Νεφελούδης: "άθλιοι τυχοδιώκτες". Έτσι έλεγε. Μελετητής και αυτός εάν δεν το γνωρίζετε.

Δεν ξέρω εάν ενθυμείται κάποιος την ημέρα που υπήρξε μπλόκο και αποκλείστηκε το κέντρο του Ναυπλίου;

Εγώ δεν έχω λησμονήσει.

Μία ωραία πρωία υπηρεσιακά αυτοκίνητα του Δήμου Αργους απέκλεισαν τη Λεωφόρο Αμαλίας, ως μέσο αντίδρασης σε απόφαση του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την οποία  δεν είχαν εγκριθεί κάποιες δαπάνες του Δήμου Αργους.

Και την επόμενη μέρα βγήκε με ανακοίνωσή του ο υπεύθυνος τότε της Δημοκρατικής Αριστεράς για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και αντί να υποστηρίξει τον προληπτικό έλεγχο των δαπανών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιτέθηκε με σφοδρό τρόπο κατά του θεσμού, που είχε βάλει ένα φραγμό στο ξεχείλωμα που γινόταν μέχρι τότε. Προσέξτε. Η ανακοίνωσή του δεν έλεγε ότι η συγκεκριμένη απόφαση του Επιτρόπου ήταν λανθασμένη, και μπορεί να ήταν και να είχε δίκιο η δημοτική αρχή του Αργους στην ουσία της υπόθεσης (όχι στο κλείσιμο του δρόμου), αλλά τα έβαζε γενικώς με τον θεσμό. Δεν μίλησε για απλούστευση των διαδικασιών και μείωση της γραφειοκρατίας. Τα έβαλε με τον προληπτικό έλεγχο της νομιμότητας των δαπανών.  Σοκ έπαθα. Και επέμενε όταν το έθεσα το θέμα. Και δεν δημιουργήθηκε κάποια αναταραχή, ίσως διότι το άτομο φέρει το πιο βαρύ επίθετο στην ιστορία της αριστεράς στον τόπο αυτό.
Αλλά πως το θυμήθηκα αυτό το γεγονός που συνέβη αρκετά χρόνια πριν;  Το εν λόγω στέλεχος της ΔΗΜΑΡ, που μετακόμισε στο ΣΥΡΙΖΑ και πήρε θέση που είναι σήμερα στο μάτι του κυκλώνα είναι το ίδιο που κάποτε αποκαλούσε εδώ τους συριζέους "άθλιους τυχοδιώκτες". Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας; Και χθες έκανε μια δήλωση ανατριχιαστική. Παρομοίασε τα τρακτέρ των αγροτών με τα τανκς. Αληθινά δεν ξέρω τι να πω. 

Δεν μπορώ λοιπόν παρά να το συνεχίσω το θέμα με τον Ανδρέα.

Ακούστε: Μία από τις  μεγαλύτερες αρπαχτές που έγινε τα τελευταία χρόνια, στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης ήταν ένας νόμος που τον εισηγήθηκε ο απίθανος αυτός τύπος που κατέχει σήμερα το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, που υποχρέωνε όλους τους Δήμους της χώρας να συντάσσουν "τετραετή σχέδια στρατηγικού σχεδιασμού" και τρίχες κατσαρότατες. Δημιουργήθηκαν τότε οι εταιρίες που άρχισαν να συντάσσουν τα σχέδια αυτά, που λίγο πολύ περιελάμβαναν τα ίδια για κάθε Δήμο. Κόπι-πέιστ, όμορφα λόγια, σχέδια που δεν επρόκειτο ποτέ να υλοποιηθούν, κοινωνική πολιτική, αθλητισμός, κάποια ευρωπαϊκά προγράμματα, που για όλους τους Δήμους τα επαναλάμβαναν και  πληρωνόντουσαν αδρότατα. 

Σας έχω ξαναπεί την ιστορία με την εταιρία που μας έφτιαξε το παλιό επί Καραμανλή του μη κανονικού,  "σχέδιο στρατηγικού σχεδιασμού", όπου στο κόπι πέιστ που μας παρέδωσε της είχαν ξεφύγει οι αναφορές σε άλλον Δήμο και μιλούσαν για την εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών του Ναυπλίου!!!! Απίστευτα πράγματα. Και αναγκάστηκαν, αφού πρώτα ψηφίστηκε το σχέδιο από την πλειοψηφία, να το φέρουν αργότερα τροποποιημένο.

Και μετά από αυτό έγινε και άλλο σχέδιο στρατηγικού σχεδιασμού για την περίοδο 2011-2014. Το συνέταξε το "Μεσογειακό Κέντρο Καινοτομίας (MECI ΕΠΕ)¨ Και προφανώς πληρώθηκε για την εργασία του αυτή. Διαβάστε το. Είναι αναρτημένο στην διαδικτυακή σελίδα του Δήμου μας. Άλλα ντάλλων. Παχιά λόγια, ανοησίες, σχέδια τελείως στο αέρα. Σχεδόν τίποτα απ΄όλα αυτά που προβλεπόντουσαν στο στρατηγικό σχέδιο 2011-2014 δεν υλοποιήθηκε

Ας μην πω πολλά από όλα αυτά τα απίστευτα που γράφονται για το στρατηγικό σχέδιο του Δήμου για την χρονική περίοδο 2011-2014 

Ένα μόνο απόσπασμα: "Η διαχείριση των παραμέτρων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια σαφή διαφοροποίηση των στρατηγικών στόχων και αξόνων..... στην ανάπτυξη συνεργασιών σε τοπικό και υπερτοπικό επίπεδο για την μόχλευση κεφαλαίων (ΕΣΠΑ- διαχείριση υδάτινων πόρων)...." Μα τι στο καλό λένε; Υπάρχει περίπτωση να μοχλευθούν κεφάλαια του ΕΣΠΑ, που είναι πολύ συγκεκριμένα προγράμματα, με σαφή προϋπολογισμό; Δεν ξέρω εάν νόμισαν ότι απευθύνονται σε ιθαγενείς ή οι ίδιοι οι "σύμβουλοι" δεν γνωρίζουν τι τους γίνεται. Μάλλον το δεύτερο. Ο ένας εξ αυτών πανηγύριζε στο ταεκβοντό για τον ένα χρόνο πουφουά. Ο άλλος τα είχε βάλει με τον Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Και οι δύο μάλλον πίστευαν ότι θα αλλάξουν όλη την Ευρώπη, θα γινόταν  η συμμαχία του νότου, θα ερχόταν το τέλος της λιτότητας επειδή περιδεείς οι κουτόφραγκοι θα μας έδιναν αυτά που ζητούσαμε. Τόσο καλά. Δικαιολογούνται επομένως να ομιλούν περί "μόχλευσης" (leverage) κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Και θα μας λύσει το ασφαλιστικό ο κύριος που ήθελε την κατάργηση του ελέγχου νομιμότητας των δαπανών της Τ.Α. και που σήμερα παρομοιάζει τα τρακτέρ με τα τανκς και που μας είπε στο Ναύπλιο περί μόχλευσης κονδυλίων του ΕΣΠΑ!!!!. Και άλλα πολλά θα μπορούσα να πω για αυτή την εταιρία της κενοτομίας και ουχί καινοτομίας. Και σε κάποια άλλη στιγμή μπορεί να σας πω ποια είναι τα άτομα πίσω από την ΕΠΕ αυτή που έκανε τη μελέτη του "στρατηγικού σχεδιασμού". Και κάτι ακόμα ενδιαφέρον. Προτείνουν στο στρατηγικό σχέδιο  να ενταχθεί ο Δήμος μας και στο Media Programme της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλλον αντιγραφή είναι αυτό από σχέδια άλλων Δήμων. Άραγε γνωρίζει κάποιος στο Δήμο μας τι εστί Media Programme; Αφήστε το και λησμονήστε το με αυτούς που εκλέξατε. Οι μελέτες να ναι καλά. Και η πληρωμή στον Ανδρέα, που εργάσθηκε στις κενοτομίες. Αυτός ο Ανδρέας. Ο ίδιος Ανδρέας που ομιλούσε κάποτε για "αθλιους τυχοδιώκτες"

Είναι μεγάλη πληγή για την χώρα όλες αυτές οι μελέτες που είναι στον αέρα. Πόσα και πόσα έργα που εντάχθηκαν στο ΕΣΠΑ έμειναν ημιτελή; Θέλετε μήπως να αρχίσω να απαριθμώ τα ημιτελή έργα της Αργολίδας; Και τους κοροϊδεύουμε αποπάνω "τους κουτόφραγκους" λέγοντας ότι ολοκληρώθηκαν και είναι λειτουργικά τα έργα που χρηματοδοτήθηκαν μέσω ΕΣΠΑ. Σε πολλές περιπτώσεις η αιτία  του ότι δεν προχώρησαν τα πράγματα ήταν οι μελέτες.
Να θυμηθούμε το έργο της εκβάθυνσης του λιμανιού; Πραγματικά αναρωτιέμαι: Δεν πρόκειται να ζητηθούν ευθύνες από τους μελετητές για το φιάσκο; Είναι δυνατόν να μην έχουν μελετήσει τη σύσταση του βυθού για να βγάλουν τα κόστη του σκαψίματος; Τι έκαναν οι μελετητές; Γιατί πληρώθηκαν εάν όχι γι αυτό το βασικότατο;
Να θυμηθούμε και τη μελέτη για τον ΧΥΤΑ στην Αργολίδα πριν μερικά χρόνια; Πληρώθηκε η μελέτη. Ουδέν έγινε. Αλλά είχαν φροντίσει κάποιοι και ήδη είχαν κάνει από πριν προσύμφωνο αγοράς της έκτασης την οποία επέλεξε η μελέτη.
Αμ η άλλη η μελέτη για το Στάδιο του Ναυπλίου, που πρότεινε την τοποθέτηση πανάκριβων κιγκλιδωμάτων ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν θεατές; Εμείς τα πληρώσαμε όλα αυτά τα γελοία. Και τα ενέκριναν οι πολιτικοί μας άρχοντες.
Και πόσα και πόσα θα μπορούσε να πεις κάποιος και για τη μελέτη για τον Ανάβαλο; Ιστορία ολόκληρη. Αντλιοστάσια και άλλα αντλιοστάσια. Διπλές και τριπλές κινήσεις.
Και τελειώνω με τις μελέτες με το τοπικό θέμα  των ημερών.  Τη μελέτη για το master plan του λιμανιού μας. Εδώ τα πράγματα είναι λίαν σοβαρά. Το σημαντικότερο για τη λειτουργία της όλης πόλης τμήμα του λιμανιού είναι η βόρεια προβλήτα. Το Πι και το τμήμα από Πι μέχρι Καραμαλή. Και η απάντηση της μελετητικής ομάδας στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Δήμο μας είναι ότι η εφορεία αρχαιοτήτων απαγορεύει τις επεμβάσεις στο τμήμα αυτό. Εάν πράγματι η μελετητική ομάδα έχει απευθύνει συγκεκριμένο ερώτημα στην Αρχαιολογία και η υπηρεσία αυτή έχει απαντήσει, για απαγόρευση επεμβάσεων έχει καλώς. Όμως δεν φαίνεται τούτο να συμβαίνει και δεν νομίζω ότι θα μπορούσε και να υπάρχει τέτοια απαγόρευση. Εάν λοιπόν η μελέτη αυτή στηρίζεται σε εσφαλμένα δεδομένα είναι παντελώς στον αέρα. Μάλλον οι μελετητές θα είναι παντελώς έκθετοι, εφόσον τέτοια απαγόρευση δεν υφίσταται.
Μελετητές. Μεγάλη πληγή. Πολλά χρήματα. Καμία υπευθυνότητα για τις αστοχίες που προκλήθηκαν από τις μελέτες στο πόδι.Κάποιοι από αυτούς. Για να μην γενικεύουμε.

