Κάποιες αιρετικές σκέψεις για τη συγκέντρωση της Κυριακής που ονομάσθηκε "λαϊκή συνέλευση"

Πριν από μερικούς μήνες το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε τη σύσταση μιας ευρείας επιτροπής για το θέμα της Καραθώνας. Η επιτροπή αυτή, στην οποία συμμετείχε και η αντιπολίτευση του Δήμου και οι βουλευτές, ποτέ δεν λειτούργησε. Εγώ θα έλεγα ότι η σύσταση της επιτροπής ήταν λάθος, αφού δεν υπήρχε καμία απολύτως συγκεκριμένη κοινή άποψη για το πως θέλουμε την Καραθώνα του αύριο. Η για να το πω καλύτερα, κάποιοι δεν είχαν καμία άποψη για την Καραθώνα. Τι θα διεκδικούσαν; Οι ευθύνες για το ότι δεν λειτούργησε η επιτροπή αυτή είναι πολύ συγκεκριμένες και  δεν ανήκουν μόνον στη Δημοτική Αρχή. Η σημερινή κατάσταση στην Καραθώνα είναι ένα κυριολεκτικό αίσχος, για την καταδίκη του οποίου ελάχιστα έχω ακούσει από ελάχιστους.
Δημόσιοι χώροι έχουν πουληθεί και στο παρελθόν, αντί να αξιοποιηθούν υπέρ του δημόσιου συμφέροντος και οι ευθύνες είναι απόλυτα  προσωποποιημένες.
Ο φάρος του πολιτισμού στο Ναύπλιο, που φέρει το όνομα Π.Λ.Ι., εκδιώχθηκε με τον χειρότερο τρόπο από το κτήριο στο Μεγάλο Δρόμο και οι αντιδράσεις από τους προοδευτικούς πολίτες ήσαν ελάχιστες. Οι δημοτικές παρατάξεις είναι ανύπαρκτες και ανενεργές.
Πέραν της Δημοκρατικής Αριστεράς Αργολίδας και, θα περιαυτολογήσω διότι είναι αλήθεια, του αιρετικού ουδείς έχει καταθέσει, κάποιες συγκεκριμένες θέσεις για την κοινωνική πολιτική που πρέπει και μπορεί να εφαρμόσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Εδώ θα δείτε τις αιρετικές μου προτάσεις για την κοινωνική πολιτική. Πρέπει να πούμε την αλήθεια, εάν θέλουμε να έχουμε κάποια αξιοπιστία. Ο Δήμος Ναυπλιέων έχει πραγματοποιήσει δράσεις στο θέμα της κοινωνικής πολιτικής και αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Εγώ λέω ότι θα μπορούσε να κάνει περισσότερα, όμως απεχθάνομαι τις περήφανες μαγκιές όλων όσων τόσο καιρό δεν πρότειναν απολύτως τίποτα, να την πέφτουν στην πολιτική του Δήμου μας, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για την απουσία τους.
Αν επιζητούμε συγκλίσεις και συναινέσεις και δημιουργία ενός προοδευτικού νέου σχήματος δεν χρειάζονται τα εύκολα τσιτάτα. Απαιτείται αυτοκριτική για τις απουσίες. Είναι απαράδεκτο και αδιανόητο να θεωρούν κάποιοι τον εαυτό τους a priori προοδευτικό και τους "άλλους" αντιδραστικούς και με πρόθεση να βλάψουν τους πολίτες. Επί του συγκεκριμένου και επί του πρακτέου και μόνον θα κριθούμε όλοι. Και ο Κωστούρος και ο Γραμματικόπουλος και η άλλη πρόταση και οι επιθυμούντες τις συγκλίσεις και το ΚΚΕ. Όχι με επανάληψη του ακραίου φασιστικού και διχαστικού τσιτάτου "η εμείς ή αυτοί". Σε αυτό εγώ ποτέ μα ποτέ δεν θα προσχωρήσω. 
Είναι αδιανόητο άνθρωποι που έχουν υποστηρίξει συγκεκριμένες πολιτικές (είτε κυβερνητικές, είτε συνδικαλιστικές, είτε αυτοδιοικητικές) και έχουν διεκδικήσει δοτά αξιώματα (ένας τουλάχιστον το έχει πράξει) να έρχονται σήμερα και  να εμφανίζονται ως  Ρομπέν των Δασών, ισχυριζόμενοι ότι αυτοί είναι οι υπερασπιστές των δικαίων του λαού και να κατηγορούν συλλήβδην όλους τους άλλους ότι "υποστηρίζουν τις δυνάμεις που οδήγησαν στην χρεωκοπία και στα μνημόνια",  ότι "δεν μπήκαν στον κόπο να σκεφθούν πώς η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα συμβάλλει (sic) στην ανάπτυξη της πόλης" (το λένε αυτό κάποιοι  που δεν έχουν εκφράσει την παραμικρή άποψη για τα θέματα αυτά)  και ότι επιθυμούν αυτοί οι κακοί αντίπαλοι  "να μας αφήσουν χωρίς κοινωνικές δομές".
Συγγνώμη φίλοι μου  αλλά εγώ υποκριτικά δεν θέλω να φερθώ. Τον τελευταίο καιρό ο Κωστούρος έχει κάνει πράγματα, ενώ κάποιοι σιωπούσαν και ο Γραμματικόπουλος έχει αντιδράσει σε στραβά όταν άλλοι είτε ήσαν στον καναπέ τους, είτε αντιδρούσαν με τσιτάτα. Αυτές τις ωμές κουβέντες, που ενοχλούν τις πιστεύω και τις λέω.
Ναι θα ήθελα ένα Δήμο Ναυπλιέων που να πράττει περισσότερα. Με μια διαφορετική κατεύθυνση στους προσανατολισμούς του. Θα ήθελα ενεργούς πολίτες που να λένε, να προτείνουν, να ονειρεύονται να διεκδικούν. Θα ήθελα έστω και τώρα να κάνουμε όλοι μία στροφή στην πραγματική πολιτική και να αφήσουμε τα τσιτάτα και τις μεγαλοστομίες στην άκρη. Δεν λέω να αρχίσουμε τους αποκλεισμούς. Όμως άλλο να μην αποκλείουμε κόσμο και διαφορετικό να βαφτίζουμε τον κόσμο σε εκείνη τη δεξαμενή στα Ιεροσόλυμα, εκεί που ο Ιησούς έστειλε τον τυφλό να πλυθεί και ο απεσταλμένος (Σιλωάμ) είδε το φως του.
Τώρα είναι η ώρα να είμαστε ειλικρινείς και μεταξύ μας και προς την κοινωνία και να βάλουμε επί τάπητος το καθαρό πολιτικό θέμα, δηλαδή του με ποιους όρους, με ποιες διαδικασίες, με τι είδους πολιτικές συμφωνίες και με ποιες  εγγυήσεις θα γίνει μια συμφωνία, ώστε να καταρτισθεί ένας συνδυασμός βασισμένος και στον αλληλοσεβασμό.
Δεν γνωρίζω εάν προλαβαίνουμε.
Για τη συνεργασία έχω μιλήσει πριν από πάρα πολύ καιρό. Διαβάστε τα εδώ. Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Τότε τα περιφρόνησαν και νόμισαν ότι μπορούν να ελέγξουν και να εκμεταλλευθούν την άλλη πρόταση. Τότε κάποιοι πίστευαν στην μοναδικότητα των κομματικών γραμμών. Σήμερα επιζητούν συμμαχίες με συγκολλητικά υλικά που βασίζονται στην ανάγκη και μόνον δημιουργίας συνδυασμού για την απλή καταγραφή δυνάμεων.
Τώρα να αλλάξουμε τροπάρι.... Επαναλαμβάνω για τελευταία φορά τη μόνη εφικτή λύση που είπα και πριν από μήνες και ας το πράξουμε έστω και τώρα.
Τι έλεγα τότε; " Τα κόμματα παίζουν ένα πολύ σπουδαίο ρόλο στη λειτουργία της δημοκρατίας μας. Δεν τα υποτιμώ καθόλου. Όμως ειδικά για τις αυτοδιοικητικές εκλογές και ειδικότερα για το Ναύπλιο, τώρα μάλιστα που επιχειρείται (ή εγώ επιχειρώ) τη δημιουργία ενός τρίτου πόλου θα πρέπει να γίνει αποδεκτό το εξής: Τα κόμματα άμεσα να πάρουν με τις δικές τους διαδικασίες την απόφαση να δώσουν την υποστήριξή τους στη δημιουργία του νέου συνδυασμού και μετά να τον αφήσουν αυτόνομα να λειτουργήσει. Τα κομματικά τους μέλη θα είναι ευπρόσδεκτα, αλλά θα καταθέτουν τις δικές τους απόψεις και δεν θα αποτελούν ιμάντα μεταβίβασης εντολών. Πρέπει να ξεκαθαρισθεί από όλους και προς όλους: Κέντρα λήψης αποφάσεων από κόμματα, μικρές ομάδες ή ότι άλλο δεν θα μπορούν να γίνονται ανεκτά." Τίποτα από αυτά δεν έγινε και η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται σε τρικυμία.
Ε όχι...... Εσείς τσακωθήκατε μεταξύ σας. Εσείς να τα βρείτε. Δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν θα σας λύσουν τα προβλήματα οι  "άλλοι" που δεν κάνετε μαζί τους και όχι οι "εμείς" που θεωρείτε ότι έχετε την αποκλειστικότητα της προοδευτικότητας.

