Κουραμπιέδες και σαχλαμάρηδες

Κουραμπιέδες και σαχλαμάρηδες
Αυτές είναι οι μέγιστες βρισιές που μου επιτρέπει ο εαυτός μου να εκστομίσω. Από βιβλίο του Θεοτοκά τις ξεσήκωσα.
Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρούν ως υπαίτιους της κρίσης και της δυστυχίας τους  τον διεθνή σιωνισμό και την παγκόσμια τάξη πραγμάτων, τα σαράντα χρόνια της πασοκονεοδημοκρατίας, τον "ηλίθιο Γιωργάκη"(σε εισαγωγικά το βάζω), τον "ψεύτη Αλέξη" (σε εισαγωγικά το βάζω),  τον αμίλητο Βούδα της Ραφήνας (δεν βάζω εισαγωγικά), τα τρίγωνα της αμαρτίας και της διαπλοκής, τον λαϊκιστή Ανδρέα κλπ.
Εγώ επί έτη πολλά ισχυρίζομαι ότι η οικονομική κρίση της χώρας είναι απότοκη της πολιτιστικής, της κοινωνικής, της σεξουαλικής κρίσης και της έλλειψης των αξιών στη ζωή μας.
Σήμερα τροποποιώ ολίγον το σκεφτικό μου και θα σας πω ότι όλη αυτή η κακοδαιμονία μας οφείλεται κατά βάσιν στο ξερό μας το κεφάλι. Η Ελληνική κρίση είναι κατ΄ουσίαν αντικείμενο της μελέτης της επιστήμης της κοινωνικής ψυχολογίας και ουχί των οικονομικών.
Έχουμε υποστεί μία ομαδική παράκρουση και δεν δυνάμεθα να αναλάβουμε την οποιαδήποτε ευθύνη. Ακόμα και το παιδάκι που κάνει μια αθώα σκανδαλιά νοιώθει κάποιες ενοχούλες και κοκκινίζει το μαγουλάκι του. Εδώ εμείς ποτέ δεν φταίμε για όσα πράττουμε ή για τις επιλογές μας. Και θεωρούμε απολύτως φυσιολογικό να μας κυβερνούν σήμερα αυτoί οι τύποι του βαθέος πασοκισμού και καραμανλισμού, αυτά τα  παχύδερμα, που ήσαν στη πρώτη γραμμή της εξουσίας επί ΠΑΣΟΚ και επί  νουδού και οι οποίοι  με στόμφο  καταφέρονται σήμερα ανερυθρίαστα κατά των σαράντα ετών της μεταπολίτευσης, δηλαδή κατά των δικών τους επιλογών και πραχτικών!!!  Και όταν αναγράφω τη λέξη "παχύδερμο", δεν αναφέρομαι στον φυσικό όγκο που καταλαμβάνουν στους τηλεοπτικούς θαλάμους, όταν μας λένε τα τόσα απίστευτα, ουδέ και στο βάρος τους, αλλά αποκλειστικά και μόνον στο παχύ και σκληρό δέρμα που  περικλείει την ουσία του εγκεφάλου τους, από την οποία απορρέουν τα συναισθήματα και οι τύψεις και οι αισχύνες.

Κουραμπιέδες και σαχλαμάρηδες και εγώ γλυκανάλατος μελομακάρονος που τους υποστήριξα και τους ψήφισα τόσες φορές. Δεν αναφέρομαι βέβαια στους πασόκους και τους νεοδημοκράτες που με απωθούσαν παλαιόθεν, ουδέ και στους συριζέους που τους ψήφισα μόνον τότε που δεν μπήκαν στη βουλή, αλλά σε αυτούς τους αυτοαποκαλούμενους "πράσινους" και "οικολόγους".

Ένα όμορφο πρωινό πριν από λίγες μέρες  οι άνθρωποι ανακοίνωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν τη διάταξη για την ένταξη των  εταιριών διαχείρισης των υδάτων στο υπερταμείο για τα επόμενα ενενήκοντα εννέα έτη και το ίδιο απόγιομα πήραν την απειλή τους πίσω γιομάτοι σορόπια για την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν. Κουραμπιέδες και σαχλαμάρηδες. Σαν το λαγό που φοβέριζε το λιοντάρι μέσα στο δάσος. Λέμε και καμιά σαχλαμάρα για να περνάει η ώρα.
Νταξ. Δεν ανέμενα κάτι τις  το συγκλονιστικό και επαναστατικό από τους κουραμπιέδες που ψήφιζα. Αλλά τουλάχιστον θα ηδύναντο, αντί για φοβέρες και μεγάλα λόγια, να θέσουν ορισμένα ζητήματα για τον τρόπο διαχείρισης του πιο πολύτιμου για την ζωή μας αγαθού που είναι το ύδωρ, τόσον το πόσιμο, όσον και αυτό που προορίζεται για την άρδευση των χωραφιών αλλά και για τις υπόλοιπες χρήσεις.
Να αποφασισθούν οι φορείς διαχείρισης των πηγών, των ποταμιών και των λιμνών και οι διαδικασίες άντλησης νερών. Να προστατευθούν οι πηγές. Να ενισχυθεί η στάγδην άρδευση στις καλλιέργειες. Να παύσει η ασυδοσία. Να δημιουργηθούν. όπου είναι δυνατόν, εναλλακτικά δίκτυα για το πότισμα πρασίνου στις πόλεις και για χρήσεις πέραν της πόσης, του πλυσίματος και του μαγειρέματος (π.χ, νερό για καζανάκια, για το πλύσιμο αυτοκινήτων). Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν, πολύ περισσότερα να σχεδιασθούν για το  μέλλον.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το δικό μας ζήτημα  με τις πηγές της Λέρνας και της Αμυμώνης και του Αναβάλου. Είναι παλαβό να  πηγάζει στις πηγές που προορίζονται για ύδρευση εξαιρετικό και ασφαλέστατο  ύδωρ και τελικά σχεδόν οι πάντες να πίνουν εμφιαλωμένο νερό, διότι οι αγωγοί είναι διάτρητοι, η πληροφόρηση ελλιπής,  Είναι μουρλό κάποιοι να αρδεύουν τα χωράφια τους αντλώντας από τις φλέβες της Λέρνας και εκμεταλλευόμενοι το εξαιρετικό νερό, ενώ ο Ανάβαλος περνάει δίπλα και μπορούν να ποτίζουν από εκεί. Είναι παράλογο να επιτρέπουμε σε καιρούς ξηρασίας την θάλασσα να εισχωρεί στις πηγές και να μην κάνουμε μέχρι την τελευταία στιγμή το παραμικρό.  Αποτελεί φρενοβλάβεια να  αντλεί ο κάθε Δήμος χωριστά με δικές του αντλίες με ανεξέλεγκτο τρόπο από τις πηγές. Πρέπει να είμαστε φεγγαριασμένοι να μην έχουμε τοποθετήσει στη Λέρνα τα συστήματα αυτά που εξασφαλίζουν την σταθερή καλή ποιότητα του νερού. Είναι τρελό να έχουν γίνει τόσα και τόσα έργα σε όλη την περιοχή που αφορούν τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης και να επιτρέπουμε ακόμα τη λειτουργία βόθρων στην περιοχή των πηγών. Το πρώτο έργο με δίκτυο αποχέτευσης και βιολογικό καθαρισμό θα έπρεπε να είχε γίνει στους Μύλους.  Είμαστε αλλοπαρμένοι να μην έχουμε ακόμα αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το θέμα διαχείρισης του Αναβάλου. Αγαπητοί μου κουραμπιέδες και σαχλαμάρηδες το πρώτο πράγμα που θα μπορούσατε να είχατε κάνει και καμία τρόικα δεν σας το απαγορεύει  είναι έναν ενιαίο φορέα διαχείρισης των υδάτων, ώστε να μην πράττει ο καθείς ό.τι γουστάρει ξκαι να αρχίσουν να δρομολογούνται όλα τα αυτονόητα που λέω παραπάνω.  Διότι εάν βασιστούμε στους σχεδιασμούς των δημοτικών αρχών στην περιοχή μας..... Αφήστε το καλύτερα να μην μπλέξω στο άρθρο αυτό και με αυτές.Ειδικά η δημοτική αρχή του Ναυπλίου, δυστυχώς είναι υπεράνω οιασδήποτε κριτικής, ως ολότελα άχρηστης και αδύναμης να πράξει το παραμικρό.

Με τον ίδιο τρόπο τα σκατώσατε αγαπητοί συγκυβερνώντες  και με το έτερο μεγάλο θέμα που αφορά το περιβάλλον. Με το θέμα της διαχείρισης των σκουπιδιών.
Στην αρχή μας είπατε  ότι θα βάλετε οριστικά  τέρμα στις συμπράξεις του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα. Επομένως ότι το σχέδιο της Περιφέρειας θα πήγαινε περίπατο. Μετά μας είπαν ότι κάθε Δήμος θα διαχειρισθεί μόνος του και χωριστά τα σκουπίδια του και η λύση θα ήταν μόνον  με ανακύκλωση και χωρίς χώρους εναπόθεσης των υπολειμμάτων, ωσάν αυτό να ήταν δυνατόν. Τζίφος και σαχλαμάρες και επ΄ αυτού. Καμία πρόνοια για νέες μεθόδους διαχείρισης, για ίδρυση ΧΥΤΥ, για αύξηση της ανακύκλωσης.
Και τελικά το διυπουργικό εγκρίνει το ΣΔΙΤ της Πελοποννήσου με ελάχιστες τροποποιήσεις σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό.
Ουδείς έβαλε κάτω τα δεδομένα και ποιες παράμετροι θα μπορούσαν να βελτιωθούν.
Για να μην γίνει ο σταθμός συγκέντρωσης των απορριμμάτων δίπλα στον Αργολικό κόλπο.
Για να μειωθούν τα έξοδα.
Για να επιτρέπεται η ανακύκλωση και να μην τιμωρείται ο πολίτης που είναι ευαίσθητος και ανακυκλώνει. Για μια νέα συμφωνία που η ανακύκλωση θα σημαίνει και οικονομικό όφελος για τον πολίτη. Για να ξεκινήσει κάποτε και στην χώρα μας η ανακύκλωση στην πηγή, που διαμορφώνει συνειδήσεις ενός άλλου καταναλωτικού προτύπου. Τίποτα από αυτά δεν κάνατε. Ούτε τα απλά που δεν απαιτούν κονδύλια, για να μην είναι εμπόδιο στην υλοποίησή τους η παραπαίουσα οικονομία
Και τώρα τσακώνονται οι δήμαρχοι μεταξύ τους.
Και κορδώνονται μέσα στους διαδημοτικούς καυγάδες και όλοι αγωνίζονται "υπέρ των δημοτών". Όμως τα σκουπίδια συνεχίζουν να οδηγούνται και να θάβονται  στην Καραθώνα, χωρίς να υπάρχει στο προσεχές μέλλον κάποια προοπτική να λυθεί το θέμα.
Και στην εξουσία είναι οι κουραμπιέδες. που τους στήριξα τόσες φορές
Εγώ φταίω. Ουδείς άλλος.
Πότε θα αρχίσουν να αναλαμβάνουν και άλλοι τις ευθύνες τους μπας και κάποτε ανοίξει μια χαραμάδα  για να ξεπεράσουμε την πολύπλευρη κρίση;
Ποτέ