Το αγροτικό ζήτημα: Φτωχοδιάβολοι και βολεμένοι

Το ζευγάρι των μικροεμπόρων ανοίγει το κατάστημά του από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ και κάνει τζίρο ένα δεκάευρο. Ούτε τα πάγια έξοδα δεν καλύπτονται. Και όμως υπάρχουν ουκ ολίγες τέτοιες περιπτώσεις. Κοιτάξτε δίπλα σας κάποια μαγαζάκια στο έρημο Ναύπλιο του Φλεβάρη. Που να πάτε και σε άλλες επαρχίες ή γειτονιές της Αθήνας. Φτωχοδιάβολοι μικροί επαγγελματίες. Στο διπλανό όμως εμπορικό κατάστημα  η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει επιδότηση 24.000 ευρώ το χρόνο (2.000 ευρώ το μήνα) και δη αφορολόγητα και πάνω στα οποία ουδείς σκοπεύει να επιβάλει την οποιαδήποτε ασφαλιστική εισφορά, όπως σχεδιάζεται να γίνει για τα γλίσχρα κέρδη των φτωχοδιαβόλων. Και τα χρήματα αυτά εισπράττονται από τους "ξύπνιους" αυτής της χώρας, χωρίς κανείς να τους ζητάει να έχουν προηγουμένως πληρώσει τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Θαυμάσια πράγματα, όμορφες καταστάσεις. Και, ενώ γίνονται όλα αυτά τα ωραία, διαμαρτύρονται οι έμποροι και κλείνουν τους δρόμους. Και θεωρούν δεδομένο ότι τα 24.000, που τα παίρνουν κάποιοι βολεμένοι, θα παραμείνουν αφορολόγητα και καθαρά. Και κανένα κόμμα δεν θέτει επί τάπητος το θέμα αυτό. 

Τώρα θα μου πείτε: Ανοησίες και ανακρίβειες λες. Ουδείς έμπορος λαμβάνει τέτοια αφορολόγητα ποσά από επιδοτήσεις.

Θα σας απαντήσω: Ορθώς λέτε ότι ουδείς έμπορος επιδοτείται. Όμως αυτό ακριβώς που δεν συμβαίνει με τους εμπόρους, υφίσταται ως καθεστώς σήμερα και διαιωνίζεται με τους αγρότες. Ο βολεμένος λαμβάνει σήμερα μαζί με τη σύζυγό του για την ίδια ουσιαστικά αγροτική εκμετάλλευση 24.000 ευρώ το χρόνο εν τη παλάμη και καθαρά και αυτός που έχει το διπλανό χωράφι δεν παίρνει μία. Ο εις καλοπερνά και ο φτωχοδιάβολος δίπλα του υποφέρει. Και αγωνιζόμαστε σήμερα να συνεχισθεί το καθεστώς. Και κάποιοι μαζί με τις 24.000 αφορολόγητες επιδοτήσεις και τις φορολογητέες τοιαύτες επιπλέον των 24.000, έχουν στο σπίτι τους και μισθό δημοσίου υπαλλήλου, δύο συντάξεις, εισόδημα από μια μικροεπιχείρηση στο χωριό και κάποια λίγα κέρδη από το χωράφι. 

Δεν αντιλαμβάνομαι το παραμικρό, αγαπητοί μου φίλοι

Νοιώθω να έχω κατέβει με διαστημόπλοιο από άλλο πλανήτη σε αυτήν την όμορφη χώρα στην οποία μου έτυχε να ζω.

Πόσα και πόσα χρόνια ζούμε και ξαναζούμε τις επαναλαμβανόμενες την ίδια ακριβώς χειμερινή εποχή αγροτικές κινητοποιήσεις; Πόσες φορές έκλεισαν οι αγρότες του δρόμους της χώρας δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα σε εργαζόμενους, επιχειρήσεις ή στα φανταράκια που πήραν σήμερα την άδεια τους και θα δυσκολευθούν τα μάλα να πάνε σπίτι τους;

Ποια ήταν τα ειδικότερα αιτήματά τους πέραν από τα γενικά; Θυμάται πλέον κανείς;

Τι έχουν πετύχει μέχρι σήμερα με τους αγώνες τους εκτός από το να εξαιρούνται από τις γενικές διατάξεις που ισχύουν για τους υπόλοιπους πολίτες; Έχει αναβαθμισθεί ο πρωτογενής τομέας; Είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι εσαεί θα επιτρέπεται η ευνοϊκή μεταχείρισή τους; Να λαμβάνουν 24.000 αφορολόγητα και χωρίς να έχουν ουσιαστικά εργασθεί; Και βέβαια τα πράγματα έφθασαν πλέον μετά από τόσα χρόνια στο χείλος του γκρεμού, αφού η προοπτική είναι να καταργηθούν πλήρως τα προνόμια για τους αγρότες. Απ΄ότι φαίνεται, δεκαετίες αγώνων θα αποδειχθούν άκαρποι για τις νέες γενιές των αγροτών. Κάποιοι λοιπόν  από την παλαιές γενεές αγροτών "ευτύχησαν" τις τελευταίες δεκαετίες και αυτό ήταν.  Και τούτο διότι ουδείς έθεσε ποτέ το πραγματικό αγροτικό ζήτημα, που δεν είναι άλλο από: το τι παράγουμε, πως αυξάνουμε την παραγωγή, πως παράγουμε ποιοτικότερα προϊόντα, πως συσκευάζουμε, πως πουλάμε, σε τι τιμή πουλάμε, πως αυξάνουμε την τιμή πώλησης στο χωράφι, πως μειώνουμε το κόστος παραγωγής. Εν τέλει ουδείς θέτει το πραγματικό ζήτημα που απασχολεί τον φτωχοδιάβολο της αγροτιάς. Πως θα παράξει περισσότερα και ποιοτικότερα προϊόντα για να πουλήσει ακριβότερα και να αυξήσει τα κέρδη του, ώστε να είναι εντάξει με τις υποχρεώσεις του, για να έχει το κράτος και το ασφαλιστικό σύστημα έσοδα για τις συντάξεις και το κοινωνικό κράτος

Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται σε αυτόν τον μαγικό κόσμο των αγροτικών κινητοποιήσεων και τι ζητούν μετ΄επιτάσεως οι αγρότες, πέραν από τη διαχείριση μιας μίζερης πραγματικότητας

Είμαι τελείως αλλού. Εκπέμπω σε άλλο μήκος κύματος. Δεν επικοινωνώ με τους ανθρώπους αυτής της χώρας. Επί δεκαετίες έκλειναν οι αγρότες τους δρόμους με αίτημα να πληρώνουν λιγότερους φόρους από τους υπόλοιπους πολίτες, να έχουν αφορολόγητο πετρέλαιο, σε αντίθεση με άλλες επιχειρήσεις, να πληρώνονται όλες τις επιδοτήσεις για όλα τα κιλά, να καταβάλλουν μικρές ασφαλιστικές εισφορές και να παίρνουν συντάξεις μεγαλύτερες από αυτούς που καταβάλλουν μεγαλύτερες ασφαλιστικές εισφορές και παίρνουν μικρότερες συντάξεις. Ουδείς έθεσε το αγροτικό ζήτημα. Ουδείς προβληματίστηκε για το πως η χώρα μας με τα εξαιρετικά γεωγραφικά και κλιματικά πλεονεκτήματα θα φθάσει και θα ξεπεράσει στην πρωτογενή παραγωγή χώρες όπως το Ισραήλ και την Ολλανδία, που μέσα σε δύσκολες συνθήκες έχουν πετύχει θαύματα.

Ειλικρινά απορώ με τη στάση της εκάστοτε αντιπολίτευσης που μονίμως χαϊδεύει τα αυτιά των αγροτών.

Αγανακτώ που ουδείς λέει την αλήθεια για το αγροτικό ζήτημα.

Τι να πρωτοθυμηθώ από το παρελθόν;

Τα μαϊμού τιμολόγια αγοράς αγροτικών προϊόντων, πράγμα που ευνοούσε τους μεσάζοντες, που εμφάνιζαν μεγάλα εικονικά ποσά αγοράς για να μειώνουν την διαφορά μεταξύ αγοράς και πωλήσεως και έτσι να εμφανίζουν ελάχιστα κέρδη και να δικαιολογούν τη διαφορά της τιμής από το χωράφι στο ράφι;

Τα τεράστια ποσά επιστροφών ΦΠΑ που αρκετοί επιτήδειοι ενθυλάκωναν;

Τις εικονικές ποσότητες αγροτικών προϊόντων που παρεδίδοντο για να λαμβάνονται παράνομες επιδοτήσεις; Μην μου πείτε ότι όλα αυτά δεν είναι γνωστά και δεν είχαν αποσιωποιηθεί

Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει κάποια προσπάθεια να μπει ένα τέλος στα όργια που γινόντουσαν στον αγροτικό χώρο. Το ΟΣΔΕ έχει βελτιώσει κατά πολύ το όλο ξεχείλωμα. Όμως συνεχίζονται διάφορα, που ουδείς θίγει.

Το όργιο των επιδοτήσεων. Τεράστια ποσά πηγαίνουν στις τσέπες ολίγων ενώ πραγματικοί πρωτοπόροι αγρότες αδικούνται. Ενδιαφέρον θα είχε να μαθαίναμε κάποτε ποιοι είναι αυτοί που λαμβάνουν επιδοτήσεις δεκάδων χιλιάδων ευρώ, και ποιοι αγρότες παίρνουν ελάχιστα ή και μηδενικά ποσά. Εάν έβγαιναν τα ονόματα των "δικαιούχων" τότε θα βλέπατε, αυτό που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουν στα χωριά. Ότι αυτοί οι φωνασκούντες παράγοντες είναι οι βολεμένοι και οι φτωχοδιάβολοι που αγωνίζονται στα μικροχώραφα οι αδικημένοι.

