Για τις συνενώσεις των σχολείων

Ήσαν καμιά σαρανταριά και έκαναν πορεία στην πόλη του Ναυπλίου. Φώναζαν ένα σύνθημα. «Να μην κλείσει κανένα σχολείο στην Αργολίδα». Κάποιος θα μπορούσε άνετα να πει ότι τα σαράντα παλικάρια που ζήταγαν να μην κλείσει ούτε ένα σχολείο ήσαν συμβιβασμένοι. Θα μπορούσαν να έχουν προωθημένα αιτήματα, όπως να ανοίξουν και όλα τα σχολεία που έκλεισαν στα χωριά τις τελευταίες δεκαετίες. Στο Γκέρμπεσι, στο Κούτσι, στο Αβδήμπεη, στα Καρνεζέικα. Και ακόμα θα μπορούσαν να ζητήσουν να γίνουν διθέσια και τριθέσια τα σχολεία που έχουν μείνει με μονοψήφιο αριθμό μαθητών. Και να έχουν και δάσκαλο Αγγλικών, μουσικής, γυμναστικής.


Αλλά ας σοβαρευτούμε.

Άραγε πιστεύει κανείς την Άννα Διαμαντοπούλου, όταν λέει ότι οι συνενώσεις των σχολείων γίνονται μόνον για εκπαιδευτικούς λόγους και όχι για οικονομικούς; Ποιόν θέλει να πείσει; Στον καθρέφτη κοίταξε τον εαυτό της να δει τη μύτη της να μεγαλώνει; Δηλαδή θέλει να μας πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ, που εξέθρεψε το φαινόμενο του ξεχειλώματος και του να έχει κάθε μικρή πόλη και ένα Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ, το ίδιο κόμμα σήμερα και οι ίδιοι μηχανισμοί αποφάσισαν τις συνενώσεις μόνον για εκπαιδευτικούς σκοπούς και ότι αυτές θα γινόντουσαν ακόμα και εάν η χώρα δεν είχε ουσιαστικά χρεοκοπήσει;

Και οι άλλοι που αντιδρούν; Που μας λένε ότι πρέπει να κοιτάμε μόνο τα εκπαιδευτικά θέματα και καθόλου το οικονομικό, από πού στο καλό κατέβηκαν; Δεν έχουν αντιληφθεί ότι χρωστάμε ένα κάρο λεφτά και κανείς δεν είναι διατεθειμένος να μας δανείσει πλέον για να διατηρήσουμε το παλαιό σύστημα; Δεν αντιλαμβάνονται ότι τα ελλείμματά μας παραμένουν και κάτι πρέπει να κάνουμε γι αυτά.

Κάποτε πρέπει να αρχίσουμε να λέμε αλήθειες. Να σταματήσουμε τους λαϊκισμούς και τις ευκολίες των λόγων του παρελθόντος. Κάποτε πρέπει να δούμε πώς θα μπορέσουμε με τα λιγοστά πλέον οικονομικά μας να αντιμετωπίσουμε το εκπαιδευτικό ζήτημα. Πρέπει ως προοδευτικοί πολίτες να δώσουμε μια βαρύτητα στα θέματα εκπαίδευσης και οι περικοπές που θα κάνουμε στην παιδεία να είναι όσο το δυνατόν μικρότερες. Όμως είναι αστείο να λέμε ότι θα παραμείνουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν.

Και στο κάτω-κάτω της γραφής είναι σωστό αυτό που έχουμε σήμερα, ειδικά στα δημοτικά σχολειά μας; Με τα παιδιά να συνωστίζονται στα σχολεία των μεγάλων πόλεων; Να κάνουν μαθήματα στα τροχόσπιτα; Να συνεχίζεται το αίσχος της συστέγασης των δύο σχολείων στο Συνοικισμό; Να μην έχουν προαύλιο να παίξουν; Να κάνουν μάθημα στις αποθήκες; Να φεύγουν τα παιδιά από τα σχολεία στα χωριά και να τα πηγαίνουν οι γονείς τους στις πόλεις; Να κάνουν κομπίνες για να μεταφέρουν τα παιδιά από το ένα σχολείο στο άλλο; Να επιβαρύνεται το μικρομεσαίο νοικοκυριό με όλα αυτά τα έξοδα μετακίνησης; Να τρέχουν σαν τρελοί οι γονείς για να πηγαίνουν τα παιδιά πότε από το σπίτι στο σχολείο,, πότε από το σχολείο στο σπίτι, πότε στα Αγγλικά, πότε στη γυμναστική, στο χορό, στη μουσική; Να ξοδεύουν οι γονείς τόσα χρήματα για τα παιδιά τους και τη μόρφωσή τους; Είναι ωραίο να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας πώς έχουμε δωρεάν παιδεία, ενώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετα με τα φροντιστήρια, τα αγγλικά και όλα τα εξωσχολικά που όλα πληρώνονται; Και τελικά είμαστε ευχαριστημένοι με τα μονοθέσια και διθέσια δημοτικά σχολεία μας, που έχουν απογυμνωθεί από μαθητές και έχουν απομείνει σ΄ αυτά οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι; Καλά δεν αντιλαμβανόμαστε ότι είναι το αίσχος της κοινωνίας μας αυτό που γίνεται με τους δήθεν προνομιούχους που στέλνουν τα παιδιά τους είτε στα ιδιωτικά είτε στα άθλια εξαθέσια των πόλεων και με τους μετανάστες και τους καταφρονεμένους που στέλνουν τα παιδιά τους σε, εκ των πραγμάτων, υποβαθμισμένα μονοθέσια;

Εγώ δεν λέω ότι πρέπει να καταργηθούν όλα τα σχολεία και να πάνε τα παιδιά στις πόλεις. Σχολεία που είναι απομακρυσμένα πρέπει να παραμείνουν. Πρέπει να ληφθεί υπόψη για τις όποιες συνενώσεις η ασφάλεια των μαθητών κατά τις μετακινήσεις τους. Θα μπορούσαν να παραμείνουν τα διθέσια και τριθέσια σχολεία εκεί που απαιτείται εκ των πραγμάτων ή που υπάρχει κίνδυνος στις μετακινήσεις των μικρών παιδιών.

Όμως το σωστό κατά τη γνώμη μου είναι να δημιουργηθούν κατά κανόνα νέα εξαθέσια σχολεία, όχι στις πόλεις αλλά στην περιφέρεια. Οδηγός γι΄ αυτό είναι το εξαθέσιο που δημιουργήθηκε στην Άρια. Όσο δεν ήταν εξαθέσιο, ήταν υποβαθμισμένο. Όταν έγινε εξαθέσιο έγινε περιζήτητο. Θα έλεγα λοιπόν ότι το προοδευτικό αίτημα του σήμερα είναι να γίνουν νέα εξαθέσια σχολεία, στην περιφέρεια του Ναυπλίου. Στα Λευκάκια, στο Κατσίγκρι, το Κοφίνι. Και τα τρία με νέα χωροταξική διάρθρωση για να προσελκύσουν περισσότερα παιδιά Και θα έπρεπε να γίνει νέο εξαθέσιο, στην περιφέρεια του Δήμου Μιδέας. Ίσως στο Ανυφί. Τώρα για το Παναρίτι που έγινε και πολύς λόγος, θα έλεγα να παραμείνει, ως εξαίρεση για τα προσεχή χρόνια. Θεωρώ εκ των πραγμάτων ότι μετά από μία διετία αναγκαστικά και αυτό θα έκλεινε. Αν όχι και μπορούσε να αναβαθμισθεί, με προοπτική να γίνει και αυτό εξαθέσιο προσελκύοντας όλους τους μαθητές από τα γύρω χωριά θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.