Η ιστορία διδάσκει. Οι χαίνουσες πληγές στ΄Ανάπλι

Πολύ μίσος ενυπάρχει, βρε παιδιά, στην κοινωνία. Άραγε που ήσαν φωλιασμένα και κρυβόντουσαν αυτά τα συναισθήματα τα τόσα χρόνια της δανειακής ευημερίας; Κάπου πιστέψαμε ότι οι διχασμοί, τους οποίους έζησε η πατρίδα, είχαν καταστεί μια πολύ κακή ανάμνηση του απώτερου παρελθόντος. Οι κοινωνίες είχαν αρχίσει με  αργά αλλά σταθερά βήματα να πορεύονται μέσα σε μια ατμόσφαιρα συμφιλίωσης. Η βία και το αίμα του παρελθόντος, που σημάδεψαν τις ψυχές των ανθρώπων και τους χώρισαν, είχαν αρχίσει να γίνονται ιστορικά θέματα προς διερεύνηση και τίποτα παραπάνω. Στις ταβέρνες τα παιδιά των τέως άσπονδων εχθρών ή και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές των γεγονότων τραγουδούσαν μαζί αγκαλιασμένοι τα τραγούδια της παρέας. Βέβαια οι προσεκτικοί μπορούσαν να διακρίνουν τα σημάδια της εσωτερικής ανισορροπίας των κοινωνικών δρωμένων. Στις συνελεύσεις των πολυκατοικιών, στα δημοτικά συμβούλια, στα διοικητικά συμβούλια αθλητικών συλλόγων, πολλές φορές ξεχείλιζε η κακία και η ύβρις.
Και σήμερα τα εγγόνια  των τότε συμμετασχόντων την εποχή εκείνη στα πολύ άσχημα συμβάντα εκφράζουν έναν λόγο απίστευτα κακό και υβριστικό.Είκοσι χρόνια πριν,  η ρητορική τύπων σαν τον Κουτσόγιωργα επηρέαζε μεν εκλογικά αποτελέσματα, όμως κατά βάθος ήταν μια καρικατούρα λόγου μίσους που δεν άγγιζε πλέον  τις καρδιές και  δεν δίχαζε.
Αλλά  ήλθαν οι πολύ δύσκολες μέρες, όταν τελείωσαν τα δανεικά. Και το δηλητήριο που άρχισε να χύνεται στις κοινωνίες σε μικρές ή και σε μεγάλες δόσεις, είχε ως αποτελέσματα τους νέους διχασμούς και πράξεις βίας.
Είμαστε όλοι εμείς  ένα με τους  δικούς μας  και με όσους μας κλείνουν το μάτι και όλοι οι άλλοι δεν έχουν απλά αντίθετοι άποψη, άλλη λογική για τα πράγματα. Δεν είναι καν πολιτικοί μας αντίπαλοι. Είναι εχθροί και τους μισούμε θανάσιμα. "΄Η με εμάς ή με τους άλλους". Και οι άλλοι είναι οι προδότες, οι καταστροφείς του τόπου, είναι αυτοί που εκ προθέσεως θέλουν να πράξουν το απόλυτο κακό στην κοινωνία. Είναι τα τσιράκια του Μπόμπολα.
Δυστυχώς ζούμε σήμερα μια επανάληψη των χειρίστων στιγμών  της Ελληνικής ιστορίας.
Την ημέρα που  η Ευρώπη και η Αμερική πανηγύριζε για το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, με τους τόσους  εικοσάχρονους νεκρούς και τις φρικαλεότητες του χημικού πολέμου, στην Ελλάδα, λόγω του διχασμού, ζούσαμε, χωρίς να το γνωρίζουμε,  τις απαρχές της Εθνικής Καταστροφής.Ακόμα και τώρα που έχουν περάσει τόσες πολλές δεκαετίες από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου, κάθε Νοέμβρη, τα δισέγγονα των τότε πολεμιστών θυμούνται τους χαμένους προγόνους τους, Αυτά γίνονται στις άλλες χώρες. Εδώ τσακωνόμαστε ακόμα για το πως θα ονομασθεί η Εθνική Καταστροφή και δεν κοιτάζουμε τις δικές μας ευθύνες.  Δεν θελήσαμε λόγω του δηλητηρίου που είχε χυθεί και των αναθεμάτων που είχαν δημιουργηθεί σε κάθε πόλη της παλαιάς Ελλάδας, με το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, να διαχειρισθούμε την περίοδο της ειρήνης ή έστω να δούμε πως θα ενσωματώσουμε τα εδάφη που κερδίσαμε στις  μάχες και στις Διεθνείς Διασκέψεις μετά το τέλος της τεράστια αιματοχυσίας. Μίσος και αλληλοσπαραγμός και τότε. Τον έδιωξαν τον Βενιζέλο, με κυρίαρχο σύνθημα να γυρίσουν τα παιδιά πίσω από το Μέτωπο του πολέμου. Και ανέλαβαν οι Βασιλόφρονες και τα έστειλαν τα παιδιά ακόμα πιο μακριά, στα βάθη της Ασίας. Δεν γνωρίζω εάν και κατά πόσον η Καταστροφή οφείλεται στις διεθνείς συγκυρίες και τα παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα που στράφηκαν εναντίον μας, στις στρατιωτικές αστοχίες, στην απειρία των βασιλοφρόνων αξιωματικών που ανέλαβαν εκδιώκοντας τους εμπειροπόλεμους Βενιζελικούς. Γνωρίζω όμως άριστα ότι η Εθνική Καταστροφή  δεν θα επήρχετο σε τέτοιο βαθμό και μέγεθος, εάν  δεν υπήρχε τόσο εκτοξευμένο εκατέρωθεν δηλητήριο και τέτοιος  αλληλοσπαραγμός
Τα ίδια και με το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.  Έχουν διασωθεί οι φωτογραφίες του ξεφαντώματος με το τέλος του Πολέμου σε όλες τις πόλεις και τις κωμοπόλεις της Ευρώπης. Εδώ στην χώρα μας το γεγονός αυτό του Μαΐου του 1945 πέρασε τελείως απαρατήρητο. Εδώ ήταν παρών ο καταστρεπτικός  διχασμός και τα επακόλουθα της πρώτης εμφύλιας διαμάχης. Η Ελληνική κοινωνία ήταν μοιρασμένη στα δύο  με οργή και μίσος που ξεχείλιζε, λόγω των ακροτήτων του εμφυλίου, των βιαιοπραγιών, των αντιποίνων, της εξόντωσης των αγωνιστών από τους συνεργάτες των δυνάμεων Κατοχής. Και ουδέποτε επήλθε η αναγκαία κάθαρση μέσω της Δικαιοσύνης, για να συνεχίσουμε την ζωή μας.
Και τώρα ένα τέτοιο παρόμοιο μίσος υποβόσκει στις τοπικές κοινωνίες.
Ποσώς με ενδιαφέρουν αυτά που γράφει και λέει ο φρικαλέος Πολλάκης.
Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί είναι το μίσος, τα λόγια και τα έργα των ανθρώπων, των παλιών φίλων, των συγγενών, των γειτόνων που ζουν  δίπλα μας και μαζί μας. Τα λόγια που έχουν ακουσθεί είναι πάρα πολύ πικρά. Και άδικα. Πολύ άδικα. Και δεν τα σκέφτονται πριν τα εκστομίσουν. Δεν θεωρούν ότι ο άλλος δίπλα τους έχει άλλη θεώρηση των πραγμάτων. Ότι δεν είναι τσιράκι του Μπόμπολα. Και είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή, μερικοί που δεν ανέχονται τις προσβολές θα επιχειρήσουν να ανταποδώσουν. Και θα χειροτερέψει και άλλο η κατάσταση με την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών που είναι απολύτως βέβαιη, λόγω των ασκουμένων πολιτικών.

Η κρίση έπρεπε να μας κάνει σοφούς, για τα λάθη που κάναμε μεταπολεμικά. Και να μας ενώσει στα δύσκολα.Δεν είναι ανάγκη να συμφωνούμε στο πως θα πορευθούμε. Όμως πρέπει να συζητάμε, να διατυπώνουμε επιχειρήματα και να ζούμε χωρίς μίση ο ένας προς τον άλλον. Όλη αυτή η κατάσταση μόνον τους νεοναζήδες ωφελούν

Δεν είναι τρόπος συμπεριφοράς αυτός των συγκεκριμένων νεοδημοκρατών που θέλουν να πάρουν το αίμα τους πίσω.
Είναι απαράδεχτοι κάποιοι από τους Πασόκους, όταν δημόσια εκφράζουν ακραία υβριστικό λόγο για τους ανθρώπους που κινούνται ακόμα και στον ίδιο χώρο με αυτούς.
Είναι απίστευτες οι διαδρομές της φρέσκιας κομματικής νομενκλατούρας.

