Ο τοπικός υπουργός

Ένας φίλος (δεν ξέρω αν θέλει να τον κατονομάσω), έκανε την παρακάτω διαπίστωση, με το οποία και συμφωνώ.
Όλοι γνωρίζουμε ότι η χώρα μας και η Κρατική μηχανή είναι ένα μπάχαλο, όμως όταν πρόκειται να γίνει ένα έργο, το οποίο ενδιαφέρει ιδιωτικά κεφάλαια  και διαπλεκόμενους μεγαλοεπιχειρηματίες, τότε όλα φαίνονται να λειτουργούν ρολόι. Είναι φανερό ότι το Κράτος δεν οραματίζεται, δεν προγραμματίζει, δεν σχεδιάζει και τελικά δεν μελετά ακολουθώντας τους ανύπαρκτους οραματισμούς. Όλα βαίνουν ανάλογα με τις επιθυμίες των επιχειρηματιών.  Αυτοί σχεδιάζουν και αυτοί μελετούν, όχι σύμφωνα με του οραματισμούς και προγραμματισμούς της Κυβέρνησης, αλλά ακολουθώντας τη λογική της μεγιστοποίησης του κέρδους τους. Και έτσι το κράτος μπάχαλο, παρουσιάζει προγραμματισμούς και μελέτες και περίβλημα επιχειρημάτων υπέρ των έργων Ουσιαστικά οι μελετώντες, οι εκτελούντες το έργο και οι εκμεταλλευόμενοι το έργο είναι οι ίδιοι. Και έτσι και πολύτιμοι από τους εν ανεπαρκεία πόρους ξοδεύονται και ο απλός κόσμος τελικά καλείται να πληρώσει το μάρμαρο.
Τελικά αυτό δεν συνέβη με το διυλιστήριο του Αναβάλου; Πότε το έργο μπήκε σε Κυβερνητικούς προγραμματισμούς; Πότε μελετήθηκαν τα στοιχεία του υδατικού δυναμικού στην Αργολίδα, για να καταλήξουμε ότι υπάρχει αναγκαιότητα εκτέλεσης του έργου; Πότε το ΠΑΣΟΚ εξήγγειλε το έργο προεκλογικά, ώστε να έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση για να προχωρήσει στην εκτέλεσή του; Μήπως άλλαξαν οι συνθήκες από το 09 στο 11; Είναι δυνατόν να πεισθεί κάποιος ότι το έργο το σκέφθηκε από μόνος του ο κ. Μανιάτης ή κάποιοι του Υπουργείου του;
Αλλά και για το έργο των σιδηροδρόμων στην Αργολίδα το ίδιο δεν συνέβη;
Και προχωρώ και σε ένα ακόμα πρόγραμμα που χειρίσθηκε ως Υπουργός ο ίδιος ο κ. Μανιάτης. Ομιλώ για το πρόγραμμα "Εξοικονομώ κατ΄οίκον". Η δημοτική παράταξη άλλη πρόταση, του έκανε μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση. Να δοθεί προτεραιότητα στην ενεργειακή αναβάθμιση διατηρητέων κτηρίων, που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ως κατοικίες. Με αυτό τον τρόπο και τον πολιτιστικό μας πλούτο θα προστατεύαμε και τους γενναίους, που κατοικούν σε παλαιά κτήρια  με πάμπολλα προβλήματα θα ενισχύαμε. Ο σχεδιασμός όμως του προγράμματος έγινε από τους ιδιώτες σύμφωνα με τις επιθυμίες τους και την προσδοκία μεγιστοποίησης του κέρδους τους. Προτίμησαν λοιπόν οι μελετητές του προγράμματος να ενισχυθούν κτήρια της δεκαετίας του 70, στα οποία προφανώς και τα έργα είναι πιο εύκολα και το κέρδος μεγαλύτερο, παρά παλαιά κτήρια, όπου θα έπρεπε για παράδειγμα τα κουφώματα να είναι ξύλινα και όχι αλουμινένια. Και βέβαια αγνόησαν το γεγονός ότι με κάποιες παρεμβάσεις σε διατηρητέα κτήρια το ενεργειακό όφελος θα ήταν πολύ πιο μεγάλο, αφού από την κατασκευή τους τα διατηρητέα κτήρια έχουν στοιχεία που βοηθούν στη μείωση της ενέργειας που απαιτείται για θέρμανση και φωτισμό, ενώ όλη η λογική κατασκευής των κτηρίων  τη δεκαετία του 70 είναι απεξαρχής λίαν προβληματική και τα όποια αποτελέσματα δεν μπορεί παρά να είναι πενιχρά, αφού στις πυκνοδομημένες γειτονιές οι θερινές θερμοκρασίες είναι αυξημένες.. Ο κ. Μανιάτης παρότι είπε ότι θα συμπεριλάβει στο πρόγραμμα τις προτάσεις της άλλης πρότασης, τελικά άφησε τους ιδιώτες να χειρισθούν και έτσι Ναύπλιο, Ρόδος και οι άλλες πόλεις με ιστορικά κέντρα έμειναν έξω από το πρόγραμμα, λόγω αντικειμενικών αξιών των κατοικιών.
Τελικό ερώτημα:
Πόσα είναι τα χρήματα που δαπανήθηκαν και θα δαπανηθούν στην Αργολίδα και ποίο το πραγματικό όφελος των πολιτών και της οικονομίας;