Πλέον δεν δικαιολογείσαι να λες: "δεν ήξερα"

Στην πτωχευμένη Ελλάδα αποτελεί πλέον κοινό τόπο.
Χρήματα για σοβαρά έργα και δράσεις η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να βρει μόνον από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα.
Οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες, εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών αραδιάζουν τα έργα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας τους με τα ξένα χρήματα, επιχειρώντας να  αποκτήσουν ένα πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους, που δεν άσκησαν εξουσία.
"Εγώ", λένε οι περισσότεροι, "έκανα τα εξής έργα.....".. Μια λογική που υπονοεί ότι μόνον αυτοί μόχθησαν, λησμονώντας να αναφέρουν ότι τα χρήματα ήσαν εκεί και περίμεναν.
Σαν να υπήρχε κάποιος Δήμος ή κάποια Περιφέρεια σε όλη την χώρα που να είχε μηδενικό έργο.
Αυτό που θα έπρεπε να μας πουν, αν θέλουν να υπερηφανευθούν για το έργο τους, θα έπρεπε να έχει δύο υποπαραμέτρους: Το ποσοτικό στοιχείο, δηλαδή το κατά πόσον  μία Περιφέρεια ή ένας Δήμος κατάφερε να απορροφήσει διαθέσιμους πόρους στο μέγιστο δυνατό βαθμό και το ποιοτικό στοιχείο, δηλαδή το κατά πόσον οι εκτελεσθείσες δράσεις και έργα  βοήθησαν την οικονομία και την κοινωνία στα προβλήματά της.

Ας πάρουμε λοιπόν για παράδειγμα την Περιφέρεια Πελοποννήσου και να δούμε το κατά πόσον ο κ. Περιφερειάρχης μπορεί να υπερηφανεύεται για το έργο που προσέφερε στην περιοχή μας.
Το θέμα δεν είναι να μας κάνει έναν κατάλογο των έργων, αλλά να   συγκρίνει το δικό του έργο με αυτό άλλων Περιφερειών της χώρας.
Και δυστυχώς για την Πελοπόννησο τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν για την απορροφητικότητα του Π.Ε.Π. Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας είναι απογοητευτικά.
Ίσως να μην το αντιληφθήκατε αγαπητοί μου φίλοι αλλά η περιοχή μας έρχεται τελευταία και καταϊδρωμένη.
Ιδού μερικά στοιχεία:
Ο μέσος όρος απορροφητικότητας των Περιφερειακών προγραμμάτων (Π.Ε.Π.) ήταν στο τέλος Δεκεμβρίου 2013 77%. Η απορροφητικότητα στη δική μας Περιφέρεια που έχει κοινό πρόγραμμα με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ήταν μόνον 64,27%!!!. Η απορροφητικότητα του Π.Ε.Π. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας ήταν  85,67%. Από αυτό και μόνο το στοιχείο προκύπτει ότι η θητεία Τατούλη δεν ήταν επιτυχής για την Πελοπόννησο. Θα σας πω μόνον το εξής: Η δημόσια δαπάνη που αντιστοιχεί στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας είναι 958.205.905 ευρώ. Η συνολική δημόσια δαπάνη προσκλήσεων είναι 1.765.555,018 ευρώ και τελικά πραγματοποιήθηκαν δαπάνες 615.931.713 ευρώ  Ποσοστό πραγματοποιηθεισών δαπανών 64,27%. Εάν η περιοχή μας είχε επιτύχει το ποσοστό απορροφητικότητας της Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, τότε θα είχαν πραγματοποιηθεί δράσεις και έργα ύψους 820.894.998 ευρώ αντί για 615.931.713 ευρώ. Η περιοχή μας δηλαδή θα είχε καρπωθεί μέσω των διαφόρων δράσεων 205.000.000 διακόσια πέντε εκατομμύρια ευρώ παραπάνω. Ξαναλέω το νούμερο  διακόσια πέντε εκατομμύρια ευρώ επιπλέον!!!!. Αυτό το ποσό θα μπορούσε να είχε διατεθεί στην αγορά εάν οι Περιφερειακές Διοικήσεις Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας  τα είχαν καταφέρει τόσο καλά όσο και η Θεσσαλία και η Στερεά Ελλάδα. Τα χρήματα θα πήγαιναν κατά ένα μεγάλο μέρος στις τσέπες εργολάβων, αλλά θα είχαν με απόλυτη βεβαιότητα ωφέλεια και οι αγρότες, οι εργάτες, οι οικοδόμοι, οι επιχειρηματίες, οι καταστηματάρχες. Είναι βέβαιο ότι κάποιοι άνεργοι θα είχαν βρει εργασία. Και κάτι άλλο. Τρέχουν και δεν φτάνουν, τώρα που τελείωσε το ΕΣΠΑ οι αρμόδιοι για να προλάβουν να απορροφήσουν τα χρήματα που χρόνια τώρα λίμναζαν. Εάν υπήρχε ο σωστός προγραμματισμός, όχι μόνον θα είχαμε καλύτερο ποσοστό απορρόφησης, αλλά και τα έργα θα είχαν γίνει πιο νωρίς και μαζί οι ωφέλειες για την οικονομία. Τώρα τι να μας πουν; Ότι πέτυχαν και πρέπει να επιδοκιμάσουμε το έργο τους;
Όσον αφορά την ποιοτική διάσταση των δράσεων που έχουν πραγματοποιηθεί μέσω του ΠΕΠ Πελοποννήσου: Εδώ μπορεί να γίνει μεγάλη συζήτηση. Επιχειρήματα μπορούν να διατυπωθούν. Εγώ λέω, ότι απαιτείται μία μεγάλη ποιοτική στροφή στο τι κάνουμε, πως το κάνουμε, σε ποιους τομείς δίνουμε προτεραιότητες, ποιο όραμα έχουμε για την Πελοπόννησό μας. Μερικά στοιχεία για όλα αυτά θα σας εκθέσω παρακάτω στις προτάσεις που θα εκθέσω για το νέο Κοινοτικό Πλαίσιο στήριξης, που έρχεται και το οποίο πρέπει να το διαχειρισθεί όχι ο Τατούλης, αλλά μία μεγάλη προοδευτική, μεταρρυθμιστική, Περιφερειακή κίνηση που θα ανατρέψει τα δεδομένα.
Με το νέο λοιπόν Κοινοτικό Πλαίσιο στήριξης, που υποτίθεται ότι ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου του 2014, αυξάνεται το ποσοστό των  κονδυλίων που θα διαχειρισθούν οι περιφέρειες από 22% σε 35%. Ομιλούμε ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας θα διαχειρισθούν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επιπλέον. Αυτή η αποτυχία του ΕΣΠΑ της τελευταίας επταετίας θα είναι ολέθριο να επαναληφθεί και την επόμενη περίοδο.
Μερικές σκέψεις μου για την καλύτερη αξιοποίηση των κονδυλίων αυτών που θα πρέπει να διατεθούν σε δράσεις στην Πελοπόννησο.
1.  Κάποτε πρέπει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να παραδεχθούμε ότι όλες αυτές οι δράσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας και την επιμόρφωση ατόμων μέσω ιδιωτικών ΚΕΚ, με επιδοτούμενα προγράμματα δεν έχουν αποδώσει. Πρέπει να αλλάξουμε όλη τη λογική των προγραμμάτων. Να δοθεί βαρύτητα σε δημόσιες σχολές που αποδεδειγμένα έχουν αποδώσει έργο, όπως είναι οι Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων. Να ενισχυθούν τα Σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και οι Σχολές επιμόρφωσης ενηλίκων.  Και το βασικότερο να συνδεθούν τα προγράμματα κατάρτισης και επιμόρφωσης με τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και τους τομείς όπου υπάρχουν προοπτικές. Μόνον έτσι δεν θα πάνε πεταμένα τα χρήματα. Θα σας πω μερικά παραδείγματα για το πως είναι δυνατόν να γίνει ο επανακαθορισμός όλων των προγραμμάτων. Το μεγάλο πλεονέκτημα της χώρας μας είναι ότι  οι νέοι μας έχουν προσόντα που δεν διαθέτει καμία άλλη νεολαία άλλου κράτους. Χρειάζεται λοιπόν να δούμε πως θα αξιοποιήσουμε τη νεολαία μας, που έχει πτυχία, γνωρίζει δυο τρεις γλώσσες, γνωρίζει πληροφορική. Θεωρώ λοιπόν απαραίτητο η επιμόρφωση να μην γίνεται σε αίθουσες διδασκαλίας, αλλά στην πραγματική οικονομία. Κάθε περιοχή, κάθε κλάδος της οικονομίας διαθέτει τις επιχειρήσεις που διακρίνονται. Ιδίως αυτές που έχουν εξωστρεφή και εξαγωγικό χαρακτήρα. Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρό. Μέσω συνεργασιών των επιχειρήσεων και με την υποστήριξη επιδοτούμενων προγραμμάτων κατάρτισης, εξειδικευμένο προσωπικό να γνωρίσει την τεχνογνωσία των επιτυχημένων παραδειγμάτων. Φερ΄ ειπείν, εάν μια επιχείρηση τυποποίησης και συσκευασίας ελαιολάδου έχει καταφέρει να πραγματοποιεί εξαγωγές στην Κίνα ή σε κάποια άλλη χώρα, αυτό που χρειάζεται είναι οι διπλανές επιχειρήσεις που φυτοζωούν να μάθουν πως τα κατάφερε ο πρωτοπόρος επιχειρηματίας και το προσωπικό του.  Μια τέτοια στην πράξη κατάρτιση προσωπικού θα δώσει κέρδος σε όλους. Άλλο παράδειγμα. Αποφασίζει ένας Δήμος να δώσει βαρύτητα στην ανάπτυξη κάποιου τομέα, μέσω διαφημίσεων, προώθησης προϊόντων, δράσεων. Ας πούμε ότι ο Δήμος Ναυπλιέων αποφασίζει να προβάλει το μέλι της περιοχής. Τι χρειαζόμαστε; Μελισσοκόμους γνώστες, αλλά και νέους που θα ασχοληθούν με τον κλάδο και θα αυξήσουν την παραγωγή σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο τομέας αυτός να αποκτήσει μέγεθος τέτοιο, που να μπορεί να γίνει μια συντονισμένη προσπάθειας διείσδυσης σε μεγάλες ξένες αγορές. Τότε πραγματικά θα είχε νόημα να επιμορφωθούν οι μελισσοκόμοι και να μάθουν την τέχνη νέοι άνεργοι της περιοχής για να μπορούν να έχουν κάποιο εισόδημα.
2.   Πρέπει να δοθεί η βαρύτητα σε δράσεις που θα βοηθήσουν την καινοτομία, την εξωστρέφεια, τις εξαγωγές. Να βοηθηθούν οι δυναμικές επιχειρήσεις που παράγουν ποιοτικά προϊόντα, που μπορούν να πωληθούν. Πρέπει να μπει άμεσα ένα τέλος στις δράσεις και στην ενίσχυση επιχειρήσεων που απευθύνονται στον τομέα της κατανάλωσης. Είναι αδιανόητο να έχουν επιχορηγηθεί μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων επιχειρήσεις ταχυφαγείων ή καταστήματα πώλησης εισαγόμενων ειδών πολυτελείας.
3.    Πρέπει να αλλάξει η λογική επιδότησης μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, που δεν οδηγούν σε μια δυναμική αγροτική επιχείρηση. Για παράδειγμα είναι γελοίο να επιδοτούμε σχέδια βελτίωσης αγροτικών εκμεταλλεύσεων για παραγωγή ειδών που είναι κορεσμένα στην αγορά. Να δοθεί προτεραιότητα στην ενίσχυση αγροτικών επιχειρήσεων , μικρού, μεσαίου ή και μεγαλύτερου μεγέθους, που δεν κατευθύνονται στη μονοκαλλιέργεια, αλλά σε καθετοποίηση δραστηριοτήτων, στην πιστοποίηση και τυποποίηση και παραγωγή περισσοτέρων ειδών.
4.   Σε πολλές περιπτώσεις μεγάλα φαραωνικά έργα, που έχουν κοστίσει τεράστια ποσά, που  αφαιρέθηκαν από άλλες δράσεις, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Από την άλλη σε πολλές περιπτώσεις έχει αγνοηθεί η δυνατότητα αξιοποίησης μικρών πλουτοπαραγωγικών πηγών, που μπορούν να αναγεννήσουν τοπικές κοινωνίες. Για παράδειγμα θα πρέπει να αξιοποιηθούν επιφανειακά ύδατα με μικρά φράγματα και μικρές λιμνοδεξαμενές, αντί να επιδιώκουμε έργα κοστοβόρα, που μπορεί ποτέ να μην ολοκληρωθούν. Παραδείγματα τραγικά για την περιοχή μας υπάρχουν αρκετά. Ας μην τα θυμίσω.
5.    Θα πρέπει να δοθεί βαρύτητα στην πράσινη οικονομία, με δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας και ενίσχυση μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων που δραστηριοπούνται σε τομείς που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον.
6.    Θα πρέπει επιτέλους να δοθεί βαρύτητα στην ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας. Δεν είναι ώρα να σας εξηγήσω τι σημαίνει κοινωνική οικονομία, αλλά θα σας πω μόνον ότι στην Ευρώπη ο τομέας αυτός αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, δίνοντας μέσα από μία άλλη σχέση επιχειρηματικότητας και κοινωνίας τη δυνατότητα σε νέους κυρίως να έχουν ένα επαρκές εισόδημα, βοηθώντας ταυτόχρονα και την κοινωνία.
7.  Η ενίσχυση μέσω δράσεων του νέου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης του τουρισμού στην περιοχή μας, δεν μπορεί να γίνει τυφλά, όπως στο παρελθόν, με την χρηματοδότηση σε κάποιες περιπτώσεις αυτών που είχαν τις "δυνατότητες" Θα πρέπει επιτέλους να δούμε τις δυνατότητες της Πελοποννήσου για μαζικό τουρισμό, αλλά να μην ξεχάσουμε και όλες τις δράσεις που αφορούν τον εναλλακτικό τουρισμό. Ενδιαφέρον θα είχε η ενίσχυση προγραμμάτων διασύνδεσης του τουρισμού με άλλους τομείς της οικονομίας, όπως για παράδειγμα με επιχειρήσεις του πολιτισμού, και της παραγωγής ποιοτικών τοπικών προϊόντων.