Και το παράδειγμα του τι συμβαίνει εδώ στον τόπο μας με τα μίση και τα πάθη, έχει παρελθόν και έρχεται από μακρυά. Έχουμε  μια ιστορική διαδρομή εδώ στην Αργολίδα και για το λόγο  αυτό εδώ συνωστίζονται μελετητές για να ερευνήσουν τα γεγονότα της δεκαετίας του σαράντα. .
Η  Πανεπιστημιακή κοινότητα των ιστορικών που είχε επιβάλει την κυρίαρχη λογική και άποψη για τα γεγονότα  του Εμφυλίου, έχει βαλθεί να στείλει ερευνητές να ανατρέψουν  τις απόψεις Καλύβα, ο οποίος έκανε πρωτογενή έρευνα  για τα γεγονότα της εποχής στην περιοχή μας.
Οι εποχές εκείνες ήταν λίαν αιματηρές για τον νομό μας. Τάγματα Ασφαλείας με ισχυρές δυνάμεις. Το ΕΑΜ με μεγάλη λαϊκή αποδοχή και ισχυρές βάσεις στα ορεινά και ημιορεινά της Αργολίδας και της Κορινθίας και το αίμα έρευσε. άφθονο. Και χάθηκαν άμαχοι, νέοι, παιδιά, μανάδες.
Δεκαεπτάχρονος νέος Αναπλιώτης  εκτελέσθηκε με εντολή χειρίστων Ελλήνων χοίρων, μόνον και μόνον διότι μέσα στον εφηβικό του οίστρο, αποφάσισε να αγωνισθεί κατά των κατακτητών. Άλλος νέος εκτελέσθηκε, χωρίς κάποιος να δίνει τον οποιοδήποτε λόγο της δολοφονίας. Σε χωριά έγιναν απίστευτα έκτροπα και εκτελέσεις αμάχων.
Ενας απαίσιος άνθρωπος, ονόματι Γκαβός, αν δεν κάνω λάθος, που σε καιρούς δημιουργίας θα ήταν ένα τίποτα, είχε το πάνω χέρι τότε και είναι υπεύθυνος για κακουργήματα από την έφρα του εκεί στα ορεινά. Ανθρωπάκια, ντύθηκαν τσολιαδάκια και νόμισαν ότι έγιναν θεοί.  Ο άλλος, δικηγόρος στο επάγγελμα, είχε το πολύ κακό παρελθόν του στο Φενεό και μετά το γύρισε και έγινε εθνικόφρων και άρχισε να αναλαμβάνει με το αζημίωτο  την υπεράσπιση ανταρτών. Και έβγαλε πολλά λεφτά επικαλούμενος τόσον το αντάρτικο παρελθόν όσο και την μετέπειτα εθνικοφροσύνη του στις πλάτες ανθρώπων που προσπαθούσαν να αποδείξουν την αθωώτητά τους. Φρικαλέος. Και ο παλιός αυτός αντάρτης με το παρελθόν και μετά εθνικόφρων δικηγόρος, κατατάχθηκε στην χωροφυλακή στο δεύτερο αντάρτικο για να  δώσει τα διαπιστευτήριά του στους νέους ισχυρούς της χώρας.
Τι  εποχές και αυτές. Πως μπορούμε εμείς που δεν τα ζήσαμε όλα αυτά να καταλάβουμε; Σήμερα φραπόγαλο, και λόγος υβριστικός
Παρασύρθηκα με τα δικά  μου συναισθήματα και ακούσματα.
Πρέπει όμως κάποια στιγμή οι έρευνες και οι μελέτες των γεγονότων της εποχής να κατευθυνθούν αλλού. Δεν έχει πλέον νόημα να ψάξουμε ποιος είναι ο κακός και ποιος ο καλός και ποιος ο άσχημος της όλης υπόθεσης. Τα γεγονότα και τα εγκλήματα εκατέρωθεν είναι πλέον γνωστά. Δεν προσθέτει κάτι το να πει κάποιος ότι τα θύματα ήταν περισσότερα από την μία ή την άλλη πλευρά. Αυτό που ίσως μένει να διερευνηθεί καλύτερα είναι οι πολιτικοκοινωνικοοικονομικές συνθήκες που οδήγησαν τότε στο να χυθεί τόσο αίμα  Να ψάξουμε να βρούμε τα αίτια των εκτελέσεων. Για να μην επαναληφθούν οι ίδιες φρικωδίες. Διότι η ιστορία διδάσκει.
Και θα έλεγα να  ερευνηθεί και κάτι  παραπάνω. Να ψάξουμε να βρούμε  όλες αυτές τις θαυμαστές ιστορίες ανθρώπων που μέσα σε όλο αυτό το μίσος, προστάτεψαν τους φίλους τους. Πάμπολλοι εθνικόφρονες, υπεράνω υποψίας, έκρυψαν στα σπίτια τους κυνηγημένους αριστερούς. Και τους έσωσαν από βέβαιο θάνατο. Έγινε και το αντίθετο σε πολλές περιπτώσεις όταν ο ΕΛΑΣ είχε το πάνω χέρι σε διάφορες περιοχές.
Ουδείς έχει ερευνήσει αυτές τις  ιστορίες αλληλεγγύης τότε, στους μαύρους και άραχλους καιρούς. Και να δούμε τα αίτια που σε κάποια χωριά της Αργολίδας δεν υπήρχαν θύματα ή αυτά ήσαν πολύ λίγα σε σχέση με τα γειτονικά χωριά. Ποιο ρόλο έπαιξαν τότε οι άνθρωποι που διαφέντευαν τις οργανώσεις. Να δούμε τις κοινωνικές συνθήκες στα χωριά.
Αυτά έπρεπε να ερευνηθούν, διότι είπαμε. Η ιστορία διδάσκει. Και πρέπει να βρεθούν τα άτομα που θα αναλάβουν κάποια στιγμή δράση να επουλώσουν τις χαίνουσες πληγές.

Μείωση του ΕΝΦΙΑ. Μόνον έτσι γίνεται

Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης πριν δύο μόνον χρόνια: "Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας νόμος που δεν βελτιώνεται. Καταργείται."
Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης 2016. "Θα μειώσω τον ΕΝΦΙΑ κατά ποσοστό 30% στα επόμενα δύο χρόνια. Και για να το κάνω αυτό θα περικόψω δαπάνες επτακοσίων πενήντα εκατομμυρίων." Ωσάν τα επτακό και πεντήκοντα να είναι στραγάλια.
Και ο λαός ως χάνος παρακολουθούσε και παρακολουθεί και επείσθη και θα πεισθεί.
100% μείωση ο ένας μαζί με ένα σωρό άλλες απίστευτες υποσχέσεις, 30% μείωση ο άλλος που είναι συντηρητικούλης, με υπόσχεση αντίστοιχης περικοπής δαπανών, χωρίς να μας λέει το τι θα κόψει. Από τα νοσοκομεία άραγε που καταρρέουν ή από την Παιδεία;
Και εν τω μεταξύ η Ελλάς καταστρέφεται.
Και εδώ και χρόνια η "διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης", έχει καταντήσει τόπος θριάμβων των περιφερόμενων κομματικών θιάσων. Και τα τελευταία χρόνια μετατρέπεται η συμπρωτεύουσα σε "φρούριο" με την έλευση χιλιάδων αστυνομικών και τα έκτακτα μέτρα. Και έτσι αντί να εξοικονομούμε δαπάνες, προσθέτουμε και άλλες για να προστατεύουμε από τον λαό, αυτούς που μιλάνε μοιράζοντας υποσχέσεις στον λαό. Μα δεν είναι παλαβομάρα;.
Μήπως πρέπει να  γυρίσουμε την πλάτη  σε όλους αυτούς τους πολιτικούς, που βλέπουν μια εμπορική έκθεση σαν αμφιθέατρο μονομαχιών και ανθρωποθυσιών;
Ας το βουλώσουν επιτέλους έστω και σήμερα. Ας σταματήσουν τις υποσχέσεις και  ας  επιτρέψουν στην έκθεση αυτή να παίξει τον μοναδικό ουσιαστικό της ρόλο, που δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο, παρά η προβολή της εγχώριας και διεθνούς παραγωγής, η τόνωση του εμπορίου, των εισαγωγών και των εξαγωγών και η συνάντηση των ανθρώπων της παραγωγής, απ΄όλο τον κόσμο για να κλεισθούν νέες συμφωνίες και να επιβεβαιωθούν παλαιότερες. Να βρούμε τρόπους να πουλήσουμε πολύ καλό ποιοτικό Ελληνικό κρασί και ελαιόλαδο και τα άλλα προϊόντα μας στο εξωτερικό.
Και να δοθούν κίνητρα στις τοπικές επιχειρήσεις που παράγουν εδώ στον τόπο μας, να πάνε αυτοί (και όχι οι Αλέξηδες) επάνω σε μια μεγάλη επιχειρηματική διεθνή συνάντηση για να προβάλουν τα εξαιρετικά προϊόντα τους. Να είναι εκεί η ποτοποιία Καρώνη, η Ζυθοποιία ΖΕΟΣ, τα μάρμαρα Ηλιόπουλου, τα τυριά Ρόζη, τα κρασιά του Σκούρα, του Παπαϊωάννου, του Αιβαλή  και του Κορωνιώτη, η σπουδαία εταιρεία που παράγει μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας στη Νέα Κίο, η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών για να ξαναστηθούν οι ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ που κάηκαν και να βρεθούν εκεί και τόσες άλλες τοπικές επιχειρήσεις για να μπορέσουν να πολλαπλασιάσουν τον τζίρο τους. ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΕΙΩΘΕΙ Ο ΕΝΦΙΑ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ
Να μην πατήσουν καν στην Θεσσαλονίκη οι Τσιπρομητσοτακογεννηματάδες. Να εξοικονομηθούν χρήματα και να δοθούν αντίστοιχα κίνητρα σε δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις να προωθήσουν τα προϊόντα τους. Αυτό να γίνει και τίποτα άλλο. Ας πάψουν κάποτε τα μεγάλα λόγια και οι μεγάλες υποσχέσεις και ας προωθήσουμε το Ελληνικό κρασί, καταργώντας τον ηλίθιο φόρο που μπήκε. Και μόνον αν αυξηθούν οι εξαγωγές θα υπάρξει αύξηση της απασχόλησης, θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας με καλούς μισθούς, θα τονωθεί η ιδιωτική κατανάλωση και μόνον τότε θα υπάρξουν έσοδα στα δημόσια ταμεία, χωρίς να  θιγούν οι τσέπες της  μικρομεσαίας τάξης. ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΕΙΩΘΕΙ Ο ΕΝΦΙΑ. Και μόνον τότε θα μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές και θα αναπνεύσει ο κοσμάκης. ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ. Όλα τα άλλα περί κατάργησης του ΕΝΦΙΑ και περί μείωσής του κατά τριάντα τοις εκατό με παράλληλη μείωση των ήδη συμπιεσμένων κρατικών δαπανών είναι μπούρδες. Όλα τα άλλα είναι πολιτικαντισμός. Είναι πρόγραμμα Θεσσαλονίκης. Είναι Ζάππεια. Είναι "λεφτά υπάρχουν". Είναι σανός για τον κόσμο, που δυστυχώς του αρέσει και τον μασουλάει.
Οι τιμές των ακινήτων, λόγω και του ΕΝΦΙΑ έχουν πάει στα τάρταρα. Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ κοστίζει ένα διαμερισματάκι πενήντα τετραγωνικών μέτρων στην Αγγλία ή στην Γαλλία, είκοσι χιλιάδες, και εάν, στην Ελλάδα. Με μια μικρή αλλαγή στην όλη κατάσταση είναι δυνατόν η αγορά να αναπνεύσει και να εκτοξευθεί.. Και μαζί θα βρουν εργασία οι χιλιάδες τέως απασχολούμενοι με την οικοδομή και νυν άνεργοι. Και μόνον τότε θα εισρεύσουν έσοδα στα δημόσια ταμεία, χωρίς στραγγουλισμούς.  Να μπορέσει ένα ξένος να αγοράσει μια κατοικία, χωρίς να είναι αναγκασμένος να πληρώσει πολλαπλάσια για φόρους από αυτά που πληρώνει σε άλλες ανταγωνιστικές Μεσογειακές χώρες. Και τότε θα ξαναμπεί μπροστά η οικοδομή και θα γίνουν εργασίες ανακαίνισης σε παλαιές κατοικίες. Μόνον έτσι. Δεν γίνεται αλλιώς.
Και πρέπει τα έσοδα από τους φόρους περιουσίας να περάσουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όλοι οι φόροι που σχετίζονται με τα ακίνητα να περάσουν στους Δήμους και όχι μόνον ο φόρος κατοχής. Για να γίνουν οι Δήμοι επιτέλους ανεξάρτητοι, αυτοσυντηρούμενοι και αυτοδιοικούμενοι Και να σταματήσει το Κράτος να επιδοτεί τον βλαχοδημαρχισμό. Και να έχουν οι Δήμοι την δυνατότητα να αυξομειώσουν του φόρους αυτούς. Μόνον τότε θα πάψει ο βλαχοδημαρχισμός που είπαμε, αφού κάθε δημοτική αρχή θα είναι υπόλογη για τα ελλείμματα που η ίδια προκαλεί. Διότι πλέον ο κόσμος θα γνωρίζει ότι όλα τα θεάματα που προσφέρουν ανά την επικράτεια οι βλαχοδήμαρχοι για να είναι αρεστοί θα έχουν άμεσο  αντίκρυσμα στις άδειες τσέπες τους.
Μόνον έτσι. Και μόνον τότε θα σταματήσουμε να ρίχνουμε λιοντάρια στις αρένες για τα θεάματα, για τις ιαχές και τις ζητωκραυγές. Μόνον τότε θα  ξέρουμε ότι ρίχνοντας πυροτεχνήματα για  το φαίνεσθαι, ανεβαίνουν οι φόροι μας. Και μόνον τότε οι δημότες θα μπορούν να αποφασίσουν. Λιοντάρια και πυροτεχνήματα και κατάπτωση ή πραγματική τοπική ανάπτυξη και ανάσες στα νοικοκυριά

