73 χρόνια μετά την 4η Αυγούστου

Φεύγω για ένα πενθήμερο.
Θα είμαι απών σ΄ένα πενθήμερο προβλεπόμενης έντονης τοπικής αντιπαράθεσης.
Θα μπει (δεν είναι δυνατόν να γίνει αλλιώς) έντονος ο προβληματισμός το κατά πόσον η δημοτική αρχή Αναγνωσταρά είναι δυνατόν να εκπροσωπεί τους δημοκρατικούς προοδευτικούς πολίτες.
Και αυτό διότι δεν χωνεύεται με τίποτα η απόδoση τιμής σέναν δικτάτορα.
Κάποτε τ΄Ανάπλι ήταν ο τόπος στον οποίο ξεκινούσε η Επανάσταση κατά της απολυταρχίας του Οθωνα.
Σήμερα είναι ο μοναδικός Δήμος που αποφασίζει να ονομάσει έναν δρόμο του σε "οδό Ιωάννη Μεταξά" και έναν άλλο σε οδό "Γράμμου", σύμβολο του εθνικού διχασμού.

Fair play Σχόλιο τέταρτο

Περί καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος ο λόγος.
Φαγάδικα, Καφενεία, καφετέριες, γαλακτοπωλεία, τυροπιτάδικα κλπ
Μια μόνο λέξη χαρακτηρίζει την όλη κατάσταση λειτουργίας των καταστημάτων αυτών.
ΧΑΟΣ
Ποτέ μα ποτέ μέχρις στιγμής δεν έχει πει κάποιος και δεν έχει αποτυπώσει την πλήρη αλήθεια για τη χαώδη κατάσταση που επικρατεί και που ουσιαστικά λειτουργεί υπέρ της τοπικής εξουσίας και σε βάρος του μεγάλου μέρους των πολιτών, αλλά και επιχειρηματιών
Θεωρώ ότι είναι δύσκολο να εξευρεθεί κατάστημα που να λειτουργεί τελείως νόμιμα και σύμφωνα με τις άδειες που έχει πάρει.
Μια σειρά από καταστήματα έχουν τελείως διαφορετική χρήση από αυτήν που αναφέρει η άδειά τους.
Σχεδόν όλα τα καταστήματα βγάζουν πολύ περισσότερα καθίσματα από όσα δικαιούνται βάσει του αριθμού που αναφέρεται στην άδειά τους.
Πολλές φορές καταλαμβάνουν δημοτικό χώρο περισσότερο από αυτόν που δικαιούνται και από αυτόν για τον οποίο πληρώνουν.
Πολλά καταστήματα παίζουν μουσική χωρίς να διαθέτουν άδεια.
Σειρά καταστημάτων παίζουν δυνατά μουσική με ανοιχτές πόρτες και παράθυρα ενώ αυτό δεν επιτρέπεται.
Πολλά καταστήματα, ιδίως αυτά της Μπουμπουλίνας, παίζουν σε ντεσιμπέλ πολύ πάνω από το όριο που τους έχει τεθεί.
Πελάτες εστιατορίων, ιδίως στην Μπουμπουλίνας, πραγματικά υποφέρουν και πολλές φορές δεν ξαναεπισκέπτονται τα εστιατόρια, λόγω των διασταυρουμένων ηχητικών πυρών απ΄όλες τις πλευρές.
Επισκέπτες του Ναυπλίου έχουν φύγει λόγω της ηχορύπανσης μέχρι πρωίας.