Η φοροδιαφυγή σε μεγάλο μέρος συνεχίζεται στην πρωτογενή παραγωγή, όσο και αν κόπτονται περί του αντιθέτου οι αγρότες. Ποσά συνεχίζουν να διακινούνται μαύρα και σε μετρητά και μην μου πείτε ότι αυτό δεν συμβαίνει. Στις λαϊκές το έλα να δεις.

Ουδείς θέλει να βάλει κάποια τάξη στα παζάρια για να ευνοηθούν οι πραγματικοί παραγωγοί και να κόβονται αποδείξεις, ώστε να μειωθεί η φοροδιαφυγή.

Ουδείς έχει δει με κάποια σοβαρότητα τις πολιτικές του ΕΛΓΑ (μεγάλο θέμα που δεν μου αρκεί η ανάρτηση αυτή για να το αναπτύξω)

Λοιπόν: Ας μιλήσουμε λίγο και για τον τόπο μας. Την Αργολίδα. Υψηλό κόστος παραγωγής. Υπεράντληση των υδάτινων αποθεμάτων. Λάθος λογική του έργου του Αναβάλου. Υποτυπώδης συνεταιριστική λογική. Μονοκαλλιέργεια. Κυριολεκτικά ξεφτιλισμένες τιμές αγοράς στο χωράφι ενός εξαιρετικού πορτοκαλιού. Και..... Και..... Κάποιοι κερδίζουν χιλιάδες ευρώ από επιδοτήσεις και την ίδια στιγμή εξαιρετικοί παραγωγοί δεν παίρνουν μία. Φτωχοδιάβολοι όσοι έχουν έναν μεσαίο κλήρο 20 στρεμμάτων με πορτοκαλιές. Υπολογίστε: 800 δένδρα με 80 κιλά ανά δένδρο (αν δεν έχει καταστραφεί η παραγωγή από καιρικές συνθήκες), με 0,15 ευρώ ανά κιλό. Και μετά αφαιρέσατε έξοδα, φόρους, ασφαλιστικές εισφορές. Πρόκληση για τον φτωχοδιάβολο  ο άλλος δίπλα, ο μαγκίτης, να εισπράττει άκοπα και αφορολόγητα τις παχουλές επιδοτήσεις

Είναι και άλλα θέματα που θα έπρεπε να απασχολήσουν το δημόσιο διάλογο πάνω στο αγροτικό ζήτημα:
Ανύπαρκτη ανάπτυξη της αγροτικής τεχνολογίας. Τυγχάνουμε η ουρά του Ισραήλ. Σήμερα αρχίζουμε να καλλιεργούμε νέες ποικιλίες εσπεριδοειδών, που τις ανέπτυξαν εδώ και  20 χρόνια οι Ισραηλίτες.
Περιφερειακά δημοπρατήρια αγροτικών προϊόντων για να μην  πίπτουν οι αδύναμοι φτωχοδιάβολοι στους όνυχες των μεγαλεμπόρων των αγροτικών προϊόντων.
Marketing (πολλά θα μπορούσα να προσθέσω εδώ)
Εξοικονόμηση νερού. Τέλος στα κανονάκια εκτόξευσης υδάτων για πότισμα.
Βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.
Και το βασικότερο εάν θέλουμε να πούμε την αλήθεια. Δεν σώζεται η αγροτιά με εκμεταλλεύσεις μερικών στρεμμάτων εσπεριδοειδών ή κάποιας άλλης καλλιέργειας. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Δεν θα πάμε μπροστά εάν δεν δημιουργήσουμε ολοκληρωμένες αγροτικές επιχειρήσεις. Με καλλιέργειες κηπευτικών και δένδρων, μικρές κτηνοτροφικές και πτηνοτροφικές μονάδες, αγροτουρισμό, συστήματα παραγωγής εναλλακτικών μορφών ενέργειας, μελισσοκομία, τυποποίηση των προϊόντων, μικρές μεταποιητικές μονάδες, που θα παράγουν τυριά, γιαούρτι, μαρμελάδες κλπ. Μια ολοκληρωμένη αγροτική επιχείρηση για να είναι βιώσιμη, είναι υποχρεωτικό να έχει όλες ή κάποιες από αυτές τις δραστηριότητες. Αλλιώς δεν βγαίνει,όσο και να κοπανάμε κάτω τον κώλο μας. Μόνον στην Ελλάδα υπάρχει η διάκριση αγρότη, κτηνοτρόφου, πτηνοτρόφου, μελισσοκόμου. Σε όλο τον άλλο κόσμο το επάγγελμα  είναι ένα : Farmers. Και αυτή η πολυσχιδής αγροτική δραστηριότητα μπορεί να γίνει και σε επίπεδο ατομικής επιχείρησης, αλλά και μέσα από ομάδες παραγωγών ή συνεταιρισμών. Ας πούμε την αλήθεια: Δεν μπορούμε να απαιτούμε να υπάρξει βιώσιμο εισόδημα για μια οικογένεια αγροτών που εκμεταλλεύονται 20 στρέμματα με δένδρα, εργαζόμενοι καμιά εικοσαριά μέρες το χρόνο.
Δεν μπαίνουν όλα αυτά που σας είπα στην ημερήσια διάταξη του διαλόγου.
Όλα τα άλλα που συμβαίνουν σήμερα από Κατρουγκάλειες λογικές και αγροτικές κινητοποιήσεις οδηγούν σε ένα σπιράλ θανάτου και καταστροφής.
Και εκεί θα πάμε.
Δεν σωζόμαστε αγαπητοί μου. 
Προετοιμαστείτε.

Προς Γιάννη Γκιόλα ανοικτή επιστολή.

Βρε Γιάννη,
Διάβασα αυτό το δελτίο τύπου που εξέδωσες για τα έργα στο Μπούρτζι. Δεν μπορώ να πω. Το ειθισμένο για τοπικούς βουλευτές έπραξες. Να ενημερώσεις ότι ναι μεν...... αλλά τα έργα θα συνεχισθούν και θα .... το νέο Κοινοτικό πλαίσιο στήριξη..... θα ενταχθούν...... δεν υπάρχει πρόβλημα.... Αλλά και ο συνάδελφός σου Γιάννης Αδριανός, κάποιο παρόμοιο δελτίο τύπου θα έδινε στα τοπικά ΜΜΕ, εάν ήταν αυτός ο κυβερνητικός βουλευτής.
Ελα βρε Γιάννη. Μην μείνεις μόνον στα τυπικά, ότι τα έργα θα συνεχίσουν και ότι θα παραμείνει ανοικτό το υποκατάστημα των ΕΛΤΑ σε κάποια κωμόπολη της Αργολίδας. Δώσε, ως βουλευτής, ένα κλικ παραπάνω. Είναι η μεγάλη ευκαιρία σου αυτοί οι πρώτοι μήνες της βουλευτικής σου θητείας. Μετά.....;
Μαζί ως δημοτικοί σύμβουλοι δεν στείλαμε εκείνη την επιστολή για τα χάλια στο Μπούρτζι; Και λοιδωρηθήκαμε για την κίνησή μας αυτή. Και μετά τρέχανε οι αρμόδιοι παίρνοντας τα κανάλια μαζί τους να δείξουν ότι θα καθαρίσουν την βρώμα από το μνημείο του Ναυπλίου. Όμως τι επιδιώκαμε με την κίνησή μας τότε; Απλώς να σουλουπωθεί το μνημείο; Δεν είχαμε όραμα να δημιουργηθεί ένας χώρος αντάξιος της καστρονησίδας-συμβόλου της πόλης του Ναυπλίου; Θυμάσαι που σχεδιάζαμε να κάνουμε μια ακτιβιστική πράξη για να αναδείξουμε το θέμα, κολυμπώντας από τον Φάρο μέχρι το Μπούρτζι; Γιατί θα το κάναμε αυτό; Μόνον και μόνον  για να μαζευτούν τα σκουπίδια και οι βρωμιές που προσέβαλαν το μνημείο και την πόλη μας και  μόνο για να ξεκινήσουν τα έργα στο ΕΣΠΑ, χωρις σκοπό ή για να λάμψει το διαμάντι του Ναυπλίου με μια χρήση που να αρμόζει στον χώρο;