Και βέβαια δεν ομιλώ για το αυτονόητο, που αφορά στον έλεγχο που θα μηδενίσει ή έστω περιορίσει τα φαινόμενα διαφθοράς που έχουν να κάνουν με τα Ευρωπαϊκά προγράμματα, όπως το ότι Κοινοτικές επιδοτήσεις μεταμορφωνόντουσαν σε Μερσεντές και σκάφη ή ο αγροτουρισμός σε βιλίτσες για τους επώνυμους.

Αγαπητοί μου αναρωτιέμαι: Είσαστε ευχαριστημένοι από τον μέχρι σήμερα τρόπο διαχείρισης του ΕΣΠΑ;
Αν όχι και πάλι θα αναρωτηθώ: Θα τους ξαναψηφίσετε; Και εάν όχι, μήπως σκέφτεστε να υποστηρίξετε τις δυνάμεις της μόνιμης άρνησης που δεν έχουν διατυπώσει κάποια θετική πρόταση για τον τρόπο διαχείρισης των κονδυλίων που θα μας έλθουν τα επόμενα έτη;
' Η θα ψάξετε να βρείτε αυτούς που προτείνουν έναν άλλο δρόμο για την Πελοπόννησο;

Ιδού λοιπόν η πρόκληση για όλες τις ζωντανές δυνάμεις της Πελοποννήσου.
Χωρίς αρχηγισμούς, χωρίς καπελώματα, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς προσπάθειες κομματικής εκμετάλλευσης να δημιουργήσουμε μια μεγάλη προοδευτική, μεταρρυθμιστική περιφερειακή παράταξη, που θα σταθεί με συγκεκριμένες θέσεις απέναντι στον Τατούλη ή σε οποιαδήποτε άλλη συντηρητική παράταξη που θα δημιουργηθεί, αλλά και απέναντι σε αυτούς που λένε μονίμως "όχι" και δεν έχουν καμία συγκεκριμένη πρόταση. 