Κάτοικοι ταλαιπωρούνται από τα καταστήματα της παραλιακής.
Τα εστιατόρια της Πλαπούτα καταλαμβάνουν μια σειρά τραπεζιών και κλείνουν στις 12, ενώ τα καταστήματα στα στενά του Αγίου Νικολάου καταλαμβάνουν ανεξέλεγκτα τα πάντα, με συνέπεια την αδυναμία διέλευσης πεζών και των οχημάτων κατοίκων και εκτάκτων αναγκών.
Πελάτες ξενοδοχείων και πανσιόν ταλαιπωρούνται.
Τα κότερα που μένουν μια βραδιά στο λιμάνι, τα μαζεύουν άρον-άρον την επόμενη.
Το κακό παράδειγμα κάποιων καταστημάτων έχει προσδώσει στην πόλη μας τη φήμη ακριβής πόλης.
Θέλετε και άλλα για να αιτιολογήσω τη λέξη χάος.
μέσα σ΄αυτή την κατάσταση τους χάους έχει δημιουργηθεί ένα καθεστώς μεγάλων ενοικίων και τεράστιων αέρηδων υπέρ κάποιων μετρημένων στα δάκτυλα των χεριών ιδιοκτητών ακινήτων και σε βάρος καταστηματαρχών και καταναλωτών και κατοίκων. Διότι τα ποσά που έχουν δοθεί στους ιδιοκτήτες δεν βγαίνουν χωρίς δυνατές μουσικές μέχρι τις 7 το πρωί, χωρίς καφέ στα 5 Ευρώ, χωρίς την εκμετάλλευση εργαζομένων.
Ποτέ μα ποτέ κάποιος δεν τα είχε πει όλα αυτά μαζεμένα.
Θα σας πω λοιπόν τους κερδισμένους του χάους.
Οι ελάχιστοι ιδιοκτήτες των προνομιακών ακινήτων.
Κάποιοι ελάχιστοι ευνοημένοι επιχειρηματίες.
Οι χαμένοι
Πρώτα και κύρια οι κάτοικοι της παλιάς πόλης που η ζωή τους είναι μαρτύριο.
Οι επιχειρηματίες εστιατορίων πλην ελαχίστων.
Οι επιχειρηματίες μπαρ και καφετεριών, ιδίως αυτοί που βρίσκονται στα στενά.
Κάθε νέος που επιδιώκει να δημιουργήσει νέα επιχείρηση, πράγμα σχεδόν αδύνατο εάν δεν διαθέτει τα τεράστια κεφάλαια που απαιτούνται και δεν έχει τις αναγκαίες διασυνδέσεις.
Το μεγάλο πλήθος των εργαζομένων μισθωτών στον τουριστικό τομέα.
Ολοι οι επιχειρηματίες τουριστικών καταστημάτων, όπως χρυσοχοΐας, ειδών λαϊκής τέχνης κλπ, αφού οι επισκέπτες, που έχουν δυνατότητα να δαπανήσουν στην τοπική αγορά, την κάνουν κανονικά με το χάος.
Οι ξενοδόχοι που έχουν τις επιχειρήσεις τους κοντά σε οχλούσες χρήσεις.
Όλο λοιπόν αυτό το χάος το ταΐζουν, το γουστάρουν και λαμβάνουν και πολιτικά οφέλη οι κρατούντες. Και το ανέχονται όλοι διότι δεν σκέπτονται ότι μπορεί τα πράγματα να γίνουν διαφορετικά.
Να μπουν κανόνες και να ισχύσει ένα fair play, που θα ευνοήσει τους πολλούς.