Φίλε Γιάννη,
Εγώ και εσύ,  γιοι δικηγόρων και οι δυο μας, ζήσαμε  στ΄Ανάπλι και στην Αθήνα   παράλληλες ζωές, που αρκετές όμως φορές συναντηήθηκαν, αφού οι γραμμές στις οποίες κινηθήκαμε δεν ήταν, και ευτυχώς που δεν ήταν, ευθύγραμμες.
Γεννηθήκαμε με ένα χρόνο διαφορά. Τότε η διαφορά τους ενός έτους ήταν χαώδης, όμως βρεθήκαμε μαζί στις γειτονιές της παλιάς πόλης του Ναυπλίου, στο σχολείο, στο παιχνίδι. Σαν  και τώρα θυμάμαι τους επικούς ποδοσφαιρικούς αγώνες των ομάδων των δύο τάξεων του σχολείου, που πάντοτε κατέληγαν σε καυγά των εξαιρετικών δύο αδελφών Μπουκουρέων. Του Γιώργη και του Μάκη. Συνήθως χάναμε εμείς οι μικρότεροι. Κάποιες φορές σας είχαμε κερδίσει, λόγω του Γιώργη του Κουτσουμπού, που ήταν ένα εξαιρετικό ποδοσφαιρικό ταλέντο, και εξ αιτίας κάποιων μεταγραφών από τους Προνοιώτες αδελφούς συμμαθητές μας (Λεώνης κατά κύριο λόγο). Μετά στο Πανεπιστήμιο, στη Νομική και οι δύο, να ακολουθήσουμε την εργασία του μπαμπά. Εσύ κομματικοποιημένος, στις πολιτικές νεολαίες, στη ΚΝΕ για κάποια χρόνια, εγώ πολιτικοποιημένος, αλλά μακρυά από τα κόμματα και τις φοιτητικές παρατάξεις.
Αλλά ξαναβρεθήκαμε. Στις βόλτες στο Τολό. Στο να προσπαθήσουμε να περνάμε, ως νέοι επιστήμονες, ευχάριστα κάποιες κρύες βραδιές του χειμώνα στο έρημο  από ζωή και κίνηση Ναύπλιο.
Μετά οι γραμμές των δραστηριοτήτων μας απέκλιναν και πάλι. Ειδικά στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Εσύ στις μεγάλες παρατάξεις που υποστηρίζονταν κυρίως  από το ΠΑΣΟΚ. Εγώ στη μικρή και για πολλούς γραφική Πρωτοβουλία. Αλλά οι δρόμοι μας ξανασυναντήθηκαν. Και με όμορφο τρόπο. Εντάχθηκες και εσύ στην άλλη πρόταση, την μετεξέλιξη της Πρωτοβουλίας. Και ηγήθηκες της μικρής παράταξης. Και δώσαμε, έτσι νομίζω τουλάχιστον εγώ, έναν ωραίο αγώνα. Με ιδέες και οράματα για την πόλη.
Και μετά ήλθε η πτώχευση της χώρας και τα μνημόνια.  Τότε οι λογικές διαχωρίσθηκαν τελείως. Εσύ αποφάσισες να ανεβείς μαζί με τους άλλους στο μεγάλο κύμα  της αγανάκτησης που προκάλεσε η ανατροπή  της ζωής των πολιτών. Θεώρησες ότι για όλα πταίνε τα μνημόνια και οι πολιτικές που τα υπηρετούν. Εγώ είχα άλλη λογική. Πίστευα ότι είναι επιτέλους η ευκαιρία να δούμε τα εγγενή προβλήματα της χώρας και να προσπαθήσουμε να τα αλλάξουμε.Δεν θεωρούσα ότι ήταν τα μνημόνια η αιτία των δεινών μας. Τέλος πάντων. Και πάλι γραφικός ήμουν που θεώρησα ότι η κοινωνία μας ήταν έτοιμη να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να αλλάξει εκ βάθρων. Αρκέστηκε στους Σπρίτζηδες, Κουρουμπλήδες και Κατρούγκαλους. Και ουσιαστικά διαλύθηκε η δημοτική παράταξη της οποίας εσύ ηγήθηκες, διότι κάποια μέλη της δεν θεωρήθηκαν αρκούντως αντιμνημονιακά. Και σήμερα;
Δεν θα συμφωνήσουμε. Ούτε θα βρούμε σήμερα σημείο επαφής για  την παρούσα Κυβέρνηση. Εσύ μέσα στο περιβάλλον της Κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στο οποίο λειτουργείς, σίγουρα πιστεύεις, ότι υπάρχει καλή προοπτική για την χώρα. Από την άλλη, εγώ θεωρώ την Κυβέρνηση τελείως φαιδρή, που με βεβαιότητα θα πνιγεί μέσα στο κύμα της αγανάκτησης που η ίδια ανέβηκε πάνω του και την οδήγησε στην εξουσία. Εγώ είμαι βέβαιος για τα αδιέξοδα στα οποία όχι μόνον η Κυβέρνηση, αλλά και όλοι μας βρισκόμαστε. Το εγγύς μέλλον θα δείξει ποιος  είναι ο σωστός. Μακάρι να έχω  λάθος και να πάμε μπροστά.
Δεν θα συμφωνήσουμε σε όλα αυτά. Όμως σου γράφω σήμερα αυτήν την ανοικτή επιστολή, διότι δεν θέλω να τελειώσει η θητεία σου (διότι κάποτε αργά ή γρήγορα θα τελειώσει) και να έχεις εκτελέσει τα καθήκοντά σου χωρίς να έχεις δώσει το κάτι επιπλέον. Όχι Αδριανός ρε γαμώτο. Ούτε και Μανιάτης, που είχε μεν σκέψεις για τον τόπο, αλλά όλα στραβά τα έκανε (τραίνο, φυσικό αέριο, Ανάβαλο, διυλιστήριο νερού).
Πάρε πάνω σου το θέμα για το Μπούρτζι και πράξε το παραπάνω που πρότεινα. Δώσε όραμα και προοπτική. Εσύ θα κερδίσεις. Και ο τόπος μαζί. Δεν θέλεις να  βάλεις σαν προτεραιότητα το Μπούρτζι διότι την πρόταση για την χρήση του (Παράρτημα εγκληματολογικού μουσείου) την έκαναν δύο συγκεκριμένα άτομα; Τότε σου προτείνω να ανοίξεις το πρόγραμμα της άλλης πρότασης και διάλεξε από εκεί δυο τρία θέματα που μπορούν να γίνουν και στις δύσκολες τωρινές οικονομικές συνθήκες.
Και πέρα από τα τοπικά. Βρες ένα  ή δύο θεματάκια γενικότερου ενδιαφέροντος από τα χιλιάδες στραβά που γίνονται σε αυτόν τον τόπο και πάλεψέ τα.
Εμπρός βρε Γιάννη.....
Να σου προτείνω ένα θέμα; Τις προάλλες στο Δικαστήριο είδα συγγενή σου να έχει υπόθεση. Ήταν για αυτά τα πνευματικά δικαιώματα που ταλαιπωρούν όλους τους επιχειρηματίες του τουριστικού τομέα. Ένα χάος υπάρχει σε όλο αυτό και πρέπει να διορθωθεί. Η νομοθεσία επιτρέπει σε κάθε κερατά να φτιάχνει συλλόγους και μετά ανεξέλεγκτα να ζητάει ο,τι θέλει από κάθε μικρό ξενοδόχο, που στα δωμάτια του ξενοδοχείου του έχει τηλεοράσεις. Άλλα χρήματα ζητάει ο ΑΕΠΙ, άλλα οι ηθοποιοί, οι στιχουργοί, οι σκηνοθέτες. Σε λίγο θα αρχίσουν να ζητάνε οι φωτογράφοι, οι ηχολήπτες, οι μπούμεν (τι είναι αυτοί δεν γνωρίζω). Ο καθείς ζητάει χρήματα από τον μικρο και μεγάλο επιχειρηματία που ιδρώνει να τα φέρει βόλτα. Και εμφανίζεται στο δικαστήριο η νεαρά ξανθιά συνάδελφός μας με τις τακούνες, έχοντας το πλεονέκτημα να έχουν εκδοθεί κάποιες προγενέστερες αποφάσεις και το παίζει διαπραγματεύσεις για το τι θα εισπράξει ο Σύλλογος που εκπροσωπεί και η ίδια από τον κάθε μικρό ξενοδόχο. Ωσάν να αυξάνονται τα έσοδά του επειδή η τηλεόραση θα παίξει κάποια στιγμή Νίκο Ξανθόπουλο ή επειδή σε κάποιο ραδιόφωνο μπορεί να ακουστεί ο Πλούταρχος. Είναι επιτακτική ανάγκη να μπουν σωστοί κανόνες. Για να μην το παίζουν μαφίες κάποιοι. Και να προστατεύονται οι δημιουργοί. Αλλά με μέτρο και κανόνες. Και να μπει και μια τάξη σε όλο αυτό το καθεστώς με τις εταιρίες πνευματικών δικαιωμάτων που δημιουργήθηκαν. Οχι ανεξέλεγκτες καταστάσεις με σωματεία. Τα γνωρίζεις όλα αυτά περί σωματείων και πόσο δεν ελέγχονται από πουθενά. Πάρε λοιπόν μια πρωτοβουλία  Γιάννη για αυτό το θέμα. Θα σε ευγνωμονούν χιλιάδες άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό. Και μπαίνοντας μια τάξη, θα κερδίσουν και οι δημιουργοί, σε βάρος των επιβητόρων της κατάστασης. Βουλευτής τουριστικής περιοχής είσαι. Γιατί να μην  αναλάβεις εσύ την πρωτοβουλία; Δεν σου αρέσει ή το βρίσκεις δύσκολο αυτό; Κάνε κάτι άλλο. Όχι τυπικούρες του Αδριανού.
Άντε βρε Γιάννη.
Σε λίγο καιρό θα ξανασυναντηθούν οι γραμμές της ζωής μας. Εμπρός. Η δικιά σου ευκαιρία είναι σήμερα. Δεν θα την έχει ποτέ στο μέλλον άλλος από την δικιά μας γενιά.
Με αγάπη

"Τι υπέροχος καιρός σήμερα!! Δεν μπορώ να αποφασίσω: Να φτιάξω τσάι ή να κρεμαστώ;"

Ο τίτλος της σημερινής ανάρτησής μου είναι λόγια που είπε ο Αντον Τσέχοφ.
Μέγα δίλημμα: Αυτοκτονία ή τσάι σε μια υπέροχη κρύα νύχτα του χειμώνα.

".........Προσωπικά επανέλαβα κάποιες επισημάνσεις-προτάσεις, όπως ότι είναι λάθος η χωροθέτηση της μαρίνας στο βόρειο τμήμα, μέσα στο βάλτο τόσο μακριά από την παλιά πόλη, το ιδανικό σημείο θα ήταν από το Πι μέχρι του Καραμαλή (εκεί που γίνεται η έκθεση σκαφών) έτσι με μικρό σχετικά κόστος θα μπορούσαμε σύντομα να έχουμε μία αξιοπρεπέστατη μαρίνα......"

Δεν γνωρίζω τι να πράξω αυτή την υπέροχη μέρα. Το διάβασα το παραπάνω και δεν πίστευα στα μάτια μου. Να χαρώ ή να απελπιστώ; Να πιω ένα τσάι (ίσως με κονιακάκι) ή να μελαγχολήσω;
Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 στην πρώτη-πρώτη ανάρτησή μου στα αιρετικά κατέθεσα την άποψή μου ότι η μαρίνα στο Ναύπλιο δεν πρέπει να γίνει στου διαόλου τη μάνα, εκεί που την προγραμμάτισαν. Και μετά το είπα, και το ξαναείπα και το ξαναείπα. Ίσαμε δέκα φορές όλα αυτά τα χρόνια. Μάλλιασε η γλώσσα μου να λέω το αυτονόητο. Και ουδείς άκουγε. Ουδείς ανταποκρινόταν. Και όλοι συνέχιζαν να υποστηρίζουν το τελείως κουφό να γίνει αυτό το φαραωνικό έργο μακρυά από το ιστορικό κέντρο του Ναυπλίου. Και το έργο και βεβαίως δεν έγινε  ούτε και θα γίνει ποτέ. Αλλά οι δημοτικές αρχές έπαιρναν τα εύσημα από τους χαζούς παράγοντες του τόπου. Θα μπορούσαμε πάρα πολύ εύκολα να έχουμε έτοιμο το αγκυροβόλιο των σκαφών το καλοκαίρι του 2009. Έτσι έλεγα  στην πρώτη ανάρτησή μου στις 23 Νοεμβρίου του 2008. Δεν είναι ένα δαπανηρό έργο η δημιουργία ενός οργανωμένου αγκυροβολίου τουριστικών σκαφών από το Πι μέχρι του Καραμαλή, που θα προσφέρει όλα τα καλούδια και τις ανέσεις στα τουριστικά σκάφη. Και τα χρήματα υπήρχαν στο προηγούμενο ΕΣΠΑ. Αλλά όλοι τότε υποστήριζαν τα φαραωνικά έργα. Και έτσι χρήματα δεν εισέρρευσαν στον τόπο, άνεργοι νέοι δεν βρήκαν εργασία, επιχειρήσεις δεν αύξησαν τον τζίρο τους. Αλλά ψήφιζαν και ξαναψήφιζαν τους τοπικούς δήθεν φαραώ. Να δούμε αν τα φαραωνικά έργα θα ξεκινήσουν το 2017. ΄Η έστω το 2020. ΄Η έστω το 2022. Πιστεύετε ότι σας κοροϊδεύω; Οτι σας λένε αλήθειες οι άλλοι; Ιδωμεν. Ισως να την θυμηθώ την ανάρτηση αυτή το 2020.
Σήμερα όμως είμαι ευτυχής και απελπισμένος συνάμα. Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Δήμο Ναυπλιέων Χρήστος Γραμματικόπουλος, επιτέλους συμφώνησε και αυτός στο αυτονόητο, μετά από 8 χρόνια από τότε που για πρώτη φορά το είπα. Ίσως τώρα είναι ευκαιρία να συμφωνήσουμε στα αυτονόητα. Σε όλες τις τουριστικές πόλεις της υφηλίου για όποιον έχει δει κάτι πέρα από τη μύτη του, τα αγκυροβόλια τουριστικών σκαφών βρίσκονται κοντά στην τουριστική περιοχή μιας παραθαλάσσιας η παραλίμνιας πόλης και οι εμπορικοί λιμένες, όσο το δυνατόν μακρύτερα. Μόνον τα παλαβά μυαλά μας είχαν αποφασίσει το αντίθετο. 
Μήπως λοιπόν είναι καιρός να γίνει η επανάσταση του αυτονόητου;
Ξεκίνησε ο Χρήστος στο θέμα αυτό και μπράβο του. 
Αλλά είναι, νομίζω καιρός να συμφωνήσουμε όλοι και να πετάξουμε στο καλάθι των αχρήστων τις παλαβομάρες. Ας συμφωνήσουν όλες οι πτέρυγες του δημοτικού συμβουλίου. Να υποστηρίξει το θέμα ο κυβερνητικός βουλευτής, αλλά και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης. Και η περιφέρεια και οι περιφερειακές παρατάξεις. Να αναλάβουν πρωτοβουλία και οι τοπικοί τουριστικοί φορείς. Αυτό το αυτονόητο ας γίνει πράξη μέσα στο 2016. Έστω και με καθυστέρηση, επτά ετών.
Ιδού το λιμάνι της σπουδαίας Μασσαλίας, όπως το φωτογράφησα πριν δυο χρόνια. Τα τουριστικά σκάφη δένουν όλα στο πανέμορφο παλιό λιμάνι της πόλης. Αυτοί ηλίθιοι είναι να  έχουν κάνει το σχεδιασμό του λιμανιού ανάποδα απ΄ότι σχεδιάζουμε εμείς;