Έλεος κ. Μανιάτη

Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν από το υπερχρεωμένο Ελληνικό Κράτος για το σιδηροδρομικό δίκτυο από Κόρινθο προς Ναύπλιο, χωρίς να αλλάξει το πλάτος των γραμμών και χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα επέκτασης του προαστιακού προς Άργος και Ναύπλιο.  Πλέον οι πάντες ομολογούν ότι ο σχεδιασμός του έργου ήταν εσφαλμένος και έτσι σήμερα το τρένο καταργήθηκε. Παρά ταύτα ο κ. Μανιάτης πολλές φορές  θριαμβολόγησε για το έργο αυτό και ακόμα το πράττει.
Το έργο του Αναβάλου σχεδιάζεται σε λάθος βάση. Το θέμα δεν είναι να πάει το νερό όσο το δυνατόν πιο μακριά έστω και σε μικρές ποσότητες. Το ζητούμενο είναι να γίνει ένας σωστός σχεδιασμός, ώστε το νερό να φθάνει στα χωράφια με φυσικές ροές και όχι με δεύτερες και τρίτες κινήσεις και με τεράστια έξοδα που δεν μπορούν να καλύψουν οι αγρότες και τα ΤΟΕΒ. Οι αγρότες δεν θέλουν και δεν μπορούν να πληρώνουν πανάκριβα το νερό. Χρειάζονται νερό ανά πάσα στιγμή και σε φθηνή τιμή χωρίς να πρέπει να πληρώνει ηλεκτρικό ρεύμα για αντλίες. Αντί γι΄αυτό προκρίνεται μια προχειρη λύση της δεκαετίας του 70 και να στείλουν μικρές ποσότητες νερού στην Ερμιονίδα, που δεν είναι ικανές να καλύψουν τις ανάγκες της περιοχής και θα δημιουργήσουν τεράστιες προστριβές μεταξύ των αγροτών.
Ένα φαραωνικό έργο δαπάνης είκοσι τόσων εκατομμυρίων σχεδιάζεται για την κατασκευή ενός δρόμου που θα σπάσει το βουνό και θα συνδέσει τα Εκκλησιαστικά με την Εθνική οδό και θα συντομέψει την απόσταση κατά πέντε το πολύ λεπτά.
Την ίδια ώρα πανελλαδικά το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων λόγω της οικονομικής κατάστασης συνεχώς περικόπτεται. Αντί λοιπόν να προκρίνουμε έργα που θα δώσουν ώθηση στην οικονομία και θα έχουν πολλαπλασιαστικές ευεργετικές επιδόσεις, προκρίνουμε φαραωνικά και μεγαλεπήβολα έργα μηδαμινής ή και αρνητικής απόδοσης.
