους αέρα. και εκεί στη Λάρισα η Ενωση κατασκεύασε και mall- shoping center. Και κατέρρευσε η Ένωση αυτή της Θεσσαλίας Δεν πα να ...... Ηταν οι γαλάζιοι συνδικαλιστές τότε εκεί.
Και σήμερα; Ποιος γνωρίζει για το  αίσχος των επιδοτήσεων που δίδονται στους παραγωγούς εσπειδοειδών; Άλλοι (οι ολίγοι) λαμβάνουν επιδοτήσεις ανά έτος χιλιάδων ευρώ και έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και άλλοι (οι πολλοί) δεν λαμβάνουν ούτε ένα ευρώ και τρέμουν στην ιδέα του παγετού, της τιμής που διαμορφωθεί, του έμπορα που κόβει την τιμή  από εδώ και από εκεί για διάφορους λόγους, εκβιάζει και συμπεριφέρεται ως άρχων τσιφλικάς της εποχής του Μεσαίωνα. Και ουδείς ενδιαφέρεται να δημιουργήσει μέσω των μαζικών φορέων των αγροτών, κάποιες εστίες αντίστασης για την αξιοπρέπεια του αγρότη. Αυτά είναι. Αλλά τα αποσιωπούν, διότι οι γαλάζιοι και πρώην πράσινοι και νυν ροζέ αγροτοσυνδικαλιστές δεν θέλουν να θίξουν τα κακώς κείμενα (τα αίσχη θα μπορούσα να πω). Και μην μου πείτε κάτι αντίθετο, διότι ο φίλος μου ο Θανάσης, ο πιο αγρότης αγρότης σε όλη της Αργολίδα δεν λαμβάνει ούτε ένα ευρώ από επιδοτήσεις. Παλεύει ως αγρότης και μόνον, όχι ως επιδοματούχος.
Και να σας πω το γιατί γίνεται αυτό; Διότι τις επιδοτήσεις τις παίρνουν όσοι είχαν παραδώσει πορτοκάλια (πραγματικές ποσότητες υποθέτω) για χυμοποίηση. Όσοι είχαν άλφα αλφα ποιότητα, όσοι ήσαν σωστοί καλλιεργητές, έτρεχαν να ανοίξουν αγορές και πωλούσαν στην εξαγωγή ή στην εσωτερική αγορά, όσοι είχαν βιολογικές καλλιέργειες και δεν παρέδιδαν σε χυμοποιεία, δεν λαμβάνουν ούτε ένα ευρώ επιδότηση (η λαμβάνουν κάποια ψίχουλα). Τι να πούμε;
Και έγιναν αναδιαρθρώσεις ποικιλιών, έτσι στην τύχη. Διότι είχε βάλει αυτή την ποικιλία ο γείτονας και είχε ένα καλό εισόδημα για ένα ή δύο χρόνια. Και μετά και πάλι αδιέξοδα.
Και δεν οργανώσαμε την οργανική (βιολογική) καλλιέργεια. Και δεν θεσπίσαμε ζώνες βιολογικής γεωργίας.
Και δεν προωθήσαμε το προϊόν και δεν διαφημίσαμε την εξαιρετική ποιότητά του και δεν το συσκευάσαμε σωστά και έτσι η τιμή του πορτοκαλιού παραμένει στα τάρταρα και ευνοημένοι είναι μόνον οι έμποροι και οι συσκευαστικάριοι.
Και το συνεχίζουμε  το έργο του Αναβάλου με τελείως εσφαλμένο τρόπο. Με διπλές και τριπλές κινήσεις για να  κοστίζει ακριβά στον αγρότη. Και για να έρχεται το νερό μια δυό φορές μόνον το μήνα. Και έτσι να μην μπορεί να προχωρήσει ο αγρότης σε δυναμικές καλλιέργειες που θέλουν καθημερινά ποτίσματα και έτσι δεν θα σηκώσει ποτέ κεφάλι. Και ουδείς από τους παμμέγιστους παράγοντες ομιλεί. Και δεν υπάρχει σχέδιο διαχείριση των νερών. Ούτε σχέδιο εξοικονόμησης νερού. Ούτε....