Η ποιότητα του νερού που μας δίνουν

"Η σειρά τ΄Απόλλωνα" φώναζαν οι φίλαθλοι του Πανναυπλιακού το 1969 φεύγοντας με λεωφορεία για τη Ριζούπολη και γύρισαν με κατεβασμένα τα κεφάλια, με μια δεκάρα γκολ, που δεν μπορούσες με τίποτα να την αντέξεις. Έτσι και η ΔΕΥΑΝ.....  
Όλα έβαιναν σχετικά καλά μέχρι τώρα.
Μπορεί να χρειάσθηκαν δάνεια για να καλυφθούν τα ελλείμματα, και να μη μπορούσε η επιχείρηση να τα αποπληρώσει, αλλά και γι΄αυτό βρέθηκε λύση. Πληρώνει ο εγγυητής Δήμος Ναυπλιέων, δηλαδή οι φορολογούμενοι πολίτες.
Το νερό από τη Λέρνα ήταν καλό σύμφωνα με τις αναλύσεις, άσχετα με το ότι ο περισσότερος κόσμος αγοράζει εμφιαλωμένα.
Έργα έγιναν μπόλικα μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων
Νέα δεξαμενή κατασκευάσθηκε στον Προφήτη Ηλία, αλλά ξεχάσαμε να φτιάξουμε διυλιστήριο. Δεν πειράζει. Το νερό ήταν καλό και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Υπερχρεώναμε τους κατοίκους και τις επιχειρήσεις στον τέως Καποδιστριακό Δήμο Ασίνης,για το λιγοστό νερό που τους στέλναμε, αλλά και πάλι, κανενός δεν ίδρωσε το αυτί. Υπερψηφίστηκαν στις τελευταίες εκλογές οι διαχειριστές της δημοτικής εξουσίας.
Και στο τουριστικό Τολό στέλναμε φρικώδες νερό, αλλά και πάλι. Δεν κουνήθηκε φύλλο. 
Και ήλθε ο Υπουργός Μανιάτης να εξαγγείλει διυλιστήριο στον Ανάβαλο και η ΔΕΥΑΝ που δεν είχε κανένα στρατηγικό σχέδιο και καμία απολύτως λογική, ασμένως συμφώνησε. Θα μας κακοπέσει και ένα διυλιστήριο στον Ανάβαλο, προκειμένου να έχουμε εναλλακτική πηγή ύδρευσης; Μάταια φώναζαν τότε κάποιοι, ότι απαραίτητο είναι να γίνει ένα διυλιστήριο στη Λέρνα, που έχει άφθονο νερό, αρκετό να ξεδιψάσει, όχι μόνον το Αργος και το Ναύπλιο, αλλά όλη την Αργολίδα.
Και το μεγαλύτερο μέρος του τέως Δήμου Μηδέας υδρεύεται με απαίσιο και επικίνδυνο νερό, αλλά και πάλι. Η διοίκηση της ΔΕΥΑΝ ποτέ δεν έβαλε σαν προτεραιότητά της να πάει νερό από τη Λέρνα και την Αμυμώνη σε όλο τον Δήμο. Ουδείς πίεσε για να ολοκληρωθούν επιτέλους τα έργα για τη σύνδεση των χωριών του κάμπου με το δίκτυο της ΔΕΥΑΡ.
Ρε δεν πα να φωνάζανε κάποιοι για την ίδρυση ενός ενιαίου φορέα διαχείρισης των υδάτων, ώστε να συντονισθούν όλες οι ενέργειες για κοινό διυλιστήριο, γεννήτριες  στις πηγές, για να μην υπάρχουν διακοπές όταν υπάρχει διακοπή ρεύματος, κοινές αντλίες, γνώση του ποιος αντλεί και πόσο, επισκευές δικτύων, πάταξη της υδροκλοπής κλπ.
Η ΔΕΥΑΝ προχωρούσε αμέριμνη στο δρόμο της, πιστεύοντας ότι θα πάει αβρόχοις ποσί στη Ριζούπολη και θα πετύχει περηφανή νίκη. 
Όμως ήδη άρχισε να δέχεται τα τέρματα από την πλήρη αμεριμνησία και ανικανότητα.
Και η αντίδραση ήταν σπασμωδική, όπως του Πανναυπλιακού μετά τα τρία, τέσσερα πρώρα γκολ, από τα δέκα που δέχθηκε στη Ριζούπολη.
Και οι αρμόδιοι; Τρικυμία εν κρανίοις. 
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για τη λάσπη στο νερό, άκουσα τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΝ να λέει σε ραδιοφωνική εκπομπή. Πηγαίνουμε, λέει, με το χημικό και μετράμε. Θα μετράτε. Ναι αλλά τα γκολ που θα δεχθείτε. Ποτέ δεν έβαλαν σαν προτεραιότητα το διυλιστήριο στη Λέρνα μαζί με το Αργος. Εκατομμύρια διατέθηκαν, αλλά αυτό το πρωταρχικό δεν το έκαναν. Και συμφωνούσαν με αυτά που τους έλεγε ο Υπουργός Μανιάτης για μεγάλη επένδυση για το νερό του Αναβάλου. Εδώ δεν είχαν εξασφαλίσει αυτό που υπάρχει και επιζητούσαν τα μεγαλεπήβολα.
Η ανεμελιά των αρμοδίων θα έχει συνέπεια ένα ακόμα τέρμα που θα μαζέψουν από τα δίχτυα τους. Είναι δυνατόν να μην διαμαρτυρηθούν πέραν των κατοίκων και οι επιχειρηματίες του τουριστικού τομέα; Μα θα πλένονται οι πελάτες τους με μαύρο νερό και θα παραμείνουν ευχαριστημένοι με την εξουσία;
Αλλά τα απίστευτα που ακούσθηκαν είναι για την ανίχνευση εξασθενούς χρωμίου σε περιοχές του τέως Δήμου Μηδέας.
Είναι κάτω από το όριο που έχει τεθεί για το ολικό χρώμιο, άκουσα τον Πρόεδρο να λέει. Και είπε και το άλλο το απίστευτο. Ότι το νερό είναι κατάλληλο για άλλες χρήση εκτός από το να το πιούμε!!!
Εεεεε. Σας λέω ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να μιλάει. Το νερό που δίνουν εκεί στον κάμπο είναι ακατάλληλο για ανθρώπινη χρήση. Για πολλούς λόγους. Νιτρικά πάνω από το όριο. Κολλοβακτηριοειδή πάνω από το όριο. E-colli πάνω από το όριο. Σε κάποιες περιπτώσεις και εντερόκοκκοι. Γνωρίζετε πως είναι δυνατόν ένα νερό να έχει κολλοβακτηριοειδή; Καλύτερα να μην σας πω. Ψάξτε να το βρείτε. Και τώρα ανιχνεύεται και εξασθενές χρώμιο. Και οι άνθρωποι έρχονται με ελαφρά την καρδία να μας συγκρίνουν τις παραμετρικές τιμές του εξασθενούς χρωμίου, με αυτές του ολικού χρωμίου.
Θα σας πω και το εξής για να δείτε πόσο ακατάλληλοι είναι.
Η εγκύκλιος του Υπουργείου Υγείας λέει ότι πρέπει να γίνονται ετήσιοι έλεγχοι για εξασθενές χρώμιο, σε όλες τις πηγές και σε όλες τις περιοχές.
Και οι άνθρωποι δεν φαίνεται να το έχουν πράξει.
Οι άλλοι Δήμοι της χώρας, σχεδόν όλοι, το έκαναν. Οι δικοί μας στα παλιότερα των υποδημάτων τους.
Και οπωσδήποτε κάποιος λόγος υπάρχει για να επιβάλλονται τέτοιοι έλεγχοι, έστω και αν στη χώρα μας δεν υπάρχει όριο για το εξασθενές χρώμιο. Αυτό που ξέρω είναι ότι το όριο στην Καλιφόρνια είναι 2mg/l και σε μία ανάλυση στην Αργολίδα το όριο αυτό έχει ξεπερασθεί κατά εννέα φορές.
Και ενώ έπρεπε να είχαν γίνει ετήσιοι έλεγχοι από το έτος 2011, τώρα, επειδή φώναξε ένας πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας, οι άνθρωποι συγκάλεσαν έκτακτο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΥΑΝ, μέσα στις γιορτές, ενώ χρόνια δεν έκαναν απολύτως τίποτα.
Και μετά από αυτό ο Πρόεδρος μας λέει να το χρησιμοποιούμε το νερό αυτό, αρκεί να μην το πίνουμε. Και οι πολύ φτωχοί; Και οι μετανάστες; Και οι επισκέπτες; Από που θα μάθουν όλη την πληροφόρηση που είναι και αυτή για το γάμο του Καραγκιόζη;
Μάταια ένας κάτοικος της περιοχής έκανε αίτηση για να πληροφορηθεί για ποια ακριβώς χρήση του χορηγούν αυτό το νερό. Ρωτάει ο άνθρωπος: Πέρα από πόση, το νερό που του δίνουν και του χρεώνουν, είναι κατάλληλο για άλλες οικιακές χρήσεις; Για πλύσιμο φρούτων και οικιακών σκευών; Για μαγείρεμα; Για πλύσιμο ανθρώπινου σώματος;
Δεν του απάντησαν με έναν σαφή τρόπο. Ο πολίτης, αλλά και ο Πρόεδρος του Ανυφίου έχουν προσφύγει στις αρμόδιες Διοικητικές και Εισαγγελικές αρχές.
Και η ΔΕΥΑΝ σε κάθε περίπτωση δεν ήταν εντάξει με τις υποχρεώσεις της για τις αναλύσεις που έπρεπε να είχε κάνει.
Άραγε επιμένουν και σήμερα, ότι οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιούν άφοβα το νερό με τα κολλοβακτηριοειδή, αρκεί να μην το πίνουν.
Ριζούπολη και πάλι Ριζούπολη. Απόλλων-Πανναυπλιακός 10-0, εν έτει 1969.

Να γκρινιάξω και λίγο;
Τόσες μέρες λάσπη στο νερό του Ναυπλίου. Τόση προσπάθεια έχει κάνει ο Τοπάρχης στο Ανυφί.
Μία ανακοίνωση ρε γμτ από την άλλη πρόταση......
Τα μόνα που είδα είναι μια ανακοίνωση της τοπικής ΔΗΜΑΡ για το εξασθενές χρώμιο και ένα αρθράκι του συνήθους ύποπτου Μπάμπεως.
Οι άλλοι;
Μούγκα;

"Η σειρά τ΄Απόλλωνα"