Το πτωχευμένο λοιπόν Ελληνικό Κράτος με πρωτοβουλία του κ. Μανιάτη σχεδιάζει διυλιστήριο νερού στον Ανάβαλο!! Έλεος. Να κατασκευάσουμε διυλιστήριο ενώ έχουμε πτωχεύσει; Το θεωρείτε λογικό; Και την ίδια στιγμή οι ποσότητες που βγάζει η Λέρνα σε εξαιρετικό νερό επαρκούν όχι μόνον για τις πόλεις του Ναυπλίου και του Άργους. Όχι μόνον για τους νέους Καλλικρατικούς Δήμους, αλλά για όλη την Αργολίδα. Και όχι μόνον για την Αργολίδα αλλά και για την Κορινθία, ίσως και για όλη την Αρκαδία. Και την ίδια στιγμή γύρω από την πηγή της Λέρνας εκατοντάδες γεωτρήσεις αντλούν από ογδόντα έως και 120 κυβικά η κάθε μία. Ο παραλογισμός της διαχείρισης των νερών. Αντί οι άνθρωποι να ποτίζουν με νερό Αναβάλου, κάτι το πανεύκολο, αφού ο αγωγός περνάει μέσα από την περιοχή, αντλούν νερό από τις φλέβες της Λέρνας που δίνει πόσιμο νερό. Και την ίδια στιγμή, κάποιοι έχουν ξεφύγει τελείως προτείνοντας διυλιστήριο στον Ανάβαλο. Έλεος.
Την ίδια στιγμή η Αργολίδα έχει τεράστιες ανάγκες για έργα απαραίτητα, για δράσεις αναγκαίες. Όλα εγκαταλείπονται και την ίδια στιγμή για άγνωστους λόγους προωθείται η κατασκευή του διυλιστηρίου νερού στον Ανάβαλο!! Κατονομάζω μερικά που πρέπει να γίνουν και δεν γίνονται. Αγκυροβόλιο (μαρίνα) τουριστικών σκαφών στο Ναύπλιο. Εκβάθυνση της εισόδου του λιμανιού του Ναυπλίου για να μπορούν να εισέρχονται κρουαζιερόπλοια. Προγράμματα εξοικονόμησης ύδατος αρδευτικού και υδρευτικού. Ανακύκλωση απορριμμάτων. Δημιουργία ΚΔΑΥ που είναι αναγκαίο για την ανακύκλωση. Δημιουργία Βιοτεχνικού και Βιομηχανικού Πάρκου. Μετατροπή του στρατιωτικού αεροδρομίου στην Τρίπολη και σε πολιτικό για πτήσεις τσάρτερ. Έργα στα ιστορικά μας μνημεία και στους αρχαιολογικούς τόπους. Πάταξη του παραεμπορίου. Επαναλειτουργία του τρένου, έστω και έτσι όπως σχεδιάσθηκε. Ενοποίηση των νοσοκομείων και αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας (ο νομός δεν διαθέτει όχι μονάδα εντατικής, αλλά ούτε καν και μονάδα αυξημένης φροντίδας).  Βελτίωση της χάραξης του δρόμου στη Νεμέα για ασφαλή διάβαση.
Κύριε Μανιάτη είμαι βέβαιος ότι είστε ένας άριστος επιστήμονας και εξαιρετικός καθηγητής πανεπιστημίου.  Μάλλον θα είστε εξαιρετικά χρήσιμος για τους φοιτητές. Σκεφτείτε το. Άλλωστε δεν αντιλαμβάνομαι τη λογική κάποιος να εκλέγεται βουλευτής για πάνω από δύο τετραετίες.