Fair play Σχόλιο τρίτο

Η κρατική μηχανή, το ζούμε όλοι, δείχνει σημάδια αποσύνθεσης.
Οι υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ακολουθούν, εάν δεν προηγούνται στη διάλυση.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός φιλότιμου αντιδήμαρχου, που πρέπει να εφαρμόζει ειδικές πολιτικές καρότου και μαστιγίου για να ενεργοποιεί τις υπηρεσίες καθαριότητας και πάρκων του Δήμου μας. Πολλές φορές θα τον δείτε να κερνάει ο ίδιος τους εργάτες για να τους φέρει σε φιλότιμο.
Σε άλλες χώρες υπάρχουν αυστηρά καθορισμένοι ρόλοι και οι πολιτικοί απλώς σχεδιάζουν. Εδώ ...
Κάποτε είχαμε το βασιλικό μπασκίνα να εφαρμόζει εξουσία στα χωριά της παλιάς Ελλάδας και να βάζει στη θέση τους τους Βενιζελικούς και κομμουνιστές
Αργότερα μετά τον πόλεμο είχαμε τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων για να προσληφθεί κάποιος στον κρατικό τομέα.
Φθάσαμε στη δεκαετία του 80 στην τεράστια διόγκωση του κρατικού και αυτοδιοικητικού τομέα με την πρόσληψη χιλιάδων πράσινων. Πολλαπλασιάσθηκε μεν ο αριθμός των υπαλλήλων, επήλθε δε η πράξη της διαίρεσης στην αποτελεσματικότητα του Κράτους.
Σήμερα στο Δήμο Ναυπλίου έχουμε το φαινόμενο της πρόσληψης τέκνων δημοτικών συμβούλων και υποψήφιων δημοτικών συμβούλων. Δεν θα σας τους απαριθμήσω διότι έτσι μπορεί να αδικήσω και κάποιους που πραγματικά προσφέρουν.
Στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου μας έχουμε σήμερα πολύ περισσότερους μηχανικούς και από αυτούς που είχε η αντίστοιχη υπηρεσία της Νομαρχίας που ήταν αρμόδια για όλους ανεξαίρετα τους Δήμους και τις Κοινότητες της Αργολίδας. Και ταυτόχρονα αναθέτουμε και έργα σε ιδιώτες, ακόμα και για να ανακαλύψουμε τα όρια του Δήμου μας.
Όλη αυτή η διόγκωση του Δήμου μας (όπως και των άλλων δήμων της χώρας) δημιούργησε σχέσεις εξάρτησης. Και όχι μόνον με τους προσληφθένετες και τις οικογένειές τους, αλλά και με μια μεγάλη μερίδα πολιτών που περιμένουν να παρακαλέσουν και να ανταλλάξουν την ψήφο τους με έναν διορισμό. Η προσδοκία της πρόσληψης του τέκνου στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Η άλλη λογική και η άλλη πρόταση: Τί έχουμε να πούμε; Έχουμε να πούμε αυτό το απλό. Σήμερα υπάρχουν παιδιά με πτυχία, με γνώσεις, με ξένες γλώσσες, με μεταπτυχιακά. Ας βάλουμε λοιπόν σωστούς κανόνες και ας προσλάβουμε, όταν πρέπει να γίνουν προσλήψεις, τους ικανότερους, άσχετα εάν είναι δικοί μας ή αντίπαλοι. Και ζητάμε σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι έχουν ικανότητες να πάψουν να παρακαλάνε. Και να παρακαλάνε άδικα αφού προτιμώνται τα τέκνα. Ας αντισταθούν και ας προσχωρήσουν σ΄αυτούς που επιδιώκουν το fair play.
Τελειώνω με το εξής. Σε νομικό πρόσωπο του Δήμου προκηρύχθηκε μία θέση. Υποψήφιες ήταν δύο κοπελιές. Η μία είχε καμιά δεκαριά προσόντα και ήταν και εξειδικευμένη σε θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης. Η άλλη είχε τελειώσω το γυμνάσιο.
Ολα τα μέλη του ΔΣ του συγκεκριμένου νομικού προσώπου συμφώνησαν ότι η μία υποψήφια είχε περισσότερα προσόντα από την άλλη. Τελικά μόνον ένας ψήφισε την έχουσα τα πολλά προσόντα και ας μην την γνώριζε προσωπικά. Ολοι οι άλλοι προτίμησαν την εκλεκτή στην εξουσία.
Αυτό ας σκεφθούν όλοι όσοι έχουν παιδιά με ικανότητες και ας μην προσκυνήσουν
Fair play

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

Καταστροφή, θλίψη, μαυρίλα.
Χαρά, ενθουσιασμός, επιτέλους ειδήσεις για τους καναλάρχες και τους δημοσιογράφους.