Ήταν φθινόπωρο του έτους 1969. Ο Πανναυπλιακός κατάφερε και ξαναβρέθηκε στη δεύτερη εθνική κατηγορία. Ενθουσιασμός στην πόλη. Πρώτη αγωνιστική: Πανναυπλιακός-Πρέβεζα 3-1. Δεύτερη αγωνιστική: Α.Ο. Πάτραι- Πανναυπλιακός 1-1, τρίτη αγωνιστική: Πανναυπλιακός-Αρτα (;) νίκη του Πανναυπλιακού (ε.... δεν τα θυμάμαι και όλα.... ) Μετά τις τρεις πρώτες αγωνιστικές ο Πανναυπλιακός φιγουράρει στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα και στις τάξεις των φιλάθλων επικρατεί αισιοδοξία ότι η ομάδα θα ανέβει στην πρώτη εθνική. Η τέταρτη λοιπόν αγωνιστική έχει το μεγάλο ντέρμπι των πρωτοπόρων. Ο Απόλλων Αθηνών θα φιλοξενήσει  τον Πανναυπλιακό. Δεν μας τρομάζει λοιπόν  ότι το γήπεδο της Ριζούπολης είναι με χόρτο, ενώ οι επαρχιακές ομάδες είχαν μάθει να παίζουν στο χώμα. Ούτε ότι η Ελαφρά Ταξιαρχία είχε τότε εξαιρετικούς παίχτες (Συμιγδαλά, Παπαγεωργίου, Βασίλη Κυριακού). Ούτε ότι ο Απόλλωνας είχε πέσει στη δεύτερη εθνική με το περίφημο στρίψιμο της δραχμής, διότι είχε ισοβαθμήσει στη γραμμή του υποβιβασμού  Αυτά ήταν λεπτομέρειες για τους ενθουσιασμένους από τις πρώτες επιτυχίες Αναπλιώτες. Κυριακή πρωί σε ξεκινούν τα λεωφορεία από το Ναύπλιο εν πομπή για να πάνε στη Ριζούπολη. Ένα είναι το σύνθημα που ακουγόταν όλη την εβδομάδα στην πόλη και βέβαια δονούσε τα λεωφορεία της μεγάλης Κυριακής.
"Η σειρά τ΄Απόλλωνα" .
Ήσαν όλοι βέβαιοι για την νίκη......
Αργά το βράδυ τα λεωφορεία επέστρεψαν στην πρώτη πρωτεύουσα. Βουβαμάρα. Ο τερματοφύλακας Στάθης  είχε μαζέψει δέκα φορές την μπάλα από τα δίχτυα μας. Απόλλων-Πανναυπλιακός 10-0
Τελικά ο Απόλλωνας ανέβηκε και πάλι με διαφορά 22 βαθμών από τον δεύτερο, με ρεκόρ 32 νίκες, δύο ισοπαλίες, μηδέν ήττες και πέτυχε 100 γκολάκια και έφαγε μόνον 17 σε όλο το πρωτάθλημα. Πρώτος σκόρερ ο Παπαγεωργίου με 41 γκολ, νομίζω τα έξη στη δεκάρα. Θυμάμαι και ποιος ήταν ο ουραγός στο πρωτάθλημα εκείνο. Ο Λεωνίδας Σπάρτης
Ευτυχώς αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης  έπεσε στην Β Εθνική φιλοδώρησε τον Εδεσσαϊκό με 12 γκολ και έτσι δεν έχουμε το αρνητικό ρεκόρ.
Για να σας γλυκάνω για τη δεκάρα, θα σας πω το εξής: Εννέα χρόνια πριν το 10-0, το έτος 1960 ο Πανναυπλιακός έπαιζε πάλι στη Β Εθνική και τερμάτισε τέταρτος, πάνω από τον Παναιτωλικό, τον ΟΦΗ και άλλες μεγάλες ομάδες της εποχής. Τότε έπαιξε πάλι με τον Απόλλωνα,όχι όμως της Αθήνας, αλλά αυτόν της Καλαμάτας. Και τον κέρδισε μέσα στην έδρα του 2-1 με γκολ, ποίου άλλου; Του Διαμαντή Ανδρώνη.

Τώρα θα σας αποκαλύψω και μια αλήθεια. Δεν ήθελα να γράψω στην ανάρτησή μου αυτή για τη δεκάρα που έφαγε ο Πανναυπλιακός, αλλά για τα χάλια που έχει η ΔΕΥΑΝ. Και θέλησα ξεκινώντας να κάνω μια αντιπαραβολή των δύο υποθέσεων και των δύο τραγωδιών. Ξέφυγα όμως με τα ποδοσφαιρικά. Θα συνεχίσω όμως. Δεν θα το αφήσω αυτό της ΔΕΥΑΝ. Θα αρχίσω την επόμενη ανάρτηση με το σύνθημα. "Η σειρά τ΄Απόλλωνα" φώναζαν οι φίλαθλοι του Πανναυπλιακού το 1969 φεύγοντας με λεωφορεία για τη Ριζούπολη και γύρισαν με κατεβασμένα τα κεφάλια, με μια δεκάρα γκολ, που δεν μπορούσες να την υποφέρεις. Έτσι και η ΔΕΥΑΝ......." Και θα τα πω αυτά που θέλω.

2014. Ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον

2014
Ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον.
Όχι στη μιζέρια, την κακομοιριά.
Οι πολίτες (όχι οι πελάτες), μπορούμε να κάνουμε θαύματα.
Το Μάιο θα υπάρξει προοδευτική, μεταρρυθμιστική δημοτική παράταξη για το Δήμο Ναυπλιέων.
Σας το διαβεβαιώνω. 

Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Ναυπλίου. Μια ιστορία πολιτικής τρέλας