Και μια άλλη εικόνα από το Ναύπλιο

Μια άλλη εικόνα από τις Μυκήνες

Οι συμβασιούχοι

Χρεοκοπήσαμε οικονομικά.

Χρεοκοπήσαμε πολιτικά

Χρεοκοπήσαμε σαν κοινωνία

Το βασικότερο όμως είναι ότι χρεοκόπησαν τα μυαλά μας.

Θάθελα να φαντασθώ τον Μαρξ ή το Χριστό ή τον Αριστοτέλη να μας παρατηρεί από κει πάνω. Πώς θα σκεφτόταν για τους νεοέλληνες αριστερούς, κεντρώους και δεξιούς;

Έχουμε τελικά χάσει τη δυνατότητα να αντιληφθούμε ακόμα και τα ολοφάνερα. Δεν μπορούμε να καταδικάσουμε ούτε καν τα στραβά που βγάζουν μάτι. Είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε άκριτα ακόμα και τα αίσχη του παρελθόντος.

Ας πάρουμε λοιπόν ένα θέμα που είναι επίκαιρο στις μέρες μας.

Τους συμβασιούχους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Πριν από τέσσερα χρόνια επρόκειτο ένα νομικό πρόσωπο του Δήμου Ναυπλίου να προσλάβει με σύμβαση ορισμένου χρόνου ένα άτομο. Υπέβαλαν αίτηση δύο κοπελιές. Η μία κόρη γιατρού στο Ναύπλιο, είχε ένα φάκελο ογκώδη με πτυχία, διπλώματα, ακόμα και ειδικότητα πάνω στην τοπική Αυτοδιοίκηση. Η άλλη (μια συμπαθέστατη κατά τα άλλα κοπέλα) διέθετε το απολυτήριο του Λυκείου. Ποια λέτε να προσέλαβαν; Και πόσοι μειοψήφησαν;

Λίγο πολύ αυτή είναι η ιστορία των οκταμηνιτών συμβασιούχων πανελλαδικά. Προσλήψεις χωρίς κριτήρια. Ρουσφετάκια των Δημάρχου και των κυρίαρχων αυτοδιοικητικών μηχανισμών. Εργαζόμενοι σε ομηρία, διότι μόνον εάν ήσαν καλά παιδιά η σύμβασή τους θα ανανεωνόταν και για το επόμενο οκτάμηνο. Δημιουργία εκλογικής πελατείας κλπ.

Το χειρότερο όμως ήταν η εκμετάλλευση από τις δημοτικές αρχές της τεράστιας ανάγκης των φτωχών ανθρώπων για να βρουν δουλειά.

Ακόμα και στην αποκομιδή των σκουπιδιών να ήθελες να δουλέψεις έπρεπε να γίνεις ο πειθήνιος οπαδός του Νικήτα, του Βασίλη, του Τάκη.

Άραγε δεν μπορούμε σήμερα να συμφωνήσουμε όλοι, ότι το σύστημα αυτό ήταν αίσχος; Δεν μπορούμε όλοι να καταδικάσουμε πολιτικά τον Νικήτα Κακλαμάνη, που υποστηρίζει σήμερα τους συμβασιούχους, ενώ ο ίδιος δημιούργησε την ντροπή των ομήρων εργαζομένων; Υπάρχει λογικός άνθρωπος που να θέλει το σύστημα αυτό της ομηρίας και της εκμετάλλευσης της ανάγκης να συνεχισθεί και στο μέλλον; Και είναι δυνατόν σοβαρά να υποστηρίζει κάποιος ότι έχει ευθύνη ο Καμίνης ή ο Μπουτάρης για το αίσχος που δημιούργησαν οι προηγούμενοι πρασινογάλαζοι δήμαρχοι;