Και κάτι τελευταίο. Όλα αυτά τα κλειστά σχολεία στα χωριά δεν θα πρέπει να εγκαταλειφθούν. Κάποια από αυτά θα πρέπει να στεγάσουν ειδικά σχολεία, σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, τα νυκτερινά σχολεία. Τα άλλα θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως πολιτιστικοί χώροι, βιβλιοθήκες, μικρά εκθετήρια-μουσεία.

Ας τις πούμε λοιπόν τις αλήθειες. Αρκετά με το λαϊκισμό, τον αρνητισμό, τον εύκολο καταγγελτικό λόγο.

Πτωχεύσαμε ρεεεε!!

Μια φυλακή μέσα στη φυλακή

2009 Ναύπλιο

Στη μνήμη Γρηγόρη Φαράκου πραγματοποιείται συνέδριο. Το ΚΚΕ αντιδρά με σφοδρότητα. Ο Γρηγόρης Φαράκος πριν από το θάνατό του ήταν εκτός κομματικής γραμμής. Οι νεοσταλινικοί τρέμουν τις ιδέες του

20 Αυγούστου 1940 Μεξικό

Ένας Ισπανός σταλινικός, ο Ραμόν Μερκάντερ δολοφονεί με τσεκούρι τον Leiba Bronstein, κοινώς γνωστό ως Τρότσκι.

1939-1940 Ναύπλιο

Στην Ακροναυπλία είναι κρατούμενος ένας Τροτσκιστής ονόματι Παντελής Πουλιόπουλος. Τα κομματικά μέλη του ΚΚΕ τον απομονώνουν μέσα στη φυλακή. Ο άνθρωπος ζει σε μια φυλακή μέσα στη φυλακή. Τον έχει φυλακίσει το Μεταξικό καθεστώς στην Ακροναυπλία και με τη σειρά τους οι σταλινικοί τον φυλάκισαν μέσα στη φυλακή. Η ειρωνεία είναι ο αριθμός των ψήφων που έλαβε ο Πουλιόπουλος στις τελευταίες πριν από την 4η Αυγούστου εκλογές.. Πιστεύετε ότι έλαβε μερικές δεκάδες χιλιάδες ψήφους; Όχι. Μήπως μερικές χιλιάδες; Όχι. Σας λέω λοιπόν ότι έλαβε 77 ψήφους που δημιούργησαν τον πανικό στις τάξεις του ΚΚΕ ώστε να τον απομονώσουν μέσα στη φυλακή. Ανατριχιαστικό και να το σκεφθεί κανείς. Φοβούνται τον Πουλιόπουλο. Φοβούνται και τη σκιά τους. Φοβούνται κάθε ιδέα που δεν ταιριάζει με τα κελεύσματα άνωθεν. Φοβούνται τις ιδέες του Τρότσκι

Απρίλιος 2011 Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα

Η πόλη ετοιμάζεται πυρετωδώς για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 2014

Αύγουστος 1936 Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα

Στην πόλη παραθερίζει ένα πολύ γνωστό άτομο με παχύ μουστάκι. Τον ίδιο καιρό γίνεται στη Μόσχα η δίκη των μπολσεβίκων και ηγετών της Οκτωβριανής Επανάστασης Καμένεφ και Ζηνόβιεφ Επειδή οι τηλεπικοινωνίες είναι δύσκολες ο μουστακαλής δίνει εντολές με το απογευματινό αεροπλάνο και λαμβάνει πληροφορίες με το πρωινό που φτάνει στο Ρωσικό θέρετρο. Οι Καμένεφ και Ζηνόβιεφ καταδικάζονται την 24η Αυγούστου 1936 εις θάνατον και την ακριβώς επομένη με το ξημέρωμα εκτελούνται.

Ιούλιος 1917 Αγία Πετρούπολη

Ένας μενσεβίκος αστός δικηγόρος 34 ετών ονόματι Αντρέι Βισίνσκι

αναλαμβάνει μια σημαντική αποστολή. Να βρει, να συλλάβει και να προσάγει σε δίκη τον «γερμανό κατάσκοπο» Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ (Λένιν) Ο Λένιν καταφέρνει και διαφεύγει και μετά από μερικούς μήνες μαζί με τους υπόλοιπους μπολσεβίκους Καμένεφ, Μπουχάριν, Ζηνόβιεφ καταλαμβάνει την εξουσία

1936-1939 Μόσχα

Ο Αντρέι Βισίνσκι, ο διώκτης του Λένιν έχει πλέον προσχωρήσει στο Σταλινισμό και έχει γίνει γενικός εισαγγελέας της ΕΣΣΔ. Με την ιδιότητά του αυτή και με εντολή του Στάλιν, στέλνει κατά χιλιάδες τους μπολσεβίκους και τους απλούς εργάτες στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οι Καμένεφ, Μπουχάριν, Ζηνόβιεφ εκτελούνται. Έχει εξακριβωθεί ότι από τα 139 τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος που εκλέχτηκαν στο 17ο Συνέδριο πιάστηκαν και εκτελέσθηκαν (κυρίως στην περίοδο 1937-1938) οι 98, δηλ. το 70% Από τους 1966 αντιπροσώπους στο Συνέδριο με θετική ή συμβουλευτική ψήφο, οι 1108, δηλαδή πολύ περισσότεροι από τους μισούς (56,3%) συνελήφθησαν βάσει κατηγοριών για αντεπαναστατικά εγκλήματα», (Μυστική Έκθεση του Ν. Χρουστσόφ στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, σελ. 35-36, εκδόσεις «Θεμέλιο»). Οι αντιπρόσωποι στο 17ο Συνέδριο δεν ήταν νεοστρατoλογημένοι καριερίστες ή βολεμένοι γραφειοκράτες: το 80% των αντιπροσώπων είχαν μπει στο Μπολσεβίκικο Κόμμα στη διάρκεια της παρανομίας και γενικά πριν την κατοχύρωση της νίκης, δηλαδή πριν το 1920, ενώ το 60% των αντιπροσώπων ήταν εργάτες. Γιʼ αυτές του τις υπηρεσίες, ο Βισίνσκι προωθείται και εκλέγεται μέλος της ΚΕ του Κόμματος στο 18ο και 19ο Συνέδριο και μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ. Το 1939 τον βρίσκουμε αντιπρόεδρο του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων της ΕΣΣΔ και το 1949 αντικαθιστά τον Μολότοφ στο υπουργείο Εξωτερικών!!!

Με το διάταγμα 439 στις 25 Ιουλίου 1937 ο Στάλιν υποχρεώνει τα διωκτικά όργανα της ΕνΚαΒεΝτε να συλλάβουν όλους τους Γερμανούς, ακόμα και τους πολιτικούς πρόσφυγες, κομμουνιστές και αντιφασίστες. Στις 11 Δεκεμβρίου του 37 εκδόθηκε διάταγμα του λαϊκού επιτροπάτου εσωτερικών για τη επιχείρηση διώξεων εναντίον των ελλήνων στον Καύκασο και στην Κριμαία. Στην Ελληνική επιχείρηση το διάστημα 37-39 καταδικάστηκαν 12.557 άτομα εκ των οποίων 10.545 εις θάνατον. Επικεφαλής της Ελληνική επιχείρησης είναι ο Χρουτσόφ

Κοινή επωδός: Οι Σταλινικοί φοβούνται τους ίδιους τους Μπολσεβίκους, τον Τρότσκι, τα μέλη του κόμματος, τους εργάτες αντιπροσώπους, τον Πουλιόπουλο, το Στρατή Τσίρκα, το σκηνοθέτη Λάνθιμο με τον Κυνόδοντα, τον Μέγιερχολντ, το Γρηγόρη Φαράκο.