Καιρό τώρα με μυρμηριάζανε τα δάχτυλά μου για να εκθέσω τις απόψεις μου για την ιστορία που ονομάζεται "κατασκευή και λειτουργία" άλλως "διαχρονικά λουκέτα στο Κολυμβητήριο Ναυπλίου", αλλά και για τη συναφή, ξεχασμένη πλέον ιστορία, που ονομάζεται "Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Ναυπλίου, μια χαμένη ευκαιρία".
Δεν ήθελα να μπω ανάμεσα στη διαμάχη μεταξύ της δημοτικής αρχής και ενός αθλητικού σωματείου και γι΄αυτό δίσταζα.
Όμως έχω μια ιδιαιτερότητα και γι΄αυτό νομίζω ότι πρέπει να σας τα πω τα Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα. Έτυχε να έχω διατελέσει δημοτικός σύμβουλος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του δημοτικού αθλητικού κέντρου και ενεργότατο μέλος της διοίκησης του Ναυτικού Ομίλου Ναυπλίου.
Να λοιπόν η ιστορία του Σταδίου στο Ναύπλιο που τμήμα της ιστορίας αυτής είναι το Κολυμβητήριο Ναυπλίου, όπως μούρχεται τώρα στο νου, και όπως μου τη θύμισε και ο φίλος μου, που δεν ξεχνάει τίποτα.
Ήταν τότε τον πρώτο καιρό, που ο λαός βγήκε ραντεβού με την ιστορία, όταν το χρήμα έρεε άφθονο. Μόνο που ήταν δανεικό, πράγμα που οι πολιτικοί μας το ήξεραν καλά. Και η αριστερά το ήξερε, αλλά το βούλωνε τότε στο μεγαλύτερο μέρος της και όχι μόνον δεν αντιδρούσε, αλλά και υπερθεμάτιζε, στην γενικότερη φούσκα, του πιο μεγάλου, πιο εντυπωσιακού, του πιο πλούσιου και γενναιόδωρου.
Οι υπερθεματιστές της εποχής εκείνης, ήσαν αυτοί που μας κατέστρεψαν. Που ποτέ δεν σκέφτηκαν ότι αυτά που τότε δανείζονταν για να είναι αρεστοί και να εκλέγονται συνεχώς, θα τα πλήρωναν κάποτε οι επόμενες γενεές. Και τα πληρώνουμε τώρα εμείς θέλουμε δεν θέλουμε. Γουστάρουμε δεν γουστάρουμε. Και να σταματήσουμε κάποτε τις ανοησίες ότι φταίνε τα μνημόνια και οι μερκελιστές. Ξέφυγα όμως. Ξαναγυρνάω στις αρχές της φίσκα από ελπίδες δεκαετίας του 80.
Να φτιάξουμε Κολυμβητήριο στο Ναύπλιο. Γιατί να το κάνουμε 25άρι; Να την κάνουμε πενηντάρα την πισίνα. Και γιατί να έχει 6 διαδρομές; Ποιος ο λόγος να μην έχει οκτώ; Και γιατί 8; Τις κουμπάρες θα παίξουμε; Να την κάνουμε δέκα διαδρομών, ώστε να μην μείνει κανείς πικραμένος. Και τι βάθος θα έχει; Γιατί όχι το μέγιστο δυνατό, έστω και αν δεν φτιάξουμε βατήρες για καταδύσεις;
Έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα. Και χωρίς κανένα σκεπτικό και καμία λογική φτιάξαμε τη μεγαλειώδη πισίνα στο Ναύπλιο, αλλά ξεχάσαμε το Αργος. Και τώρα το Ναύπλιο έχει μια 50άρα πισίνα με 10 διαδρομές, ενώ ο Πύργος έχει 25άρα με 6 διαδρομές και η Κόρινθος 25άρα με 8 διαδρομές. Και το Αίγιο, η Μεγαλόπολη, η Μεσσήνη δεν διαθέτουν κολυμβητήρια.
Τι να πει κανείς για τις ωραίες εκείνες εποχές.....
Και βέβαια το Κολυμβητήριο χρειαζόταν πηγές ενέργειας απίστευτες για να θερμανθεί. Και όπως ήταν φυσικό, ποτέ σχεδόν δεν λειτούργησε σωστά. Δεν κλείνει μόνον σήμερα στις εποχές της οικονομικής κρίσης. Έκλεινε βέβαια και παλαιότερα. Στις εποχές της δανειακής ευδαιμονίας. Ακόμα και τότε τα χρήματα δεν έφταναν. Να δανειστούμε ναι, αλλά πόσα βρε αδελφέ;
Και η τραγελαφική κατάσταση με το Κολυμβητήριο Ναυπλίου συνεχίσθηκε επί δεκαετίες και με πολλά ευτράπελα και χαρμολύπες. Μετά από λίγους μήνες λειτουργίας, ο τότε πρόεδρος του Σταδίου, άσχετος με πισίνες, αποφάσισε να την αδειάσει για να βάλει καθαρό νερό. Προφανώς δεν είχε καταλάβει τίποτα από τα φίλτρα που λειτουργούσαν και τη σταδιακή ανανέωση του νερού από την καθημερινή υπερχείλιση της πισίνας. Ξαφνικά το Στάδιο βρέθηκε από μία γκάφα του προέδρου χρεωμένο ένα σκασμό χρήματα για όλο αυτόν τον όγκο του νερού που αγοράσθηκε για να αντικαταστήσει το βρώμικο ύδωρ που οδηγήθηκε μέσω του δικτύου των υπονόμων στο καθαρό τότε λιμάνι του Ναυπλίου. Από τότε νομίζω δεν το έχουν ξανααδειάσει.
Αμ το άλλο; Τι να πει γι΄αυτό κανείς; Η ταράτσα του κυλικείου του Κολυμβητηρίου είναι γεμάτη με ηλιακούς θερμοσίφωνες, που δεν λειτούργησαν σχεδόν ποτέ. Απ΄ότι έχω μάθει, κάποιος ξύπνιος έκλεισε κάποιες βάνες, με αποτέλεσμα μια κρύα νύχτα του χειμώνα το νερό να παγώσει και να καταστρέψει τους ηλιοθερμοσίφωνες. Και από τότε και επί δεκαετίες, ουδείς ενδιαφέρθηκε να τους επισκευάσει ή να τους αντικαταστήσει, ώστε να έχουμε οικονομία στην πανάκριβη ενέργεια.
Και έφθασε ο καιρός της εκπλήρωσης των ονείρων των Ελλήνων. Η πανάκριβη και φανταχτερή Ολυμπιάδα της Αθήνας 2004 γίνεται πραγματικότητα. Για να μην μένει παραπονεμένη και για να μην κλαίει η επαρχία δημιουργήθηκε και ένα πρόγραμμα για την αναβάθμιση των αθλητικών χώρων που δεν βρίσκονταν στην Αθήνα αλλά στα μικρά και μεγάλα χωριά της χώρας. Με δανεικά βέβαια θα γινόντουσαν τα έργα, με τι άλλο και γιατί όχι άλλωστε; Αφού τους ψηφίζαμε.....
Τότε λοιπόν που κυβερνούσε η δημοτική παράταξη, που και σήμερα κυβερνά και που κάποιοι εκπλήσσονται, όταν οι πολίτες τα βάζουν μαζί τους, αντί να δει τις πραγματικές ανάγκες του Αθλητικού Κέντρου και να οργανώσει ένα πρόγραμμα και αναβάθμισής του και εκσυχρονισμού του με δράσεις που θα μείωναν τις σπατάλες, έκανε τα εύκολα. Δεν αποφάσισαν τότε να βάλουν κουβέρτα στο κολυμβητήριο,για να πετύχουμε εξοικονόμηση ενέργειας για πάντα. Δεν προσπάθησαν να κάνουν τις αναγκαίες αλλαγές στον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό, που είχε παλιώσει. Δεν επισκεύασαν τους ηλιακούς θερμοσίφωνες. Τι έκαναν; Έβαψαν όλο το Κολυμβητήριο για να έχει όμορφη όψη και άλλαξαν και τα σώματα καλοριφέρ, με άλλα, τα οποία μετά από λίγο αλλάχθηκαν και αυτά και ουδείς μίλησε ('η μάλλον φώναζαν τότε οι περίεργοι). Και δεν έμειναν εκεί, αυτοί που μας διοικούσαν τότε, που μας διοικούν και σήμερα (δεν είναι άλλη παράταξη, η ίδια είναι).Προμηθεύθηκαν και τέλεια όργανα φυσιοθεραπείας, τα οποία όμως ουσιαστικά ποτέ δεν αξιοποιήθηκαν και δεν θα μπορούσαν και να αξιοποιηθούν, λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού  και μετά από κάποιο καιρό δωρήθηκαν στο ΚΑΠΗ (κανείς πλέον δεν θυμάται ότι όρος της δωρεάς είναι να έχουν πρόσβαση σε αυτά οι αθλητές). Αλλά με όλα αυτά τα ωραία βαψίματα και τα όργανα φυσιοθεραπείας, κατάφεραν και έφεραν στο Ναύπλιο για καμιά βδομάδα την ομάδα υδατοσφαίρισης των ΗΠΑ για προετοιμασία. Και έκλειναν κάθε μέρα οι δρόμοι  της πόλης για την ασφάλεια των αθλητών, για να μεταβούν στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο του Ναυπλίου για τις 70 τόσες διανυκτερεύσεις, όλες μαζί. Σούπερ επιτυχία!!!!!
Το Κολυμβητήριο όμως έμενε στα χάλια του. Ο ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός πάλιωνε και άλλο και ο υπεύθυνος συντηρητής, τους προειδοποίησε ότι πλέον δεν θα μπορεί να βάλει την υπογραφή του.
Έφθασαν όμως οι νέες μέρες δόξας για την Ελλάδα, με τα προγράμματα ΕΣΠΑ. Και αφού φώναξε ο Μπαμπης για την αδράνεια του Δήμου,  κατέφθασε το πρόγραμμα αυτό που αφορά εξοικονόμηση ενέργειας σε δημόσια και δημοτικά κτήρια για συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο, όταν και εγώ και ο Μπάμπης είμασταν δημοτικοί Σύμβουλοι. Δηλαδή το πάλαι ποτέ. Και τότε θυμήθηκαν και το Κολυμβητήριο. Και έβαλαν και τις διάφορες δράσεις για εξοικονόμηση ενέργειας. Έτσι στον αέρα, χωρίς μελέτες. Μάταια φώναζαν κάποιοι στο Δ.Σ. του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου, να γίνουν οι αναγκαίες μελέτες. Αδρανούσαν τότε. Ποιοι; Αυτοί που σήμερα ακόμα μας κυβερνούν και που "εκπλήσσονται", που κάποιοι διαμαρτύρονται. Και ενώ άλλες δράσεις άλλων δήμων και φορέων του Δημοσίου εντάχθηκαν στο πρόγραμμα και κάνουν πρωτοποριακά πράγματα (ας πούμε Νοσοκομείο Καλαμάτας) για να μην καίμε τόσο πετρέλαιο, το πρόγραμμα του Δήμου πήγε υπέρ πίστεως. Και εκπλήσσονται σήμερα κάποιοι, που το Δ.Σ. του ΝΟΝ συνεχίζει να διαμαρτύρεται.
Και έχουν και έτοιμη την θριαμβευτική τους απάντηση!!!! Τώρα θα κάνουμε τις αναγκαίες ενέργειες. Θα βάλουμε κουβέρτα και θα ζεστάνουμε το νερό με γεωθερμία.
Κάντε το ρε άνθρωποι, αλλά ταπεινά. Μην βγαίνετε να μας μαλώνετε και από πάνω. Αν το κάνετε, θα πάρετε τότε τα όποια μπράβο, αλλά πρέπει να πείτε στον κόσμο που έχει πληρώσει τόσα χρήματα για το πετρέλαιο και που το Κολυμβητήριο κάθε χρόνο κλείνει, ότι εάν εντάξετε τις δράσεις που θέλετε στο ΕΣΠΑ (εκεί υπάρχουν τα κονδύλια, πουθενά αλλού), θα είναι στο ΕΣΠΑ της περιόδου 2007-2013!!!! Ναι σε αυτό θέλετε να τα εντάξετε τα γεωθερμικά σας, σε αυτό το πρόγραμμα που τελειώνει αύριο!!!!! Εξού και πρέπει να τα ακούσετε τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς. Τελειώνει αύριο το Πρόγραμμα αυτό και εσείς δεν κάνατε τίποτα έξη χρόνια και θέλετε να τα κάνετε μεθαύριο!!!! Τώρα προσπαθείτε να πάρετε χρήματα από τα υποδέλοιπα και τα μεινεμένα από τις αδράνειες του Κράτους και των Δήμων!!!! Και απορείτε από πάνω που ο κόσμος της πισίνας φωνάζει.
Θα έγραφα και άλλα για τα υπόλοιπα του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου, αλλά αποφάσισα να μην τα πω τα Κάλαντα όλα μέχρι τέλους.
Χρόνια πολλά με υγεία και ευτυχία και με κουβέρτες και γεωθερμίες για να ζεστάνουμε τα ύδατα........

