Ευχές για το νέο έτος 2013

Ποιοί ήσαν οι πολιτικοί παράγοντες που έστειλαν ευχές για το νέο έτος 2013;
Ο Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος που ανέλβε τα ηνία της χώρας για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες.
Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Κωστής Χατζηδάκης και η αντιπρόεδρος του Ντόρα Μπακογιάννη.
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.
Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης
Ο Πρόεδρος του Λαϊκού κόμματος Πάνος Παναγιωτόπουλος.
Ο Πρόεδρος του Νέου Σοσιαλιστικού εργατικού κόμματος Μιχάλης Χρυσοχοϊδης.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Αννα Διαμαντοπούλου
Ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης
Ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Αλέξης Τσίπρας
Τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Π. Λαφαζάνης, Ρ. Ρινάλντι, Α. Αλαβάνος. Σ. Σακοράφα. Α. Μητρόπουλος, Ν. Μαριάς
O βουλευτής Αργολίδας της ΝΔ Β Σιδερης
Ο υπουργός του νεοσύστατου υπουργείου Πετρελαίων και Ορυκτών Πόρων και βουλευτής Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης
Ο βουλευτής Αργολίδας της ΔΗΜΑΡ Σίμος Βαρδάκας
Ο βουλευτής της Β Αθήνας του Λαϊκού κόμματος Γιάννης Μανώλης
Ο Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Ελενόπουλος
O Δήμαρχος Ναυπλιέων Κώστας Τσιόδρας
Ο Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας και υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Χειβιδόπουλος
Ο υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Παναγιώτης Αναγνωσταράς
Η υποψήφια Αντιπεριφερειάρχισσα Αγγελίνα Χατζοπούλου
Ο υποψήφιος Δήμαρχος με τη Ν.Δ. Χ. Γραμματικόπουλος
Ο υποψήφιος Δήμαρχος με το Λαϊκό κόμμα Ρ. Μπαρού

Ευχές και από εμένα για ένα ευτυχισμένο 2013

Η αριστερά της αισιοδοξίας

Δεν είμαι οπαδός της αριστεράς της μιζέριας.

Αν πίστευα στη γη της επαγγελίας και στα ουρί του παραδείσου, θα προτιμούσα να ήμουν πιστός οπαδός του λαϊκού χριστιανισμού (μιλάω βέβαια για το Ισλάμ), παρά να αναμένω, εις μάτην, την έλευση της αταξικής κοινωνίας.

Η Αργολίδα υποφέρει.

Οι καταστάσεις όμως δεν διορθώνονται με κραυγές. Δεν πρέπει να  στηριζόμαστε σε μαγικές λύσεις, που θα προέλθουν από το να «ξεκουμπισθούν οι κυβερνώντες», όπως επιθυμεί ένας νεαρός και είρων πολιτικός και από την επικράτηση ενός θολού αντιμνημονιακού μετώπου, το οποίο προσδοκούν σταλινικοί, αριστεριστές και η συμμορία των εραστών της επιστροφής της δραχμής, για τους δικούς του λόγους καθένας (άλλος λόγω της ιδεολογικής του θολούρας και άλλος για προσωπικούς ιδιοτελείς δικούς του).

Η κατάσταση στην Αργολίδα δεν πρόκειται να βελτιωθεί κατά πολύ το 2012, ό,τι και αν γίνει.

Δεν πρόκειται βέβαια να καταφθάσουν τα τανκς με το σφυροδρέπανο, αλλά ούτε και θα ξαναζήσουμε την περίοδο των Κωστάκηδων (Σημίτη και Καραμανλή) της καταναλωτικής μανίας. Η ανεργία θα συνεχίσει να είναι παρούσα. Οι μισθοί συμπιεσμένοι. Οι τζίροι των καταστημάτων στο ναδίρ.

Όμως η αριστερά της ευθύνης και της αισιοδοξίας, δεν πρέπει να το βάλει κάτω. Οι προοδευτικοί Αργολιδείς πρέπει να δράσουν θετικά. Να εξαφανίσουν από τον Αργολικό χάρτη, πράσινους και γαλάζιους που έχουν την τεράστια ευθύνη. Πρέπει όλοι να πάνε να ψηφίσουν για να εξαερωθούν τα κομματικά υγρά που εξέρρεαν από τους μέχρι χθες «παράγοντες».