Μάκαρος, διαγραφαί και τηλεοπτικές αηδίες

Μάκαρος, διαγραφές στο Δήμο Ναυπλίου και τηλεοπτικές αηδίες (άδειες ήθελαν να ειπώ).
Πως δύναταί τις να συνδυάσει τα τρία παραπάνω σε μία ανάρτηση; Θα επιχειρήσω να το επιχειρήσω
Μπακέτος και Τζαρίμας διεγράφησαν από την κυβερνώσα δημοτική παράταξη στο Ναύπλιο, άδειες τηλεοπτικές  εδόθησαν ήδη, εάν εδόθησαν, εις το γενικόν και ετοιμάζονται και οι περιφερειακές για το  τοπικόν και εν Αργολίδι πεδίον και Μάκης Ψωμιάδης σε ένα άρθρο.
Ερώτηση πρώτη: Εσείς τι λέτε; Εάν ο Μάκαρος ήταν ακόμα εν ζωή και πρόεδρος της ομάδας των Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών και στις δόξες του δεν θα υπήρχε σοβαρή περίπτωσις να διεκδικήσει και μάλιστα  με αξιώσεις μία από τις τέσσερις τηλεοπτικές άδειες στη διαδικασία της μπαρμπουτιέρας; Μάλλον ο πλέον μάγκας στη διαδικασία αυτή θα  ήτο. Στα καζίνα ανά την υφήλιο  δεν υπάρχουν παραθύρια για να μην βλέπουν οι παίκτες το φως της ημέρας, όταν χαράζει, και έτσι χάνουν την αίσθηση του χρόνου και του χώρου μέσα στις αίθουσες όπου παίζεται το Τέξας χόλντεμ (έτσι λέγεται;) και τα άλλα παίγνια των χτυπημάτων και της ψυχολογίας, όπου χάνονται και κερδίζονται περιουσίες. Μία από τα ίδια και για την μπαρμπουτιέρα των τηλεοπτικών αδειών. Τους έκλεισαν μέσα. Δεν θα ήταν για γέλια να είχαμε σήμερα καναλάρχη τον Ψωμιάδη; Όμως ακριβώς το ίδιο ιλαροτραγικόν συνέβη πριν από λίγες μέρες, το οποίο βαφτίστηκε "δικαιοσύνη και νομιμότης" . Σήμερα δεν είναι εν ζωή ο Ψωμιάδης, όμως τις άδειες τις διεκδίκησαν οι τρεις από τους τέσσερις ιδιοκτήτες των  μεγάλων ποδοσφαιρικών ομάδων. Γιατί λοιπόν να μην ήταν στο παιχνίδι του μπαρμπουτίου και ο Μάκης; Διότι μπαρμπούτιον ήταν και κτυπήματα παρόμοια με αυτά  του παιγνίου της πόκας, όλη αυτή η απίστευτη ιστορία, που οδήγησε το έναν να παίρνει άδεια με τιμή κατά τριάντα ολόκληρα εκατομμύρια χαμηλότερη από τον άλλον και κάποιους άλλους που προσέφεραν κοντά στα 20 εκατομμύρια περισσότερα από τον Σκάι να  αποκλείονται. Αυτή η "δικαιοσύνη" και "νομιμότης" μόνον στα μυαλά ακραίου συριζανελίτη μπορεί να υφίσταται. Κατά του ενός καναλάρχη, που πήρε άδεια,  του έχει, καλώς ή κακώς, ασκηθεί ποινική δίωξη για κακουργηματική πράξη και για σύσταση συμμορίας και του έχει απαγορευθεί η οποιαδήποτε ανάμιξη με το ποδόσφαιρο μέχρι να γίνει η δίκη του. Θεωρούμε δε τώρα  φυσιολογικό και δίκαιο και διαδικασία εξυγίανσης του τηλεοπτικού πεδίου, ο τύπος αυτός που δεν μπορεί να ασχολείται με τον Ολυμπιακό να έχει μια τηλεοπτική άδεια και να ασχολείται μέσω του καναλιού του και με τον Ολυμπιακό και με τις άλλες ομάδες και με τα της πολιτικής  και κοινωνικής ζωής. Και να έχει δώσει ένα απίστευτο ποσό για την άδεια αυτή, που ουδέποτε θα το πάρει πίσω μέσω της επιχειρηματικής αυτής δραστηριότητας, που να χτυπάει κάτω τον ποπό του.  Εξαιρετικά. Στον  δεύτερο από αυτούς έχει αποφασισθεί, καλώς ή κακώς, με εισαγγελική πράξη, το πάγωμα των λογαριασμών του, διότι υπάρχουν υπόνοιες φοροδιαφυγής εναντίον του. Με παγωμένους λογαριασμούς ο τύπος αυτός, αλλά από κάπου θα βρεθούν δεκάδες εκατομμύρια για να "πληρώσει τα λύτρα". Ο άλλος είναι γιος μεγαλοεργολάβου. Άργησε σαράντα λεπτά να προσκομίσει την εγγυητική του επιστολή τριών μόνον εκατομμυρίων. Είναι προφανές ότι στην Τράπεζα Αττικής, που του έδωσε την εγγυητική επιστολή, υπήρξε εμπλοκή.  Είναι βέβαιο ότι οι τραπεζικοί εκεί δυσκολεύθηκαν και άργησαν να του δώσουν την εγγυητική επιστολή και βέβαια η δυσκολία δεν έγκειτο στο ότι τους είχε χαλάσει ο εκτυπωτής ή ότι είχαν χάσει την σφραγίδα της τράπεζας και την έψαχναν. Τώρα πως γίνεται κάποιος να δυσκολεύεται να πάρει μια εγγυητική επιστολή τριών μόνον εκατομμυρίων και την ίδια στιγμή έγκλειστος σε εκείνο το κτήριο, όπου παιζόταν το μπαρμπούτι, να προσφέρει αρκετά πάνω από πεντήκοντα μύρια και να πρέπει μέσα σε λίγες μέρες να  τους μετρήσει γύρω στα δέκα οκτώ (το 1/3) και να είναι νομίμως φορολογηθέντα τα χρήματα αυτά, μόνον ο συριζανελίτικος θεός μπορεί να το ξέρει.
Ερώτηση δεύτερη: Υπάρχει έστω και μισός πολίτης ή κάτοικος στην περιοχή του Ναυπλίου που να πιστεύει ότι θα έτρωγαν διαγραφές οι δύο δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας, εάν ήσαν πιστοί στην ηγεσία; Καλώς ή κακώς ο Μπακέτος είναι ο με διαφορά πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος. Και διαγράφεται μαζί με άλλον δημοτικό σύμβουλο και δεν ανακοινώνεται το παραμικρό συγκεκριμένο για την αιτία διαγραφής. Μια αοριστολογία ακούσαμε και ουδείς, απ΄όσο είδα, απαίτησε να μας πουν συγκεκριμένα πράγματα για να γνωρίζουμε ημείς οι δημότες. "Αιτία", μας είπαν, " η χωρίς λόγο υπονόμευση της παράταξης μέσω διασποράς φημών και διαρροών που προσπαθούσαν να πλήξουν την συλλογική προσπάθεια και το κύρος του Δημάρχου". Και μετά η ανακοίνωση κάνει λόγο για "θέματα ηθικής τάξης" και ότι δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. Εντάξει τώρα. Μας αρέσουν τα βλήτα βραστά ή και γιαχνί, αλλά δεν κουτιάναμε και ολοσχερώς. Πότε διαπίστωσαν τα "θέματα ηθικής τάξης"; Δεν τα γνώριζαν όταν αυτοί ήσαν οι πρωταγωνιστές της κλειστής μέσα στην κυβερνώσα παράταξη εκλογής του νέου δημάρχου μετά την παραίτηση Αναγνωσταρά; Όλα ήσαν εντάξει  όταν η συμμετοχή των δύο διαγραφέντων βοήθησαν πολύ την εκλογή του νυν Δημάρχου; Δεν πρέπει να το πολυσκοτίζουμε το θέμα. Είναι φανερό ότι οι διαγραφέντες  έχουν κάνει άλλες επιλογές για τις επόμενες εκλογές και για αυτό έφαγαν τη διαγραφή. Δεν είναι θέματα ηθικής τάξεως ή ιδεολογικών διαφορών. Προσωπικές επιλογές είναι για το ποιος θα έχει το επάνω χέρι στα δημοτικά πράγματα. Τόσο απλό. Και η πόλη θα πορευθεί λίγο πολύ  με μία από τα ίδια.  Αλλά θα σας πω το ποιοι, κατά τη γνώμη μου, είναι οι πιο ευτυχείς από τις διαγραφές αυτές. Είναι οι τοπικοί καναλάρχες. Θα κάνω μια πρόβλεψη.  Τα τοπικά κανάλια που σήμερα δεν εκπέμπουν στον αέρα, διότι δεν πληρώνουν την DIGEA, θα  "θριαμβεύσουν" και πάλι στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Δεν ξέρω εάν θα παραμείνουν αυτόνομα τα ντόπια Αργολιδικά κανάλια ή θα συνασπισθούν με άλλα περιφερειακά κανάλια της Πελοποννήσου, αλλά τον ρόλο τους στις τοπικές εξελίξεις θα τον παίξουν. Και είναι ενθουσιασμένοι οι τηλεάνθρωποι όταν την δημοτική αρχή  την διεκδικούν σχήματα με προσωπικές και μόνον φιλοδοξίες και χωρίς διαφορές σε πολιτικές και ιδέες. Είναι όμορφα τα πράγματα για τα κανάλια όταν η αντιπαράθεση δεν γίνεται πάνω σε προγράμματα, αλλά σε προσωπικό επίπεδο.  Περιφερειακά κανάλια θα είναι επομένως το επόμενο στάδιο  της "δικαιοσύνης και εξυγίανσης" του τοπίου¨. Τρίχες. Μπουλσιτ. Και σας τα λέω μετά λόγου γνώσεως όλα αυτά που συνέβαιναν και ουδείς τα έθιγε. Αποφάσισα κάποτε και έβαλα υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές. Ο ένας υποψήφιος του μεγάλου κόμματος μιλούσε επί ώρα στη βραδινή ζώνη. Εγώ δέκα λεφτάκια της ώρας κατά τις τέσσερις το μεσημέρι. Και βέβαια οι ψηφοφόροι  έδωσαν περισσότερες ψήφους στον βραδινό που για έναν τελείως περίεργο λόγο, που ουδείς υποψιάζεται, μίλησε πολύ περισσότερο από εμένα, παρά στον μεσημεριανό, που πήρε το δεκαλεφτάκι που όριζε ο νόμος. Και καλύτερα να μην σας πω και για την υποχρεωτική σιωπή στα τοπικά κανάλια, την κόκκινη κάρτα που αντίκριζε, όποιος μιλούσε για τα θέματα των περιφερειακών σταθμών. Και ποιος σιωπούσε και δεν μιλούσε και δεν τα έθιγε τα θέματα αυτά. Αντε τώρα με τους "επαναστάτες".