Fair play Σχόλιο δεύτερο

Ξεκινάω από τον τρίτο κατά σειρά, όπως τα παρέθεσα, τομέα που δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης και κατευθύνει ψήφους προς τις μεγάλες παρατάξεις
Σε περίληψη η κατάσταση σήμερα.
1. Η οικοδομή στην πόλη μας κινείται κατά ένα τεράστιο ποσοστό με τη μέθοδο της αντιπαροχής. Θα ήταν ενδιαφέρον να υπήρχε μια στατιστική μελέτη για να δούμε το κατά πόσον η αντιπαροχή στην πόλη μας κινείται σε μεγαλύτερα ποσοστιαία επίπεδα, σε σχέση με τις άλλες Ελληνικές πόλεις, όπως εγώ πιστεύω.
2. Στην πόλη μας τρέχει σήμερα ένα τεράστιο project στο χώρο της οικοδομής που ονομάζεται ΚΥΚΝΟΣ.
3. Οι δύο μεγαλύτεροι ντόπιοι αντιπαροχείς "τυχαίνει" να είναι και αυτοί που διεκδικούν (και ο ένας ήδη κατέχει) τη δημαρχία.
4. Το μεγαλύτερο μέρος του πυκνοδομημένου κομματιού της πόλης μας, έχει και μηδενικούς ελεύθερους χώρους, λιγοστά σχολεία, πρόβλημα στη στάθμευση και στο κυκλοφοριακό
5. Διαχρονικές ευθύνες δεν έχουν επιτρέψει την οριστική ένταξη στο σχέδιο πόλης των νέων περιοχών για τις οποίες χρόνια τώρα υπάρχουν κατ΄αρχήν αποφάσεις να ενταχθούν.
6. Παρά το γεγονός ότι η πόλη μας έχει γίνει της μόδας, παρά τη μικρή απόσταση από την πρωτεύουσα, παρά το γεγονός της αίγλης που αποπνέει η παλιά πόλη, οι τιμές παραμένουν χαμηλότερες σε σχέση με τιμές ακόμα και υποβαθμισμένων συνοικιών της Αθήνας.
7. Υπάρχει μέχρι σήμερα σοβαρό έλλειμμα σε νέα κτήρια με αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική αξία.
8. Θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολη η άνοδος των τιμών λόγω του υποβαθμισμένου περιβάλλοντος και των κακών συνθηκών ζωής στη νέα πόλη και
9. Ένατο όχι όμως τελευταίο και ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός ότι έχουν γίνει δημοτικά έργα σε περιοχές όπου ο δήμαρχος έχει κατασκευάσει πολυκατοικίες (βλπ Πλατεία Αριας, οδοποιία στην περιοχή Ευαγγελίστριας, πεζόδρομος Ευαγγελίστριας).
Την όλη αυτή κατάσταση των εννέα παραπάνω σημείων φαίνεται ότι ανέχεται το μεγαλύτερο μέρος των εμπλεκομένων στην οικοδομή. Και επειδή, πιστεύω, θεωρούν όλα αυτά περίπου δεδομένα, εκφράζουν και την εμπιστοσύνη τους στους μεγάλους ντόπιους αντιπαροχείς-πολιτικούς-διεκδικητές της δημαρχίας.
Η άλλη λογική δεν μπορεί να έχει τίποτα να κάνει με έναν τρίτο πόλο, που θα διεκδικήσει μερίδιο μέσα από παρόμοιες λογικές από τους δύο κυρίαρχους.
Θεωρώ ότι αυτό που θα πρέπει να πει και εν τέλει να κάνει η άλλη λογική και η άλλη πρόταση είναι το άνοιγμα του παιχνιδιού. Με καλύτερες συνοικίες και περισσότερο πράσινο, Με καλυτέρευση των κτηρίων, όπου οι αρχιτέκτονες θα μπορούν να δημιουργήσουν
Με σωστές εντάξεις στο σχέδιο πόλης και δημιουργία νέων πρότυπων συνοικιών.
Με λύσεις στο κυκλοφοριακό και στο κτηριακό πρόβλημα των σχολείων. Ολα αυτά θα δώσουν καλύτερες τιμές σε οικοπεδούχους, τεχνίτες, εργολάβους, μεσίτες.
Θα ωφελήσουν τους πολλούς (εκτός από τους κατοίκους) που ασχολούνται με την οικοδομή και μέχρι σήμερα μένουν προσκολλημένοι στο άρμα των δύο μεγάλων διότι πιστεύουν ότι δεν γίνεται διαφορετικά.
Το άνοιγμα του παιχνιδιού και το Fair play θα έχει και μερικά θύματα. Τους σήμερα ευνοημένους.
Ας ξεφύγουμε όμως από τους λίγους και ας δούμε το συμφέρον των πολλών.
Το μεγάλο βέβαια ερώτημα είναι το πώς το μήνυμα αυτό θα φτάσει στους ενδιαφερόμενους
Και εδώ προς το παρόν δεν έχω απάντηση...