Και δεν κάνουμε απολύτως τίποτα για να συνδέσουμε την αγροτική παραγωγή με τον τουρισμό. Για να ωφεληθούν και οι δύο τομείς της οικονομίας.
Και δεν έχουμε κανένα σχέδιο για  τις αλλαγές συνθηκών ζωής στην ύπαιθρο. Οι πολιτιστικοί σύλλογοι στα χωριά μαράζωσαν. Αλλά τότε είμασταν ευχαριστημένοι με τις 3-4 μερσεντές που κυκλοφορούσαν σε κάθε χωριό. Και με τους  Γιαννοπουλικούς "ναούς του πολιτισμού" και τα διάφορα ξενυχτάδικα με ξεγυμνωσιές ανατολικής προέλευσης χορευτριών. Και κάναμε και το κυλικείο του αθλητικού χώρου ξεγυμνωμπάρ. Και όλα αυτά γινόντουσαν και γίνονται ακόμα και οι αγρότες τότε ήσαν φανατικοί οπαδοί των πράσινων κυρίως, αλλά και γαλάζιων πολιτευτάδων. Και ναυλωνόντουσαν τα λεωφορεία και γέμιζαν από ευτυχείς οπαδούς με πλαστικά σημαιάκια με τον ανατέλλοντα ήλιο. Και έτρεχε ο κόσμος στις πλατείες της Πάτρας, της Τρίπολης, αλλά και στο Κέντρο της Αθήνας. Και τους έβαζε ο Μπιρσίμ σε συγκεκριμένο σημείο της πρωτεύουσας για να δημιουργηθεί η "λαοθάλασσα".
Και σήμερα το να πάρει ο αγρότης μια καλή θέση σε λαϊκή αγορά είναι πολιτικό ρουσφέτι του παράγοντα που λαμβάνει πολλαπλάσιους σταυρούς, απ΄όσες ψήφους έλαβε μία ολόκληρη παράταξη με θέσεις και ιδέες και αγώνες.
Και διαμαρτυρόμαστε και αντιδρούμε όταν θέλουμε να ξεχωρίσουμε στα παζάρια τους εμπόρους με τους πραγματικούς παραγωγούς.
Και ήλθε στην Αργολίδα ο επερχόμενος πριν μερικές μέρες και το μόνο που μας είπε για τους αγρότες είναι οι φόροι.
Και το βασικό τηλεοπτικό σποτ των επερχόμενων περιέχει ένα τεράστιο ψέμα, ότι ο αγρότης πληρώνει για το χωράφι του ΕΝΦΙΑ, ωσάν να ήταν διαμέρισμα. Ενώ αυτό δεν είναι αλήθεια, αφού η επιβάρυνση για τα χωράφια (για τα χωράφια λέω, όχι για τα εντός οικισμού οικόπεδα) είναι σχετικά μικρή. Ένα λεπτό παραπάνω στην τιμή να μπορούσε να πετύχει ο αγρότης θα υπερκάλυπτε κατά πολλές φορές τον ΕΝΦΙΑ του χωραφιού. Αλλά όταν δεν έχουν συγκεκριμένα σχέδια, αυτό που κάνουν είναι να πετάνε πυροτεχνήματα
Το πρόβλημα για τους αγρότες δεν είναι οι φόροι στα χωράφια. Είναι η τιμή πώλησης, η κάλυψη των κινδύνων, τα πολύ αυξημένα κόστη, η ειλικρίνεια, η τιμιότητα, η αξιοπρέπεια. Το να μπορεί να πουλήσει το προϊόντα του χωρίς να είναι αναγκασμένος να γλύφει κατουρημένες ποδιές.
Και τελικά σήμερα ουδείς συζητάει το αγροτικό πρόβλημα, που δημιούργησαν οι γαλαζοπράσινοι και οι ευτυχείς πελάτες τους με τα πλαστικά σημαιάκια που είχαν τον ήλιο τότε και που σήμερα πιστεύουν ότι "η ελπίδα έρχεται". Μα είναι δυνατόν, να έρχεται η ελπίδα; Δεν είναι εδώ; Τι είναι τούτο πάλι; Άκου έρχεται. Με τρένο άραγε;