Μάκαρος λοιπόν, τηλεοπτικές αηδίες, διαγραφές. Όλα τα συνδύασα.
Νόστιμη η Μακεδονική σαλάτα, εάν βάλεις τις σωστές αναλογίες

Η ενδοχώρα τ΄Αναπλιού. Ας το πάρουμε βρε παιδιά το πράγμα τελείως διαφορετικά

Χρόνια τώρα ακούγεται η γκρίνια των Σαλονικιών και Βορειοελλαδιτών κατά των νοτίων και του κράτους των Αθηνών που μονίμως τους αδικεί κατάφωρα και έστειλε και τον Ηρακλή να παίζει στην τρίτη Εθνική.
Βέβαια υπήρχαν οι ιστορικοί λόγοι που το αίσθημα της αδικίας είχε παγιωθεί στα μυαλά και τις ψυχές των βορείων συμπατριωτών μας. Από τον καιρό του Μεγάλου Διχασμού αλλά και μετά, με την έλευση των προσφύγων που κατά κύριο λόγο εγκαταστάθηκαν στη Βόρειο Ελλάδα, υπήρξαν συγκεκριμένες πολιτικές  που στοιχειοθετούσαν μια ευνοϊκή μεταχείριση των πληθυσμών της "παλαιάς Ελλάδας". Είναι γνωστές οι εκφράσεις για τους Μοραϊτες γραφιάδες και Κρητικούς χωροφυλάκους που είχαν το πάνω χέρι και καταδυνάστευαν τους αγροτικούς κυρίως πληθυσμούς της Μακεδονίας.
Και αυτό το αίσθημα αδικίας  έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας. Όμως σήμερα, εγώ θάλεγα, ότι κάποιος πρέπει να στοιχειοθετήσει το εάν και κατά πόσον η Νότια Ελλάδα έχει το πάνω χέρι στην κατανομή πόρων, την εκτέλεση δημόσιων έργων και επενδύσεων και εάν οι  πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες είναι προνόμιο της Αθήνας και των νοτίων.

Ένα παρόμοιο αίσθημα αδικίας κατατρέχει και τους διαβιούντες ή καταγόμενους από την ενδοχώρα του Ναυπλίου.  Και εδώ όχι αδίκως, εάν εξετάσουμε το φαινόμενο μέσα στη διαδρομή του ιστορικού χρόνου. Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες η ποιότητα ζωής του αστικού πληθυσμού, κατά κανόνα ήταν πολύ ανώτερη αυτής του αγροτικού κόσμου. Χαώδης διαφορά. Ιδίως εάν λάβουμε υπόψη μας  τα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα των πιο πτωχών χωριών, ιδίων των ορεινών και ημιοορεινών περιοχών της Αργολίδας και τα συγκρίνουμε με τα δεδομένα ακόμα και των εργατικών συνοικιών του Ναυπλίου.
Όμως πάρα  πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία έτη.

Ένα μεγάλο μέρος των παλαιών καθαρά αγροτικών πληθυσμών έχει αστικοποιηθεί. Ολόκληρες οικογένειες ή τμήματα αυτών, έχουν μετακινηθεί στο άστυ, έχουν  εν πολλοίς απομακρυνθεί από τις αγροτικές ασχολίες ή  έχουν την καλλιέργεια των κτημάτων ως δευτερεύουσα απασχόληση. Μεγάλα τμήματα του   πληθυσμού της ενδοχώρας  εργάζονται πλέον στο Ναύπλιο, απασχολούνται στην πόλη, έχουν ανοίξει επιχειρήσεις, πολλές φορές με επιτυχία, διασκεδάζουν στα καταστήματα της παλαιάς πρωτεύουσας της Ελλάδας και της Αργολίδας (για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί το Ναύπλιο δεν είναι πλέον πρωτεύουσα ούτε καν της Αργολίδας) και απλώς  έχουν την κατοικία τους στα χωριά, μόνον για ύπνο. Βέβαια υπάρχουν ακόμα και οι  κατά κύριο και αποκλειστικό επάγγελμα αγρότες που προσπαθούν να επιβιώσουν καλλιεργώντας κυρίως εσπεριδοειδή και δευτερευόντως κηπευτικά. Και αυτοί στην πλειοψηφία τους υποφέρουν τα μάλα.
Όμως πρέπει να πάψουμε να τα βάζουμε με το κράτος των Αθηνών αλλά και με το σπάνιο  υπό εξαφάνιση είδος ανθρώπου που είναι οι κάτοικοι  της παλιάς πόλης του Ναυπλίου για να δικαιολογήσουμε την τεράστια φτώχεια.
Αιρετός στο δημοτικό συμβούλιο Ναυπλίου, διαμαρτυρήθηκε και τα έβαλε με την αδικία που γίνεται σε βάρος των χωριών και υπέρ της παλιάς πόλης!!!
Νομίζω ότι πρέπει κάποτε να το δούμε τελείως αλλιώς όλο αυτό σε σχέση με την αντίθεση αυτή που δεν έχει σήμερα ουσιαστικές βάσεις και δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα.
Αντί για αντίθεση, πρέπει να δούμε τις συνεργασίες για να βγουν οι πάντες ωφελημένοι.