Το ΚΚΕ είναι ένα φοβικό κόμμα που αντιδρά βίαια σε κάθε αμφισβήτηση του τεχνητού παραδείσου του.

Μήπως λοιπόν τελικά έχουν εξήγηση τα συμβάντα του 44;

«Ή... ή...»

Είπα την άποψή μου για τα προδοτικά Τάγματα Ασφαλείας. Για τον κύκλο της βίας. Για το απαράδεκτο να μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά οι αντιστασιακοί με τους προδότες. Για το πώς φθάσαμε στα Δεκεμβριανά. Για τα εγκλήματα των Ναζί.

Μένει μόνον ένα θέμα: Εφόσον θεωρώ ότι το ΚΚΕ δεν είχε πρόθεση να καταλάβει την εξουσία, προς τί οι Εαμικές ακρότητες και βιαιότητες του 44; Γιατί χύθηκε αίμα αθώων; Μήπως διότι ευσταθεί η Καλυβική και Περρακική άποψη ότι οι αριστεροί ήσαν εγκληματίες και δολοφόνοι;

Πέρα από κάποιες ελάχιστες ακρότητες που μπορεί να έγιναν εκατέρωθεν από εγκληματικά στοιχεία, δεν νομίζω ότι η εξήγηση αυτή μπορεί να δικαιολογήσει αυτά που συνέβησαν το 44 στο σύνολό τους.

Τότε όμως;

Τι συνέβη;

Πώς εξηγούνται τα γεγονότα;

Μπορούμε να πιστέψουμε την εξήγηση που δίνει το ΚΚΕ, πώς οι ακρότητες αφορούσαν μόνον επιθέσεις σε προδοτικά στοιχεία με ελάχιστες παρεκκλίσεις;

Έτσι είναι;

Καταθέτω λοιπόν τη δική μου άποψή

Πραγματοποιώ μία χρονική μετάθεση 17 χρόνων από το 1944.

Το ΚΚΕ διαγράφει το έτος 1961 ένα μέλος του ονόματι Γιάννη Χατζηαντρέα.

Δεν τον γνωρίζετε;

Θα σας πω το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο.

Στρατής Τσίρκας.

Από πολύ νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα της Αιγύπτου. Μαζί με άλλους, συμμετέχει στην έκδοση της αντιφασιστικής πολιτικής επιθεώρησης Έλλην Το 1943-44 είναι ανάμεσα στα ιδρυτικά στελέχη του φιλο-ΕΑΜικού Ελληνικού Απελευθερωτικού Συνδέσμου (ΕΑΣ) και από το 1945 μέχρι το 1961 είναι στέλεχος της παροικιακής κομμουνιστικής οργάνωσης "Αντιφασιστική Πρωτοπορία", της οποίας διετέλεσε και γραμματέας από το 1946 μέχρι το 1951. Τον Ιανουάριο του 1961 κυκλοφορεί η Λέσχη, που είναι το πρώτο βιβλίο της γνωστής τριλογίας του με τίτλο «Ακυβέρνητες Πολιτείες». Τον Ιούλιο του 1961 το ΚΚΕ του ζητάει να αποκηρύξει το βιβλίο του, διότι δεν είναι απόλυτα αρεστό στη κομματική γραφειοκρατία και κινείται εκτός γραμμής. Ιδού πώς ο ίδιος ο Τσίρκας περιγράφει το γεγονός:

[...] Μου λένε


- Άκουσε εδώ. Η Λέσχη σου συκοφαντεί τους λαϊκούς αγωνιστές και το κίνημα. Πρέπει να την αποκηρύξεις. Διαφορετικά...


- Σταθείτε, τους λέω, δε διαβάζετε σωστά. Και γιατί βιαζόσαστε; Τώρα γράφω το δεύτερο μέρος, θα υπάρξει και τρίτο, αν ζήσω. Τότε θα καταλάβετε καλύτερα.


Εκείνοι όμως ήταν ανένδοτοι: «Ή την αποκηρύχνεις ή...». Κι εγώ τους λέω:


- Πάρετε μόνοι σας την ευθύνη, εγώ βιβλία δεν καίω.


Τότε μου είπαν πως η απόφαση ήταν κιόλας βγαλμένη: «Ή... ή...». Κι εγώ αποκρίθηκα:


Ό,τι βλέπω καταθέτω, μια μαρτυρία. Δεν είναι η συνείδησή μου καπέλο να την πάρω από τούτο το καρφί και να την κρεμάσω στο άλλο».

Το φαντάζεστε; Κάποιος κομματικός γραφειοκράτης απαιτεί από έναν λογοτέχνη να αποκηρύξει το έργο του!!! Δεν επιθυμεί το ΚΚΕ ρωγμές στον ιδανικό περιτειχισμένο κόσμο του. Θέλει τον καλλιτέχνη να έχει συνείδηση ωσεί «καπέλο που να την κρεμάει πότε στο ένα καρφί και πότε στο άλλο».

Μήπως το γεγονός αυτό ήταν μεμονωμένο και οφειλόταν σε μια κομματική νομενκλατούρα στη Μέση Ανατολή; Μήπως ήταν και αυτή ένα λάθος;

Κάνω μια νέα χρονική μετάθεση και πάω είκοσι περίπου χρόνια πίσω.

Ένας από τους πιο σπουδαίους Σοβιετικούς σκηνοθέτες ήταν ο Μέγερχολντ. Ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεωρητικός του θεάτρου. Το 1922 εγκαινίασε το θέατρο της Επανάστασης με το έργο "Αυγές" του Βεράρεν. Τα έργα του εντυπωσίαζαν με την εκκεντρικότητα, την επαναστατικότητα και τη χρήση συμβολικών σκηνικών σε μία προσπάθεια να ελαττώσει την απόσταση μεταξύ σκηνής και πλατείας. Την εποχή όμως του Στάλιν, από το 1928 ως το 1953, οι πειραματισμοί στον χώρο της τέχνης απαγορεύτηκαν. Ανάμεσα στο 1932 και στο 1934 δεχόταν συνεχώς επικρίσεις για την «εχθρική στάση του απέναντι στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό» Τον Ιούνιο του 1939 παρευρέθη σε ένα συνέδριο σκηνοθετών οργανωμένο από το κόμμα ως δημόσια επίδειξη υποταγής. Λέγεται ότι ο Μέγερχολντ ήταν παρών και έδωσε έναν παθιασμένο λόγο: δήλωσε ότι αυτά που συνέβαιναν δεν είχαν καμία σχέση με την τέχνη, υπερασπίστηκε το δικαίωμα του δημιουργού και κατήγγειλε την ισοπεδωτική ομοιομορφία που το καθεστώς προσπαθούσε να επιβάλλει στους καλλιτέχνες. Τρεις ημέρες αργότερα συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Σιβηρία. Λίγο μετά η σύζυγός του, η ηθοποιός Ζινάιντα Ράικχ, βρέθηκε δολοφονημένη, με τον λαιμό κομμένο, το πρόσωπο παραμορφωμένο και μαχαιριές σε όλο το σώμα. Δεν έγινε ποτέ γνωστό αν ο Μέγερχολντ αυτοκτόνησε ή πέθανε στην εξορία.

