Καλλικράτους συνέχεια

Κάποιοι φίλοι μου έλεγαν να συνεχίσω την κριτική μου για τον Καλλικράτη, από εκεί που την είχα αφήσει.
Δεν ενέδωσα στις προτροπές τους.
Ομως κάτι πρέπει να γράψω λόγω της διαμαρτυρίας με απεργία πείνας του προοδευτικού Δημάρχου Ελληνικού.
Σήμερα δεν θα μιλήσω για τα αρνητικά του Καλλικράτη.
Θα επιχειρήσω να αντικρούσω τα επιχειρήματα που ακούγονται υπέρ του.
400 τόσες σελίδες είναι το νομοσχέδιο, όμως τα επιχειρήματα που ακούγονται από τους υποστηρικτές του σχεδίου συνοψίζονται σε δύο βασικούς άξονες.
Ο ένας είναι ότι με τις συνενώσεις θα υπάρξει εξοικονόμηση πόρων και ο δεύτερος ότι οι Δήμοι θα καταστούν πιο αποτελεσματικοί.
Θα ασχοληθώ σήμερα με τον πρώτο άξονα. Αυτόν των δήθεν οικονομιών.
Η μέχρι σήμερα πρακτική έχει δείξει κατά τρόπο που δεν επιδέχεται αμψισβήτηση ότι τα μεγάλα ελλείμματα και οι πάμπολλες σπατάλες και μάλιστα υπέρ των λίγων και των ισχυρών γίνεται στους μεγάλους Δήμους.
Δείτε τί πάρτια γίνονται στο Δήμο της Αθήνας.
Πάρτε για παράδειγμα τους Δήμους της Αργολίδας.
Ποιοί έχουν δημιουργήσει ελλείμματα και ποιοί χρωστάνε. Οι μικροί Δήμοι ή ο Δήμος Ναυπλίου.
Μας λένε ότι με τις συνενώσεις θα υπάρξει εξοικονόμηση λόγω μείωσης του αριθμού των αιρετών.
Θα δείτε ότι θα γίνει ακριβώς το αντίθετο.
Οι μισθοί των Δημάρχων θα φθάσουν, προβλέπεται, σε μεγάλα επίπεδα, αυτά του μισθού των Γενικών Γραμματέων. Ανάλογα θα αυξηθούν οι μισθοί των Αντιδημάρχων και των προέδρων των Δημοτικών Συμβουλίων. Οι επιτροπές και οι παραεπιτροπές, οι αποζημιώσεις και τα έξοδα παράστασης σίγουρα θα αυξηθούν. Ηδη προβλέπονται νέα όργανα με πολλά μέλη στους νέους Δήμους. Το κυριότερο όμως είναι ότι θα αυξηθεί η δυσκινησία, η γραφειοκρατία, τα έξοδα μετακίνησης. Θα μειωθεί λένε ο αριθμός των υπαλλήλων, λόγω συνένωσης των δημοτικών επιχειρήσεων. Το βέβαιο όμως είναι ότι θα απολυθούν οι χαμηλόμισθοι και θα πολλαπλασιασθούν οι παχυλά αμειβόμενοι σύμβουλοι και παρασύμβουλοι. Δείτε τί έγινε στους μεγάλους Δήμους με τα επιχειρησιακά σχέδια που εκπονήθηκαν έναντι δεκάδων χιλιάδων ευρώ από τις εταιρίες συμβούλων, που τελικά τα σχέδια αυτά ήταν στις περισσότερες των περιπτώσεων για τον κάλαθο των αχρήστων. Μεγάλοι προϋπολογισμοί σημαίνει και ευκολότερος στόχος για τους επιτήδειους να πλευρίσουν τους Δήμους και να τους πουλήσουν, σχέδια και παρασχέδια και άχρηστες μελέτες. Ας περάσουμε τον σημερινό οικονομικό σκόπελο και θα δείτε τί κέντρα διαφθοράς θα γίνουν οι γραφειοκρατικοί Δήμοι με την ελάχιστη συμμετοχή των πολιτών.
Πραγματικά δεν αντιλαμβάνομαι το εξής: Αν ήθελαν να μειώσουν τα έξοδα των αιρετών γιατί δεν έκαναν το εξής απλό. Μείωση του μισθού των Δημάρχων. Μείωση του αριθμού των αντιδημάρχων. Μείωση της αμοιβής των δημοτικών συμβούλων. Αμεση παύση πληρωμής των Προέδρων των Δημοτικών Συμβουλίων.
Ενα ακόμα θεωρώ βέβαιο. Για να υπάρξει μείωση της σπατάλης ένας είναι ο απαραίτητος όρος. Η ενεργοποίηση του πολίτη στη γειτονιά του, στο χωριό του. Οι πολίτες όλοι μαζί, οι ενεργοί πολίτες, μπορούν να κάνουν θαύματα για τον τόπο τους. Τα παραδείγματα είναι λίγα αλλά ενδεικτικά.
Οι μεγάλοι Δήμοι θα κάνουν φιέστες τύπου Κοντογιάννη. Οι μικροί Δήμοι με ενεργούς πολίτες θα διασκεδάζουν δωρεάν με τις τοπικές κομπανίες τα τοπικά σχήματα, τα νεανικά ροκ συγκροτηματάκια.
Αυτά.
Αυριο αν έχω όρεξη θα σας πω και για το εάν οι μεγάλοι Δήμοι θα είναι ικανοί να επιλύσουν τα μεγάλα προβλήματα, εάν θα είναι πιο αποτελεσματικοί.