Τα πράγματα τον τελευταίο καιρό δεν είναι μόνον χάλια για τους ανθρώπους που προσπαθούν να ζήσουν  από την εργασία τους στα χωράφια. Είναι πολύ πιο χάλια από το χάλια. Οικτρή και τρισάθλια η κατάσταση, έτσι που δεν ήταν ποτέ στα μεταπολεμικά χρόνια.
Θα σας πάρω για παράδειγμα έναν αγρότη με πολύ μεγάλο για την Αργολίδα κλήρο. Εκατό στρέμματα να πούμε στην τέλεια υπερβολή. Δεν ξέρω εάν υπάρχει τέτοια περίπτωση, αλλά ας  δούμε το παράδειγμα που μπορεί να είναι το καλύτερο των καλυτέρων. Εκατό στρέμματα πορτοκάλια. Πενήντα δένδρα ανά στρέμμα, ομιλούμε για πέντε χιλιάδες δένδρα. Ας πούμε πάλι ότι όλα τα δένδρα είναι σε καλή κατάσταση και δεν έχουν επηρεασθεί από παγετούς. Πέντε χιλιάδες δένδρα που μπορούν να έχουν μια μέση παραγωγή εβδομήντα κιλά ανά δένδρο.. Τριακόσιες πενήντα χιλιάδες κιλά πορτοκάλια. Τεράστια ποσότητα θα μου πει κάποιος. Ζάμπλουτος ο μεγαλοαγρότης αυτός. Όμως η τιμή του πορτοκαλιού έχει καταρρεύσει στα δέκα λεπτά ανά κιλό . Πρέπει λοιπόν να αφαιρέσουμε ένα μηδενικό από την παραγωγή των 350.000 χιλιογράμμων για να διαπιστώσουμε ότι ο ετήσιος τζίρος του μεγαλοαγρότη είναι 35.000 ευρώ. Και από αυτόν θα πρέπει να αφαιρέσουμε έξοδα καλλιέργειας, ηλεκτρικό ρεύμα, ύδατα, ΤΟΕΒ, φυτοφάρμακα, λιπάσματα, ημερομίσθια, αμοιβή λογιστή και σε αυτό που θα απομείνει θα υπολογισθεί φόρος εισοδήματος από το πρώτο ευρώ, ασφαλιστικές εισφορές. Και μετά έρχονται τα φουπουά, τα ένφια και τα λοιπά   και τα λοιπά και ταλιμπάν. Η καλύτερη λοιπόν περίπτωση ενός πορτοκαλοπαραγωγού με πολύ μεγάλο κλήρο είναι μια κατεστραμμένη υπόθεση. Φαντασθείτε όλους τους άλλους που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τα μικρά χωραφάκια των πέντε και των δέκα στρεμμάτων. Θλίψη....
Και έτσι μένουν απλήρωτοι οι λογαριασμοί ΔΕΗ (στα σκοτάδια θα έμεναν τα χωριά μας εάν γινόντουσαν διακοπές ρεύματος λόγω απλήρωτων λογαριασμών) και γίνονται όσα γίνονται με τα ρολόγια της ΔΕΥΑΝ.
Σσσστ. Μην το φωνάξουμε. Κοινά μυστικά στην ενδοχώρα και στα ημιορεινά. Και στην γενική παύση πληρωμών και στη ρευματοκλοπή και υδατοκλοπή συμμετέχουν πέραν των κατεστραμμένων αγροτών και οι ημιαστοί και κάποιοι αρκετά πλούσιοι. Διότι υπάρχουν και τέτοιοι στα χωριά. Δεν πληρώνουν και αυτοί. Και υπάρχει και κυκλοφορεί πολύς πλούτος στην ενδοχώρα του Ναυπλίου, όσο και αν σας φαίνεται περίεργο.
Δεν κολώνω. Θα ακούσετε εδώ κάποιες αλήθειες που λίγο πολύ όλοι στα χωριά γνωρίζουν και στο άστυ αγνοούν.
Είναι όλοι αυτοί που έχουν ωφεληθεί με το κύκλωμα των επιδοτήσεων. Ουδείς ομιλεί. Σκατά αριστερά έχουμε στην κυβέρνηση. Μια ντροπή από δήθεν αριστερά, μας κυβερνά. Πραγματικοί αγρότες που ιδρώνουν στο χωράφι να μην παίρνουν καθόλου επιδοτήσεις και κάποιοι άλλοι που έστελναν τα πορτοκάλια τους στα χυμοποιεία, όπως τα έστελναν, με τον τρόπο που τα έστελναν,  να δικαιούνται άκοπα χρήματα. Και υπάρχουν και οι άλλοι που κανονίζουν τα πράγματα.  Οι νταβαντζήδες της υπαίθρου. Απ΄ όλα τα κόμματα προερχόμενοι. ΄Η μάλλον για να το πω καλύτερα με όλες τις καταστάσεις βολευόμενοι.  Όλοι λίγο πολύ στην επαρχία γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα. Αλλά η κατάσταση παραμένει ως έχει. Και μπορεί κάποια πράγματα να βελτιώθηκαν με τις δηλώσεις του ΟΣΔΕ, που έδωσαν ένα τέρμα στο όργιο της δήλωσης ανύπαρκτων εκτάσεων για καλλιέργειες επιδοτούμενων ειδών, μπορεί να περιορίσθηκαν τα εικονικά τιμολόγια και οι παράνομες επιστροφές φουπουά, όμως το μαύρο χρήμα συνεχίζει να είναι παρόν. Προς όφελος των επιτηδείων πάντοτε και όχι των μικροκαλλιεργητών. Άπαντες γνωρίζουν τους τύπους που καταφθάνουν με την Μερτσέντα στο χωράφι, κόβουν την παραγωγή  ενός μικρού κτήματος και το βράδυ πληρώνουν μετρητοίς στους πενόμενους. Και μετά το στέλνουν το φορτηγό στη Μακεδονία όπου πωλούν σε δεκαπλάσιες τιμές. Ωραία πράγματα!!! Φανταστικά κέρδη στις πλάτες της δυστυχίας
Και ο Ανάβαλος συνεχίζει αναβαλλόμενος. Και λάθος και αυτός προχωράει, όπως εκτελείται το έργο. Με διπλές και τριπλές κινήσεις. Ενεργοβόρος. Και το νερό για άρδευση θα φτάσει πανάκριβο για τις τσέπες των πορτοκαλοπαραγωγών, ότε και εάν καταφθάσει. Και θα δίνεται το νερό αυτό μία μέρα στις τόσες, ώστε να μην μπορούν οι αγρότες να κατευθυνθούν σε πιο δυναμικές καλλιέργειες για να αυξήσουν τα εισοδήματά τους.
Θέλετε και άλλες αλήθειες: Άδειες λαϊκών αγορών και υπαίθριου εμπορίου. Ωραία πράγματα. Και τα ομολόγησε ο δημοτικός σύμβουλος που πήρε τόσους σταυρούς για το τι γίνεται με τις χάρες. Κάποιοι κολλητοί είναι και οι προνομιούχοι. Και βλέπεις και στη λαϊκή δίπλα στον σκληρά εργαζόμενο παραγωγό, στον διπλανό ακριβώς πάγκο όλα τα καλούδια του εμπόρου. Και ουδείς διαχωρισμός υπάρχει. Και όταν επιχειρήθηκε να γίνει ένας τέτοιος διαχωρισμός εμπόρων και παραγωγών προς όφελος του μικροαγρότη αντέδρασε ο τότε αριστερός βουλευτής Αργολίδας.
Δεν πληρώνουν ΔΕΗ στα χωριά. Δεν πληρώνουν και ΔΕΥΑΝ. Σε λίγο και οι δύο αυτές δημόσιες επιχειρήσεις θα είναι προβληματικές και θα αδυνατούν να ανταποκριθούν στο σκοπό τους. Και ουδείς ενδιαφέρεται να εισπράξει τα οφειλόμενα αν όχι από τους αγρότες που δεν έχουν, τουλάχιστον, έστω, από τους εν αγροίς αστούς και από τους εν χωρίοις πλουσίους.
Και ενώ η ύπαιθρος και η αγροτιά στενάζει, την ίδια στιγμή στα πανηγύρια γίνεται το αδιαχώρητο. Και απίστευτη φοροδιαφυγή. Κοινό μυστικό κι αυτό. Χιλιάδες ευρώ  αλλάζουν χέρια και καταλήγουν στα χέρια ελαχίστων που δεν πληρώνουν φόρους. Και υπάρχουν και οι αθλητικοί και άλλοι σύλλογοι από πίσω για προπέτασμα καπνού. Είναι να τρελαίνεται κάποιος να υπάρχει τέτοιο όργιο μαύρου χρήματος και την ίδια στιγμή ο μικροαγρότης να μην έχει τα βασικά. Και εδώ ουδείς ομιλεί. Και ο Δήμος μας  πληρώνει από πάνω για τα πανηγύρια με χρήματα των δημοτών, στα οποία ωφελούνται οι πολύ λίγοι. Πληρώνει για τα πανηγύρια, αλλά αδιαφορεί για οποιαδήποτε αναβάθμιση του δημόσιου χώρου στα χωριά. Χαλέπι χαρακτήρισε καθ΄υπερβολήν  το χωριό του ένας φίλος ποταμίσιος, λόγω των λακκουβών στους δρόμους.
Και δεν σκεφτόμαστε να το πάρουμε τελείως διαφορετικά το πράγμα.
Να δούμε βρε παιδιά πως θα σταματήσει η μονοκαλλιέργεια του πορτοκαλιού. Να οδηγηθούμε σε νέες δυναμικές καλλιέργειες. Να προχωρήσουμε σε βιολογικές καλλιέργειες ή έστω σε πιστοποιημένες. Να δώσουμε ονοματεπώνυμο στα τοπικά προϊόντα. Να δημιουργήσουμε δημοπρατήρια τιμών. Να το πάρουμε αλλιώς με τον Ανάβαλο. Το έχουμε το παράδειγμα με τα Ιρια. Να επιχειρήσουμε οικονομίες κλίμακας. Το έχουμε το παράδειγμα με το Συνεταιρισμό του χωριού των Μπουτίων, αν δεν κάνω λάθος. Να δούμε πως το κάνουν στη Γαλλία και την Ιταλία για να προωθήσουν και να διαφημίσουν τα προϊόντα τους. Είμαστε ένας ευλογημένος τόπος και παράγουμε το πιο νόστιμο πορτοκάλι στους κάμπους της Αρχαίας Επιδαύρου, των Αρχαίων Μυκηνών της Αρχαίας Τίρυνθας. Μπορούμε να τα εκμεταλλευθούμε όλα ετούτα. Να το παίξουμε και λίγο φρου φρου και αρώματα, όπως κάνουν οι Φραντσέζοι. Να συσκευάσουμε με φανταχτερές κορδέλες το εξαιρετικό προϊόν. Να εκμεταλλευθούμε τον τουρισμό που συρρέει. Δεν μπορεί να πουλάει ο αγρότης δέκα λεπτά το πορτοκάλι και στα παραλιακά καταστήματα του Ναυπλίου να προσφέρουν το χυμό έναντι τριών ευρώ.  Έχουμε τόσα πρωτότυπα και τερψιλαρύγγια φαγητά. Γιατί αδιαφορούμε για την προώθησή τους; Κάνουμε μια  γιορτή για την αγκινάρα που μπορεί να προσφέρει διασκέδαση για αυτούς που τη βρίσκουν με κλαρίνα, αλλά δεν βοηθάει στο παραμικρό το καταπληκτικό προϊόν των Ιρίων. Αδιαφορεί η τοπική ηγεσία για τις προτάσεις να προωθηθεί το προϊόν αυτό στα εστιατόρια της περιοχής. Να γίνει γνωστό στα εκατομμύρια των επισκεπτών. Να αποκτήσει ονομασία προέλευσης. Δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας. Μας ξεπέρασαν και οι Τσάκωνες με την προώθηση της μελιντζάνας. Άπαντες μας ξεπέρασαν. Εμείς γιορτές και πανηγύρια σαν αντίδοτο στην φτώχεια και την ανέχεια.
Να τα αλλάξουμε όλα.
Να το πάρουμε αλλιώς απεξαρχής. Δεν πάει άλλο.
Να κάνουμε την ενδοχώρα του Ναυπλίου δύναμή μας από αδυναμία μας.
Να ζηλεύουμε εμείς οι ελάχιστοι Μοϊκανοί κάτοικοι της παλιάς πόλης, όλους τους αγρότες στα χωριά μας.
Γίνεται.
Χρειάζονται αλλαγές πολιτικών δράσεων και αλλαγές των τοπικών αυτόνομων μικροηγετών στα χωριά, που διαφεντεύουν τον τόπο και καθηλώνουν τους αγροτικούς πληθυσμούς στη μιζέρια.
Αλλά για τους μικροπολιτίσκους της περιοχής, τους αυτόνομους ηγετίσκους θα ομιλήσω στην προσεχή ανάρτησή μου. Αν έχω κέφι να γράψω. Διότι μόνον αν έχω όρεξη γράφω
.