Ένας μεγάλος σοβιετικός σκηνοθέτης στέλνεται στην εξορία και αργότερα πεθαίνει στη Σιβηρία, διότι υπηρέτησε το θεατρικό φορμαλισμό

Ένας μεγάλος Έλληνας λογοτέχνης διαγράφεται από το ΚΚΕ, διότι δεν επιθυμεί η συνείδησή του να γίνει ένα καπέλο, για να μεταφέρεται από καρφί σε καρφί.

Τις δεκαετίες του 70 και 80 εκατοντάδες Κνίτες διαγράφονται διότι ακούν ροκ μουσική και βλέπουν δυτικό κινηματογράφο.

Και σήμερα;

Ιδού μία απίστευτη κριτική κινηματογραφικού έργου που δημοσιεύθηκε στο Ριζοσπάστη πριν μερικές μέρες.

“Το έργο αυτό είναι ιδεολογικά μεταβατικό, γι' αυτό είναι και δειλό! Το λανσάρουν για να «τσιμπήσουμε»... Ο «Κυνόδοντας» συνιστά τον πρόδρομο μιας πιο ωμά αντικομμουνιστικής τέχνης, στα πλαίσια της εκστρατείας της ΕΕ που στόχο έχει το χτύπημα της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και της ταξικής πάλης, ιδιαίτερα σήμερα, που η κυρίαρχη τάξη επιδιώκει με πολλούς τρόπους και τους μηχανισμούς που διαθέτει, να ξαναγράψει την ιστορία και να συκοφαντήσει την περίοδο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, την οποία χαρακτηρίζει «ολοκληρωτισμό». Ετοιμάζει μάλιστα και σχετική νομοθετική παρέμβαση γι' αυτό!”

Το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα με τείχη τριγύρω, που δεν επιδέχεται διαφωνία, που δεν αφήνει κανέναν να το πλησιάσει ούτε και από μακριά Το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που απαιτεί και επιβάλλει με κάθε μέσο την απόλυτη ομοιομορφία εντός των τειχών. Ακόμαι και στον τομέα του πολιτισμού. Οποιαδήποτε διαφωνία είναι εξοβελιστέα.

(Συνεχίζεται)

Το Γκαμπί του Βασιλιά

e2-e4 e7-e5, z2-z4. Αυτό είναι το γκαμπί του βασιλιά. Το πιόνι μπροστά από το άλογο προσφέρεται για θυσία. Αποκτούν τα μαύρα αριθμητική υπεροχή, όμως τα λευκά με τη σειρά τους αποκτούν πρωτοβουλία και ελευθερία κινήσεων και στρατηγική υπεροχή πάνω στη σκακιέρα. Θυμάμαι μικρός, όταν ασχολιόμουν με το σκάκι (το έχω κάνει και αυτό) το πόσο με είχε συνεπάρει το επιθετικό αυτό άνοιγμα και η θυσία του πιονιού.

Οι Ρώσοι είναι δεινοί σκακιστές και γνωρίζουν πολύ καλά το άνοιγμα αυτό. Μπορούν λοιπόν να προσφέρουν ένα μικρό (γι΄ αυτούς) πιόνι για να αποκτήσουν πλεονεκτήματα στη διεθνή σκακιέρα.

Μήπως θυμάται κάποιος πώς ξεκίνησε τότε το Σεπτέμβρη του 39 ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος; Δεν ήταν η χιτλερική εισβολή στην Πολωνία για την οποία αντέδρασαν οι Βρετανοί; Και πώς έληξε ο πόλεμος; Με τη σοβιετική κυριαρχία στην Πολωνία. Παράδοξο;

Μάλλον όχι. Το πιόνι που λεγόταν Ελλάδα θυσιάστηκε από το Στάλιν σε ένα γκαμπί όχι του βασιλιά, αλλά του Γενικού Γραμματέα. Και έτσι δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για την προέλαση του κόκκινου στρατού σε άλλα μέτωπα.

Θεωρώ μείζονες ανοησίες τους ισχυρισμούς ότι το ΕΑΜ είχε από το 43 αποφασίσει να καταλάβει την εξουσία και γι΄ αυτό και εξαπέλυσε τις διώξεις κατά των αντιφρονούντων. Άραγε ακόμα δεν έχουμε αντιληφθεί ότι τα πράγματα ήσαν προσυνεννοημένα και ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι το ΚΚΕ ήταν απόλυτα υποταγμένο στις επιδιώξεις και θελήσεις του Στάλιν και της Κομμουνιστικής Διεθνούς;

Όλα τα πραγματικά γεγονότα συγκλίνουν σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Ότι οι Ρώσοι πράγματι είχαν παραχωρήσει την Ελλάδα στην Αγγλική σφαίρα επιρροής και το ΚΚΕ δεν είχε πρόθεση να καταλάβει την εξουσία.

Γιατί πώς αλλιώς μπορούν να ερμηνευθούν τα παρακάτω αδιαμφισβήτητα γεγονότα;

Γιατί να συμφωνήσει το ΚΚΕ στο Λίβανο και την Καζέρτα;

Γιατί όταν μαθεύτηκε στην Ελλάδα η συμφωνία στο Λίβανο, οι αντιπρόσωποι του ΕΑΜ στη Μέση Ανατολή αρχικά θεωρήθηκαν προδότες και λίγο αργότερα όχι μόνο έγινε αποδεκτή η συμφωνία στο Λίβανο, αλλά και αυτοί που κατηγορούσαν για προδοσία υπέγραψαν ιδίοις χερσί και τη συμφωνία στην Καζέρτα;

Γιατί έγιναν δεκτές από το ΕΑΜ οι παρεμβάσεις του Π. Κανελλόπουλου στην Πελοπόννησο μετά την απελευθέρωση; Γιατί με την παρέμβαση αυτή να δεχθεί ο πανίσχυρος τότε ΕΛΑΣ την αναίμακτη αποχώρηση των ταγμάτων ασφαλείας από το Ναύπλιο; Γιατί να μην ανοίξει ρουθούνι μετά την είσοδο του ΕΛΑΣ στο Ναύπλιο και το Άργος, εάν η πρόθεση του ΚΚΕ ήταν η κατάληψη της εξουσίας;

Γιατί στην κρίσιμη μάχη στην Αθήνα το Δεκέμβρη να χρησιμοποιηθούν κυρίως εφεδρικά σώματα και την ίδια στιγμή ο Βελουχιώτης να κάθεται στην Πελοπόννησο και κάποια επίλεκτα σώματα του ΕΛΑΣ να κυνηγάνε πεινασμένους Εδεσίτες στα απόκρημνα βουνά της Ηπείρου;. Τόσο ηλίθιοι ήσαν στο ΕΑΜ, που την πιο κρίσιμη μάχη να τη δώσουν με δευτερεύουσες δυνάμεις;

Γιατί δεν δόθηκε εντολή στο Μάρκο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη, κάτι που οι πάντες παραδέχονται ότι στρατιωτικά θάταν ευχερές;

Γιατί το τηλεγράφημα του παππού (Δημητρώφ), που αποδοκίμαζε τα Δεκεμβριανά έφτασε τόσο αργά; Για βλάκες μας περνάνε;

Τόσο ηλίθιοι ήσαν οι στρατιωτικοί ηγέτες των ανταρτών που να δώσουν την κρίσιμη μάχη μέσα στην Αθήνα, που αποτελούσε προνομιακό χώρο για τους Εγγλέζους;

Γιατί ο Κόκκινος Στρατός σταμάτησε στα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας και δεν έκανε βήμα μπροστά; Γιατί ανάγκασαν τους Βούλγαρους να αποχωρήσουν από τη Μακεδονία;

Ας μου δώσουν οι Καλύβας-Περράκης λογικές απαντήσεις σε όλα αυτά και μετά ας ισχυριστούν ότι τα εγκλήματα στην Αργολίδα έγιναν διότι η πρόθεση του ΚΚΕ ήταν η κατάληψη της εξουσίας.