Και πρέπει οι προοδευτικοί άνθρωποι να  επικεντρωθούν σε δράσεις, που θα ανοίξουν μια χαραμάδα για να εισέλθει , τουλάχιστον το σεληνόφως, αρχικά στα Αργολικά χωριά και έστω  κατ΄ αντανάκλαση στα αστικά κέντρα.

Είναι νομίζω εφικτό, με τις κατάλληλες πολιτικές  και το χτύπημα των μεγαλοσυμφερόντων να αυξηθεί κατά πολύ το αγροτικό εισόδημα, που σήμερα είναι εξευτελιστικό. Είναι δυνατή η επάνοδος του τρένου στην Αργολίδα. Η εξισορρόπηση των απωλειών από τον εγχώριο τουρισμό, με αύξηση του εισαγόμενου. Είναι δυνατή η προώθηση των ρυθμιστικών σχεδίων, για τη σε σωστές βάσεις επανέναρξη στην Αργολίδα της δευτερογενούς παραγωγής. Πρέπει να αγωνισθούμε για να καταφθάσει το φυσικό αέριο στην Αργολίδα.  Μπορούμε να ξαναφέρουμε εμπορική και πολιτιστική ζωή στα κέντρα  των πόλεων, έστω και με την παράλληλη μείωση του τζίρου των υπεραγορών της Αθήνας και των περιφερειακών υπερκαταστημάτων. Να χτυπηθεί η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία.

Χρειάζεται λοιπόν η ενίσχυση της αριστεράς που δεν μένει στην ανέξοδη και αδιέξοδη  αγανάκτηση και σε «προοδευτικές» επιχειρήσεις του ξεκουμπίσματος των κακών του στυλ «φυγέτε εσείς να έλθουμε εμείς», αλλά της αριστεράς των προτάσεων και της αισιοδοξίας.

Διότι μόνο εάν δώσουμε προοπτική και ίχνη αισιοδοξίας, είναι δυνατή η αντιστροφή της πορείας προς τον ολοκληρωτικό όλεθρο.

Καλή χρονιά.