Εκτακτη είδηση. Ποιοί είναι οι νέοι Δήμοι Αργολίδας

Εχουμε δύο επίσημες προτάσεις.
Η μία για τέσσερες Δήμους (Ναυπλίου, Αργους, Ερμιονίδας, Επιδαύρου) και η άλλη για πέντε (Ναυπλίου, Αργους, Ερμιονίδας, Επιδαύρου και Μυκηναίων.
Ακούστε τα ωραία!!
Προκειμένου να παρακάμψει ο Υπουργός το πληθυσμιακό κριτήριο, ότι κάθε Δήμος θα έχει πληθυσμό πάνω από δέκα χιλιάδες, εκτός και αν είναι νησιώτικος ή ορεινός, χαρακτηρίζει το Δήμου Επιδαύρου ως "ορεινό"!!
Και το δεύτερο. Ο Δήμος Αργους αν δεν υπάρξει Δήμος Μυκηναίων, θα έχει ιστορική έδρα τις Μυκήνες και μόνο διοικητικό κέντρο την πιο αρχαία πόλη της Ευρώπης που δεν θα αποτελεί ιστορική έδρα!!

Καλλικράτειοι παράγοντες

Ότι θα ενωθεί το Ναύπλιο με τους Δήμους Μηδέας, Ασίνης και Τίρυνθας τί σημαίνει για τους υποψήφιους Δημάρχους του νέου διευρυμένου Δήμου;
Και τί έχουν κάνει μέχρι τώρα όλους τους τελευταίους μήνες εν όψει Καλλικράτη;
Αυτό που βλέπω σαν κυρίαρχη λογική είναι να ψάξουμε να βρούμε και να προσεγγίσουμε τους τοπικούς παράγοντες, τους κομματάρχες και τους αρχηγούς των μεγάλων σογιών.
Έχω μάλιστα δει και κάποιες ανακοινώσεις. Ο τάδε μεταγράφεται στον ένα συνδυασμό και ο δείνα στον άλλον. Σπουδαίες μεταγραφές και προσχωρήσεις αναφέρουν κάποια φύλλα.
Αλήθεια γιατί είναι μεγάλη κάποια μεταγραφή κάποιου τοπικού "παράγοντα"; Επειδή, θεωρητητικά, κουβαλάει κάποιους ψήφους ή διότι έχει γνώσεις, όραμα και όρεξη για δουλειά για τον τόπο του, αλλά και συνολικά για το νέο Δήμο.
Κάποιοι άλλοι (ποιοί άραγε;)αυτό που έκαναν τόσο καιρό είναι και επίσημες συναντήσεις με τους εκπροσώπους των προς συνένωση Δήμων και με φορείς στα χωριά και με άτομα για να πληροφορηθούν τα προβλήματα.
Βασικός σκοπός όλο αυτό τον καιρό, ήταν να να διαμορφώσουν πρόγραμμα, να ενεργοποιήσουν πολίτες που έχουν ιδέες και αγωνιούν για το μέλλον του τόπου τους.
Νομίζω ότι άρχισε το τέλος για τους κομματάρχες.
Εδώ που φθάσαμε, εδώ που μας έφθασαν, δεν μπορεί παρά οι πολίτες να στρέψουν την πλάτη στους παραδοσιακούς παράγοντες και να δουν ποιοί είναι αυτοί που μπορούν και θέλουν μιαν άλλη πορεία, έχουν μιαν άλλη πρόταση για τον τόπο.