Ποτέ το ΚΚΕ δεν είχε τέτοια πρόθεση. Πάντοτε υπάκουε στη Ρωσία. Και ο Στάλιν αποφάσισε να προχωρήσει το πιόνι του αλόγου (πιόνι που λέγεται Ελλάδα) δυο θέσεις μπροστά, εκεί που ήταν αφύλακτο. Θυσίασε ως πιόνι τους Έλληνες για να επικρατήσει στην κεντρική Ευρώπη και πιθανώς για να εκδικηθεί τους Εγγλέζους που δεν κτύπησαν τους Γερμανούς κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα.

Αυτή θεωρώ ότι είναι η αλήθεια και αυτό προκύπτει από την εξέταση της συνολικής παγκόσμιας κατάστασης.

Δυστυχώς για τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, κομμουνιστές και μη, κάποιοι αποφάσισαν να παίξουν παιχνίδι σκακιού στην πλάτη τους και μάλιστα να χρησιμοποιήσουν σαν άνοιγμα της παρτίδας το γκαμπί του γενικού γραμματέα.

Και οι μαχητές θυσιάστηκαν. Σκοτώθηκαν, εκτελέσθηκαν, εξορίστηκαν, συκοφαντήθηκαν, μέχρι σήμερα κάποιοι τους εμφανίζουν ως κακούργους, επί δεκαετίες έγιναν οι απόκληροι της κοινωνίας. Και μεγάλη ευθύνη γι΄ αυτό τη φέρει ο Στάλιν και η Σταλινολατρεία και η πλήρης σ΄ αυτόν υποταγή της ηγεσίας του ΚΚΕ, φαινόμενα που ξαναεμφανίζονται σήμερα στο προσκήνιο.

Η έρημη πόλη

Για πρώτη και τελευταία φορά από τα Ομηρικά χρόνια που η σημερινή παλιά πόλη του Ναυπλίου έμεινε έρημη από ανθρώπους ήταν ανήμερα του Σταυρού το μαρτυρικό χρόνο του 44.


Οι Γερμανοί αποχωρούσαν από το Ναύπλιο και ταυτόχρονα αποφάσισαν να αφήσουν πίσω τους συντρίμμια ανατινάζοντας και να καταστρέφοντας το λιμάνι της πόλης. Τοποθέτησαν λοιπόν κάποια κουτιά με εκρηκτικά και ήσαν έτοιμοι για μία τεράστια έκρηξη. Οι δυναμίτες ήσαν τόσοι πολλοί, που ήταν βέβαιη η καταστροφή σπιτιών. Ντόπιοι κατοχικοί παράγοντες προσπάθησαν να μεταπείσουν τους Γερμανούς. Εις μάτην. Κάτι, λέγεται, κατάφερε μια πανέμορφη κυρία της εποχής που είχε στενές σχέσεις με το Γερμανό στρατιωτικό διοικητή. Κάποια κουτιά αφαιρέθηκαν για να σωθούν τα σπίτια του Ναυπλίου.

Όλος όμως ο κόσμος όμως απομακρύνθηκε από την παλιά πόλη. Έμειναν κάποια σκυλιά και γατιά. Οι περισσότεροι συγκεντρώθηκαν στο Πάρκο και περίμεναν την έκρηξη. Πράγματι αυτό που συνέβη ήταν ακόμα πιο βροντερό και από αυτό που είχε γίνει τρία χρόνια πριν με τον βομβαρδισμό από τη Λουφτφάβε των συμμαχικών πλοίων στο λιμάνι του Ναυπλίου κατά την αποχώρηση των Αγγλοαυστραλών. Τα περισσότερα σπίτια κοντά στο λιμάνι, το 1ο Δημοτικό και το Γυμνάσιο, τότε στις 14 Σεπτέμβρη του 44, υπέστησαν αρκετές ζημιές από την έκρηξη.

Όμως το ερώτημα που υπάρχει είναι το γιατί οι Γερμανοί να καταστρέψουν το λιμάνι του Ναυπλίου κατά την αποχώρησή τους; Τι φοβόντουσαν;

Ο Περράκης στο βιβλίο του μέμφεται τον ΕΛΑΣ, ότι άφησε ανενόχλητους τους Γερμανούς κατά την αποχώρησή τους. Ότι δεν τους κτύπησε, και ότι αυτό δήθεν αποδεικνύει ότι η επιδίωξη του ΚΚΕ, δεν ήταν ο αγώνας κατά των Γερμανών, αλλά η κατάληψη της εξουσίας μετά τη Γερμανική υποχώρηση.

Όμως την ανατίναξη του λιμανιού του Ναυπλίου, πώς την ερμηνεύει; Άραγε φοβόντουσαν οι Γερμανοί τα καΐκια του ΕΛΑΝ, ότι θα μετέφεραν κανόνια, τανκς και στρατό για να τους κτυπήσουν; Και τη γέφυρα στον Ισθμό της Κορίνθου για ποιο λόγο την ανατίναξαν; Για να εμποδίσουν τον ΕΛΑΣ να περάσει στη Στερεά Ελλάδα με τον βαρύτατο οπλισμό του; Το πιο πιθανό είναι ότι οι Περράκης-Καλύβας δεν είχαν σκεφθεί καν το γεγονός αυτό για να το ερμηνεύσουν. Είναι πράγματι αστείο να θεωρεί κάποιος ότι ο ΕΛΑΣ, είχε τη δυνατότητα να κτυπήσει στα ίσια τους υποχωρούντες συντεταγμένα Γερμανούς. Δεν το είχε κάνει, καθ΄ όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Είναι δυνατόν να το έκανε τη στιγμή που η πολεμική εγρήγορση των Γερμανών θα ήταν στον ύψιστο βαθμό.

Θεωρώ ολοφάνερο, ότι οι Γερμανοί ανησυχούσαν σφόδρα, ότι οι Εγγλέζοι θα τους κτυπάγανε κατά την αποχώρησή τους. Από τα βόρεια η Σοβιετική προέλαση ήταν ταχύτατη. Ήδη στις 31 Αυγούστου είχαν εισέλθει στο Βουκουρέστι και στις 8 Σεπτεμβρίου είχαν περάσει τα σύνορα με τη Βουλγαρία. Μία Αγγλική επίθεση κατά την αποχώρηση, θα δημιουργούσε στους Γερμανούς που υποχωρούσαν σοβαρό πρόβλημα και κίνδυνο εγκλωβισμού. Θα πρέπει δε να θυμίσω ότι ναι μεν ο πόλεμος είχε γείρει, τότε το Φθινόπωρο του 44 προς τη μεριά των συμμάχων, όμως οι μάχες ήταν ακόμα σφοδρές. Μάλιστα λίγο αργότερα στις 18 Δεκεμβρίου του 44 ξεκίνησε η Γερμανική αντεπίθεση με την ονομασία Επιχείρηση Σκοπιά στο Ρήνο, που έγινε γνωσρή ως μάχη στις Αρδέννες, όπου υπήρχε ο κίνδυνος εγκλωβισμού των Αγγλοαμερικανών και της πλήρους αποτυχίας της απόβασης στη Νορμανδία.