Οι πρωταθλητές της κοινωνικής προσφοράς και ....καλές γιορτές

................................ (ήταν η πρώτη παράγραφος, που την διέγραψα λόγω των ημερών, που λέει και ο Κωνσταντίνου)
Όμως εκτός από τους παραπάνω υπάρχει και το άλλο Ναύπλιο, η άλλη Αργολίδα. Οι άνθρωποι που αντιστέκονται στη λαίλαπα και προσφέρουν μέσα από την ψυχή τους. Είναι οι εκατοντάδες ανώνυμοι. Ο χειρουργός στο Νοσοκομείο Ναυπλίου, που κάτω από αντίξοες συνθήκες και σε ένα υποβαθμισμένο νοσοκομείο κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες. Ο ανώνυμος δικηγόρος, που προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες τους σε άτομα που έχουν μεγάλη ανάγκη. Ο φαρμακοποιός που βοηθάει αφιλοκερδώς με τις ελάσσονες ιατρικές πράξεις. Ο εργάτης που κάνει με συνέπεια τη δουλειά του. Ο ανώνυμος γεωργός που μοχθεί στο χωράφι. Ο πολίτης που ανακυκλώνει. Ο νέος που σέβεται τον ηλικιωμένο. Ο καθηγητής που νοιάζεται το μαθητή και προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει γνώσεις κάνοντας την υπέρβασή του με το κάτι τις παραπάνω.
Αλλά ακόμα πάρα πέρα και εκτός από τους καθημερινούς ανθρώπους που προσπαθούν, υπάρχουν και οι πρωταθλητές της κοινωνικής προσφοράς, τους οποίους θάθελα να τιμήσω με προσωπική αναφορά. Είναι όλοι αυτοί, που κάνουν το εξαιρετικό και το πέρα από τα καθημερινά  καθήκοντά τους. Είναι όσοι προσπαθούν να δώσουν το περίσσευμα της ζωής τους (όχι βγάζοντας τα ελλείμματα και τα κόμπλεξ τους) στην κοινωνία.
Θα τους αναφέρω ονομαστικά. Ο κατάλογος δεν είναι περιοριστικός και μπορείτε όλοι οι αναγνώστες να κάνετε τις προσθαφαιρέσεις σας. Η σειρά που θα τους αναφέρω δεν είναι βαθμολογική και αξιολογική. Τυχαία τους κατατάσσω. Απλώς στην πρώτη και την τελευταία θέση της απαρίθμησης, θα κατονομάσω δύο πολύ δικούς μου ανθρώπους.
Ο Μπάμπης
Ακούραστος. Δεκαετίες ολόκληρες  αγωνιστής στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χωρίς να υποκύψει στις σειρήνες που τον καλούσαν να αναλάβει αξιώματα κάτω από τους άχρηστους. Ανεξάντλητη πηγή ιδεών. Με διάθεση να υλοποιήσει αυτά που ονειρεύεται. Και πολλές φορές τα έχει καταφέρει παρά τις αντίξοες συνθήκες.  Θα χρειαζόταν μια σειρά αναρτήσεων για να καταγραφεί όλος ο κατάλογος των προσπαθειών του. Μελετητής της τοπικής ιστορίας. Συλλέκτης βιβλίων και αρχειακού υλικού για το Ναύπλιο και την Αργολίδα.
Ο Παπα-Λευτέρης