Λοιπόν: Συνεχίζω για τα αυτονόητα.
Η αλήθεια είναι ότι στις χίλιες τόσες αναρτήσεις μου έχω προτείνει πράγματα, βγαλμένα από την φαντασία μου και ίσως δύσκολα υλοποιήσιμα για την ακίνητη και συντηρητική στην ουσία της Αναπλιώτικη κοινωνία, έχω πει υπερβολές, ίσως και, άθελά μου, κάποιες ανακρίβειες, έχω κατηγορήσει ανθρώπους, τις περισσότερες, πιστεύω, φορές για σωστούς λόγους (πάντοτε με ευγένεια) Ίσως έχω αναφέρει, άθελά μου, και κάποιες ανακρίβειες.
Όμως αυτό που δεν καταπίνεται με τίποτα είναι ότι πολλές φορές έχω προτείνει τα αυτονόητα, που μόνον παλαβοί δεν θέλουν να ασπασθούν. Τελικά σε αυτή τη χώρα η μεγαλύτερη επανάσταση που πρέπει να γίνει είναι αυτή της επικράτησης του αυτονόητου. Αυτονόητο ήταν ότι ήταν λάθος η χωροθέτηση της μαρίνας. Αλλά δεν ήθελαν να το παραδεχθούν. 
Και υπάρχουν και άλλα αυτονόητα που λέω και ξαναλέω και έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου χωρίς αποτέλεσμα.
Είναι δυνατόν να γίνονται έργα στο Μπούρτζι και ακόμα να μην έχουμε αποφασίσει την χρήση του;
Είναι δυνατόν να σχεδιάζουμε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο κατασκευής διυλιστηρίου στον Ανάβαλο, όταν η πηγή της Λέρνας είναι υπεραρκετή να δώσει πόσιμο νερό σε όλη της Αργολίδα και όχι μόνο;
Είναι δυνατόν να φτιάχνουμε αντλιοστάσια καθ΄όλο το μήκος των αγωγών του Ανάβαλου, αντί να το στέλνουμε το νερό με φυσική ροή;
Είναι δυνατόν να επιθυμούμε θεόγυμνοι την διεκδίκηση της Πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, αντί να συνεργασθούμε όλες οι πόλεις της Πελοποννήσου για το κοινό καλό; (τρυπήστε μου την μυτη αν το Ναύπλιο καταφέρει να αναλάβει τον θεσμό)
Είναι δυνατόν να είμαστε η μοναδική πόλη σε όλη την υφήλιο που η οικονομία της στηρίζεται στον τουρισμό και να μην διαθέτουμε ένα τουριστικό portal στο διαδίκτυο;
Να συνεχίσω με τα αυτονόητα ή να αρχίσω να λέω τα έξτρα που πηγάζουν από την φαντασία μου;
ΥΓ Ενδιαφέρον νομίζω θα είχε, τουλάχιστον για εμένα αλλά πιστεύω και για κάποιους από εσάς, να σας πω την άποψή μου για τον Χρήστο. Εννοείται ότι δεν θα μπορούσα να τον έχω κολλητό μου (δεν μου πάει), όμως από την άλλη, θεωρώ ότι τελικά τον αδικεί το παρατσούκλι που του είχαν δώσει. Δεν ξέρω αν θα έχω όρεξη να κάνω στο μέλλον ειδική ανάρτηση για τον Χρήστο.  Τι λέτε; Τι λέει και ο Χρήστος επ΄αυτού;