Όμως οι Εγγλέζοι δεν κινήθηκαν και δεν κτύπησαν τους Γερμανούς που υποχωρούσαν από την Ελλάδα. Ανενόχλητα πέρασαν και τα Γερμανικά πλοία που μετέφεραν το Γερμανικό που υποχωρούσε από τα Ελληνικά νησιά, παρότι το Βρετανικό ναυτικό ήταν πλέον κυρίαρχο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Και όμως οι Περράκης-Καλύβας δεν αξιολογούν την αδράνεια αυτή των συμμάχων και αντίθετα καυτηριάζουν τον ΕΛΑΣ, που εκ των πραγμάτων δεν είχε τη δυνατότητα της κατά μέτωπο επίθεσης κατά των Γερμανών. Και προσπαθούν εξ αιτίας της αδυναμίας αυτής να βγάλουν συμπεράσματα για τις προθέσεις του ΚΚΕ.

Γιατί όμως τελικά οι Εγγλέζοι άφησαν ανενόχλητους τους αποχωρούντες γερμανούς, αντί να τους επιφέρουν ένα καίριο πλήγμα και πιθανόν και να τους εγκλωβίσουν;

Ήταν βέβαιο ότι το γερμανικό σώμα κατοχής της Ελλάδος επρόκειτο να ενισχύσει το Ανατολικό μέτωπο και επομένως να επιχειρήσει να επιβραδύνει τη σοβιετική προέλαση. Αυτός είναι ολοφάνερα ο λόγος της σκόπιμης Βρετανικής αδιαφορίας να επιφέρουν πλήγματα στους γερμανούς.

Εδώ όμως έρχεται και μία συνέντευξη που έλαβε ο γνωστός δημοσιογράφος Βάσος Μαθιόπουλος να δώσει μιαν άλλη διάσταση στο γεγονός της ακώλυτης αποχώρησης των Γερμανών από την Ελλάδα.

• Ο Αλμπερτ Σπέερ ήταν ένας ναζί αρχιτέκτονας, που έγινε Υπουργός Εξοπλισμών και Εφοδιασμού. Ο Βάσος Μαθιόπουλος του πήρε λοιπόν μια συνέντευξη μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή του Σπαντάου μετά από τον 20χρονο εγκλεισμό του σ΄ αυτή. Ο Μαθιόπουλος ήθελε να μάθει το κατά πόσον το αντάρτικο και ο ΕΛΑΣ, δυσκόλεψε τον εφοδιασμό των Γερμανών ειδικά με τον Ελληνικό βωξίτη, κάτι που του επιβεβαίωσε ο Σπέερ. Είπε όμως και κάτι άλλο στη συνέντευξή του που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η μόνη, είπε, συμφωνία που έγινε μεταξύ των Ναζί και των Εγγλέζων καθ΄ όλη τη διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου, αφορούσε τη Γερμανική αποχώρηση από την Ελλάδα. Συμφωνήθηκε σε πολύ υψηλό επίπεδο στη Λισσαβόνα να μην κτυπηθούν οι Γερμανοί κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα, προκειμένου να ενισχυθεί το Ανατολικό μέτωπο κατά των Σοβιετικών. Γιατί άραγε να πει ψέματα ο Σπέερ για το θέμα αυτό; Σε κάθε όμως περίπτωση είτε υπήρξε συμφωνία (η μόνη μεταξύ συμμάχων και ναζί) είτε όχι το αποτέλεσμα ήταν ότι οι γερμανοί δεν κτυπήθηκαν κατά την αποχώρησή τους από τους Βρετανούς.

Πώς όμως εξέλαβε ο Στάλιν, το γεγονός αυτό της Βρετανικής παθητικότητας κατά την αποχώρηση των γερμανών, που δυσκόλευε το έργο του Κόκκινου Στρατού; Και μήπως είχε το γεγονός αυτό τραγικές συνέπειες για τους Ελληνες;

"Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες."

Αφήνω τη βία του 44 και πραγματοποιώ ένα χρονικό άλμα 66 ετών.


Αποτελεί βία να υβρίζεις και λοιδορείς κάποιον. Αποτελεί βία να τον γιαουρτώνεις.

«Αν η ελευθερία σημαίνει κάτι, σημαίνει το δικαίωμα να λες στους ανθρώπους αυτό που δεν θέλουν να ακούσουν»

George Orwell

"Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες."

Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ ευρύτερα γνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Βολταίρος



Θα είμαι σκληρός. Εάν δεν πιστεύεις αυτά που έλεγαν οι Βολταίρος και Όργουελ, απλώς δεν είσαι δημοκράτης. Υποστηρίζεις φασιστικές ενέργειες.

Με δήλωσή του σε εφημερίδα ο γιαουρτώσας τον Πάγκαλο, δηλώνει οπαδός και ψηφοφόρος του Λάος. Όποιος σήμερα δεν καταδικάζει την ενέργεια αυτή, σιωπά σε μία φασιστική πράξη, που αφαιρεί το δικαίωμα λόγου και έκφρασης άποψης, όσο και αν κάποιοι διαφωνούν με την άποψη αυτή.

Προχθές είχαμε τις φασιστικές επιθέσεις κατά Αλαβάνου και Πορτάλιου από κατοίκους στον Άγιο Παντελεήμονα. Κάποιοι άλλοι πλάκωσαν στο ξύλο το βουλευτή Χατζηδάκη. Άλλοι γιαούρτωσαν τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Χθες είχαμε την επίθεση στους Αμπελόκηπους φασιστών κατά ατόμων που υποστηρίζουν τους μετανάστες. Πριν μερικές μέρες χουλιγκάνοι έσπασαν ένα θέατρο, διότι έπαιζε ένα έργο που ανέφερε στον τίτλο του τη λέξη ΠΑΟΚ.

Πού θα οδηγηθούμε; Θεωρώ ότι κάθε κόμμα που δεν καταδικάζει απερίφραστα τις φασιστικές αυτές ενέργειες, που δεν καταδικάζει όλες τις αντιδραστικές αυτές πράξεις, δεν μπορεί να λέγεται προοδευτικό και πολύ περισσότερο αριστερό. Θεωρώ ότι ανήκει εκ της σιωπής του στην αντιδραστική δεξιά.

Σας είπα: Θα είμαι σκληρός. Γιατί ενόχλησε τόσο πολύ ο Πάγκαλος με τις δηλώσεις του περί «κοπριτών» και για το «όλοι μαζί τα φάγαμε»; Μήπως διότι όλα αυτά απηχούν μέρος της αλήθειας ή έστω μικρό μέρος της αλήθειας; Ναι, κατά τη γνώμη μου απηχούν μέρος της αλήθειας. Το είπα και το λάλησα. Και τώρα γιαουρτώστε με.

Ας δούμε λοιπόν τη δήλωση Πάγκαλου που τόσο προκάλεσε.

"Επεσε έξω το Δημόσιο. Το 75% των δαπανών του Δημοσίου είναι οι μισθοί και οι συντάξεις. Δανειστήκαμε για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις σε υπαλλήλους που προσλαμβάναμε απλώς και μόνο για να πάρουμε την ψήφο τους. Τώρα μου λένε διάφοροι “και αυτός ο ανθρωπάκος ήθελε μια δουλειά γιατί πεινούσε”. Μα, καλά, ο άλλος ανθρωπάκος, που και αυτός πεινούσε και δεν είχε ξάδελφο ή δεν ήταν του κυβερνώντος κόμματος, αυτός δεν έπρεπε να μπορέσει ισότιμα να διεκδικήσει αυτή τη θεσούλα; Μας τρομάζουν η αλήθεια, η αντικειμενικότητα, η αξιοκρατία. Να περάσουν οι αξιότεροι στο Δημόσιο, να γίνει και η ζωή όλων μας πιο εύκολη. Οταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή, δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να απολυθεί."