Ένας παπάς με την κυριολεξία της λέξης. Εδώ και αρκετό καιρό η ενορία του, η Ευαγγελίστρια στην Πρόνοια, έχει γίνει ένα κέντρο που απλόχερα προσφέρει αγάπη και ζεστασιά. Ετούτα είναι ίσως και τα πιο σημαντικά από τα δωρεάν συσσίτια, που χορηγούνται στους άπορους και αδύναμους.
Η Κυρία Νανά
Τα λόγια ενός μικρού και ασήμαντου blogger είναι πολύ αδύναμα για να αντιστοιχιθούν στο τεράστιο έργο της μεγάλης Κυρίας της πόλης μας. Η προσφορά της είναι τόσο γνωστή, που θα ήταν, νομίζω, ύβρις εκ μέρους μου να επιχειρήσω να την καταγράψω σε  δυό - τρεις σειρές και πενήντα λέξεις.
Η Χριστίνα
Μια καινούργια προσπάθεια για προσφορά στους οικονομικά ενδεείς. Ομιλώ για το κοινωνικό παντοπωλείο. Με την αναφορά μου στη Χριστίνα, τιμώ και όλους τους επώνυμους και ανώνυμους, που προσφέρουν στο σκοπό αυτό.
Ο Ορέστης
Η ενσάρκωση του τίμιου ποδοσφαιρικού παράγοντα. Χαμηλών τόνων, αλλά ακούραστος, δίνει τη ψυχή του για την τοπική ποδοσφαιρική ομάδα. Με τίμιο τρόπο.  Στο πρόσωπό του τιμώ και όλους τους λιγότερο και περισσότερο γνωστούς ανθρώπους του αθλητισμού που προσφέρουν χωρίς ιδιοτέλεια.
Η Σοφία
Δεν είναι δυνατόν να λησμονήσω τους ανθρώπους που δίνουν τη ψυχή τους στα τοπικά πολιτιστικά δρώμενα. Το θέατρο δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι σκαλοπάτι κοινωνικής και πολιτικής ανέλιξης. Είναι κατάθεση ψυχής. Και εδώ με την αναφορά μου στη Σοφία, τιμώ και όλους τους γνήσιους θεατρανθρώπους. Τη Γιάννα. Την Ερασμία. Τον Κυριάκο.  Τη Δέσποινα. Το Γιάννη. Και ας με συγχωρέσουν και αυτοί που δεν κατονόμασα. Τους τιμώ και αυτούς. Είναι και αυτοί ανάμεσα στους δικούς μου πρωταθλητές της κοινωνικής προσφοράς.
Ο Τάκης
Ένας άνθρωπος που συντηρεί έναν εξαίρετο ιστότοπο καταγραφής  της τοπικής ιστορίας. Κάποιοι, χωρίς να επιδιώκουν προσωπικό οικονομικό όφελος, αγωνίζονται για την προβολή όλων των καλών και κακών που έχουν διαχρονικά συμβεί στον τόπο μας. Εύγε.
Ο Θανάσης
Μια εξαιρετικά ιδιαίτερη περίπτωση στην Αργολική ύπαιθρο. Ο πραγματικός και ουσιαστικός βιοκαλλιεργητής.Είναι η ενσάρκωση του "όχι" στα λόγια και τα φούμαρα Στα χωράφια του ποτέ δεν φύτρωσε το γνωστό  καρποφόρο δέντρο που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση με τους ζουμερούς καρπούς, που ονομάζονται επιδοτήσεις. Τρέχει από την  ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου για την πραγματική παραγωγή. Βοηθάει κάθε νέο, που του ζητάει βοήθεια σε τεχνογνωσία. Νοιάζεται σε υπερθετικό βαθμό για το προσωπικό του, που είναι η άλλη οικογένειά του. Είναι πρόθυμος να παράσχει κάθε βοήθεια σε κάθε τίμια προσπάθεια κοινωνικής προσφοράς.