Fair play Σχόλιο πρώτο

Δεν μπορεί. Από τις 80-100 επισκέψεις που έχω κάθε μέρα στο ιστολόγιό μου, κάποιοι θα είναι που σκέπτονται να ψηφίσουν Αναγνωσταρά.
Πολύ θάθελα να μας πουν δημόσια ένα δυο βασικούς λόγους που θεωρούν αυτό ως την καλύτερη επιλογή για την πόλη μας. Περιμένω να ακούσω. Μήπως δεν έχω αντιληφθεί. Μήπως είμαι στον κόσμο μου και πράγματι η λύση Αναγνωσταρά έχει κάτι να πει για την πόλη μας.
Διότι, ειλικρινά σας λέω, εγώ δεν μπορώ να σκεφθώ σε τί βοηθάει την πόλη, την κοινωνία, τη ζωή μας, την τοπική οικονομία η επιλογή Αναγνωσταρά.
Βέβαια δεν θέλω να φανώ αφελής. Γνωρίζω άριστα ποιοι είναι οι πυλώνες άντλησης ψήφων των "μεγάλων" παρατάξεων.
ΠΡΩΤΟΝ Ο Δήμος Ναυπλίου είναι πλέον με το κλείσιμο των βιομηχανιών τοματοπελτέ, ο μεγαλύτερος εργοδότης στην περιοχή. Είναι γνωστό ότι πολλές προσλήψεις δεν γίνονται με απολύτως διαφανή κριτήρια. Τούτο δημιουργεί σχέση εξάρτησης ενός αριθμού ατόμων και των οικογενειών τους. Το γεγονός δε ότι μπορεί να γίνουν προσλήψεις όχι των καλύτερων αλλά των ημέτερων, δημιουργεί προσδοκίες σε πολλούς, που επιδιώκουν να ανταλλάξουν τη ψήφο τους και τη ψήφο των οικογενειών τους με έναν διορισμό σε εποχή δύσκολη για εξεύρεση εργασίας.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ Η πόλη μας έχει έναν διογκωμένο τουριστικό τομέα και τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος παίζουν έναν τεράστιο ρόλο στα τοπικά πράγματα. Πιστεύω ότι πρέπει να είναι σπάνιο,σπανιότατο είδος, κατάστημα που προσφέρει φαγητό ή καφέ να είναι απόλυτα νόμιμο. Αυτό αφ΄εαυτού δημιουργεί σχέση εξάρτησης δημοτικής αρχής που κάνει τα στραβά μάτια και των επιχειρηματιών και μέσω αυτών σε πλήθος νέων που εργάζονται στα καταστήματα αυτά.
ΤΡΙΤΟΝ και όχι τελευταίο. Η άλλη μεγάλη κατηγορία που δημιουργεί σχέσεις αλληλοεξάρτησης είναι η οικοδομή. Οικοπεδούχοι, αντιπαροχές, αποπρασινοποιήσεις, συνεργεία τεχνιτών, προμηθευτές οικοδομικών υλικών κλπ.
Σε όλα αυτά ποιά μπορεί να είναι η άλλη, η διαφορετική πρόταση;
Το συζήτησα με φίλο και συμφωνήσαμε ότι πρέπει να είναι το fair play, οι τίμιες και υγιείς σχέσεις, αυτές που επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών.
Κάποια στοιχεία του fair play θα αναλύσω αύριο.