Κατά πρώτον υπάρχουν πολλά εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών, που είναι άνεργοι ή που εργάζονται με πεντακόσια και επτακόσια ευρώ το μήνα και υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι που κάνουν τη δουλειά τους.

Γι΄ αυτό και λέω ότι οι δηλώσεις Πάγκαλου απηχούν μέρος μόνον της αλήθειας.

Όμως αμφιβάλλει κάποιος πώς υπάρχουν και πολλοί υπάλληλοι που διορίσθηκαν με μέσο και δεν κάνουν τη δουλειά τους; Υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που να μη γνωρίζει τέτοιους δημόσιους υπάλληλους και υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που να μην έχει ταλαιπωρηθεί από τον ζαμανφουτισμό δημοσίων υπαλλήλων;

Και τελικά ήταν μόνον οι εκατό μεγαλοοικογένειες της πλουτοκρατίας που ωφελήθηκαν από τα δανεικά που έλαβε η Ελλάδα ή ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού; Και τελικά μήπως τον γιαουρτώνουν τον Πάγκαλο αυτοί που δεν θέλουν να παραδεχθούν την ευθύνη τους; Αυτοί που τα έφαγαν μαζί με τον Πάγκαλο;

Θα επιχειρήσω λοιπόν να κάνω μια λίστα των μασουλησάντων. Άλλοι έφαγαν τον αγλέουρα, άλλοι αρκετά, άλλοι λιγότερα.

Θα τους μοιράσω σε τρεις κατηγορίες.

1η κατηγορία: Αυτοί που παρανόμησαν και έκλεψαν.

Όλοι οι φοροφυγάδες και φοροφαγάδες, μικροί, μεσαίοι και μεγάλοι επιχειρηματίες. Δεν θάναι όλοι αυτοί αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια άτομα;

Οι μασουλήσαντες επενδυτικές επιδοτήσεις, χωρίς να κάνουν τις επενδύσεις που έπρεπε. Άλλες κάποιες χιλιάδες

Όλοι αυτοί που έδωσαν και πήραν μικρά και μεγάλα δώρα για τα δημόσια έργα και τις δημόσιες προμήθειες.

Οι μασουλήσαντες αγροτικές επιδοτήσεις, χωρίς οι επιδοτήσεις αυτές να ανταποκρίνονται στην παραγωγή τους. Όλοι γνωρίζουν για τις παράνομες επιδοτήσεις στους χυμούς, στα αιγοπρόβατα, στα σιτάρια, τα καλαμπόκια, στους νέους αγρότες που ποτέ δεν μπήκαν στην παραγωγή και οι επιδοτήσεις τους έγιναν Μερσεντές, στα σχέδια βελτίωσης που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν. Δεν θάναι όλοι αυτοί ακόμα μερικές χιλιάδες άτομα;

Όλοι αυτοί που συμμετείχαν στις κομπίνες στα νοσοκομεία με τις υπερκοστολογήσεις στις προμήθειες, στις παράνομες συνταγογραφήσεις, στη διαφθορά στον Τομέα της Υγείας. Όλοι αυτοί είναι ακόμα μερικές χιλιάδες άτομα.

Όλοι οι γιατροί που εισέπραξαν παράνομα φακελάκια.

Όλοι αυτοί που συμμετείχαν σε όλες τις άλλες εστίας διαφθοράς σε όλο το Δημόσιο Τομέα, όπως στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στο χώρο της Δικαιοσύνης, στα παράνομα πτυχία, στα ΚΤΕΟ, στα Σώματα Ασφαλείας.

Όλοι αυτοί που συμμετείχαν στη διαφθορά στις Πολεοδομίας. Κάνω ειδική αναφορά σ΄ αυτήν λόγω των εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων κτηρίων, των παράνομων ημιυπαίθριων, της μετατροπής βοηθητικών χώρων σε κύριους, της καταστρατήγησης του νόμου περί κάθετης δόμησης.

Όλοι αυτοί που συμμετείχαν στα σκάνδαλα των αγροτικών συνεταιρισμών τη δεκαετία του 80. Δηλαδή δεν έχετε ακούσει τίποτα γι΄ αυτά και πώς έπεσαν έξω οι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί;

Όλοι οι συμμέτοχοι στον παράνομο τζόγο με τις παράνομες χαρτοπαικτικές λέσχες, το παράνομο στοίχημα, τα φρουτάκια, όλοι αυτοί που εκμεταλλεύθηκαν σεξουαλικά άνδρες και γυναίκες.

Οι συνταξιοδοτηθέντες με ανύπαρκτες αναπηρίες.

Όλοι αυτοί που συμμετείχαν στα στημένα παιχνίδια, τα ντοπαρίσματα αθλητών, τις δωροδοκίες διαιτητών.

Ο κατάλογος δεν κλείνει εδώ και μπορεί να εμπλουτισθεί

2η Κατηγορία. Αυτοί που ωφελήθηκαν άμεσα από το δανεικό κρατικό χρήμα χωρίς όμως να έχουν τυπικά παρανομήσει.

Θα είχαν γίνει τόσα πανάκριβα δημόσια έργα χωρίς το δανεικό χρήμα; Μεγαλοεργολάβοι, μικροί τοπικοί εργολάβοι, υπεργολάβοι, χειριστές μηχανημάτων, ειδικευμένοι τεχνίτες, όλοι εισέπραξαν ποσά από δανεικό χρήμα, που το εδικαιούντο μεν, αλλά δεν θα το εισέπρατταν εάν δεν δανειζόμασταν σαν χώρα;

Εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες που εισέπραξαν επιδοτήσεις και αποζημιώσεις, σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτό που λέγεται ότι ο αγροτικός τομέας αντί να παράγει αγροτικά προϊόντα, παράγει επιδοτήσεις να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που εισέπρατταν μισθούς άνω των σαράντα χιλιάδων το χρόνο από δανεικό χρήμα. Δεν έχουν ωφεληθεί οι υπάλληλοι του ΟΠΑΠ που εισπράττουν εκατό χιλιάδες το χρόνο; Όλοι αυτοί που εισπράττουν πενήντα και εξήντα χιλιάδες το χρόνο; Τι να πουν οι άνεργοι; Ποιος τους ακούει;

Χιλιάδες προμηθευτές και συναλλασσόμενοι με το δημόσιο.

Εκατοντάδες μεγαλοδημοσιογράφοι με εξωφρενικούς μισθούς και μηδαμινή προσφορά. Ρίξτε μια ματιά στη μισθοδοσία του 9,84 για να καταλάβετε τι σας λέω.

Αυτοί που πήραν σύνταξη ενώ ήσαν 33 ετών (υπάρχουν και τέτοιοι). Αυτοί που συνταξιοδοτήθηκαν στα σαράντα τους και μάλιστα κάποιοι από αυτούς με παχυλές συντάξεις.

Οι ασχολούμενοι με τις ποδοσφαιρικές ομάδες και τον κρατικά επιχορηγούμενο (με δανεικά) αθλητισμό. Μανατζαρέοι, δημοσιογράφοι, προπονητές, παράγοντες, διαιτητές, αλλά και αδρά αμειβόμενοι αθλητές.

Οι συνδικαλιστές του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

Οι βουλευτές και οι σύμβουλοί τους.

Τα στελέχη των κομμάτων

3η Κατηγορία. Όλοι αυτοί που ωφελήθηκαν δευτερογενώς από τη διάχυση στην κοινωνία του δανεικού χρήματος.