Θα τα βάλω με το σπίτι μου-μέρος δεύτερο

Είναι απλό, όμορφο, πιασάρικο και εύκολο να εξαγγέλλεις φόρους, που φαινομενικά χτυπάνε τους πλούσιους.
Ένας τέτοιος φόρος -τα έχω ξαναπεί- είναι ο φόρος στον τζίρο των επιχειρήσεων που έχουν κύκλο εργασιών πάνω από δύο εκατομμύρια, που προτείνει ο Αλέξης. Θεωρεί ότι είναι ένας φόρος φιλολαϊκός, αφού υποτίθεται ότι στρέφεται κατά των μεγάλων επιχειρήσεων. Όμως κάθε φόρος στην κατανάλωση, που εάν  τον καλοσκεφτεί κάποιος, είναι ένας έμμεσος φόρος, θα επιβαρύνει τους καταναλωτές. Και επειδή κατά κανόνα, πολύ μεγάλους τζίρους κάνουν στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις, που έχουν μικρό περιθώριο κέρδους και παραγούν και/ή πουλάνε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης (εταιρίες τροφίμων, ποτών, χαρτικών, μεγάλα supermarket) είναι απολύτως βέβαιο, ότι το φόρο αυτό (εάν υπήρχε η δυνατότητα να εφαρμοσθεί) θα τον μετακυλούσαν στον τελικό καταναλωτή, δηλαδή στα λαϊκά στρώματα. Διότι ένας φόρος στον τζίρο μιας επιχείρησης αποτελεί μία οιονεί αύξηση του ΦΠΑ, και μάλιστα πολύ μεγάλη, αφού θα επιβαλλόταν στις πωλήσεις, χωρίς να συνυπολογίζονται οι εισροές-εκροές της. Βέβαια ένας τέτοιος φόρος, όπως τον εξαγγέλλει ο Αλέξης, που θα αφορά τις επιχειρήσεις με τζίρο πάνω διακόσια εκατομμύρια, είναι σκέψη βλακώδης με περικεφαλαία, αφού  οι επιχειρήσεις αυτές, προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικά ως προς την τιμή τα προϊόντα τους, σε σχέση με μικρότερους σε μέγεθος ανταγωνιστές τους, την επόμενη ακριβώς μέρα της ψήφισής του, θα έσπαζαν στα δύο ή στα τρία, προκειμένου ο τζίρος της κάθε μιας επιμέρους επιχείρησης να πέσει κάτω από το όριο των διακοσίων εκατομμυρίων.
Έναν παρόμοιο όμως φόρο στην κατανάλωση προτείνει και η δημοκρατική αριστερά, που πιστεύει ότι πρέπει να θεσπισθεί πολύ ψηλός συντελεστής (40%) για τα προϊόντα πολυτελείας όπως αυτά που αφορούν της χρυσοχοΐα και της αργυροχοΐα.
Εάν επισκεφθείτε ποτέ το Μουσείο Μπενάκη, πιστεύω ότι θα μείνετε με ανοιχτό το στόμα, με τα χρυσά αρχαία κοσμήματα. Οι άνθρωποι του τότε με απαράμιλλη τέχνη και φαντασία, δημιουργούσαν αριστουργήματα. Τέτοια όμορφα αντικείμενα, κυρίως από ασήμι, μπορεί να δει κανείς στα δημιουργήματα και του λαϊκού πολιτισμού μας. Μέσα στους αιώνες η τέχνη της αργυροχρυσοχοϊας, στην Ελλάδα παρέμεινε ζωντανή, δημιουργική και πρωτοπόρα. Οι σχολές, όπως της Στεμνίτσας, συνέχισαν να βγάζουν σπουδαίους τεχνίτες-καλλιτέχνες.
Θεωρώ ότι είναι απαραίτητη ανάγκη να ενισχυθεί στη χώρα μας ο κλάδος αυτός. Όχι να χτυπηθεί με υπερβολικούς και εξοντωτικούς συντελεστές. Παραδοσιακά το μεγάλο τμήμα των ασχολουμένων με τον κλάδο είναι μικροτεχνίτες, μικρά εργαστήρια, μικροκαταστήματα στις τουριστικές περιοχές. Και τι θα πετυχαίναμε εάν επιβάλλαμε έναν πολύ υψηλό συντελεστή ΦΠΑ; Πιστεύει κανείς ότι οι πολύ πλούσιοι, που αγοράζουν τα σούπερ ακριβά διαμάντια και άλλα κοσμήματα, θα ήσαν διατεθειμένοι να πληρώσουν έναν τόσο μεγάλο συντελεστή φορολόγησης; Δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι τις αγορές τους θα τις έκαναν στην Τουρκία, την Ιταλία, τη Σιγκαπούρη ή στο Άμπου Ντάμπι; Θα κέρδιζε πολλά το κράτος, εάν φορολογούσε τους ανθρώπους που κάνουν δώρα χρυσού στους παραδοσιακούς γάμους στις αγροτικές περιοχές;
Εγώ θα πρότεινα το εξής για το Ναύπλιο, εάν υπήρχαν κίνητρα από το Κράτος για την ενίσχυση των μικρών εργαστηρίων χρυσού και ασημιού. Ο Δήμος Ναυπλιέων και τα μουσεία της πόλης να συνεργαζόντουσαν για μια διαρκή διαμουσειακή έκθεση του Ελληνικού κοσμήματος διαχρονικά. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Με την κατάλληλη διαφήμιση και προβολή είναι βέβαιο ότι εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες με κρουαζιερόπλοια και άλλοι τουρίστες θα συνδύαζαν το Ναύπλιο με το κόσμημα. Και δίπλα στα μουσειακά εκθέματα, θα έβλεπες να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια μικρά καταστήματα και εργαστήρια κοσμήματος. Ήδη η πόλη μας έχει μια παράδοση. Και σήμερα υπάρχουν εργαστήρια, που δημιουργούν εξαιρετικά καλλιτεχνήματα. Και τότε φαντασθείτε τζίρους και οικονομική άνθηση, με  κύρια ωφελημένους τους πολλούς.  Σκεφθείτε σύντροφοι της δημοκρατικής αριστεράς. Μην επιχειρείτε και εσείς να φανείτε φιλολαϊκοί, με μέτρα που πλήττουν τους πολλούς τεχνίτες χρυσού και ασημιού και τους καταστηματάρχες των ειδών αυτών. Βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει. Η χώρα θα σταθεί στα πόδια της μόνον αν  μέσα από πολλές μικρές και ουσιαστικές δράσεις, ξεφυτρώσει ένα σύνολο πολιτικών, που θα πάει τον τόπο μπροστά χάριν των πολλών. Σταματήστε να αλληθωρίζετε προς το κόμμα, που έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει.