Και αφού καταδικάσουμε τους έξυπνους δημάρχους που εκμεταλλεύονται τους φτωχούς και αφού συμφωνήσουμε όλοι ότι το σύστημα αυτό είναι απαράδεκτο να συνεχίζεται, μετά ας δούμε τι μπορεί να γίνει. Και εκεί ας διαφωνήσουμε. Ομως στα βασικά πρέπει όλοι οι προοδευτικοί πολίτες να είναι σύμφωνοι. Διότι αλλιώς δεν μπορεί να είναι προοδευτικοί

Εγώ βέβαια από εκεί και πέρα προβληματίζομαι για το πώς θα πρέπει να συμπεριφερθούμε στους συμβασιούχους, που χάνουν τη δουλειά τους.

Από τη μία δεν μπορώ να πω ότι δεν έχει δίκιο ο Ραγκούσης, όταν λέει ότι οι διαγωνισμοί από εδώ και μπρος πρέπει να γίνουν μέσω ΑΣΕΠ και να μπουν στην ίδια μοίρα ο συμβασιούχος με τον άνεργο. Και αν ο άνεργος έχει περισσότερα μόρια (μεγαλύτερη ανεργία, περισσότερα παιδιά κλπ) να πάρει αυτός τη θέση. Στο κάτω-κάτω της γραφής, αυτός που είναι μακρόχρονα άνεργος είναι αυτός που δεν έχει φωνή, δεν καταλαμβάνει δημαρχεία για να ακουστεί και είναι αυτός που δεν είχε την πρόσβαση στο Νικήτα για να πιάσει τη θέση. Πώς το βλέπετε; Άδικο είναι να αποκτήσει ο άνεργος πρόσβαση και αυτός στο σύστημα;

Από την άλλη όμως πλευρά δεν μπορώ να πω ότι και αυτός που έχει εργασθεί στην αποκομιδή των απορριμμάτων ως συμβασιούχος δεν έχει και αυτός τα δίκια του. Μου φαίνεται τελείως άδικο να στείλουμε στο σπίτι του έναν άνθρωπο, που επί χρόνια έκανε μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά. Που μέσα στα βράδια, μάζευε τα σκουπίδια του κάθε βολεμένου Αθηναίου. Είναι ανατριχιαστικό να στείλεις στην ανεργία έναν σκουπιδιάρη μετά από οκτώ ή δέκα χρόνια δουλειάς, απλώς διότι παλιότερα λόγω μεγάλης ανάγκης παρακάλεσε την Ντόρα ή το Νικήτα να τον προσλάβουν.

Και οι δύο απόψεις έχουν τα δίκια τους.

Επειδή όμως ο ρόλος μου δεν είναι αυτός του Σολομώντα, προσπάθησα να σκεφτώ για να προτείνω κάτι, που ίσως θα ήταν η καλύτερη (όχι άριστη) δυνατή λύση.

Προτείνω στους επόμενους διαγωνισμούς να πριμοδοτηθούν με επιπλέον μόρια, για να έχουν ένα κάποιο προβάδισμα όσοι αποδεδειγμένα (όχι μαϊμού) εργάζονταν σε βαρέα και ανθυγιεινά. Όλοι οι υπόλοιποι συμβασιούχοι, γραμματείς και φαρισαίοι ας μπουν στο ίδιο καλάθι με κάθε άλλον άνεργο συμπολίτη μας. Και επαναλαμβάνω. Ας πάρει τέλος το ρουσφετολογικό αίσχος των συμβασιούχων.