Ένα σωρό χρήματα κέρδισαν από τη διάχυση του δανεικού χρήματος όλοι αυτοί που θα σας αναφέρω. Οι επιχειρηματίες των μπουτίκ με τα πανάκριβα φορέματα. Οι αντιπρόσωποι και εισαγωγείς αυτοκινήτων. Οι κοσμηματοπώλες. Οι μεγαλοδικηγόροι. Οι μεσαίοι δικηγόροι. Οι φαρμακοποιοί. Οι πλαστικοί χειρουργοί. Τα νόμιμα καζίνο. Οι πουτάνες και οι πόρνοι που βρίσκονται έξω από τα καζίνο για να τα αρπάξουν από τους κερδισμένους. Οι επιχειρηματίες στη Μύκονο. Οι συνοδοί πολυτελείας και οι ζιγκολό. Τα μπουζουξίδικα ή «πολιτιστικά κέντρα» στην Αθήνα. Τα μπουζουξίδικα στην επαρχία με τους αγρότες που πλήρωναν με τις επιδοτήσεις. Τα φυτώρια ανθέων που πουλάνε λουλούδια στα μπουζουξίδικα. Οι σκυλούδες. Οι ψυχολόγοι στο Κολωνάκι για τις κυρίες που πέθαναν τα σκυλάκια τους. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων που στοιβάζουν τριάντα μετανάστες σε μία γκαρσονιέρα. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ερμού, στη Κηφισιά και στην οδό Μπουμπουλίνας στο Ναύπλιο. Οι επιχειρηματίες των σαλέ που κτίσθηκαν με επιδοτήσεις και χρεώνουν διακόσια ευρώ την ημέρα. Οι διαφημιστές. Οι κτηματομεσίτες. Και ο κατάλογος αυτός των εμμέσως ωφεληθέντων μπορεί να συνεχισθεί επί μακρόν.

Υπολογίστε λοιπόν πόσοι είναι σε όλες τις παραπάνω κατηγορίες. Και μετά προσθέστε τις συζύγους με τις γούνες τους. Βάλτε και του χλιδάνεργους γιους τους, με τα πανάκριβα αυτοκίνητα, που μπορούν να δουλέψουν μόνον αν τους προσφέρουν θέση καλοπληρωμένου συμβούλου σε κρατική εταιρεία. Τελικά όλα αυτά τα εκατομμύρια των ανθρώπων είναι που νευριάζουν περισσότερο με τη δήλωση Πάγκαλου, ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε». Και κάποιοι από αυτούς δικαιολογούν και τη βία εναντίον του.

Είναι καιρός να αντιληφθούμε ότι αυτά που λέει έχουν δόση αλήθειας. Να αντιληφθούμε και τις δικές μας ευθύνες. Να παραδεχθούμε ότι όλα αυτά τα ανεχθήκαμε και τους ψήφιζαν (εγώ ποτέ) με ποσοστά έως και 90% Και οι άνεργοι, χαμηλόμισθοι και μικροσυνταξιούχοι παρέπει να εκμεταλλευθούν τις δηλώσεις αυτές του Αντιπροέδρου για να πουν και να κάνουν ένα απλό πράγμα. Να πουν ότι αυτούς δεν τους αγγίζει και να τον μαυρίσουν στις επόμενες εκλογές διότι ο Πάγκαλος, το ΠΑΣΟΚ, ο Καραμανλής, η ΝΔ είναι οι μεγάλοι υπαίτιοι για το φαγοπότι.

Κώστας Καράπαυλος

Ο κύκλος της βίας

Αντιγράφω από το βιβλίο Περράκη: «…..Έτσι, ο εμφύλιος σπαραγμός εξελίχθηκε σε αλυσιδωτή αντίδραση, αρχίζοντας από τις εκτελέσεις του ΕΑΜ στα χωριά το φθινόπωρο του 1943, στις οποίες τα Τάγματα απάντησαν με τη βοήθεια που προσέφεραν στους Γερμανούς. Η Αριστερά ανταπάντησε με την εκστρατεία εναντίον των αντιδραστικών και με μαζικές εκτελέσεις, όπως στο (sic) Φενεό. Αυτές με τη σειρά τους έκαναν και άλλους ανθρώπους να καταφύγουν στα Τάγματα, τα οποία έγιναν ακόμα πιο επιθετικά ενάντια στα χωριά που ήσαν κάτω από την Εαμική κατοχή»


Ο Περράκης θίγει ένα πολύ σοβαρό θέμα. Τον κύκλο της βίας, που προκάλεσε τόσο πόνο στη χώρα. Για τη βία της αριστεράς και για τις αιτίες της, όπως εγώ τις βλέπω, θα αφιερώσω ειδική ανάρτηση, αφού οι απόψεις μου διαφέρουν από αυτές των Καλύβα-Περράκη.

Εδώ όμως θα επισημάνω το εξής: Ο Περράκης ξεχνάει μια μικρή λεπτομέρεια. Ο κύκλος της βίας δεν ξεκινάει «από τις εκτελέσεις του ΕΑΜ στα χωριά το φθινόπωρο του 1943». Εχει προηγηθεί το ….ασήμαντο γεγονός της Κατοχής, των θανάτων, της πείνας, της ναζιστικής θηριωδίας, της υποδούλωσης της χώρας, των πρώτων αποστολών των Εβραίων και άλλων στα Στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το φθινόπωρο του 43, πριν ξεκινήσουν οι αγριότητες, συλλαμβάνονται οι Αναπλιώτες δημοκράτες και τότε εκτελούνται από τους Γερμανούς οι Σπαρτιάτες.

Και έχει προηγηθεί και ένα άλλο γεγονός. Η ίδρυση των ταγμάτων Ασφαλείας την άνοιξη του 43. Καλώ όλους να διαβάσουν πώς ο Λεωνίδας Κύρκος περιγράφει στο βιβλίο του «Στιγμές» τη συνάντηση της Παλλαϊκής Επιτροπής, με πρόεδρο τον Άγγελο Σικελιανό και μέλη της πολιτικούς και δεσπότες (μεταξύ των οποίων και ο Αργολίδος), με το κατοχικό πρωθυπουργό Ράλλη, για να του ζητήσουν να μην προχωρήσει στο σχέδιό του για τα Τάγματα Ασφαλείας. Εκεί ο αναγνώστης του συμβάντος της συνάντησης αυτής θα διαπιστώσει ότι οι επιφανείς αυτοί Έλληνες (που δεν ήσαν κομμουνιστές) είχαν προβλέψει τον όλεθρο που θα επέφερε στη χώρα η ίδρυση των Ταγμάτων. Και είναι πολύ ενδιαφέρον να διαβάσει κάποιος τον τρόπο και το ύφος με τον οποίο αντιμετώπισε την Επιτροπή ο Ράλλης. Το σκαιό τρόπο που απάντησε στον Άγγελο Σικελιανό.

Είναι ένα απαράδεκτο γεγονός ο κύκλος της βίας και οι πρωταγωνιστές των βιαιοτήτων έχουν ευθύνες, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε, πώς ξεκίνησε ο κύκλος αυτός.

Και ίσως δεν πρέπει να ξεχνάμε και κάτι άλλο. Το πώς τελικά έκλεισε αυτός ο κύκλος και δεν έκανε άλλη περιστροφή. Με τις εκτελέσεις, τις εκτοπίσεις, τα ξερονήσια, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων από τη μια μεριά, και με «δικαίωση», προαγωγή, σταδιοδρομία των Ταγματασφαλιτών και μαυραγοριτών από την άλλη.