Αφελείς με τον Αλέξη. Αφελείς και με τον Κυριάκο. Αφελής και εγώ

Είμαστε ένας παράξενος λαός.
Επιθυμούμε να ζούμε, να σκεπτόμαστε και να ενεργούμε σε προνεωτερικές καταστάσεις. Ωσάν στην εξέλιξη του πολιτισμού να μην έχει μεσολαβήσει η αναγέννηση, ο διαφωτισμός, η νεωτερική κοινωνία. Οι μικρές μειοψηφίες στην χώρα μας, που λειτουργούν με όρους του σήμερα, κατηγορούνται και απαξιώνονται από τους ελληναράδες.
Ακόμα βρισκόμαστε προσκολλημένοι στις σωτηριολογικές λογικές.
"Δεν θα βρεθεί ένας χριστιανός να μας σώσει;" Μην μου πείτε ότι δεν έχετε ακούσει την ατάκα αυτή δεκάδες φορές.
Αφήνω στην άκρη την διακυβέρνηση της χώρας από τον  χοτντόγκο, που ήταν καταστροφική για την χώρα, και που ακόμα και σήμερα  κάποιοι τον θεωρούν σπουδαίο αν και εδώ και έτη αρκετά έχει καταπιεί το αμίλητο ύδωρ.
Δεν θα επεκταθώ και στην εποχή του θείου του, τότε που μπήκαν όλες οι λάθος βάσεις στην μεταπολεμική Ελλάδα.
Τι να πεις και για τις δεκαετίες του 80 και του 90 του προηγούμενου αιώνα με τις γονυκλισίες και τα αλάθητα του αρχηγού; Και κάποιοι σήμερα μας λένε με περηφάνια ότι ο ηγέτης του τότε είχε προβλέψει την επερχόμενη καταστροφή. Και δεν έκαμε απολύτως τίποτα για αυτό. Είναι να ανατριχιάζει κανείς  από την κυνικότητα του ατόμου.
Όλοι αυτοί λοιπόν είναι και για τους μεν και για τους δε μεσσίες, σωτήρες, ημίθεοι.
Εγώ όμως ως αριστερός, όπως θέλω να ονομάζομαι (καπέλο μου να θεωρώ  τον εαυτό μου αριστερό έτσι όπως εγώ  εννοώ την αριστερά) απεχθάνομαι τους Μεσσίες και τις δεύτερες και τρίτες επί της γης παρουσίες. Το μέλλον των κοινωνιών το καθορίζουν οι πολίτες με τους αγώνες τους, την εργασία τους, τις κοινωνικές τους σχέσεις και δραστηριότητες, τη ενεργή συμμετοχή τους στα κοινά. Και βέβαια σε ένα τέτοιο δυναμικό προτσές, ρόλο έχουν και οι πολιτικές, καλλιτεχνικές, επιστημονικές ελίτ.
Αλλά οι Ελληνες πιστεύουμε σε αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Όποιος ακολουθεί τις επιταγές του διαφωτισμού και βάζει το μυαλουδάκι του να σκεφτεί ολιγουλάκι  και δεν είναι ένας αγανακτισμένος και  υποψιασμένος με τις διεθνείς συνωμοσίες που μας κατακυριεύουν, όποιος δεν πιστεύει σε αλέξιους κομνηνούς και άλλους μεσσίες θεωρείται ξενερωτίκλα από τους καραμπουζουκλήδες ουκ ολίγους πατριώτες μας.
Και ο λαός πίστεψε εσχάτως στο νέο Μεσσία. Θεώρησαν ότι θα μας έσωζε ο νέος. Και θα καταργούσε τα μνημόνια. Και οι αγρότες δεν θα πλήρωναν 13% από το πρώτο ευρώ. Και οι συνταξιούχοι θα έπαιρναν 13η σύνταξη. Και θα καταργείτο ο ΕΝΦΙΑ και οι άλλοι φόροι.
Και πως θα γινόταν αυτό. και με τι χρήματα; Θα μας τα έδιναν οι κουτόφραγκοι βεβαίως βεβαίως. Μεσσίας ήταν, θα τα κατάφερνε βεβαίως βεβαίως. Δεν κάθησαν να σκεφτούν τα αυτονόητα. Αφού το θέλαμε, θα γινόταν κιόλας. Ουδείς θα μας αρνείτο. Θα χόρευαν στο ρυθμό των δικών μας νταουλιών.
Και φτάσαμε σήμερα στην αναπόφευκτη κατάληξη που όλοι γνωρίζουμε.
Και τώρα μας εμφανίσθηκε ο Κυριάκος.
Και πλέον, απελπισμένοι ότι ο μεσσίας που τώρα μας κυβερνά ήταν μούφα, στρέφουμε αλλού τους οφθαλμούς μας. Είναι διάχυτη πλέον η εντύπωση σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας ότι αυτός θα είναι ο νέος θαυματοποιός της σωτηριολογικής μας ανατολίτικης κοινωνίας.
Τουλάχιστον αυτός, λένε, θα δώσει βαρύτητα στην ιδιωτική οικονομία. Θα βρουν δουλειές τα παιδιά μας. Θα σταματήσουν να μεταναστεύουν Έτσι λένε. Και θα κάνει και αποκρατικοποιήσεις για να έλθουν οι ιδιώτες να φτιάξουν τα πράγματα. Έτσι λένε. Και θα κάνει και μεταρρυθμίσεις ο Κυριάκος. Ήδη λοιπόν διαφαίνεται ότι θα σαρώσει στις επόμενες εκλογές ο νέος θαυματοποιός της χώρας.
Και πάλι ουδείς σκέφτεται. Σε ποιον θα στηριχθεί για να τα πετύχει όλα αυτά; Με ποιο κόμμα θα τα καταφέρει; Με ποιες διαδικασίες; Με ποια κοινωνία; Για κοιτάξτε τα αποτελέσματα των εσωκομματικών εκλογών στον τέως Δήμο Μιδέας και τα λέμε. Πως είναι δυνατόν να σάρωσε εκεί ο Κυριάκος, ενώ ο Βαγγέλας ήταν μπροστά σε όλες σχεδόν τις αγροτικές περιοχές;
Αλλά να σας πω και δυο λογάκια για τον νέο Μεσσία της χώρας, ονόματι Κυριάκο. Θα αφήσω στην άκρη κάποια περίεργα με τα τηλεφωνικά κέντρα του νέου αρχηγού της νουδούλας και θα περιοριστώ σε κάποια λίγα  που ο άνθρωπος ξεκίνησε να κάνει ως Υπουργός δημόσιας διοίκησης.
Έβαλε μπρος την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων.
Κάνω μια παρένθεση εδώ. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχει αριστερός που να μην είναι οπαδός της σωστής, τίμιας αλλά και πολύ σκληρής αξιολόγησης.Τι επιδιώκει η αριστερά; Έναν δημόσιο τομέα τόσο καλό που να μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες σε όλους τους πολίτες και κυρίως στις ασθενέστερες τάξεις. Για να μην υπάρχει ανάγκη να πας σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο για να γίνεις καλά ή να στείλεις τα παιδιά σου σε  ένα ιδιωτικό σχολείο για να μορφωθούν. Και για να γίνουν αυτά πράξη πρέπει να υπάρχει συνεχής αξιολόγηση δομών και υπαλλήλων. Όχι. Τα δημόσια νοσοκομεία δεν είναι για να βρίσκουν εργασία οι γιατροί αλλά για να γίνονται καλά οι ασθενείς. Και τα σχολειά δεν είναι για τους δασκάλους και μόνον, αλλά κύρια για τα παιδιά. Και η Υπηρεσία Αγροτικής ανάπτυξης δεν είναι για να στρογγυλοκάθονται οι γεωπόνοι στα γραφεία τους, αλλά για να βγαίνουν στα χωράφια και να δίνουν συμβουλές στους μικροαγρότες. Έτσι τα αντιλαμβάνεται τα πράγματα η δικιά μου αριστερή ψυχή, όπως την νοιώθω εγώ. Και τα δικαιώματα των εργαζομένων έχουν νόημα και λογική όταν η προσφορά της εργασίας γίνεται σε τέτοιες υπηρεσίες που βοηθούν τον πολίτη.
Επανέρχομαι στον Τσιριάκο κλείνοντας την παρένθεση. Έβαλε λοιπόν μπρος ο Κυριάκος την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά, θεωρώ, με τελείως κουφό  τρόπο.
Πρώτον: Όρισε το τελείως παλαβό, να πρέπει υποχρεωτικά κάποιοι από τους υπαλλήλους να παίρνουν χαμηλό βαθμό στην αξιολόγηση, κάποιοι μεσαίο βαθμό και κάποιοι άλλοι άριστα. Μα άπαντες γνωρίζουμε υπηρεσίες που πάνε κατά διαόλου. Γιατί σε αυτές  κάποιοι να βαθμολογηθούν με άριστα εάν δεν αξίζουν; Και  κάποιες άλλες υπηρεσίες διαθέτουν εξαιρετικούς υπαλλήλους. Πόσο μπουμπουνοκέφαλοι μπορεί να είμαστε , που να ορίζουμε ότι υποχρεωτικά κάποιοι από τους υπαλλήλους αυτούς δεν θα επιβραβευθούν;
Δεύτερον: Ποιος βαθμολογεί; Βασικότατο ζήτημα αυτό για να γίνει μια σωστή αξιολόγηση. Ποιος λοιπόν θα είναι εξεταστής; Τα αραχνιασμένα μυαλά πολλών από τους Διευθυντές των υπηρεσιών. Όλοι μα όλοι  γνωρίζουμε κάποιους από τους διευθυντές των δημοσίων δομών που δεν στροφάρουν ή είναι ψιλοκαθάρματα ή κομματικά εγκάθετοι. Καινούργιο είναι αυτό; Αυτοί θα έκαναν την αξιολόγηση; Και με ποια κριτήρια;
Τρίτον:  Θεώρησε ο Κυριάκος ότι μπορεί να γίνει σωστή αξιολόγηση υπαλλήλων, χωρίς προηγουμένως να καθορισθούν αρμοδιότητες και περιγράμματα θέσεων. Ετσι στον αέρα. Είναι απολύτως βέβαιο ότι θα αποτύχει η αξιολόγηση χωρίς να έχουν ορισθεί καθήκοντα και αρμοδιότητες των υπαλλήλων και στόχοι.  Τα ξεκίνησε όλα αυτά για τα περιγράμματα θέσεων και τους στόχους ένας σπουδαίος μεταρρυθμιστής υπουργός, προερχόμενος από τη ΔΗΜΑΡ, αλλά μέχρις εκεί. Τα λησμόνησαν οι επόμενοι δήθεν μεταρρυθμιστές
Τέταρτον: Και άτολμος ο Κυριάκος πλην των άλλων. Προσπαθώντας να αποφύγει επικρίσεις δήθεν αριστερών και συνδικαλισταρέων, όρισε ότι ουδείς δημόσιος υπάλληλος θα απολυθεί εάν βαθμολογηθεί με χαμηλό βαθμό. Ας το δεχθώ αυτό, εφόσον κάποιος κριθεί με χαμηλό βαθμό λόγω της αχρηστίλας του. Να τον επιμορφώσουμε. Να του αλλάξουμε θέση για να μπορεί να προσφέρει έστω τα λίγα που δύναται. Ας το δεχθώ με κρύα καρδιά. Όμως ούτε ο γραψαρχίδης υπάλληλος θα απολυθεί; Και μην μου πείτε ότι δεν γνωρίζετε μπόλικους από δαύτους; Ειδικά οι ίδιοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, που είναι εντάξει με τα καθήκοντά τους, εξοργίζονται με τον ζαμανφουτισμό και τον πανωτουρλισμό.
Δεν μου κάθεται λοιπόν καλά όταν ακούω ότι ο Κυριάκος είναι ο μεγάλος μεταρρυθμιστής.
Ειδικά όταν ηγείται ενός κόμματος που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε την ιστορία του, τα στελέχη τους το τι πρεσβεύει. Ένα επιδιώκουν οι περισσότεροι νεοδημοκράτες. Την ΕΞΟΥΣΙΑ. Χωρίς αυτήν ή χωρίς προοπτική κάποια στιγμή να καθήσουν στις πολυθρόνες, κόμμα ισχυρό δεν θα υπήρχε. Σε αυτό ηγείται ο Κυριάκος.
Μην τσιμπάτε αγαπητοί μου.
Μην είστε αφελείς, ότι ήλθε ο Κυριάκος και θα σώσει την χώρα. Θα απογοητευτείτε όπως έπεσαν θύματα της αφέλειάς τους και οι οπαδοί των σημερινών κυβερνώντων.
Η χώρα της αφέλειας.
Σας στεναχώρησα όλους λοιπόν σήμερα αποκαλώντας σας αφελείς. Όλους σας στεναχώρησα. Γεροκαραμανλικούς, οπαδούς του χοτντόγκου, Ανδρεϊκούς, Αλεξικούς, Μητσοτακικούς.
Εντάξει. Μην το παίρνετε κατάκαρδα. Και εγώ αφελής ήμουν που πίστεψα στον Φώτη που θα έφερνε ένα νέο λόγο στα δημόσια πράγματα.

In memoriam. "έκαμε οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου"