Θα τα βάλω με το σπίτι μου

 Δεν γνωρίζω εάν έχει δίκιο ο δήμαρχος Αργους  που φωνάζει κατά του επιτρόπου, ότι δεν του εγκρίνει κάποια εντάλματα πληρωμής μισθών. Δεν γνωρίζω εάν ο επίτροπος έχει καθυστερήσει υπερβολικά τα εντάλματα αυτά και εάν είναι νόμιμα. Δεν γνωρίζω εάν ο επίτροπος έχει κάνει το καθήκον του ή όχι.
Θεωρώ όμως τελείως απράδεκτη την κεντρική ανακοίνωση του κόμματος της δημοκρατικής αριστεράς, που χωρίς οι άνθρωποι να γνωρίζουν λεπτομέρειες, δικαιώνουν την κατάληψη που έκανε ο δήμαρχος σε κεντρικό δρόμο του Ναυπλίου και μάλιστα γενικεύοντας το θέμα, αναφέρουν ότι οι ανά την επικράτεια έλεγχοι που κάνουν οι επίτροποι αποτελούν "μια ζέουσα και σκανδαλώδη πραγματικότητα που υπάρχει από καιρό στην Τοπική Αυτοδιοίκηση". Θεωρούν οτι η παρέμβαση των επιτρόπων είναι "αυθαίρετη και αντισυνταγματική" και ότι "Υπό το πρόσχημα του ελέγχου της νομιμότητας των αποφάσεων των οργάνων της αυτοδιοίκησης οι δικαστές λειτουργούν ως δοτοί - διορισμένοι δήμαρχοι με αποτέλεσμα να καταδικάζουν στην ανέχεια εκατοντάδες εργαζόμενους της αυτοδιοίκησης σε όλη την Ελλάδα, αρνούμενοι με διάφορα προσχήματα να υπογράψουν τις πληρωμές τους. Αυτή η αυθαιρεσία πρέπει να τελειώνει γιατί αλλιώς τα φαινόμενα του Άργους θα πολλαπλασιαστούν."
Δεν γνωρίζω την ιδιαίτερη περίπτωση του Αργους. Ομως είναι κοινό μυστικό ότι τόσα χρόνια οι δημοτικοί άρχοντες σε όλη την επικράτεια δρούσαν ανεξέλεγκτα, ως τοπικοί κόμητες τον καιρό της φεουδαρχίας. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά, ότι έπρεπε να υπάρχει ένας έλεγχος νομιμότητας των πληρωμών και των εισπράξεων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.  Η άκριτη επικρότηση των ενεργειών του δημάρχου και η αναφορά με έναν γενικό και απόλυτο τρόπο για αυθαιρεσίες και αντισυνταγματικές πράξεις των επιτρόπων και για δοτούς δημάρχους, δεν βοηθάει στην καταπολέμηση της διαφθοράς. Και οι πάντες γνωρίζουν ότι υπάρχει μια εκτεταμένη διαφθορά στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Εάν δεν είχαμε τους επιτρόπους θα έπρεπε να τους εφεύρουμε.  Και βέβαια είναι ένα τελείως διαφορετικό πράγμα να καταδικάζουμε καθυστερήσεις, γραφειοκρατίες, τυπολατρίες των επιτρόπων (όπως πιθανόν να συμβαίνει στην υπόθεση του Αργους) και άλλο να θέλουμε να αφήσουμε ανεξέλεγκτους τους δημοτικούς μηχανισμούς να πράττουν όπως και στο παρελθόν.

Ποιός είναι ο Νικόλαος Πολίτης που πέθανε τελευταία;

Οι Αναπλιώτες δημότες πλήρωσαν 1.797,50 ευρώ "για την οργάνωση και την τέλεση της κηδείας του Πολίτη Νικολάου για την κοινωνική προσφορά και το έργο του στο Δήμο Ναυπλιέων"
Ομολογώ ότι δεν έχω  ακούσει τίποτα για τον Νικόλαο Πολίτη και το έργο του. Ρώτησα και μερικούς γνωστούς μου και έναν δημοτικό σύμβουλο της πλειοψηφίας και κανείς δεν τον γνώριζες το παραμικρό.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι έγινε με δημοτική δαπάνη η κηδεία ενός ατόμου που δεν έχει προσφέρει στην πόλη.
Επομένως η δημοτική αρχή που αποφάσισε  να εγκρίνει το σχετικό κονδύλι, καλό θα είναι να  τιμήσει τον άνθρωπο αυτό και την όποια προσφορά του και με κάποια άλλη ανακοίνωση.
Περιμένω κάποιον που γνωρίζει τον άνθρωπο αυτό να  μας πει ποιός ήταν και ποιά η προσφορά του. Διότι μία κηδεία με δημοτικά χρήματα, χωρίς  οι δημότες να γνωρίζουν την προσφορά του ανθρώπου είναι δώρο άδωρο.

Ε.Ο.Ζ. ή Χ.Ο.Δ. ή Α.Ο.Ζ.;