Υστερόγραφο: Ξέχασα να πατήσω το κουμπί "Δημοσίευση" για να βγει στο διαδίκτυο η παραπάνω ανάρτησή μου και τώρα που δεν έχω να κάνω κάτι, αποφάσισα να σας τα πω τα Κάλαντα μέχρι τέλους. Και να και  τα υπόλοιπα του Σταδίου, όπως τα θυμάμαι εγώ και ο κολλητός, που μου τάλεγε προχθές στην βόλτα στο Φάρο.
Στο πρόγραμμα είχαν να ηλεκτροφωτίσουν το γήπεδο ποδοσφαίρου. Βέβαια το έργο δεν έγινε. Όμως το ενδιαφέρον εδώ είναι άλλο. Κάποια στιγμή διαπίστωσαν ότι η μία μεγάλη κολόνα για τους προβολείς δεν χωρούσε μέσα στο Στάδιο, οπότε ωραία και εύκολα την είχαν τοποθετήσει έξω από αυτό!!!! Όμως ο χώρος αυτός έξω από το γήπεδο ήταν ιδιωτικός, οπότε ....... Γενική κόμπλα....  Αποφάσισαν λοιπόν και έδωσαν στον ιδιώτη ένα ωραιότατο οικόπεδο του Δήμου σε ανταλλαγή του συγκεκριμένου που μάλλον δεν ήταν εύκολα αξιοποιήσιμο (μάλλον αδύνατον να αξιοποιηθεί). Έως εδώ, ας πούμε ότι υπήρχε μια λογική. Για να μπει η κολόνα του ηλεκτροφωτισμού του Σταδίου που ποτέ δεν ηλεκτροφωτίστηκε και που δεν το βλέπω και σύντομα να γίνεται με τα κεσάτια που έχουμε, αποκτήσαμε το οικόπεδο αυτό, που βρίσκεται στη νοτιοανατολική γωνία του Σταδίου. Ξεχάσαμε όμως να το περιλάβουμε στο Στάδιο. Αμελήσαμε να το περιμαντρώσουμε και να το περιφράξουμε. Και έτσι παραμένει αναξιοποίητο. Και όταν εμείς που τα θυμόμαστε κάποτε εκλείψουμε ή πάθουμε κανα Αλτσχάιμερ , τότε που κανείς δεν θα θυμάται.... Εεεε δεν αποκλείεται και αυτό. Το σκεφτήκατε και εσείς;
Δεν τελείωσα. Η δαπάνη για τα κιγκλιδώματα γύρω από το γήπεδο ποδοσφαίρου, για να μην μπουκάρουν οι χουλιγκάνοι, ήταν κάτι το απίστευτο. Δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα νούμερα που πληρώσαμε τω καιρώ εκείνω. Δυστυχώς δεν κρατούσα σημειώσεις.  Γνωρίζω όμως το εξής. Ότι κάγκελα τοποθετήθηκαν ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν θεατές και που δεν μπορούν να βρεθούν θεατές.  Ξέρω ότι έγινε κατασπατάληση διότι στο Στάδιο Ναυπλίου δεν υπάρχουν θεατές και χουλιγκάνοι σε όλο τον κύκλο. Τα πληρώσαμε, τα πληρώσατε τα κιγκλιδώματα και Ολυμπιακούς κάναμε. Αλλά τα αναγκαία για το Αθλητικό Κέντρο δεν έγιναν.
Λέγαμε να φτιάξουμε ένα μικρό βοηθητικό γήπεδο πίσω από τις χαμηλές κερκίδες. Όσο το είδατε.....
Λέγαμε να νομιμοποιήσουμε το κτήριο στο νταμάρι, να του δώσουμε νόμιμο ρεύμα (κάτι ταρζανιές έχουν γίνει για να δοθεί ηλεκτρικό) και να  μπει συνθετικός ή φυσικός χλοοτάπητας. Ένα γήπεδο που θα εξυπηρετούσε όλα τα ερασιτεχνικά σωματεία. Κάθε χρόνο προγραμματιζόταν. Θυμάμαι τον νυν δήμαρχο να το υπόσχεται.  Όσο το είδατε....
Του θυμίσαμε κάποτε τη μελέτη Αλεξανδρόπουλου για την ανατολική παραλία. Η μελέτη που είχε χωροθετήσει γήπεδα αντισφαίρισης. Αμφιβάλλω αν κάποιος από τους αιρετούς μας τη γνωρίζει. Τέλος πάντων. Αν τότε είχαν γίνει εκεί τα γήπεδα τένις και τουρνουά θα μπορούσαμε να είχαμε διοργανώσει (με τα δύο γήπεδα αγώνες δεν γίνονται) και ο χώρος που είναι σήμερα τα γήπεδα τένις θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί για γήπεδα πετοσφαίρισης και καλαθοσφαίρισης.
Να θυμηθώ και τα τραγελαφικά;  Τις αποφάσεις που καλούσαν τα σωματεία της πισίνας να πληρώνουν ένα σωρό χρήματα στο Στάδιο, ενώ την ίδια στιγμή έβγαζαν λάδι και στο απυρόβλητο το ποδόσφαιρο, το στίβο και το τένις; Την απόφαση που υποχρέωνε τα Αργειακά σωματεία να πληρώνουν παραπάνω από τα Αναπλιώτικα, απόφαση που ήταν σαφώς μη νόμιμη; Του λογαριασμούς τηλεφώνου που εμφανίσθηκαν στον οικονομικό  απολογισμό του 2006, που τον κατάπιαμε αμάσητο; Το ότι είχαμε επέμβαση της Αστυνομίας με κλήση του Προέδρου του ΔΑΚΝ, διότι ένας Πρόεδρος Αθλητικού Σωματείο, βρέθηκε στο κεφαλόσκαλο της πισίνας; Να σας υπενθυμίσω ότι σήμερα τα "μαγαζάκια" μέσα στο Αθλητικό Κέντρο αλωνίζουν; Δεν με πιστεύετε; Μα υπάρχουν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που παίζουν τένις, ψάχνουν να πληρώσουν και διαδικασία δεν υπάρχει. Φαντασθείτε όλους αυτούς με τα ιδιαίτερα.
Μην μου πούνε ότι άλλος κυβερνούσε το Στάδιο τότε. Μην μου το πούνε διότι η ίδια παράταξη είχε και το μαχαίρι και το πεπόνι τότε. Η ίδια και σήμερα.
Άντε και πάλι. Χρόνια πολλά. Ευτυχισμένο το 2014 (δέκα έτη μετά το θαύμα των Ολυμπιακών).....
Ομως αθλητισμός και καλό ποδόσφαιορ υπήρχε και τότε. Και ήταν πιο ρομαντικές οι εποχές.

Καλές γιορτές και επί του πρακτέου παιδιά. Όχι τσιτάτα

Φίλοι μου δεν αρκεί να βάζουμε την ταμπέλα του αριστερού, του προοδευτικού, του υπερασπιστή των φτωχών και αδυνάμων.
Χρειάζονται και συγκεκριμένες προτάσεις.
Ομιλώ για την κοινωνική πολιτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Σήμερα Παραμονή Χριστουγέννων, σε μια εποχή κοινωνικής κρίσης, με τα θέματα της φτώχειας να είναι έντονα, θεωρώ ανάγκη και υποχρέωσή μου να μιλήσω για την κοινωνική πολιτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες ο Δήμαρχος Καμίνης μαζί με την αξιόλογη ομάδα που έχει, κάνει πράγματα, αναπτύσσει δράσεις και βοηθάει κόσμο και κοσμάκη.
Εάν βάλουμε κάτω το ποιος έχει προτείνει και κάνει πράγματα στο Δήμο Ναυπλιέων, στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής και ποιος έχει σιωπήσει, τότε νικητής αναμφίβολα θα είναι ο Δήμαρχος Κωστούρος, με τα λιγοστά που έχει πραγματοποιήσει. Λυπάμαι που το λέω, αλλά η αντιπολίτευση, στο σύνολό της έχει κρατήσει αμήχανη στάση. Στον τομέα που θα μπορούσε να υπερέχει και να δώσει μια ελπίδα σε όλους αυτούς που υποφέρουν σήμερα αδρανεί.
Οι ταμπέλες του αντιμνημονιακού εμένα δεν μου λένε τίποτα. Εδώ, στην πράξη δοκιμάζεται ο καθείς. Εδώ σας θέλω μάγκες μου. Πως με τα λιγοστά χρήματα θα μπορέσουμε να  οργανώσουμε δράσεις υπέρ των πληττομένων πολιτών. Μην ακούω τρίχες κατσαρές για αλλαγή πολιτικών που θα γεννήσουν χρήματα. Και αηδιάζω με ρήσεις του τύπου "μόνον εμείς νοιαζόμαστε και οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν και θέλουν να σκοτώνουν κόσμο". Είναι φρικαλέο να υπάρχει μονοπώληση της ευαισθησίας. Να αναμετρηθούμε στον καθημερινό αγώνα, όχι στα εντυπωσιακά λόγια και τα τσιτάτα. Επί του πρακτέου. Τι θα πει ο καθείς, τι θα προτείνει και πώς ακριβώς θα το κάνει.
Κάποτε, κάποιοι που ονομάζονται σήμερα συντηρητικοί  και συμβιβασμένοι είχαν καταθέσει συγκεκριμένο σχέδιο. Ίσως να το ξέχασαν κάποιοι. Ίσως και να μην το γνωρίζουν.
Σήμερα κάποιοι άλλοι που υβρίστηκαν χυδαία έχουν καταθέσει συγκεκριμένα πράγματα, πάνω στα θέματα κοινωνικής πολιτικής για τον τόπο μας. Μην με προκαλέσετε και σας τα θυμίσω.
Αλλά δυστυχώς στην κοινωνία, προοδευτικός και αριστερός είναι αυτός που έχει την ταμπέλα, το trade name, που ουρλιάζει, που τα βρίσκει όλα λάθος, που υπόσχεται την επιστροφή στους συντεχνιασμούς των Τσουκαλάδων, με τα παχουλά μπόνους και τα εφάπαξ και τα μισθολογικά ρετιρέ των insiders του συστήματος.