Απαισιοδοξία ή ασιοδοξία;

Δυσκολίες.
Χρέη.
Ελλείμματα.
Δου Νου Του
Απολύσεις
Έλλειμμα έντεκα τόσα εκατομμύρια για τη ΔΕΥΑΝ
Τελειώνουν τα χρήματα για το Γηροκομείο Ναυπλίου. Τί θα γίνει;
Άδεια καταστήματα.
Ακρίβεια.

Τί με έπιασε; Απαισιοδοξία;


Όχι
Έχουμε δυνατότητες.
Και σαν χώρα.
Και σαν πόλη.
Ζούμε σε έναν από τους ομορφότερους τόπους του κόσμου.
Έχουμε δυνατότητες.
Για καλύτερο τουρισμό και φιλοξενία.
Για αύξηση της προσέγγισης κρουαζεροπολοίων.
Για ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων.
Για ποιοτικά αγροτικά προϊόντα που θα πωλούνται σε καλές τιμές σε όλο τον κόσμο.
Για πολιτισμό, χωρίς να ξοδεύουμε ένα σκασμό χρήματα.
Για καλύτερη παιδεία.



Απαισιοδοξία ή αισιοδοξία;

Θα πάμε ακλάυτερα αρκεί επιτέλους να μιλήσουμε με τίμιο τρόπο.
Είναι εύκολο να αλλάξουμε τα πράγματα.
Αρκεί οι πολίτες να γυρίσουν την πλάτη σ΄αυτούς που τόσα χρόνια έχουν δημιουργήσει τις σχέσεις ευνοιοκρατίας και το πελατειακό Κράτος.
Να μην εμπιστευθούν από εδώ και μπρος όσους στο παρελθόν ή ακόμα και σήμερα τους υπόσχονται ρουσφέτια.
Πλέον και να θέλουν να τους ευνοήσουν δεν μπορούν
Τέλος οι προσλήψεις, τέρμα τα χατίρια.
Ας δούμε λοιπόν μπροστά.
Όχι πηγαίνοντας πίσω από αυτούς που θα ικανοποιήσουν ή θεωρούμε ότι θα ικανοποιήσουν το μικροσυμφέρον μας και τελικά μας έφεραν εδώ που είμαστε.
Δεν σας μιλάω εδώ για το ποιός έχει τα καλύτερα προγράμματα.
Σας λέω ότι πρέπει όλοι να ενεργοποιηθούμε για να βάλουμε τέλος στο παρελθόν.
Αυτοί που μας έφεραν στο σημείο αυτό πρέπει να απομακρυνθούν.
Και όχι μόνον από τη Βουλή.
Αλλά και από τους Δήμους, τις Νομαρχίες, τα Συνδικάτα.
Το ευτύχημα είναι ότι η Ελλάδα έχει πλέον μια καινούργια γενιά ατόμων που έχουν τις γνώσεις και μπορούν να προσφέρουν κλείνοντας την πόρτα στο παρελθόν που μας έριξε έξω.