Δημοτικό Ωδείο.

Το έχω ξαναπεί.
Στη μουσική δεν είμαι ειδικός. Αντιθέτως θα έλεγα.
Ομως για κάποια πράγματα δεν νομίζω ότι χρειάζονται ειδικές γνώσεις.
Κοινή λογική απαιτείται.
Τη θέση του Νόνη στο Ωδείο Ναυπλίου, όταν αυτός απεβίωσε, την κατέλαβε ένας αξιολογότατος (απ΄ότι λένε οι ειδικοί και όσοι μουσικοί τον έζησαν) μουσικός που ονομάζεται Ζερμπίνος.
Με την ατυχία που είχε η πόλη μας τη θέση του Δημάρχου να την καταλάβει ο Αναγνωσταράς, ο Ζερμπίνος απομακρύνθηκε με επεισοδιακό τρόπο και παρά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν.
Τη θέση του για κάποια χρόνια την κατέλαβε άλλος μουσικός, ο οποίος με τη σειρά του αντικαταστάθηκε πέρσυ από άλλο μουσικό, τον οποίο η δημοτική αρχή τον έφερε με τυμπανοκρουσίες και μεγάλα λόγια.
Ομως και αυτός δεν τους έκανε. Δεν το άφησαν τον άνθρωπο ούτε ένα χρόνο στη θέση του.
Ηταν κακός, μέτριος, καλός ή άριστος δεν γνωρίζω.
Ετσι φθάσαμε στο σημείο μέσα σε πολύ λίγα χρόνια να έχουμε αλλάξει τέσσερες καλλιτεχνικούς διευθυντές!!
Αυτό που ξέρω πολύ καλά είναι ότι για να επιλέξεις έναν καλλιτεχνικό διεύθυντή για ένα δημοτικό ωδείο απαιτείται μεγάλη περίσκεψη. Και ο άνθρωπος που θα επιλέξεις θα πρέπει να αφεθεί τελικά ελεύθερος στο να δείξει το έργο του. Δεν χρειάζονται παρεμβάσεις ποδοσφαιρικού είδους.
Και τώρα εν μέσω θέρους, δύο μόλις μέρες πριν από το Δεκαπενταύγουστο το ΔΣ του Ωδείου μειοψηφούντος του εκπροσώπου των μουσικών εργαζόμενων και της άλλης πρότασης, καταργούν τον προηγούμενο καλλιτεχνικό διευθυντή για να αναθέσουν το έργο αυτό και πάλι στον Ζερμπίνο, που με τόσο άσχημο τρόπο τον είχαν διώξει πριν από μερικά χρόνια.
Τουλάχιστον ας ευχηθούμε ότι θα δοθεί η ελευθερία και ο αναγκαίος χρόνος στον παλαιό και συνάμα νέο αυτό καλλιτεχνικό διευθυντή για να δείξει έργο για να πάει μπροστά το Δημοτικό Ωδείο.
Δυστυχώς μέχρι σήμερα οι πάντες λένε ότι τα προβλήματα και τα μείον είναι αρκετά και εμποδίζουν τη καλή μουσική εκπαίδευση της νεολαίας μας.