Και αρχίζω να ομιλώ επί του συγκεκριμένου:
Δυστυχώς  η φτώχεια έχει αρχίσει και χτυπάει και τα μικρομεσαία στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας. Άνθρωποι που ζούσαν αξιοπρεπέστατα, σήμερα δεν έχουν τα απαραίτητα προς το ζην. Αυτοί οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθούν στις ουρές των συσσιτίων. Θα πρέπει λοιπόν η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αφού επιτέλους οργανώσει και αυτή συσσίτια για τους έχοντες ανάγκη και αφού συντονίσει προσπάθειες της εκκλησίας και σωματείων, να κινηθεί αντίστροφα.  Να βρει ο Δήμος μας τους ανθρώπους που έχουν άμεση ανάγκη και να τους χορηγήσει με κάποιο αξιοπρεπή τρόπο τα προς το ζην. Μια ιδέα είναι η συνεργασία με τα ταχυφαγεία, ώστε τα παπάκια που διανέμουν φαγητό (ντελιβεράδες) να μπουν στο σχέδιο, ώστε το συσσίτιο να πηγαίνει στο σπίτι αντί να στήνεται ο έχων ανάγκη στις ουρές. Άλλη ιδέα είναι να υπάρξουν δωροεπιταγές για συγκεκριμένα είδη από καταστήματα πώλησης τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης, ώστε και πιο οικονομικά να γίνεται όλο το σχέδιο βοήθειας και με πιο μεγάλη αξιοπρέπεια για τους έχοντες ανάγκη.
Η λέξη αυτή (αξοπρέπεια) είναι η πλέον βασική, κατά τη γνώμη μου, στην προσπάθεια ενίσχυσης των αδυνάμων. Να τους βοηθήσουμε με τρόπο που να  κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους.
Και η αξιοπρέπεια θα είναι πολύ μεγαλύτερη αν τους δώσουμε τη δυνατότητα να προσφέρουν και αυτοί για τη βοήθεια που δέχονται.
Προτείνω να οργανώσουμε καλύτερα το θεσμό των δημοτικών λαχανόκηπων. Να δημιουργήσουμε μια τράπεζα γης, από  αγρούς που θα παραχωρηθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με ένα χαμηλό μίσθωμα, κυρίως αγρούς ακαλλιέργητους, που δεν αποφέρουν εισόδημα (αντίθετα επιβαρύνουν με τα χαράτσια που έρχονται) στους ιδιοκτήτες και αυτοί οι αγροί να παραχωρηθούν σε άτομα που θέλουν να εργασθούν, άνεργους ή χαμηλόμισθους για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους. Βεβαίως ο Δήμος με τη βοήθεια γεωπόνων και πρωτοπόρων αγροτών (που ευτυχώς υπάρχουν) θα προσφέρουν τεχνογνωσία, γεωργικά εργαλεία και μηχανήματα και τα πρώτα έξοδα για την καλλιέργεια (φυτά, λάστιχα, λιπάσματα). Όλη αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε να οργανωθεί με το σύστημα της οργανικής γεωργίας, με την ταυτόχρονη θεσμοθέτηση βιολογικών λαϊκών αγορών, μια φορά τη βδομάδα, έτσι ώστε οι καταναλωτές να γνωρίζουν ότι προμηθεύονται υγιεινά και καλά προϊόντα, σε καλές τιμές και ταυτόχρονα βοηθούν την καταπολέμηση της φτώχειας.
Η κοινωνική πολιτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σύμφωνα με την ταπεινή αιρετική μου γνώμη, ακουμπάει και πολλούς άλλους τομείς της ασκούμενης πολιτικής.
Να ενισχύσουμε την τοπική παραγωγή, ώστε μικροεπιχειρηματίες, μικροβιοτέχνες και εργαζόμενοι να ανασάνουν οικονομικά.
Να δώσουμε ζωή στα κέντρα των πόλεων, ώστε η διασκέδαση να είναι ακόμα και μία βόλτα ή και το άραγμα  στο παγκάκι.
Να δώσουμε κίνητρα σε καταστήματα που πουλάνε φτηνά ντόπια προϊόντα. Θα μπορούσαμε να δούμε μειώσεις δημοτικών τελών και τελών χρήσεως πεζοδρόμων σε τέτοιες περιπτώσεις.
Να  οργανώσουμε επιτέλους το όλο σύστημα διανομής πόσιμου νερού, ώστε να ξέρουν όλοι ότι με ασφάλεια θα πιουν και θα χρησιμοποιήσουν και για άλλες χρήσεις το νερό της βρύσης.
Να οργανώσουμε την  πολιτιστική παραγωγή του τόπου, ώστε να δώσουμε πολιτισμό σε όλους, χωρίς πανάκριβες προσκλήσεις των αστέρων, που κοστίζουν. Χωρίς 20ευρα για το εισιτήριο.
Θα σας πω και άλλα:

1. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΙΔΡΥΣΗΣ ΜΙΚΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Θα πρέπει να εξετασθούν  τρόποι ενθάρρυνσης μικρών επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας που γνωρίζουν μεγάλη διάδοση στις χώρες της Ευρώπης με διαφόρους τρόπους όπως χορήγηση στέγης, μειωμένα δημοτικά τέλη κλπ. Τέτοιες επιχειρήσεις μπορεί να είναι ενδεικτικά  Συνεταιρισμοί τεχνιτών που επισκευάζουν διάφορα αγαθά ώστε να μην ενθαρρύνεται η κατανάλωση νέων  Συνεταιρισμοί παραγωγών βιολογικών Επιχείρηση κατασκευής  κοινόχρηστων ποδηλάτων και λειτουργίας δανειστικού ποδήλατου, ανακύκλωσης υλικών, λειτουργίας τουριστικών ιστοσελίδων και τουριστικής διαφήμισης του νομού κλπ

2. ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ, ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Σκοπός του προγράμματος των κοινωνικών παντοπωλείων είναι η κάλυψη πρωτογενών αναγκών απόρων οικογενειών. Ο θεσμός του "Κοινωνικού Παντοπωλείου" που επεκτείνεται διαρκώς μπορεί να  παρέχει δωρεάν είδη παντοπωλείου, απορρυπαντικά, κατεψυγμένα προϊόντα, ρούχα, είδη οικιακού εξοπλισμού, παιχνίδια κ.λπ. σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Σκοπός του προγράμματος των κοινωνικών φαρμακείων είναι η κάλυψη πρωτογενών αναγκών σε φάρμακα απόρων ασθενών Σκοπός του προγράμματος των φροντιστηρίων αλληλεγγύης είναι να προσφερθεί η απαιτουμένη φροντιστηριακή στήριξη σε μαθητές που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα. Τα μαθήματα μπορούν να περιλαμβάνουν τόσο μαθήματα στήριξης για τις πανελλαδικές εξετάσεις όσο και μαθήματα ξένων γλωσσών. 

3. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΗΡΙΟΥ ΕΙΔΩΝ  και ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ Σκοπός του προγράμματος είναι η λειτουργία καταστημάτων και ηλεκτρονικής σελίδας μέσω της οποίας οι ενδιαφερόμενοι Δημότες θα προσχωρούν στην αμοιβαία προσφορά και ανταλλαγή κάθε είδους προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ τους χωρίς χρήματα μέσω προσωπικών συνεννοήσεων, ώστε να προωθηθεί η φιλοσοφία του «Μην πετάξεις τίποτα... αντάλλαξέ το». Όσα προϊόντα δεν ανταλλάσσονται δίνονται σε ιδρύματα και υπηρεσίες.

4. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ και ΕΥΠΑΘΩΝ ΟΜΑΔΩΝ Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την καταγραφή δομών, Νομικών Προσώπων των ΟΤΑ και λοιπών Υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας εθελοντικών ενώσεων και μεμονωμένων πρόσωπων που επιθυμούν να παρέχουν βοήθεια σε ιδρύματα και κοινωνικές ομάδες δημοτών πχ. άτομα με αναπηρίες, ηλικιωμένοι κ.λπ. Μέσα από ιστοσελίδα θα δημοσιοποιούνται οι συγκεκριμένες ανάγκες, αιτήματα, δράσεις που προγραμματίζονται. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκατασταθεί η οργανωμένη παρέμβαση μέσα από το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» αλλά να αντιμετωπιστούν οι πρόσθετες ανάγκες που δεν μπορούν να καλυφτούν μέσα από αυτό με την βοήθεια εθελοντικών προσπαθειών, συλλογικών και ατομικών.

Και θα πρότεινα για όλα αυτά τα εξής σε σχέση με την χρηματοδότηση των προγραμμάτων.

Μια ευρεία μείωση των πανάκριβων ενοικίων που πληρώνει τζάμπα και βερεσέ ο Δήμος και η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και ας  δώσουν για τα προγράμματα αυτά δυό τρεις μισθούς όλοι οι αιρετοί και οι σύμβουλοι Δημάρχων και Περιφερειαρχών.

Καλές γιορτές.

Και επί του πρακτέου παιδιά...... Όχι τσιτάτα