Δου Νου Του και στους Δήμους;

Μια δύσκολη μέρα χθες για τη χώρα μας.
Χρεωκοπήσαμε. Γίναμε ζητιάνοι των Γαλλογερμανών.Εμείς οι χλιδοζητιάνοι απλώνουμε το χέρι για βοήθεια. Και αυτοί μας την δίνουν κερδοσκοπώντας από πάνω.
Ντροπή.
Πολλά ακούγονται για το τί φταίει και για το τί πρέπει να γίνει από δω και μπρος.
Σε ένα οι περισσότεροι συμφωνούν.
Οτι το πολιτικό μας σύστημα, οι "αγαπητοί" ηγέτες μας τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργήσει μια πρωτοφανή κατάσταση ευνοιοκρατίας, διαφθοράς, κατασπατάλησης πόρων, παράνομου πλουτισμού.
Οι πολίτες πρέπει να γυρίσουν την πλάτη σε όλους αυτούς που δημιούργησαν τα φρικτά αυτά φαινόμενα και σε αυτούς που δεν μίλησαν και ανέχθηκαν τις καταστάσεις.
Και ο νοών νοείτω.
Τί γίνεται όμως στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;
Τί γίνεται με τους Δημαρχέους και του Συμβουλέους, που μας κυβερνούν τα τελευταία χρόνια.
Εχει κανείς πάρει χαμπάρι την υπερχρέωση του Δήμου Αθήνας; Με τα δάνεια, και τις χλιδές των δημαρχέων της Αθήνας; (Και της Δημαρχίνας)
Και στο Ναύπλιο; Πώς πάνε τα οικονομικά του Δήμου μας;
Αποκαλύφθηκε το τεράστιο έλλειμμα της ΔΕΥΑΝ. Πάνω από ένα εκατομμύριο το χρόνο. Τον προηγούμενο μόνον χρόνο. Αποκαλύφθηκε και το συνολικό χρέος της επιχείρησης. Πάνω από έντεκα εκατομμύρια. Τα ποσά αυτά είναι ασύλληπτα σε σχέση με τους προϋπολογισμούς και τις εισπράξεις της επιχείρησης.
Και ο ίδιος ο Δήμος Ναυπλίου;
Ακόμα και για να κάνει ασφαλτοστρώσεις πήρε μεγάλο δάνειο εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.
Είναι φανερό ότι δεν έχει χρήματα για να κάνει έργα.
Πολύ θάθελα να μάθω το συνολικό του σημερινό ταμειακό υπόλοιπο.
Θάθελα να μάθω πόσο είναι το άθροισμα του σημερινού του ταμειακού του υπολοίπου, με τις προβλέψεις των εισπράξεων των επόμενων έξη μηνών.
Ακούω ότι το ποσό αυτό φθάνει, δεν φθάνει για τους μισθούς των υπαλλήλων.
Και οι σπατάλες, ακούω, συνεχίζονται.
Δέκα χιλιάρικα για μια συναυλία ενός σχετικά άγνωστου καλλιτέχνη, που όλως περιέργως, τον φέραμε και πέρσι.
Ακόμα χειρότερα μαθαίνω ότι είναι τα πράγματα στο Γηροκομείο.
Τα οικονομικά του είναι στο κόκκινο.
Κανείς δεν τα έχει σκεφθεί. Κανείς δεν συζητάει τί θα γίνει σε δύο τρεις μήνες πιυ τα χρήματα θα τελειώσουν. ΄Η δεν είναι έτσι;
Καμία πολιτική για περιστολή δαπανών, για σχέδιο να βγούμε από τη στενωπό.
Όταν κάποτε θα σκάσει το πρόβλημα θα είναι πλέον αργά.
Όπως ήταν αργά και για τη χώρα.
Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τους πολιτικούς που έφεραν τη χώρα στο σημείο που είμαστε, αλλά και αυτούς που ανέχθηκαν τα απαράδεκτα του παρελθόντος.
Δεν πρέπει να εμπιστευθούμε και όλους αυτούς, που υπερχρέωσαν το Δήμο και τις δημοτικές επιχειρήσεις. Δεν πρέπει να εμπιστευθούμε και αυτούς που ανέχονται όσα γίνονται. Που βάζουν πλάτη. Που κατάντησαν έναν πλούσιο δήμο στο σημείο να παίρνει δάνεια ακόμα και για να ρίξει άσφαλτο στους δρόμους.