Λεωφόρος Μπουμπουλίνας-δεκαετία του 70

Αλλες εποχές.
Ας θυμηθούμε τα μαγαζιά.
Εστιατόριο Ροδόπουλου, μετέπειτα Κολιού, μετέπειτα Αραπάκου
Καφενείο Ξύστρα
Ψαροταβέρνα ο Σαββούρας
Ψαροταβέρνα Κατσεχάμου
San Rocco (άνοιξε μάλλον το 1981)
Εστιατόριο ο Έλατος του Φούτη, μετέπειτα του Αλέκου
Το Καφενείο της Λόλας
Ταβέρνα του Χουντάλα
Yacht Club, μετέπειτα πιτσαρία Μόντρεαλ
Το νέο Yacht Club
Ντίσκο SIRENE
Ντίσκο IDOL
Ντίσκο GALAXY
Ξέχασα κάτι. Προεθέστε

Οι εαυτούληδες

Διάβασα μια ανακοίνωση μιας Περιφερειακής Παράταξης, με την οποία ζητούσε να γίνει ο αυτοκινητόδρομος για την Καλαμάτα ακριβώς όπως έχει σχεδιαστεί. Μέλη της ίδιας περιφερειακής παράταξης επισκέφθηκαν τις Βρυξέλλες, για ταξιδάκι «ενημερωτικό» και φωτογραφήθηκαν μπροστά από ένα πανό που έλεγε ένα μεγαλοπρεπές «ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ».

Πραγματικά νομίζω ότι θα χάσουμε τα λογικά μας με αυτά που διαβάζουμε, βλέπουμε και ακούμε.

Θέλουν και να γίνουν οι αυτοκινητόδρομοι έτσι όπως έχουν σχεδιασθεί και να σταματήσουμε να πληρώνουμε τα διόδια.

Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό;

1η περίπτωση: Κηρύσσονται έκπτωτοι οι εργολάβοι και τα έργα τα αναλαμβάνει να τα κατασκευάσει το κράτος. Το πιο πιθανό είναι ότι θα αναγκασθεί το κράτος να καταβάλει μερικές δεκάδες δις στους κατασκευαστικούς ομίλους ως ποινικές ρήτρες, όπως τούτο ήδη έχει συμβεί για το έργο της υποθαλάσσιας σήραγγας στη Θεσσαλονίκη. Τα χρήματα αυτά θα τα πληρώσει ο φορολογούμενος πολίτης. Τώρα με τι χρήματα θα πληρωθούν τα πρόστιμα και ταυτόχρονα θα κατασκευασθούν οι αυτοκινητόδρομοι και μάλιστα ως έχουν σχεδιασθεί…..; Με αυξημένη φορολόγηση των πολιτών;

2η περίπτωση: Δεν κηρύσσονται έκπτωτοι οι εργολάβοι και ταυτόχρονα καταργούνται και τα διόδια, τα οποία αποτελούν περίπου το 25% των χρημάτων που θα απαιτηθούν για την ολοκλήρωση των έργων. Αυτό το ¼ θα πρέπει να αντικατασταθεί με κρατική δαπάνη. Από πού θα προέλθουν τα χρήματα αυτά; Προφανώς από αυξημένη φορολογία, αφού τέρμα τα δανεικά. ΄Η μήπως με νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις; Όμως το να χρηματοδοτηθούν τα έργα μέσω νέας φορολογίας με τους έμμεσους φόρους να αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των φορολογικών εσόδων και με την υπερβολική επιβάρυνση των μισθωτών και συνταξιούχων, είναι προφανές ότι είναι πολύ πιο άδικη από το να πληρωθεί το ποσό αυτό από τους χρήστες των οδών που κατά κανόνα ανήκουν στις μεσαίες και ανώτερες εισοδηματικά τάξεις.

Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς δεν βάζουν κάτω το μυαλό τους για να αντιληφθούν ότι αυτά που προτείνουν είναι τελείως αντιδραστικά. Πολύ θα ήθελα να μου πει κάποιος πού κάνω λάθος και πώς είναι δυνατόν και να γίνουν οι δρόμοι και να σταματήσουμε να πληρώνουμε διόδια και να μην επιβαρυνθούν οι πτωχοί μέσω της φορολογίας.