In memoriam
Αιρετικός και ανάποδος είμαι,για καύσωνα θα σας ομιλήσω αυτή την κρύα νύχτα του χειμώνα.
Δεν υπάρχει σωτηρία, ω φίλε,  για μία χώρα που πρώτη είδηση  στους τηλεοπτικούς σταθμούς είναι ότι  κάνει κρύο τον μήνα Γενάρη. Και το λένε όλο αυτό το απόλυτα φυσιολογικό επί δεκάλεπτο. Και το ακούνε οι τηλεθεατές σαν χάνοι.
Οι σύγχρονοι κρυουλιάρηδες αστοί είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που αυτοβυθίζεται στα αδιέξοδά του
Είναι απαραίτητο το κρύο για την ύπαιθρο χώρο. Όπως και η ζέστη. Και οι βροχές. Και τα χιόνια στα βουνά μας, για να έχουν νερό τα ποτάμια και οι πηγές το θέρος. Για να ποτιστούν τα χωράφια. Απαραίτητος και ο καύσων.
"Πρώτοι θαρρώ (οι Ελληνες) έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου". Τους άρεσε το θέρος. Θεωρούσαν απαραίτητο τον καύσωνα, διότι χωρίς καύσωνα δεν υπάρχει το Ελληνικό φως. Και οι Ελληνες δεν θα είχαν δυνατότητα να γίνουν ποιητές της ζωής και δεν θα μπορούσαν  να εργάζονται περισσότερες ώρες στα χωράφια τους.
"Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξει τέτοιο φως". Το φως της Ελλάδας.
Η δουλειά, ήταν άγνωστη λέξη, σε όλους αυτούς που "έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου". Δεν δούλευαν τότε, αλλά εργαζόντουσαν. Παρήγαγαν για τον εαυτό τους, την οικογένειά τους, τους φίλους τους, το χωριό τους, την κοινωνία. Όχι. Στις άλλες γλώσσες δεν υπάρχει η λέξη "δουλειά", με την έννοια που της δίνουν οι νεοέλληνες. Υπάρχει εργασία. παραγωγή έργου.
Η κοινωνική αξία της εργασίας. Άγνωστη έννοια για τους κρυουλιάρηδες Ελληνες αστούς, αλλά και για τους εις την ενδοχώρα των πόλεων, με γεωργικές επιδοτήσεις διαβιούντες συμπολίτες μας.
Επιδοτήσεις: Η καταστροφή της πρωτογενούς παραγωγής στην χώρα. Η έκταση της Ελλάδας που δηλωνόταν για να ληφθούν επιδοτήσεις ξεπερνούσε την έκταση της υφηλίου (λίγη υπερβολή δεν βλάπτει για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της απάτης). Ήσαν όλοι ικανοποιημένοι να  παράγουν στους μεγάλους κάμπους της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας μπαμπάκι, μόνον και μόνο για τις επιδοτήσεις. "Όλα τα κιλά όλα τα λεφτά" Το σύνθημα στα μπλόκα. Όλα τα κιλά, όχι για να πουλήσεις ποιοτικό προϊόν, αλλά για να πάρεις επιδοτήσεις από τους κουτόφραγκους φορολογούμενους. Και να τους υβρίζεις σκαιότατα από πάνω.   Και να θεωρείσαι προοδευτικός και αριστερός με τέτοιες απόψεις. Και τα φορτηγά να μπαινοβγαίνουν με το ίδιο φορτίο στα χυμοποιεία για τριπλές και τετραπλές επιδοτήσεις. Ουστ κρυουλιάρηδες. Ουστ "προοδευτικοί" και "αριστεροί" του κώλου. Πρέπει να σου αρέσει ορέ το κρύο για να πάει μπρος η χώρα. Και να σε ελκύει και ο πολύ μεγάλος καύσων. Για το φως ορέ.
Επιδοτήσεις. Ο πρωτοπόρος παραγωγός, ο εραστής του καύσωνος δεν πήρε επιδοτήσεις. Πουλούσε ποιοτικό προϊόν. Είχες εξαιρετικό πορτοκάλι που πήγαινε στις λαϊκές και στην εξαγωγή; Δεν έπαιρνες επιδότηση. Έκανες από μόνος σου τα κουμάντα σου. Είχες όμως κατώτερο ποιοτικά προϊόν που πήγαινε για χυμό; Λάμβανες επιδοτήσεις. Σκέτη παράνοια. Και εάν έκανες και κομπίνες, τότε λάμβανες διπλές και τριπλές και τετραπλές επιδοτήσεις.  Και σήμερα οι επιδοτήσεις δεν έχουν σαν βάση το τι και πως παράγεις αλλά τι σου χάριζαν πριν μερικά χρόνια. Ο πρωτοπόρος παραγωγός μηδέν επιδοτήσεις. Ο βολεψάκιας χιλιάδες ευρώ. Και συνεχίζεται στο σήμερα και θα εξακολουθήσει το αίσχος αυτό και η ντροπή για την αγροτιά. Έτσι το έφτιαξαν το σύστημα και ουδείς επιθυμεί να το αλλάξει άρδην. Άλλωστε οι βολεμένοι μετακόμισαν σε άλλες εξουσιαστικές γειτονιές.
Παραγωγός, αγρότης, εργαζόμενος: Απέχθεια για τις επιδοτήσεις. Αγάπη για τη μυρωδιά του χώματος. Έρωτας για τον καρπό. Πώληση ποιοτικού προϊόντος. Μέριμνα για τα υδάτινα αποθέματα.. Για τα συστήματα ποτίσματος για να μην το σπαταλήσεις. Μίσος για τα κανονάκια που εκτοξεύουν νερό.
Τον Ανάβαλο τον κατασκευάζουν με λάθος τρόπο. Ενεργοβόρα. Έργο υδροχαρές. Αφαιρούν τη δυνατότητα στους πρωτοπόρους γεωργούς  να καλλιεργήσουν είδη που επιθυμούν. Έτσι λάθος το μελέτησαν οι προηγούμενοι  και συνεχίζουν το σφάλμα οι σημερινοί. Μια κουτσουλιά οι Ισραηλινοί σε αφιλόξενο τόπο και ανέπτυξαν την αγροτική τεχνογνωσία. Φέρνουν οι δικοί μας νέες ποικιλίες εσπεριδοειδών, που την πατέντα τους την έχουν οι Ισραηλίτες. Και αυτές οι υποτιθέμενες  νέες ποικιλίες καλλιεργούνται καμιά 15αριά χρόνια ήδη στους Αγιους Τόπους. Ουδείς θυμάται πλέον το όνομα του  Υπουργού Γεωργίας της τρικομματικής κυβέρνησης. Δεν το θυμάται κανείς διότι ήταν γνώστης και σοβαρός άνθρωπος. Όλοι όμως ενθυμούνται τον Χατζηγάκη , που ανέβαινε στα τρακτέρ και μετά μοίραζε εκατομμύρια. Και τώρα βέβαια η Ευρώπη τα ζητάει πίσω από τους αγρότες. Τα ίδια και τώρα με τον δήθεν προοδευτικό-αριστερό Υπουργό που ανέβαινε και αυτός στα τρακτέρια. Όχι για να βοηθήσει στην εργασία, αλλά για τις Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Μία ρε γαμώτο συγκεκριμένη ιδέα δεν έχω ακούσει από τα στόματα της αχρηστίλας που μας κυβερνά για το πως θα γίνει αυτή η γαμημένη και χιλιοειπωμένη παραγωγική αναδιάρθρωση. Γνώση ορέ. Όρεξη για εργασία. Μεράκι. Αγάπη για την γη. Τα έχετε ορέ όλα αυτά εσείς οι συνδικαλίσταροι της αγροτιάς;
Αμαρτωλός ΕΛΓΑ. Εκατομμύρια έλαβαν οι μεγαλοαγρότες της Μανωλάδας με τα θερμοκήπια φράουλας στον μεγάλο παγετό του σωτήριου έτους 2004. Μηδέν  ευρώ  πήρε ο άνευ διασυνδέσεων Αγρότης (με ΑΛΦΑ κεφαλαίο), για την τεράστια καταστροφή που υπέστη τότε. Ήταν 24 Γενάρη του 2004, όταν καταστράφηκε η παραγωγή του. Η ζωή όμως για τον Αγρότη συνεχίστηκε και μετά τις 24 Γενάρη του έτους της Ολυμπιάδας, του Γιούρο, της Παπαρίζου. Δεν τελείωσε τότε
Ο χειμώνας έχει και παγετούς. Και το θέρος καύσωνες.

«Θεέ! Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο
φως! Το φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα
κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων, που
πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω,
έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου"

"Είμαι ένας μαυρογύπας με νύχια γαμψά and I love Gianis"

Το 2015 ξεκίνησε με ελπίδα, αλλά τελεύτησε τις προάλλες με κατάρες.

Φαίνεται όμως ότι ο χρόνος που παρήλθε δεν ήταν κακός για όλους. Και κάποιοι βάσιμα ελπίζουν ότι, λόγω ΣΥΡΙΖΑ, τα πράγματα θα συνεχίσουν να είναι  γι αυτούς εξαίρετα.

Έλαβα επιστολή. Δεν συμφωνώ με το ύφος και τις εκφράσεις της, ούτε και όλα όσα αναφέρει ο αποστολέας, αλλά την βρήκα ενδιαφέρουσα και σας την παραθέτω:

" Αγαπητέ αιρετικέ,

Είμαι ένας φανατικός οπαδός των συριζανέλ. Όχι δεν είμαι παλαβός να υποστηρίζω παλαβούς. Ουδέ και αφελής. Τους υποστηρίζω ακριβώς διότι είχα από την πρώτη στιγμή αντιληφθεί το μέγεθος της παλαβομάρας τους, της ανικανότητάς τους και του άπειρου έρωτά τους για την εξουσία.

Και ακριβώς αυτά είναι τα στοιχεία σε μια κυβέρνηση που επιθυμεί κάποιος σαν κι εμένα. Αυτό ακριβώς ψάχνω για να κερδίσω. Συνθήκες χάους. Στο χάος βγάζουν πολλά λεφτά οι γυπαετοί. Και όταν λέω πολλά χρήματα, εννοώ μυθικά ποσά. Θα εξηγηθώ παρακάτω.

Πρέπει όμως να σου συστηθώ για να καταλάβεις τι λέω. Τυγχάνω ένας μαυρογύπας των αγορών. Ένας μεγαλοραντιέρης χρήματος. Ούτε μπορεί κάποιος να διανοηθεί το πόσο πλούσιος είμαι. Ναι είμαι πολύ καλός σε αυτό που κάνω. Όχι, ουδείς στο ελλάντα με γνωρίζει. Μένω στην αφάνεια. Οι κοσμικές στήλες των περιοδικών είναι για τα ψώνια. Οι περισσότεροι από δαύτους είναι ήδη χρεοκοπημένοι,ενώ άλλοι είναι κολαούζοι και γλείφτες πολιτικών και παραγοντίσκων. Μερικοί είναι λαθρέμποροι και κοκαέμποροι και επιχειρούν να ξεπλύνουν τις ανομίες τους με προεδριλίκια ποδοσφαιρικών ομάδων Και κάποιοι από τους δήθεν οικονομικούς μεγιστάνες ασχολούνται με την πραγματική παραγωγή στο ελλαδιστάν. Χαχα!!! Μα πόσο ηλίθιος μπορεί να είναι κάποιος να επιχειρεί να παράγει στην χώρα αυτή. Είναι δυνατόν να ασχολείσαι με την πραγματική παραγωγή σε μια χώρα που την κυνηγάει και την αντιπαθεί;Κάποιοι άλλοι από τις γνωστές τηλεπερσόνες έμπλεξαν και με τα σκατά και έκαναν μπίζνες με λαμόγια πολιτικούς.  Ντήλερ οπλικών συστημάτων. Ας πάνε λοιπόν στην μπουρού, αφού έτσι έστρωσαν. Ήθελαν κολλεγιές με τους Ακηδες. Μα τι βλαχαδερά!!!!

Ενώ οι γυαπετοί..... Όλα νόμιμα. Ουδεμία παρανομία. Σε κανέναν τομέα. Μας προστατεύουν.

Πιθανόν να μην το γνωρίζεις αιρετικέ,αλλά το πολύ χρήμα στην Ελλάδα το έχουμε όλοι εμείς οι αφανείς ραντιέρηδες του χρήματος. Ζούμε στο παρασκήνιο. Δεν φαινόμαστε. Και κανένας ηλίθιος Αλεξιάδης δεν μας πιάνει. Είμαστε ανύπαρκτοι για τις Εφορίες. Δεν έχουμε καν ΑΦΜ. Δεν υποβάλλουμε φορολογικές δηλώσεις. Διαθέτουμε στη Ελλάδα σπιταρόνες, βιλάρες, θαλαμηγούς, πόρσε και φερράρι, αλλά τίποτα δεν είναι στο όνομά μας.  Θλιβεροί λογιστάκοι και ακόμα πιο θλιβεροί δικηγορίσκοι, επεχείρησαν να κάνουν μικροκομπίνες για να αποφύγει η μεσαία τάξη που σήκωσε κεφάλι στην Ελλάδα τα τεκμήρια από τα δεκάμετρα μικρά ιστιοπλοϊκά. Θλίψη. Τα δήλωναν ως επαγγελματικά οι φουκαριάρηδες. Τι να σου λέω τώρα; Ότι διαθέτω ένα πλεούμενο παλάτι και δεν το δηλώνω; Και όλα νομμιμότατα. Και με Ελληνική σημαία. Απλό για όλους τους ανά την υφήλιο μαικήνες. Το επενδυτικό fund, το οποίο διαχειρίζομαι συμμετέχει στην εταιρεία ενοικιάσεων σκαφών και ........ Μετά όλα είναι θέμα των μεγαλολογιστών. Βουλγαρικές πινακίδες στις Μερσέντες για να αποφύγουν τους φόρους. Κακομοίρηδες. Πρέπει να έχεις φτάσει στα έσχατα όρια για να προσπαθείς με τέτοιους τρόπους να αποφύγεις τον απίστευτο Αλεξιάδη. Μα πόση βλακεία μπορεί να διαθέτει το μυαλό ενός ανθρώπου. Θα πληρώσουν, λέει, φόρο ακινήτων, αυτοί που διαθέτουν ακίνητη περιουσία στο εξωτερικό. Πολύ θα ήθελα να σε φιλοξενούσα αιρετικέ στο διαμέρισμά μου στο Μανχάταν ή στο σπίτι μου στο Mayfair. Μιλάμε για αξίες ακίνητης περιουσίας αρκετών εκατομμυρίων. Μα πόσο βλάκας θα ήταν κάποιος να έχει τέτοιες περιουσίες στο όνομά του και να πληρώνει φόρους σε απίθανες χρεοκοπημένες εξωτικές χώρες, όπως η Ελλάς.