Χούντα

Αφορμή της σημερινής μου ανάρτησης είναι το πουλί που φιγουράριζε σε τοπική ημερήσια εφημερίδα.
Θα προσπαθήσω να θημηθώ. Δεν κάνω διασταυρώσεις. Είναι αυτά που θυμάμαι, έτσι όπως τα θυμάμαι.
21η Απριλίου.
Θυμάμαι τη χαρά μου που δεν θα πήγαινα σχολείο. Διαπίστωσα όμως κατήφεια στην οικογένεια.
Θυμάμαι την αγωνία της οικογένειας τις πρώτες μέρες, μπάς και το κουδούνι της εξώπορτας δεν το κτυπήσει ο γαλατάς....
Θυμάμαι το φίλο μου με το ποδήλατο στο λιμάνι για να αποχαιρετήσει τον πατέρα του. Εκεί ήταν το πλοίο που θα μετέφερε τους "εχθρούς" του Κράτους στη Γυάρο.
Θυμάμαι την απαγόρευση της κυκλοφορίας μετά τις 7 το βράδυ.
Νομίζω απαγόρευση είχαμε και στο βασιλικό πραξικόπημα, κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, στο πραξικόπημα του Ιωαννίδη, στην εισβολή στην Κύπρο.
Θυμάμαι και το θάνατο του Γεωργίου Παπανδρέου και τη λύπη στην οικογένεια.
Θυμάμαι να κρυφακούω τις συζητήσεις για το ποιός ήταν ο επόμενος δικηγόρος που έβγαλε λόγο υπέρ της χούντας. Αν σας πω ποιοί ήταν τελικά αυτοί που αρνήθηκαν, ουσιαστικά θα καρφώσω όλους τους άλλους που υπέκυψαν.
Θυμάμαι να κλείνουμε τα παντζουροπαράθυρα για να μην μας ακούσει ο γείτονας δικηγόρος και στις δυόμισι το μεσημέρι για να ακούσουμε το Ici Paris και στις εννέα το βράδυ(αν θυμάμαι καλά) για να ακούσουμε τη Deutsche Welle.
Θυμάμαι που στους σταθμούς αυτούς πρωτάκουσα τα τραγούδια του Μίκη.
Θυμάμαι το σχόλιο του Αλέκου Σχοινά στη Deutsche Welle. Θυμάμαι το σχόλιό του για τα τανκσί στην Αθήνα μετά το Πολυτεχνείο.
Θυμάμαι εκείνη την Παρασκευή της 17ης Νοεμβρίου 1973, που μας μάζεψε ο καθηγητής για να κατηγορήσει τους αλήτες τους μαλλιάδες τους φοιτητές. Ο εν λόγω καθηγητής έγινε αργότερα συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ!!
Θυμάμαι που προσπαθούσαμε να επικοινωνήσουμε με στενό συγγενικό μας πρόσωπο, που ήταν φοιτήτρια, για να δούμε αν είναι καλά.