(Όλος ο θίασος των αγροτοσυνδικαλιστών κατά το κόψιμο της κορδέλας του αγροτοmall)

Ραχήλ. Η μόνη ειλικρινής

Δεν θα ζητήσουμε να λάβουμε τα επτά τόσα δισεκατομμύρια ευρώ που μας οφείλουν οι δανειστές από το πρόγραμμα στήριξης.

Ταυτόχρονα δεν θα ολοκληρώσουμε την τελευταία αξιολόγηση.

Ταυτόχρονα θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ.

Ταυτόχρονα θα αυξήσουμε το αφορολόγητο όριο όσον αφορά το φόρο εισοδήματος.

Ταυτόχρονα θα συνεχίσει για έξη μήνες η ΕΚΤ να παρέχει ρευστότητα στις Ελληνικές Τράπεζες παρότι δεν θα είμαστε σε πρόγραμμα. Ταυτόχρονα οι Ελληνικές Τράπεζες  θα κουρέψουν υποχρεωτικά τα δάνεια των υπερχρεωμένων πολιτών και επιχειρήσεων, βάσει κριτηρίων. Ταυτόχρονα οι Ελληνικές Τράπεζες θα αγοράσουν και άλλα έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου για να πληρωθούν οι υποχρεώσεις των επόμενων μηνών. Ταυτόχρονα θα αυξηθεί η ρευστότητα που θα παρέχουν οι Ελληνικές Τράπεζες στην πραγματική οικονομία.

Ταυτόχρονα οι δανειστές θα δεχθούν το αίτημά μας να κουρέψουν το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου δανεισμού. Ταυτόχρονα οι Κυβερνήσεις πιο φτωχών από την Ελλάδα χωρών θα δεχθούν να επιβαρυνθούν οι πολίτες τους λόγω του κουρέματος. Ταυτόχρονα θα επιστραφούν στους μικροομολογιούχους όσα έχασαν από το προηγούμενο κούρεμα.

Ταυτόχρονα θα μας δανείσουν οι αγορές ή οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών που ήδη έχουν επιβαρυνθεί λόγω του κουρέματος για να ξεπληρώσουμε το ακούρευτο μέρος των χρεών μας.

Ταυτόχρονα θα βρούμε και τα 11 δις που προβλέπει για άμεσες ενέργειες το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ή τα 20 τόσα δις, όπως υπολογίσθηκαν οι δράσεις αυτές από το Υπουργείο Οικονομικών. Για να γίνει αυτό θα δεχθεί ο EFSF (μηχανισμός στήριξης) να εκταμιευθεί για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης μέρος από τα 11 δις που έμειναν αδιάθετα από την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών. Ταυτόχρονα οι Τράπεζες είναι βέβαιο ότι με αυτές τις συνθήκες δεν θα χρειασθούν επιπλέον κεφάλαια, ώστε να είναι δυνατόν μέρος των 11 δις να χρησιμοποιηθεί  για κουρέματα κόκκινων δανείων.

Ταυτόχρονα θα επαναπροσληφθούν όλοι όσοι τέθηκαν σε κατάσταση διαθεσιμότητας.

Ταυτόχρονα δεν θα εισπράξουμε ούτε ένα ευρώ από αποκρατικοποιήσεις.

Ταυτόχρονα ο προϋπολογισμός του Κράτους θα είναι ισοσκελισμένος και δεν θα παράγουμε νέα ελλείμματα.

Και ταυτόχρονα θα παραμείνουμε στην Ευρωζώνη.

Η μόνη ειλικρινής που σοβαρά πιστεύει ότι μπορούν να γίνουν όλα αυτά ταυτόχρονα είναι η Ραχήλ που νόμιζε ότι η Τράπεζα της Ελλάδος, μπορεί να τυπώσει μέχρι 100 δισεκατομμύρια ευρώπουλα.

Όλοι οι άλλοι μας κοροϊδεύουν. Εσείς τους πιστεύετε;