Αλλά καιρός είναι να σου εξηγήσω το γιατί αγαπώ τους παλαβούς συριζανέλ.

Εμείς οι κόνδορες των αγορών αγαπάμε το αίμα. Μας αρέσει η αναταραχή. Ιδίως όταν αυτή προκαλείται από θεοπάλαβους ηγήτορες, που υποστηρίζονται από κουφιοκεφαλάκηδες. Από τον Ιούνη του 14 είχε αρχίσει να μπαίνει εκ νέου στο στόχαστρό μου η ελληνική αγορά. Φαινόταν το πράγμα ότι πηγαίναμε για μεγάλη αναταραχή. Αρχικά δεν τόλμησα να καταστροφοεπενδύσω. Το ότι οι άνθρωποι δεν είχαν την παραμικρή ιδέα για το τι τους περιμένει, ήταν βέβαιο από τη στιγμή που επιθυμούσαν να κυβερνήσουν αυθωρεί και παραχρήμα, όταν όλα ήσαν ανοιχτά για την χώρα. Θεόμουρλοι να μην θέλουν να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά οι προηγούμενοι και μετά ωραίοι και καλοί να κυβερνήσουν σε εποχή οικονομικής ανάκαμψης Την απόφαση όμως να “τα χώσω” την πήρα τη μέρα που είδα στα ψηφοδέλτια τον απίστευτο καραφλό τύπο. Ήταν πλέον βέβαιο ότι οι παλαβοί θα ανέθεταν την οικονομία στο καραφλό βασιλέα τους. Τα κέρδη πλέον ήταν κάτι πάνω από σίγουρα. Σορτάρισα ό,τι Ελληνικό έβρισκα. Δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, δείκτες χρηματιστηρίου, τράπεζες, επιχειρήσεις. Καθημερινά και ενώ ο λαός έβγαινε στους δρόμους ζητώντας αξιοπρέπεια, εγώ κέρδιζα τεράστια ποσά. Δυστυχώς η Ελληνική αγορά είναι ρηχή για τα δεδομένα μου και δεν μπόρεσα να καταστροφοεπενδύσω όσο ήθελα. Τέλος πάντων. Το πρόβλημα μετά ήταν πότε αποφασίζεις να παντελονιάσεις τα κέρδη σου. Κάποια κορακοσυντρόφια έλεγαν ότι πρέπει να κλείσουμε γρήγορα τις θέσεις, διότι οι κυβερνώντες, όσο παλαβοί και αν είναι. κάποια στιγμή θα αντιλαμβανόντουσαν ότι οδηγούν την χώρα κατευθείαν στον γκρεμό και θα έστριβαν το τιμόνι. Όσο οι συνάδελφοι έκλειναν θέσεις, εγώ αγόραζα και άλλη καταστροφή. Το έβλεπα το πράγμα. Στο κοινοβούλιο είχαν δημιουργηθεί επιτροπές αλήθειας χρέους και άλλα μουρλά. Δεν μπορούσαν να αλλάξουν ρότα. Και έτσι εγώ συνέχιζα να αποκομίζω τεράστια κέρδη μέρα με τη μέρα. Κάποια στιγμή βέβαια αυτό που με ανησυχούσε ήταν το τι θα γινόταν εάν η χώρα κατέρρεε παντελώς. Τότε ο φόβος ήταν ότι δεν θα μπορούσα να εισπράξω τα απίστευτα κέρδη μου. Την ημέρα λοιπόν που οι παλαβοί αποφάσισαν να μην πληρώσουν το IMF, εγώ έκλεισα τις θέσεις μου. Σε μία βδομάδα τα χρήματα με σταδιακές πληρωμές βρισκόντουσαν σε λογαριασμούς στις ανεπτυγμένες αγορές της υφηλίου (Σιγκαπούρη, Γερμανία, ΗΠΑ)

Ι love Varoufakis. I love Alexis.

Α ναι. Να σου πω, αιρετικέ, και μιαν άλλη ιστορία της ιδίας περιόδου, για να δεις με οποία αλητεία έχουμε μπλέξει, την οποία όμως εγώ άπειρα γουστάρω. Μπορεί εγώ, παρότι μάλλον είμαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος στην Ελλάδα, να είμαι πρόσωπο άγνωστο στην Εφορία, όμως σε ένα πολύ δικό μου πρόσωπο είχε επιβληθεί ένα σεβαστό ποσό ως πρόστιμο για κάτι ατασθαλίες που είχε κάνει στο παρελθόν. Θα έπρεπε να πληρωθεί αυτό το ποσόν. Τότε ήλθαν και μου το σφύριξαν. Θα χαριστούν τα χρέη λαθρέμπορων, ατόμων που ήταν ενταγμένα στη λίστα Λαγκάρντ, ατόμων με εικονικά τιμολόγια, χρέη ποδοσφαιρικών ομάδων. Θα πλήρωναν ένα μικρό μέρος της οφειλής τους και θα απεδίδοντο στην κοινωνία ως λευκές περιστερές. Δεν το πίστευα. Μου είπαν όμως οι “κολλητοί” των ιθυνόντων να περιμένω, όπερ και έπραξα. Ψηφίστηκε ο νόμος για τις εκατό δόσεις και ουδέν περιελάμβανε για τους λαθρεμπόρους. “Εντάξει, δεν έφτασαν μέχρις εκεί. Θα τα καταβάλω τα δύο εκατομμύρια που είχαν επιβάλει στον άνθρωπό μου. Κέρδη μερικών ημερών είναι”. Αυτά σκέφτηκα. Και τσουπ την επόμενη μέρα νάσου μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου που χάριζε τα χρέη σε όλους αυτούς. Το τερμάτισαν οι άνθρωποι. Και οι κουφοκιεφαλάκηδες εκείνο τον καιρό πανηγύριζαν για τις επιτροπές του χρέους με τους ξυπόλητους και τις περηφάνιες του Γιάνη.

Ι have fallen in love not only with Gianis (with one “n”) but with Euclid as well.

2016. Νέο έτος. Και οι παλαβοί παραμένουν στην εξουσία. Η χειρότερη Κυβέρνηση παγκοσμίως και ever. Και ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για νέα υπερκέρδη δια τους κόρακας των αγορών. Τα ισοπέδωσαν όλα. Συμφώνησαν στο να υπάρχει η δυνατότητα να πουληθούν όλα τα κόκκινα δάνεια σε εμάς τους γύπες και σε κάποιες ύαινες που θα επωφεληθούν από τα σαπισμένα κρέατα. Δεν έβαλαν ούτε έναν όρο οι αθεόφοβοι. Για το ποιος, που, με ποιες προϋποθέσεις, σε ποιες τιμές θα αγοράζει χρέη. Όλα στα νύχια μας. Ω ρε γλέντια που θα κάνουμε και το 2016. I love Alexis and Stathakis. Άκου τι έχει να γίνει αιρετικέ μου. Τα δάνεια που πρόκειται να αγοράσουμε σε εξευτελιστικές τιμές θα χωριστούν σε δύο κατηγορίες. Η μία είναι αυτή των απατεώνων και επαγγελματιών των φεσιών. Ας πούμε κάποιος που έλαβε δάνειο ένα εκατομμύριο και δεν αποπλήρωσε απολύτως τίποτα, παρότι τα έχει παντελονιασμένα. Το δάνειο αυτού θα το αγοράσουμε από τις τράπεζες οι οποίες έχουν ανακεφαλαιωθεί και με χρήματα φορολογουμένων στο 10 με 20 τοις εκατό της αξίας τους και μετά θα εισπράξουμε άκοπα και ωραία μια παχουλή προμήθεια και θα πάρουμε από τον απατεώνα ένα 5%. Ξαφνικά εμείς οι γύπες θα βγάλουμε εκατομμύρια και ο απατεών θα έχει ξεπληρώσει το δάνειο που πήρε στο 20% της αξίας του. Όμορφα πράγματα. Απολύτως νόμιμα. Θα υπάρχει και η άλλη κατηγορία. Οι κατεστραμμένοι δανειολήπτες. Αυτοί θα απολέσουν την περιουσία τους έναντι πινακίου φακής. Και μετά θα πρέπει να ψάξουμε εμείς να βρούμε άλλα θύματα που έχουν το κέφι να επενδύσουν σε ξενοδοχεία, εργοστάσια, βιοτεχνίες στην παλαβή χώρα. Και θα βρούμε διότι θα τα πουλήσουμε και εμείς πάμφθηνα. Άκοπο χρήμα. Ω ρε άμοιρη Ελλάς.Hedge funds. Επιθετικά κεφάλαια. Γυπαετοί. Και τα ψήφισαν αβλεπί οι παλαβοί. Και νόμιζαν ότι αντιστέκονται. Θα βγάλουμε και κάποια γρήγορα κέρδη από τις τράπεζες που αγοράσαμε σε εξευτελιστική τιμή. Η αγορά των κόκκινων δανείων πάλι από εμάς τα κοράκια θα εξυγιάνει κάτι ελάχιστο τα λογιστικά στοιχεία των τραπεζών. Και τότε θα πουλήσαμε της συμμετοχή μας στις τράπεζες σε άλλα θύματα που θα πιστέψουν στην χώρα αυτή. Σιγά μην παραμείνουμε μέτοχοι Ελληνικών τραπεζών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καταδρομικές επιχειρήσεις. Αυτές μόνον φέρνουν εύκολο χρήμα. 

Και μετά.....

Μετά εμείς τα κοράκια θα εξαφανισθούμε.

Θα λουμώξουμε.

Θα περιμένουμε κάποτε να βρεθούν σε κάποιο άλλο μέρος της υφηλίου κουφιοκεφαλάκηδες να αναθέσουν την διακυβέρνηση της χώρας τους σε παλαβούς.

Βέβαια αυτό που έγινε τον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα και θα συνεχιστεί και το 2016, δύσκολα θα επαναληφθεί.”