Όμως σήμερα η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται για αλλαγές στις συμβάσεις με τους κατασκευαστικούς ομίλους προκειμένου να μειωθεί η τιμή των διοδίων.

Είναι νομίζω αυτονόητο ότι αυτό μπορεί να γίνει μέσω δύο βασικών δρόμων. Είτε θα μειωθούν τα διόδια και θα παραταθεί ο χρόνος εκμετάλλευσης εκ μέρους των ιδιωτών, είτε θα μειωθούν τα διόδια και θα μειωθεί και το έργο που θα εκτελεσθεί από τους κατασκευαστικούς ομίλους. Από εκεί και πέρα και αφού αποφασισθεί ποιος δρόμος θα ακολουθηθεί, οι τεχνικές λεπτομέρειες μπορεί να ποικίλλουν, όπως να δημιουργηθεί μια νέα εταιρεία εκμετάλλευσης των διοδίων, που μπορεί να πάρει δάνεια, έναντι μελλοντικών εσόδων κλπ.

Φαίνεται ότι η Κυβέρνηση θα ακολουθήσει τον πρώτο δρόμο, της επιμήκυνσης του χρόνου εκμετάλλευσης των διοδίων από τους ιδιώτες. Πιστεύω ότι αυτός ο τρόπος είναι ο αντιδραστικός. Και τούτο διότι αυτό που θα γίνει για μια ακόμα φορά, είναι η μαγκιά της γενιάς μας, που θέλει να κατασκευασθούν οι δρόμοι και να πληρώσουν γι΄ αυτούς οι επόμενοι. Να χρεώσουμε και γι΄ αυτό τα παιδιά μας. Ρε τι ωραίος τσαμπουκάς είναι αυτός; Μπράβο μας.

Εγώ θάλεγα ότι θα πρέπει να ακολουθήσουμε το δεύτερο δρόμο. Μιας και έχουμε πτωχεύσει σαν χώρα και μιας και τα νοικοκυριά τα βγάζουν δύσκολα βόλτα, θα πρέπει να μειωθούν τα διόδια με την παράλληλη μείωση του έργου που θα κατασκευασθεί. Ας παρατήσουμε κάποιες πανάκριβες σήραγγες για το μέλλον. Δεν πειράζει να κάνουμε κανά δεκάλεπτο παραπάνω για να πάμε από την Αθήνα στην Καλαμάτα. Ας δώσουμε βαρύτητα στα τμήματα που δεν είναι ασφαλή και ας αφήσουμε τις τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση για αργότερα. Ας μην γίνει τώρα η παράκαμψη της Μεγαλόπολης. Ας αναβάλλουμε το έργο των Δερβενακίων. Μπορούμε γι΄ αυτό να βρούμε εναλλακτικές λύσεις πολύ πιο φτηνές, ώστε να αυξηθεί η ασφάλεια του δρόμου. Δεν πειράζει και εάν δεν πηγαίνουμε με 140 χιλιόμετρα την ώρα και στο τμήμα αυτό.

Και κάτι τελευταίο που θα προτείνω πούναι το τελείως ανάποδο (και αιρετικό), απ΄ ότι οι πάντες διεκδικούν. Εγώ λέω ότι τα διόδια πρέπει να μειωθούν στους ήδη κατασκευασμένους και πληρωμένους δρόμους και να παραμείνουν στα ίδια στους δρόμους που πρέπει να κατασκευασθούν. Ναι θα πρέπει να πληρώνουμε αδρά στο Κόρινθος-Πάτρα, διότι όλοι οι οδηγοί έχουν υποχρέωση κάτι να βάζουν για να κατασκευασθεί κάποτε ο δρόμος καρμανιόλα. Κάποτε πρέπει να ξεχάσουμε τον εαυτουλισμό μας και να σκεφθούμε τους νέους που σκοτώνονται και θα σκοτωθούν στο μέλλον εάν δεν κατασκευασθεί ο δρόμος αυτός.