Θυμάστε εκείνο το παλιό ανέκδοτο που ο γιος πάει στον πατέρα του να του αναγγείλει ότι είναι ομοφυλόφιλος και ο μπαμπάς τον ρωτάει,αν κάνει διακοπές στη Μύκονο, αν οδηγάει λιμουζίνα και αν κάνει παρέα με τους μόδιστρους και όταν διαπιστώνει ότι ο γιος του, όχι μόνον δεν έχει σχέση με όλα αυτά, αλλά  κάνει και πιάτσα στη Συγγρού και του παίρνει τα χρήματα του κόπου του ο νταβατζής του, του λέει ότι εσύ παιδί μου δεν είσαι ομοφυλόφιλος αλλά που.....;
Έχω την αίσθηση ότι κάπως έτσι βλέπει το παιδί του, το Μοριά, ο μπαμπάς Τατούλης.
Να τον βγάλει στη Συγγρού επιθυμεί με αυτές της Ειδικές Οικονομικές Ζώνες που εξαγγέλλει και οι διάφοροι νταβατζήδες να εισπράττουν τη μερίδα του λέοντος, με τις γλίσχρες αμοιβές και τις εξαιρετικές φοροπαλαλλαγές.
Θεωρώ αδιανόητο ότι μπορεί κάποιος να, σκέφτεται έστω, ότι η Πελοπόννησος με τα τόσα πλεονεκτήματα, ένας τόπος που μπορεί να γίνει ο επίγειος παράδεισος για το λαό και όχι για τους νταβατζήδες, θα μπορούσε να μετατραπεί σε μία περιοχή, όπου δεν θα ίσχυε η εργατική νομοθεσία, και θα δινόντουσαν ειδικές φορολογικές και άλλες απαλλαγές στους σύγχρονους νταβατζήδες-επενδυτές.
Έχουν απόλυτα δίκιο όσοι διαμαρτύρονται για τις σκέψεις και αποφάσεις της Περιφερειακής διοίκησης. Τα εξευτέλισε όλα η συμμαχία ΛΑΟΣ-ΠΑΣΟΚ στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.
Αν είναι δυνατόν να  γίνει Ειδική Οικονομική Ζώνη η Πελοπόννησος με τα τόσα πλεονεκτήματα στον ενεργειακό τομέα, στον τομέα της γεωργίας, του τουρισμού, ο τόπος με τις ομορφιές και τους τόσους αρχαιολογικούς χώρους.
Αλλά θα  πω και το "αλλά" σε αυτούς που αντιδρούν στα Τατούλεια σχέδια.
Δεν αρκεί να λέμε όχι στην Ε.Ο.Ζ. Πελοποννήσου. Πρέπει κάποτε να ακουσθεί η εναλλακτική πρόταση για την Πελοπόννησο. Πρέπει να καταστρωθεί το εναλλακτικό σχέδιο για την ανάπτυξη της γεωργίας, της αλιείας, του τουρισμού, της βιομηχανίας, των υπηρεσιών σε όλη της Περιφέρεια.  Δεν είναι δυνατόν το εναλλακτικό σχέδιο για την Πελοπόννησο να είναι η  επιστροφή στη δραχμή, που  θα δημιουργήσει μια περιφέρεια όχι ως Ε.Ο.Ζ. (Ειδική Οικονομική Ζώνη) αλλά ως Χ.Ο.Δ. (Χωρίς Οικονομική Δραστηριότητα). Δεν μπορούμε να αναπολούμε το παρελθόν της ευκολίας και της επίπλαστης ευδαιμονίας με τα δανεικά, που μας οδήγησε στο σήμερα που δεν έχουμε προς το παρόν μεν την Ε.Ο.Ζ. (Ειδική Οικονομική Ζώνη), που ευαγγελίζεται ο Περιφερειάρχης, αλλά Α.Ο.Ζ. (Ανεξέλεγκτη Οικονομική Ζώνη) με τη μαύρη και αδήλωτη εργασία, τις παράνομες υπερωρίες, την ανεξέλεγκτη φοροδιαφυγή, την οικονομία του ρουσφετιού και του κολλητηλικιού.
Δυστυχώς δεν βλέπω κάποιο συγκεκριμένο ολοκληρωμένο σχέδιο της άλλης ανάπτυξης να ετοιμάζεται από κάποιον. Το ΚΚΕ μας θέλει ως Βορειοκορεάτικη επαρχία, ο ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνεται  στην άνευ προτάσεων αγανάκτηση,  η ΔΗΜΑΡ χωρίς επαρκή κομματική οργάνωση αδυνατεί, αν και έχει καλές προθέσεις, οι Οικολόγοι-Πράσινοι είναι ο πλέον διχασμένος σήμερα μηχανισμός, με την πλειοψηφία του να κλείνει το μάτι στο κόμμα της αριστερίστικης αγανάκτησης και οι φωνές που μας λένε ότι πρέπει να επεξεργαστούμε τη βιώσιμη ανάπτυξη, όπου τα κριτήρια θα είναι οι δείκτες της ευημερίας να είναι πλέον μειοψηφικές. Τέλος για τη Ν.Δ., δεν το συζητάω καν, το δε ΠΑΣΟΚ, απλώς δεν υφίσταται