Οι ολόγυμνες του Ναυπλίου

Πουλάκια μου..... Για εσάς που γενικώς  δεν με διαβάζετε λέω και που τώρα ανοίξατε την ανάρτησή μου, επειδή είδατε τον τίτλο και την φωτογραφία που σας έβαλα για να σας εξάψω την φαντασία.
Όμως δύνασθε τώρα  να κλείσετε το παράθυρο. Δεν έχω από εδώ και μπρος κάτι άλλο για ολόγυμνες κοπέλες, αφού θα μιλήσω για ολόγυμνες καλωδιώσεις σε γραφεία. Αλλά ίσως αξίζει να  κάνετε μια μικρή  προσπάθεια να διαβάσετε λίγο ακόμα από την ανάρτησή μου για να διαπιστώσετε, όλοι εσείς που τα βάζετε με τον Σόιμπλε, τις δικές μας, ολόδικές μας ευθύνες για την κατάστασή μας.
Γυμνές λοιπόν καλωδιώσεις στα γραφεία των  δημόσιων και δημοτικών υπηρεσιών του Ναυπλίου και ουδείς προϊστάμενος χολοσκάει.
Πριν από λίγα χρόνια έγινε ένα μεγάλο έργο, που είχε χρηματοδοτηθεί από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, με χρήματα δηλαδή και των Γερμανών και των Ολλανδών και των Γάλλων και των άλλων για την ψηφιακή διασύνδεση των δημοσίων υπηρεσιών με οπτικές ίνες, με μεγάλες δηλαδή ταχύτητες. Τέτοια πανομοιότυπα παρόμοια έργα έγιναν μέσω των δήμων σε πολλές πόλεις της χώρας μας.
Ολοκληρώθηκε το έργο, σκάφτηκαν οι δρόμοι του Ναυπλίου από άκρη σε άκρη και το δίκτυο των οπτικών ινών έφτασε σε κάθε υπηρεσία,  πληρώθηκαν οι εργολάβοι με ένα πολύ σεβαστό ποσό και υποθέτω ότι οι εργασίες που έγιναν ήσαν τεχνικά άρτιες, Σε κάθε λοιπόν υπηρεσία έφτασε ένα καλώδιο που παραμένει σήμερα γυμνό αναμένοντας να κουμπώσει σε ένα άλλο μηχάνημα υψηλής τεχνολογίας, έτσι ώστε μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου όλες οι υπηρεσίες να είναι διασυνδεδεμένες μεταξύ τους.
Θα μου πείτε: Τι μας νοιάζει εμάς η διασύνδεση των υπηρεσιών, οι οπτικές ίνες, οι μεγάλες ταχύτητες διασύνδεσης;
Ακούστε λοιπόν: Στη σημερινή ψηφιακή εποχή και όταν έχουν δοθεί και τόσα χρήματα, είναι αδιανόητο οι πολίτες, οι εργαζόμενοι, οι επιχειρηματίες, οι συνταξιούχοι να ταλαιπωρούνται με τη γραφειοκρατία, να τρώνε τον χρόνο τους μαζεύοντας έγγραφα και δικαιολογητικά, να τρέχουν από υπηρεσία σε υπηρεσία, να μην μπορούν να κάνουν την δουλειά τους ή να τους καθυστερούν αδικαιολόγητα.
Μερικά παραδείγματα το τι θα μπορούσαμε να πράττουμε αντί να είμαστε θεατές και συμμέτοχοι του αγώνος μεταξύ των ομάδων  του Βραδυποριακού και του Ταλαιπωριακού.
Υπάρχουν επιχειρηματίες (π.χ. φαρμακεία) που ανά μήνα  υποβάλουν στον ΕΟΠΥΥ πιστοποιητικά φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας προκειμένου να πληρωθούν τις συνταγές των ασφαλισμένων. Και  κάνουν το ίδιο μονότονο πράγμα ανά μήνα. Και άλλοι επιχειρηματίες είναι υποχρεωμένοι να τρέχουν Τρώνε άσκοπα τις ώρες τους. Και πηγαίνουν στον υπάλληλο που ψάχει στο πισί του τα τυχόν χρέη και τις οφειλές ληξιπρόθεσμες και μη και μετά αφού σημειώσει τα νούμερα πάνω στο έντυπο και ακόμα και εάν δεν έχεις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, σε στέλνει υποχρεωτικά στον πάνω όροφο στον Προϊστάμενο, στον οποίο αφού στηθείς, εάν έχει κόσμο, μετά λαμβάνεις την υπογραφή του, την οποία ο επικεφαλής θέτει αβλεπί, χωρίς να ελέγξει το παραμικρό. Και μετά ξανακατεβαίνεις στον κάτω όροφο για να λάβεις το οριστικό χαρτί της ενημερότητας. Και μετά αυτά τα πιστοποιητικά με όλα τα άλλα τα πηγαίνεις στο Σύλλογο, ο οποίος με τη σειρά του αποστέλλει σε κούτες όλα τα έγγραφα στα κεντρικά του ΕΟΠΥΥ που τα βάζει σε αποθήκες. Φαντασθείτε τώρα να έχει συνδεθεί ο ΕΟΠΥΥ με το ΙΚΑ και το Τaxis και με όλους αυτούς οι Σύλλογοι Ιατρών και Φαρμακοποιών. Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου o ΕΟΠΥΥ θα έχει ενημερωθεί από τον εξουσιοδοτημένο υπάλληλο, όχι για το ποιοι φαρμακοποιοί είναι συνεπείς, αλλά για το ποιοί είναι ασυνεπείς. Και έτσι θα έχουν αποφευχθεί οι ταλαιπωρίες χιλιάδων επαγγελματιών.

Ακούστε και το άλλο το τρελό που σχετίζεται και αυτό με την Εφορία. Αν επιθυμείς να κάμεις οποιαδήποτε μεταβίβαση διατηρητέου στο Ναύπλιο ή αλλαχού, θα πρέπει να  προσκομίσεις όχι μόνον το ΦΕΚ ότι έχει κηρυχθεί διατηρητέο το κτίσμα, αλλά και βεβαίωση από την Πολεοδομία ότι το ΦΕΚ αυτό δεν έχει ανακληθεί. Δεν έχει καμία σημασία ότι καμία κήρυξη διατηρητέου δεν έχει ανακληθεί στο Ναύπλιο. Πρέπει λοιπόν να φύγεις από την Εφορία, να μπεις στο αυτοκίνητο ή σε ταξί, αν δεν έχεις αυτοκίνητο, να πας μέχρι την Πολεοδομία, να υποβάλεις την αίτηση, να περιμένεις κάμποσο να σου απαντήσουν εγγράφως, πιθανόν να πρέπει να ξαναπάς για να σου δώσουν την βεβαίωση του αυτονόητου, αφού ξαναπάρεις ταξί, αν δεν έχεις αυτοκίνητο,  και μετά να ξαναπάς στην εφορία για να τους δώσεις την βεβαίωση και να πληρώσεις τον φόρο που αναλογεί, για να πας μετά στο συμβολαιογράφο, αφού πρώτα πρέπει να έχεις περάσει από τον λογιστή για τον ενφια και από τον μηχανικό για τα πιστοποιητικά κλπ. Πόσο πιο απλά και λιγότερο ανέξοδα θα ήταν τα πράγματα εάν οι δύο αυτές υπηρεσίες και οι άλλες είχαν διασυνδεθεί;

Ακούστε και το άλλο το τρελό. Έπρεπε να υποβληθεί στη ΔΟΥ μία  δήλωση φόρου δωρεάς, για την οποία  δεν υπάρχει καμία φορολογική υποχρέωση. Φόρος δηλαδή μηδέν. Συγκεκριμένο παράδειγμα σας λέω.  Δεν το βγάζω από το κεφάλι μου. Ο δωρητής είναι ανάπηρος με βούλα και πιστοποιητικό. Οι δωρεοδόχοι είναι κάτοικοι ΗΠΑ και μου έχουν κάνει πληρεξούσιο. Η ΔΟΥ Αργους που είχε δυνητικά τη δυνατότητα να δεχθεί τη δήλωση, αφού το συμβόλαιο που αφορά ακίνητα της Αργολίδας, θα γινόταν  σε Συμβολαιογράφο του Αργους, αρνήθηκε να την παραλάβει, με το σκεπτικό ότι είναι δυνητική η υποχρέωσή της και με ανάγκασε να πάω στην Αθήνα. Πληροφορούμαι ότι στη συγκεκριμένη ΔΟΥ της Αττικής γίνεται χαμός και πρέπει να πάω πολύ  πρωί για να προλάβω. Ξεκινάω αξημέρωτα, στις έξι από το Ναύπλιο και είμαι στην Εφορία στις οχτώ. Διαπιστώνω ότι υπάρχουν μπόλικοι πριν από εμένα που έχουν στηθεί από τις έξι το πρωί.  Φτάνει μία η ώρα το μεσημέρι και εγώ ακόμα στην αναμονή και φως δεν βλέπω. Πάω στον Έφορο και διαμαρτύρομαι. Ευγενέστατος ο άνθρωπος με διαβεβαιώνει  ότι εντός της ημέρας θα εξυπηρετηθώ. Πράγματι στις τέσσερις μετά  το μεσημέρι  υποβάλω την δήλωση. Μαντνες. Πήρα βέβαια το μεροκάματό μου, χρέωσα στον πελάτη  και τις πορτοκαλάδες που ήπια για τον ιδρώτα που έχυσα, όμως πρέπει να σκεφτείτε ότι ο εξ Αμερικής πελάτης μου είναι ένας από τους 100 πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου. Κροίσος. Επένδυσε σε κάτι ακίνητα στην Αργολίδα επειδή η σύζυγός του έχει καταγωγή από την περιοχή μας. Όμως ο άνθρωπος, εάν εύρισκε ευνοϊκό περιβάλλον, θα μπορούσε να ρίξει άνετα μερικά δεκάδες εκατομμύρια για επενδύσεις στην Αργολίδα. Επειδή είναι και τρελός με το άθλημα της καλαθοσφαίρισης και χίλιες φορές πιο πλούσιος από τους Γιαννακοπουλέους θα μπορούσε ο ΟΙΑΚΑΣ να πήγαινε τραίνο για Αλφα ένα και μετά να σηκώσει και το Ευρωπαϊκό. Υπερβάλλω, αλλά οι σωστές συνθήκες είναι αυτές που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για επενδύσεις και ανάπτυξη. Και εμείς βγάζουμε μόνοι μας τα ματάκια μας. Και οι γυμνές στα γραφεία παραμένουν τσίτσιδες. Και αντί να πάνε ηλεκτρονικά οι δηλώσεις από τη μία Εφορία στην άλλη, πρέπει να κάνεις 150 χιλιόμετρα και άλλα τόσα στην επιστροφή και να στηθείς επί ώρες. Φαντασθείτε λοιπόν το συγκεκριμένο παράδειγμά μου να αφορούσε τις Εφορίες Κέρκυρας και Ρόδου. Μάντνες ξαναλέω.

Αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα που μας δυσκολεύουν τη ζωή λόγω των γυμνών καλωδίων. Θέλει κάποιος να φρεσκάρει το κατάστημά του; Να το βάψει βρε παιδί μου, και να κάνει δυο-τρία μερεμέτια. Για να είναι νόμιμος πρέπει να πάρει μια άδεια μικρών εργασιών από  την Πολεοδομία και μιαν άλλη από την αρχαιολογία, εάν το κτήριο είναι μέσα στο ιστορικό κέντρο του Ναυπλίου. Μπορεί να περιμένει κάμποσο χρόνο. Εν τω μεταξύ τρέχουν οι μέρες και χάνονται έσοδα. Τι πιο απλό από αυτό που θα σας πω;  Υποβάλει ο ενδιαφερόμενος την αίτησή του μέσω Πολεοδομίας, μαζί με φωτογραφίες του καταστήματος που θέλει να βάψει και να μερεμετέψει και με μια υπεύθυνη δήλωση ότι δεν θα προχωρήσει σε αλλαγές. Η πολεοδομία ηλεκτρονικά στέλνει όλο τον φάκελο στην αρχαιολογία και ο επιχειρηματίας το επόμενο δευτερόλεπτο ξεκινάει εργασίες, τις οποίες ολοκληρώνει εγκαίρως, χωρίς καθυστερήσεις για να μπορεί να δουλέψει ο άνθρωπος, χωρίς να πρέπει να περιμένει τους δημόσιους υπαλλήλους. Απλά πράγματα που μόνοι μας τα κάνουμε δύσκολα. Και αφού υπάρχουν οι φωτογραφίες σε ηλεκτρονική μορφή με βεβαία χρονολογία, είναι δυνατόν ανά πάσα στιγμή να αποκαλυφθούν τυχόν αυθαιρεσίες.
Κατά τα άλλα φταίει ο Σόιμπλε για τα χάλια μας λόγω των γυμνών που έχουν ενσκήψει στις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας.

Θα σας πω και το άλλο:
Πριν από χρόνια μία εταιρεία πληροφορικής είχε αναλάβει έναντι αμοιβής, που οι Γερμανοί και οι άλλοι πλήρωναν, να επιμορφώσει τους δημοτικούς συμβούλους σε θέματα ψηφιακού Δήμου.  Οι άνθρωποι ήσαν ενημερωμένοι και είπαν ενδιαφέροντα πράγματα. Ήλθαν  στο δημοτικό  συμβούλιο Ναυπλίου που ξεκίνησε σε πλήρη απαρτία. Αφού πάρθηκαν οι παρουσίες σαν να ήμασταν μαθητούδια και αφού εξασφαλίσθηκε ότι οι επιμορφωτές θα έπαιρναν την αμοιβή τους, οι δημοτικοί σύμβουλοι την έκαναν ένας-ένας με ελαφρά πηδηματάκια. Στο τέλος έμειναν ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ένας σύμβουλος της πλειοψηφίας, που σήμερα είναι Δήμαρχος και, βεβαίως βεβαίως,  οι τρεις σύμβουλοι της "άλλης πρότασης". Μας είπαν για τις οπτικές ίνες που θα έφταναν σε κάθε νοικοκυριό και σε κάθε επιχείρηση, για τις χρήσεις του διαδικτύου, ώστε ο Δήμος να είναι φιλικός προς τον πολίτη και για να μπορεί να πληροφορεί να επικοινωνεί και να λαμβάνει με τη σειρά του πληροφορίες, αιτήματα και σκέψεις από τους δημότες. Μας είπαν για τις άπειρες δυνατότητες που ανοίγονται σε σχέση με την ψηφιακή εποχή, για τον τρόπο ενημέρωσης του Δήμου από τους κατοίκους, για τα προβλήματα και τις μεθόδους που οι νέες τεχνολογίες βοηθούν στην επίλυσή τους και στην ενημέρωση των πολιτών που υπέβαλαν το αίτημα.
Εάν θέλουμε να πάει μπροστά ο Δήμος, πρέπει να μπούμε στη νέα εποχή. Να μπορούν πολίτες απ΄όλην την Ελλάδα αλλά και από όλην την υφήλιο να ζουν και να εργάζονται εδώ. Αυτές είναι στρατηγικές σκέψεις και σχέδια για το μέλλον.
Είπαμε: Εμείς αρκούμαστε στο να προβάλουμε μόνον το Ναύπλιο ως την πόλη του έρωτα. Βοηθούν βέβαια σε αυτό και οι γυμνές στα γραφεία των υπηρεσιών.

Ένα "ζετέμ" άρθρο για τ΄ Ανάπλι μας

1η Αυγούστου σήμερα. Με καύσωνα και πολύ φως.


"Στου μεσημεριού το φως το τραγούδι της Σαπφώς" (Οδυσσέας Ελύτης)

"Αυτά τα πρόσωπα δεν βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο.....
Δεν υπάρχει νερό. Μονάχα φως." (Γιάννης Ρίτσος)

"Στην τέντα της κληματαριάς το καλοκαίρι ανασαίνει" (Νίκος Γκάτσος)

"Θεέ ο καύσων αυτός χρειάζεται  για να υπάρξει τέτοιο φως.
Το φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή,
μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων,
που πρώτοι, θαρρώ αυτοί,  στον κόσμο εδώ κάτω,
έκαμαν οίστρο της ζωής, τον φόβο του θανάτου" (Ανδρέας Εμπειρίκος)

"είπες εδώ και χρόνια:
κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός" (Γιώργος Σεφέρης)

"Δεν ξέρω καν γιατί μας ήλθε το καλοκαίρι αυτό,
για ποιαν ανέλπιστη χαρά, για ποιες αγάπες,
για ποιο ταξίδι ονειρευτό....." (Κώστας Καρυωτάκης)


Το φως, η ζέστη, ο Αύγουστος ανατρέπει την ισορροπία μου, οξύνει τα συναισθήματα, θολώνει το μυαλό. Γίνομαι πιο αγαπησιάρης. Γράψε και ένα άρθρο "ζετέμ" μου ζήτησε ένας φίλος. Αυτό επιθυμεί αυτή τη στιγμή και η υπερθεμανθείσα απείθαρχη συνείδησή μου.

Εκπληκτικό το Ναύπλιο και προοδεύει σε πολλούς τομείς.
Υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για την πόλη μας και θεαματικές αλλαγές γίνονται και πολλές άλλες αναμένονται.
Ναι και το beach tennis, που τόσο κατηγόρησα, όταν το μυαλό μου ήταν δροσερό, όμορφο άθλημα είναι και αρέσει και στον φίλο μου το Θάνο.
Και πολλές προσπάθειες από τους ανθρώπους της δημοτικής αρχής και τους τοπικούς παράγοντες του τουρισμού έχουν γίνει για την προβολή τ΄ Αναπλιού.
Και είναι καταπληκτική και πανέμορφη η πορεία και η τουριστική ανάπτυξη του λιμανιού μας. Άοκνες οι προσπάθειες του λιμενάρχη μας. Εκπληκτικής ωραιότητος σκάφη επισκέπτονται το Ναύπλιο,
Και καταφθάνουν στην πόλη μας  Αμερικάνοι φοιτητές του Χάρβαρντ και επί μέρες  προβαίνουν σε πρωτογενή έρευνα. Και βοηθούνται σε αυτό από τον ΔΟΠΠΑΤ και άλλους παράγοντες της πόλης.
Και επί 25 χρόνια συνεχίζεται το ποιοτικό φεστιβάλ κλασσικής μουσικής.
Και ετοιμάζει η νέα διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, ένα νέο θεσμό. Το "Λύκειο Επιδαύρου" που θα αρχίσει να λειτουργεί με τις ζέστες του θέρους του 2017. Και θα μαζεύονται εκατοντάδες νέοι για σπουδές πάνω στο θέατρό. Ωραία πράγματα. Θολωμένο ακόμα το μυαλό μου από το πολύ φως. "Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός".
Και ακούγονται και καλές ειδήσεις για το Τριανόν. Οτι  κάποιοι ετοιμάζουν σωστούς φακέλους για χρηματοδότηση έργων. Για να επισκευαστεί το κτήριο. Να συντηρηθούν οι τοιχογραφίες του Κωνσταντινουπολίτη ζωγράφου Αρμενόπουλου, που βρίσκονται σήμερα σε χάλια κατάσταση. "Θεέ ο καύσων αυτός χρειάζεται  για να υπάρξει τέτοιο φως...."

Βραδάκι τώρα και ψιλοδρόσισε ξαναδιαβάζω αυτά που έγραψα το μεσημέρι για να διορθώσω τα ορθογραφικά και συντακτικά σφάλματα. Όσα βρω.
"Δεν ξέρω καν γιατί μου ήλθε το καλοκαίρι αυτό".  Εγώ τα έγραψα όλα αυτά τα επαινετικά;
Απώλεσα κάθε ίχνος αιρετισμού μου με τον καύσωνα;
Το λιμάνι με  τα πανέμορφα σκάφη. και ακόμα οι άνθρωποι δεν έχουν αποφασίσει να παράσχουν στα σκάφη αυτά όλα τα αναγκαία. Να δημιουργήσουν  εδώ μπροστά μας ένα σωστό αγκυροβόλιο με όλα τα καλούδια για τα σκάφη.
Beach tennis ναι. Αλλά ας το κάνουμε ερασιτεχνικά. Να δημιουργήσουμε τους χώρους για χαρά και αθλητισμό για όλους. Με ελάχιστα χρήματα γίνονται αυτά.  Όμως να πληρώνουμε από πάνω για εκδηλώσεις άχρηστες;
Φθίνει το φεστιβάλ χρόνο με τον χρόνο. Την τελευταία στιγμή αναγγέλλεται το πρόγραμμα με συνέπεια να μην  μπορεί η πόλη να απολαύσει όλες τις ωφέλειες. Προσκλήσεις επί προσκλήσεων. Ρεβεράντζες και δημόσιες σχέσεις.
Ποια βοήθεια στα προγράμματα του Χάρβαρντ εκ μέρους των ανθρώπων εδώ; Μοναχικές υποθέσεις και προσπάθειες.
Ποιες προσπάθειες για την τουριστική προβολή; Ούτε καν τουριστικο portal δεν έχει ο Δήμος, Μοναδικός ίσως σε όλη την υφήλιο.
Ειλικρινά ελπίζω για το Τριανόν. Ελπίζω.
ΥΓ Η φωτογραφία είναι του φίλου Δημήτρη Μπέκα από την ομάδα "Περπατώ Ναύπλιο. Φωτογραφίζω Ναύπλιο".