Ερογλου

Ο ιατρός Ντερβίς Έρογλου κέρδισε τις εκλογές στο ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου. Κέρδισε ο εκπρόσωπος των εθνικιστών Τουρκοκυπρίων. Αυτών που δεν επιθυμούν την επανένωση του νησιού.
Ίσως με το χθεσινό αποτέλεσμα χάθηκε μια ακόμα ευκαιρία. Πιθανώς η τελευταία. Οι συνομιλίες του Χριστόφια, του Προέδρου που προέρχεται από το αριστερό ΑΚΕΛ και του Ταλάτ, φιλοευρωπαίου Τουρκοκύπριου ηγέτη είχαν προχωρήσει αρκετά.
Είναι επόμενο ότι οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και της διεθνούς Κοινότητας που μιλάνε για ένα Κράτος υπό τη μορφή της Συνομοσπονδίας.
Όλοι οι Έλληνες θα επιθυμούσαμε ένα πραγματικό Κράτος όπου η πλειοψηφία θα κυβερνάει και τα δικαιώματα της μειοψηφίας θα γίνονται σεβαστά. Φαίνεται όμως ότι δεν είναι δυνατόν με διαπραγματεύσεις να γίνει πλήρης ανατροπή μια κατάστασης που έχει προέλθει από πόλεμο.
Εάν δεν επιθυμούμε, που δεν επιθυμούμε, τη με βία επιστροφή στο καθεστώς πριν από την εισβολή, έχουμε δύο λύσεις. Είτε μένουμε σε αυτά που υπάρχουν σήμερα, με δύο κράτη, είτε με διαπραγματεύσεις προσπαθούμε να επανενώσουμε το νησί.
Εάν , τότε, το σχέδιο Ανάν, είχε γίνει δεκτό, σήμερα η Αμμόχωστος θα ήταν Ελληνική. Ενα μέρος από τους πρόσφυγες θα είχαν επανακτήσει τις περιουσίες τους, θα υπήρχε ένα κράτος με μία διεθνή προσωπικότητα, το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεων κατοχής θα είχε επιστρέψει στις Τούρκικες εστίες του. Όλα θα ήταν ιδανικά; Σίγουρα όχι. Το κράτος θα είχε θεσμούς πρωτόγνωρους με διεθνείς τοποτηρητές που θα έλυναν τις διαφορές των δύο Κοινοτήτων. Ίσως και το σχέδιο θα μπορούσε να ήταν καλύτερο. Ίσως και αυτά που έχουν συμφωνήσει στις διαπραγματεύσεις τους Χριστόφιας και Ταλάτ να είναι ένα βήμα προς το καλύτερο. Όμως τώρα με τον Ερογλου κάνουμε άλματα προς τα πίσω. Πάει το όνειρο για την επανένωση του νησιού. Φαίνεται λοιπόν ότι η τελευταία ευκαιρία ήταν το σχέδιο Ανάν. Τότε που η Τουρκία επιθυμούσε να πάρει ημερομηνία έναρξης διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση
Ποιός ήταν ένας από τους κύριους υπεύθυνους της αποτυχίας; Ο πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος. Έκανε καλά; Κάποιοι τον θεωρούν ήρωα. Το βέβαιο όμως είναι ότι η Αμμόχωστος σήμερα δεν είναι σε Ελληνικά χέρια.
Την επόμενη Κυριακή η πόλη μας θα τιμήσει τον αποβιώσαντα Κύπριο πρόεδρο.
Κάποιοι, επαναλαμβάνω, τον θεωρούν ήρωα και μεγάλο πατριώτη.
Πριν μερικές όμως μέρες η Ελευθεροτυπία αποκάλυψε κρυφή ατζέντα στις διαπραγματεύσεις της Ελβετίας. Τίποτα ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει. Το μέλλον θα δείξει.
Αυτό όμως που είναι βέβαιο και το οποίο τόνισε η δημοτική σύμβουλος Ναυπλίου (μία υπάρχει) είναι ότι δεν είναι σωστό να δίνουμε όνομα σε μια πλατεία της πόλης μας,ενός ατόμου που δεν τον έχει κρίνει η ιστορία και χωρίς να αφήσουμε τις εξελίξεις να τρέξουν.
Αυτό που είναι βέβαιο και όλοι συμφωνούμε είναι ότι το Ναύπλιο θα πρέπει να τιμήσει το μαρτυρικό νησί.
Πώς όμως;
Με τον τρόπο που η άλλη πρόταση πρότεινε.
Να ονομασθεί μια πλατεία της πόλης ως Πλατείας Ηρώων Κύπρου.
Και ένας δρόμος ως Αρχιεπισκόπου και Προέδρου Μακαρίου.
Γιατί να δώσουμε το όνομα ενός Προέδρου που τελικά ήταν αντίθετος με την πολιτική του αριστερού ΑΚΕΛ και του δεξιού κόμματος του Δημοκρατικού Συναγερμού;
Φαίνεται ότι οι παραταξιακές μικροσκοπιμότητες είναι πιο πάνω από μια ομοφωνία όλης της πόλης.
Διότι ποιός θα είχε αντίρρηση να τιμήσουμε του Ηρωες αγωνιστές; ΄Η τους πεσόντες στην Τούρκικη εισβολή; ΄Η τους αγνοούμενους αγωνιστές; Γιατί να υπεισέλθουμε ενώ οι εξελίξεις τρέχουν στις εσωτερικές Κυπριακές διενέξεις;